tag:blogger.com,1999:blog-28282558601378375362012-02-08T17:20:35.965+07:00~ผู้หญิงอ้วนมักใจดี ผู้หญิงเซ็กส์ซี่มักมีแฟนเป็นทอม~~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.comBlogger1781100tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-20815247752013234242012-02-08T17:20:00.001+07:002012-02-08T17:20:35.973+07:00<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v2.0.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2081524775201323424?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-20142852872074923852011-10-27T21:46:00.003+07:002011-10-27T21:46:36.962+07:00<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2014285287207492385?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-75533339313380175472011-09-13T22:25:00.001+07:002011-09-13T22:25:28.589+07:00ไม่ได้มาเขียน เกือบจะครึ่งเดือน. .. <br/> ไม่ค่อยมีไรเขียน <br/> ... <br/> ... <br/> ช่วงนี้ งานก็สุม รุม วันๆ เดินรอบออฟฟิศ เดินมากจนจะถึงเชียงใหม่มะลอมะล่อ --' <br/> ... <br/> .. <br/> แต่เดินมากใช่ว่าจะผอม --' แต่ยังอวบอ้วนเหมือนเดิม ฮ่า ฮ่า ฮ่า <br/> .. <br/> .. <br/> เรื่องขายของ นี่ก็ ผ่านไป 2 อาทิตย์แล้ว <br/> ที่ไม่ได้ไปตลาดนัดรถไฟเลย ฝนกระหน่ำตลอด <br/> .. <br/> .. <br/> ไอ้เราอ่ะ ไม่เท่าไหร่ก็แค่ไม่ได้ขายของ <br/> แต่ชาวบ้านที่เค้าโดนน้ำท่วมบ้าน ท่วมนาเนี่ยสิน่าสงสารมากๆ ¥.¥ <br/> .. <br/> .. <br/> ทั้งดินโคลนถล่ม นอกจากเสียบ้านแล้ว ยังเสียคนที่รักยิ่งน่าเห็นใจ <br/> .. <br/> .. <br/> ดูข่าว ท่าน ส. ทุกวัน จนรู้สึกว่าบ้านเมืองเรามันเป็นอะไรไปหมด <br/> .. <br/> เวลาแล้งก็น้ำไม่มี เวลาน้ำมา ก็เล่นเอาซะอ่วม <br/> ประกาศเป็นภาวะฉุกเฉินชุลมุน <br/> .. <br/> ... <br/> ยิ่งบาง จังหวัด ที่มีจระเข้ หลุดออกมา ยิ่งสยองหนัก <br/> น่ากัวเกิ๊น >>.<< <br/> .. <br/> .. <br/> บางทีก็คิดว่า ทำไม กรุงเทพฯ น้ำไม่ท่วม <br/> อ๋อ เพราะมีโครงการแก้มลิง ของในหลวง <br/> .. <br/> .. <br/> แม้เราจะอยู่กรุงเทพฯ แต่ก็อดเห็นใจผู้คนเหล่านั้นไม่ได้ <br/> โชคดี ที่บ้าน ตจว. เป็น พท. ที่น้ำท่วมไม่ถึง <br/> ... <br/> ... <br/> ที่บ้าน พ่อแม่เลย ปลอดภัย <br/> เพราะถ้าแกอยู่ใน พท. น้ำท่วม เราก็คงเป็นห่วงแย่ <br/> ... <br/> .. <br/> คิดว่า เราคงเป็นเพียงเสียงเล็กๆ ที่จะเป็นกำลังใจให้ชาวบ้านที่เดือดร้อนเหล่านั้น <br/> ... <br/> ยังไงก็ขอให้เค้ามีแรงใจก้าวข้ามวันทุกข์ยากนี้ไปให้ได้ สู้ สู้ ค่ะ <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-7553333931338017547?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-47349044800216145182011-08-30T13:05:00.001+07:002011-08-30T13:05:13.750+07:00<p><a href='http://lh4.ggpht.com/-es-BKljjRAg/Tlx9lNDT8qI/AAAAAAAABTM/iXKULSTTbVw/%2525E0%2525B8%2525AA%2525E0%2525B8%2525A7%2525E0%2525B8%2525A2%2525E0%2525B8%252597%2525E0%2525B8%2525B1%2525E0%2525B9%252589%2525E0%2525B8%252587%2525E0%2525B8%252584%2525E0%2525B8%2525B9%2525E0%2525B9%252588%252520%2525E0%2525B8%2525AD%2525E0%2525B8%2525B4%2525E0%2525B8%2525AD%2525E0%2525B8%2525B4.jpg'><img src='http://lh4.ggpht.com/-es-BKljjRAg/Tlx9lNDT8qI/AAAAAAAABTM/iXKULSTTbVw/s400/%2525E0%2525B8%2525AA%2525E0%2525B8%2525A7%2525E0%2525B8%2525A2%2525E0%2525B8%252597%2525E0%2525B8%2525B1%2525E0%2525B9%252589%2525E0%2525B8%252587%2525E0%2525B8%252584%2525E0%2525B8%2525B9%2525E0%2525B9%252588%252520%2525E0%2525B8%2525AD%2525E0%2525B8%2525B4%2525E0%2525B8%2525AD%2525E0%2525B8%2525B4.jpg' /></a></p>และแล้วก็ต้องบอกว่า <br/> การตั้งใจลดน้ำหนักครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้วเป็นอันล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า --+ <br/> . <br/> .. <br/> ก็เพราะมัวแต่ปล่อยปะละเลยตามใจปาก ไม่ตั้งใจและขี้เกียจ <br/> กลายทำให้น้ำหนักพุ่งพรวดเลยคราวนี้ --' <br/> ... <br/> ... <br/> ขนาดแม่มาจาก ตจว. เมื่อวันหยุดวันแม่ที่ผ่านมา แม่ยังทักเลย <br/> ทำไมอ้วนขึ้น ==* <br/> ... <br/> ... <br/> เพื่อนๆที่ทำงานเริ่มสังเกตุ ญาติๆ ที่เพิ่งเจอตกกะใจ __' <br/> ... <br/> .. <br/> เรียกว่ามีแต่เสียงทักที่ทำให้สะเทือนใจตัวเองทั้งนั้น <br/> ... <br/> ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว >.< ชั้นต้องผอม <br/> <<แม้ต้องลดน้ำหนักมาเป็นครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่เคยเสถียรซะที>> <br/> .. <br/> .. <br/> แต่ครั้งนี้ ต้องฮึด!!!เอาจริงอีกซักครั้ง <br/> ไม่ไหวๆ หาเสื้อ หากางเกงใส่ลำบากเกิ๊น ¥\\\¥ <br/> .. <br/> .. <br/> เรื่องโดนล้อไม่ต้องพูดถึง โดนทุกวันจากต๊ะ คนข้างตัว <br/> แต่ชักชิน 555555+ <br/> ... <br/> .... <br/> แต่ยังไงการลดน้ำหนักครั้งนี้ เจตนายังเหมือนเดิม คือ ลดเพื่อห่างโรคภัย มิใช่แค่อยากผอม คริคริ <br/> .. <br/> ปล. ขอผอมเท่ารูป after พอ 555+<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-4734904480021614518?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-28941594699505181732011-08-25T18:14:00.001+07:002011-08-25T18:14:35.473+07:00ห่างจาก blog ไปหลายวัน เพราะว่าช่วงนี้งานเข้า <br/> .. <br/> .. <br/> อย่างที่บอกได้หน้าที่ใหม่ ต้องรับผิดชอบเพิ่ม <br/> เลยทำให้แต่ะละวันคลุกอยู่แต่หน้าจอคอมฯ และโปรแกรมทำงาน <br/> ... <br/> ... <br/> ไม่มีเวลาได้เงยหน้า <<มาเมาท์>>เลยก็ว่าได้ --' <br/> ... <br/> ... <br/> บ่อยครั้ง มักจะโดนแซวจากน้องๆ ที่ทำงานด้วยกันว่า <br/> พี่พรีมเปลี่ยนไป ((มากอ่ะ)) <br/> ... <br/> ก็แหง..น่อ ~~~ <br/> ปรกติทำร๊ายยยย~~~~!!!! <br/> วันๆ นั่งเม๊าท์ เศรฐกิจ สังคม การเมือง เรื่องดารา และเรื่องแดรก <br/> 555555+ <br/> .... <br/> แต่ทุกวันนี้ก็จะงม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อยู่กับงาน งาน งาน <br/> โอ้โห!!!! detail มันเยอะ ยิบย่อย และมีปัญหามาให้ได้แก้ทุกวัน ==* <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ช่วงๆ ปลายๆ อาทิตย์นี้ก็โอเคขึ้น เริ่ม manage ได้ดีขึ้น ^^ <br/> ...... <br/> ... <br/> เมื่อก่อน 17.30 เป๊ง!!! ออกจากที่ทำงานปั๊บ!!! <br/> เด๋วนี้อาจมี late บ้าง แต่จะพยายามไม่ให้บ่อย <br/> ... <br/> เพราะรู้สึกว่า 8 ชม. สำหรับการทำงานต่อวัน มันเพียงพอแล้ว <br/> ... <br/> ... <br/> ส่วนเรื่องค้าขาย ก็โอเคนะ รายได้พอใช้ได้ อาจไม่ได้มากได้มาย <br/> แต่ก็ทำให้รู้สึกว่าดีกว่าปล่อยเวลาว่างให้ไร้ประโยชน์ <br/> .... <br/> ... <br/> อย่างที่เคยบอก พี่คนนึงเคยพูดว่า <br/> มันไม่ได้ขึ้นอยู่ที่พรีมขายได้เท่าไหร่ แต่มันอยู่ที่พรีมคิดและทำอะไรมากกว่า <br/> ... <br/> .... <br/> ประโยคนี้ประทำใจ และจำไว้ได้ตลอดเสมอ <br/> เอาไว้เป็นกำลังใจให้ตัวเองว่า <br/> ... <br/> เมื่อเวลาที่ขายของแล้วได้กำไรเพียงถ้วยละ 10 บ. เราก็ต้องมองว่านี่คือโอกาสที่ทำให้เราได้คิดและทำ <br/> .... <br/> แม้มันอาจจะแตกต่างจากรายได้คนอื่นลิบลับ ก็ไม่เป็นไร <br/> มันอาจไม่ได้พอเพียง..... แต่เราพอใจ ก็ไม่เป็นไรหนิ ^^ <br/> ... <br/> ... <br/> ตอนนี้ผุดโปรเจกมาอีกอย่างเพื่อเสริมทับของทอดแล้ว <br/> ส อา นี้ถ้าฟ้าฝนไม่มี คงได้ลงมือขายให้มันมือแน่ๆ <br/> ... <br/> เอาไว้จะเอา มาให้ดู ^^ <br/> ... <br/> ... <br/> ช่วงนี้ฟังข่าวเรื่องดินฟ้าอากาศทีไร เศร้าใจทุกที ที่ได้ยินว่า ส อา นี้พายุเข้า U^U <br/> ... <br/> ออกแนวไม่อยากยอมรับความจริงซะงั้น --' <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ก็นั่นแหละ ตกลงยอมรับบทเป็นแม่ค้า หาบเร่แผงลอยแล้ว <br/> ไม่ว่าฟ้า ฝน จะเป็นยังไง เราก็ต้องอดทนและ ต้องฝ่าฟัน ไปให้ได้ <br/> .. <br/> ... <br/> อีกไม่นานก็จะเป็นของเราบ้าง คริ คริ ^^ <br/> เอาตรงๆ ก็ต้องทำความเข้าใจว่า นี่มันหน้าฝน ถ้าฝนจะตกก็เป็นเรื่องของธรรมชาติ และฤดูกาล. .. <br/> ..... <br/> .. <br/> ตรงข้าม ถ้าฝนไม่ตก จะมีคนต้องเดือดร้อนมากกว่าเราด้วยซ้ำ <br/> ดูอย่างชาวสวน ชาวไร่ ชาวนา เค้าจะทำไงถ้าไม่มีน้ำ ไม่มีฝน <br/> ... <br/> .. <br/> อย่างน้อยๆ หนึ่งในคนเดือนร้อน ต้องเป็นแม่แน่ๆ <br/> แม่เป็นชาวสวน ปลูกผักสวนครัว ไว้ขาย ถ้าฝนไม่ตกแม่ต้องเหนื่อยรดน้ำผักเอง แน่ๆ <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ถ้าฝนตกลงมา แม่ก็จะไม่เหนื่อยมาก แม่ชอบ ^^ <br/> ... <br/> .. <br/> แต่บางทีก็อยากจะขอฝนฟ้าบ้างว่า ตกได้นะค่ะ <br/> แต่อย่าตกกลางคืน ทุกๆ ส อา ได้แมะ หนูเพลียคร่า ~~~~<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2894159469950518173?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-20496168382380780302011-08-17T18:41:00.001+07:002011-08-17T18:41:04.197+07:00ผู้ ญ เอาแต่ใจ <br/> ไม่ได้ต้องการคนมาเอาใจ <br/> ขอเพียงแค่ความเข้าใจ <br/> เท่านี้เราก็พึงพอใจ <br/> ...... <br/> ถ้ามีเรื่องไม่ได้ดั่งใจ <br/> ก็อย่าเพิ่งขัดใจ <br/> ปล่อยๆไปบ้างเพื่อความสบายใจ <br/> .... <br/> อย่าเพิ่งมาก่อกวนหัวใจ <br/> ให้มันหงุดหงิดในใจ <br/> .... <br/> พูดอะไรให้ถนอมน้ำใจ <br/> ให้เรารู้สึกอิ่มเอมใจ <br/> แค่นี้ก็ตื้นตันใจ <br/> พอ อก พอใจ <br/> ... <br/> ถ้าใจไม่แลกใจ <br/> ก็เปลืองหัวใจ <br/> หนักอกหนักใจ <br/> รำคาญหัวใจ <br/> ไม่เบิกบานใจ <br/> ปวดใจ <br/> ก็อยากพักใจ <br/> ... <br/> มันเรื่องของใจ <br/> ถ้าไม่เข้าใจ <br/> ก็ปล่อยหัวใจ <br/> ให้อิสระกับใจ <br/> อยู่กับสิ่งที่สบายใจ <br/> เพราะใจใครก็แล้วแต่ใจ <br/> ...... <br/> ถ้าอึดอัดใจ <br/> ก็แค่บอกใจ <br/> ให้พอเถอะใจ <br/> ดีกว่าอยู่แบบไม่เข้าใจ <br/> .... <br/> ความรู้สึกและจิตใจ <br/> มันก็ยากจะเข้าใจ <br/> แค่รักและดูแลจิตใจ <br/> ไม่ทำร้ายน้ำใจ <br/> ขอแค่นี้แหละใจ <br/> จากคนของใจ <br/> ..... <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2049616838238078030?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-87951050729177491162011-08-13T20:08:00.001+07:002011-08-13T20:08:48.407+07:00ผ่านวันแม่ไปแล้ว <br/> ... <br/> แน่นอนความรักของเราที่มีให้แม่ ก็ยังคงเหมือนเดิม <br/> ถึงจะผ่านไปกี่ปีกี่ชาติก็ตาม ^^ <br/> ..... <br/> ปีนี้แม่มาหาถึงกรุงเทพฯ วันแรกก็พาแม่ตะลอนไปชิวทะเลหาดจอมเทียน พัทยาเลยทีเดียว <br/> ... <br/> แม่ชมว่าที่หาดนี้สวยกว่าหัวหินที่แม่เคยไปกะญาติๆเมื่อหลายปีที่แล้ว <br/> ..... ^______^ <br/> .... <br/> ก่อนหน้านี้ลุ้นมากเลยว่า ถ้าแม่มากรุงเทพ เราจะพาแม่ไปไหนดี ที่ไม่ไกล จาก กทม. และก็ไม่เจอฝน <br/> .... <br/> โชคดีมาก เมื่อวัน ศ ที่แม่มา ไมามีฝนซักแหมะ ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ <br/> ดีมากๆเลย <br/> ... <br/> ถึงพัทยา แม่เลยได้ไปนั่งชมบรรยากาศที่ทะเล ฟังเสียงคลื่น <br/> แม้ว่าคนจะเยอะซักหน่อย แต่นั่นก็คิดว่า happy มากแล้ว สำหรับทริปนี้ <br/> ... <br/> แม่ถามว่า น้ำทะเลเค็มมากมั๊ย??? <br/> เลยชวนแม่ลงไปเดินริมหาด ที่คลื่นซัดเข้ามา แล้วให้แม่เอานิ้วแตะๆ น้ำมาชิมดู ^^' <br/> ... <br/> แม่ทำหน้าเหยเก แล้วก็บอกว่า อื้ม~~~!!!! เค็มมากๆเลย <br/> ... <br/> แม่ก็ .....ก้อมันน้ำทะเลนี่นา มันก็ต้องเค็มสิค๊า~~~~~!!!!!! <br/> ... <br/> แม่ถามว่า สิ้นสุดของทะเลมันคือที่ไหน? ?? <br/> เลยบอกแม่ไปว่า น่าจะเป็น ซักประเทศ... <br/> ... <br/> แม่ร้องโอ้วโห O.o มันไกลขนาดนั้นเลยเหรอทะเล <br/> .. <br/> อื้ม~~~~!!!! มันก็กว้างใหญ่ไพศาลเลยแหละแม่ ^^' <br/> ... <br/> ... <br/> บางที คำถามแม่ก็เล่นเอาขำได้ <br/> แม่ไม่ค่อยรู้อะไรหรอก นอกจาก "หวย" <br/> ... <br/> แม่เห็นพรีม จิ้มๆ ลากๆ มือถือ <br/> แกถามว่า มันทำอะไรได้บ้าง <br/> เลยบอกว่ามันเป็นมือถือ อัจฉริยะ <br/> ทำอะไรได้ตั้งเยอะ ดูหนัง ฟังเพลง เล่นอินเตอร์เน็ต <br/> ... <br/> .. <br/> แม่เลยถามว่า มันบอกได้ป่ะ ว่างวดหน้า ออกอะไร??? <br/> ... <br/> อรึ๋ยส์!!!! ==* มันไม่ได้อัจฉริยะ ขนาดนั้นคร่าแม่ขา~~~~~!!! <br/> .... <br/> ... <br/> แม่เคขถามว่า ไอ้กูเกิ้ลนี้ดียังไง <br/> เลยบอกไปว่า มันมีทุกอย่าง ที่เราอยากรู้ <br/> . <br/> .. <br/> แม่เลยถามว่า แล้วทำไมตำรวจไม่ให้มันช่วยจับโจร <br/> ... <br/> .. <br/> โหว~~~!!!! แม่ !!!! <br/> มันไม่ได้บอกอะไรอย่างนั้นได้ที่ไหนเล่า -_-' <br/> .... <br/> .... <br/> เพราะแม่เข้าใจว่า ถ้าถามกูเกิ้ลว่าโจรคนนี้อยู่ไหน <br/> มันจะบอกได้เลยว่ามันอยู่ไหน <br/> ... <br/> .... <br/> ป้าด! !!!! นั่นก็เก่งเกิ๊น 555555+ <br/> ... <br/> ... <br/> ตลกอ่ะ <br/> .... <br/> ล่าสุดถามแม่ว่า พ่อซื้อปิกอัพคันใหม่ ((ของแก แต่เก่ามาจากไหนไม่รู้ )) ได้พากันไปไหน หรือยัง <br/> แม่บอกว่าตั้งแต่ซื้อมาไปมาแล้ว 1 ครั้ง <br/> .. <br/> .. <br/> ง่ะ ~~~~~(..' ) <br/> .. <br/> แม่บอกว่าไปซื้อทีวีใหม่ ที่โลตัส. ....อรัญฯ กับพ่อมา <br/> แถมพากันไปหลงในโลตัส หาทางออกไม่เจอกันอีกตะหาก <br/> ... <br/> 555555+ <br/> ..... <br/> ... <br/> นี่ถ้า 2 คน ตา~ยาย พากันเดินห้างใหญ่ๆ อย่า ฟิวเจอร์ฯ รังสิต <br/> สงสัยได้หลงอยู่ข้างใน เป็นเขาวงกต <br/> กลับบ้านไม่ได้แน่ๆ 5555555+ <br/> ... <br/> ... <br/> วันนี้พอแค่นี้ก่อน. .... <br/> เอาไว้จะมาเล่าเรื่อง ฮาๆ ของแม่ใหม่ ^^ <br/> ... <br/> แต่ถึงยังไง หนูก็รักแม่ที่สุดในโลกเลยนะ <br/> ...<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-8795105072917749116?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-63686703935624407692011-08-11T12:03:00.001+07:002011-08-11T12:03:26.803+07:00ช่วงนี้กลางวันไม่ได้เข้า facebook บ่อยเหมือนเมื่อก่อน <br/> .. <br/> .. <br/> เพราะว่า "งานเข้า" <br/> หึ หึ หึ ==* งานเข้าที่ว่าเนี่ย คืองานเข้าจริงๆ <br/> ... <br/> ... <br/> เพราะว่าได้งานเยอะขึ้น น้องที่ทำด้วยกันถูกย้ายไป group อื่น <br/> เพราะมีคนนึงออก <br/> .... <br/> น้องเราเลยโดนโหวตให้ย้ายไปเสียบแทน <br/> .. <br/> ... <br/> แล้วงานของน้อง ก็เลยมาสุมที่เราคนเดียว U^U <br/> .... <br/> ปรกติจะไม่ได้ทำงาน routine เลย <br/> แต่พอต้องมานั่งทำ ไม่สิ!!! ต้องใช้คำว่านั่งงมกับโปรแกรมที่ใช้ <br/> ... <br/> ก็เล่นเอาเบลอๆเหมือนกัน <br/> ... <br/> ดีหน่อยอย่างน้อยเราเคยเจอ oracle erp มาแล้วเกือบ 5 ปี <br/> เพราะฉะนั้น mega erp เลย สิว สิว ^^ <br/> .. <br/> .. <br/> แต่จะะเซ็งหน่อยตรงที่ เพิ่มงาน ไม่เพิ่มเงินนี่แหละ 55555+ <br/> .. <br/> ... <br/> แต่ก็คิดซะว่า มันคือ "โอกาส" <br/> ... <br/> .. <br/> ทำงานที่นี่มา 1 ปีเต็มแล้ว ขอสารภาพว่ายังไม่รู้เลยว่าน้องๆ ทำอะไรบ้าง <br/> เพราะมีแต่ approved <br/> ....... <br/> ... <br/> คราวนี้แหละ ก็รู้แระว่าไอ้ที่เรา app อ่ะ มันมีที่มาที่ไปยังไง <br/> .. <br/> ... <br/> นายบอกว่า อยากให้พรีมได้ทำงานใน field junior เป็นไว้ <br/> เพราะจะได้เกิดไอเดีย หรืออะไรใหม่ๆ <br/> ... <br/> ... <br/> ซึ่งก็ยอมรับนะ ว่ามันได้ประโยชน์จริงๆ เพราะว่าเมื่อก่อนน้องทำอะไรพรีมไม่รู้เรื่องเลย <br/> เรียกว่าโง่กว่าน้องๆ ซะอีก แต่ตอนนี้ก็ค่อยๆ เรียนรู้งานไปเรื่อยๆ <br/> .. <br/> .... <br/> อาจจะยังไม่เก่ง แต่ของอย่างนี้ต้องใช้เวลา <br/> เมื่อก่อนก็งมกับ oracle erp อยู่ตั้งนานกว่าจะคล่อง <br/> ... <br/> ... <br/> โปรแกรมนี้ก็คงไม่ต่างกัน เผลอๆคิดว่าง่ายกว่าด้วยซ้ำ <br/> .. <br/> ... <br/> เรื่องเพิ่มงาน ไม่เพิ่มเงิน อันนี้ก็บ่นเล่นๆแหละ <br/> มันไม่ได้โหลดอะไรมากมาย ยังได้อยู่..... <br/> ... <br/> เพราะยังไม่มีกำหนดรับ น้องมาแทน ต้องทำใจ 555+ <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ก็ไม่เป็นไร เราเป็นลูกจ้าง เค้าให้ทำอะไรก็ทำ <br/> ถือซะว่าเป็นประสบการณ์ที่ดี ที่เค้ายื่นให้ <br/> .. <br/> ... <br/> การได้มีงานทำก็ดีเท่าไหร่แล้ว <br/> อย่างน้อยโดยรวมของที่นี่ ถือว่าโอเคมากๆ <br/> ... <br/> ... <br/> จะมีซักกี่คนที่ได้โอกาสอย่างเรา <br/> เพราะถ้าเทียบกับหลายๆที่ๆทำมา ถือว่า ที่นี่สิ่งที่ได้กับสิ่งที่เสียก็ดีอยู่ <br/> ... <br/> ... <br/> ไม่ได้ทำให้เสียความรู้สึกแต่อย่างใด <br/> ..... <br/> จะมีบ้างที่อาจเสียความรู้สึกกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "คน" <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ก็นั่นแหละ เราก็คน เค้าก็คน คนทุกคนก็มีหัวใจ <br/> ... <br/> ... <br/> ต้องทำใจอย่างเดียวกับความรู้สึกแย่ๆ ที่อาจเกิดขึ้นบ้างระหว่างการทำงานร่วมกับ "คน" <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ไม่เป็นไร เพราะเราทุกคนต่างก็ทำตามหน้าที่ก็เท่านั้น<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-6368670393562440769?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-14660719003372552932011-08-07T23:37:00.001+07:002011-08-07T23:37:27.902+07:00ใกล้วันแม่แล้ว... <br/> ... <br/> สุดสัปดาห์นี้ แม่จะมาเที่ยวกรุงเทพฯ <br/> .. <br/> แม่อยากเห็นว่า ลูกสาวแม่เวลาไปขายของที่ตลาดนัดเป็นยังไง <br/> แม่คงอยากเห็นภาพเวลาลูกขยันทำมาหากิน <br/> ... <br/> ปกติแม่มักจะเข้าใจมาตลอดว่า ลูกแม่ขี้เกียจ 5555+ <br/> .. <br/> ... <br/> แต่นั่นแหละ เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน <br/> ลูกแม่แก่แล้ว โตขึ้น มีความคิดในการดำเนินชีวิตมากขึ้น <br/> ... <br/> .. <br/> เมื่อก่อนลูกอาจไม่ได้มองถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้ามากนัก <br/> ... <br/> วันๆ นึกถึงแต่ตัวเอง นึกถึงแต่วันๆนี้ และอาจมีบางโหมดที่หันไปดราม่าในอดีตซะด้วยซ้ำ ==* <br/> ... <br/> ... <br/> ก็มีบ้างที่คิดถึงอนาคต แต่อาจไม่ยาวมากนัก <br/> ... <br/> แม่มักสอนเสมอๆว่า ทำอะไรให้รู้จักประหยัด <br/> ให้รู้จักการใช้เงิน ให้รู้จักวางแผนชีวิตบ้าง <br/> ... <br/> .. <br/> ไม่ใช่แค่ อยู่แค่วันนี้ และใช้เงินไปวันๆ <br/> .. <br/> แม่เป็นห่วงว่าถ้าลูกไม่มีเงินเก็บเลย อนาคตจะเป็นยังไง <br/> ลูกผัวก็ไม่มีให้พึ่งพาอาศัยได้ยามแก่เฒ่า <br/> ... <br/> สิ่งเดียวที่จะทำให้ลูกของแม่ มีชีวิตอยู่ในยามบั้นปลายอย่างไม่เดือดร้อนใคร คือ การมีหลักทรัพย์ไว้ประกันตนยามชรา <br/> ... <br/> ... <br/> เพราะพ่อแม่ ไม่อาจอยู่เป็นอำมตะ พอที่จะมองดูลูกจนลูกหมดลมหายใจจึงจะหายห่วง <br/> ... <br/> .. <br/> แต่เพราะวันหนึ่ง แม่กับพ่อต้องจากไปตามธรรมดาโลก <br/> และสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ตามประสาคนเป็นพ่อ เป็นแม่คือ ห่วง <br/> ... <br/> .. <br/> ทุกวันนี้ ลูกแม่จึงพยายามทำให้แม่ และหลายๆคนเห็นว่า <br/> ลูกแม่ ทำงานอะไรก็ได้ หนักก็เอา เบาก็สู้ <br/> ขอเพียงแค่สิ่งนั้น จะได้มาซึ่งรายได้ เอาไว้ดูแลตัวเองยามแก่เฒ่า <br/> ... <br/> ... <br/> อย่างน้อยแม่จะได้หายห่วงลูกคนนี้ไปบ้าง <br/> ว่าลูกไม่ใช่พวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ใจไม่สู้ <br/> หรือเอาแต่แต่งตัวสวย เดินเฉิดฉายตามห้างไปวันๆ <br/> ... <br/> .... <br/> ถึงตอนนี้ ลูกอาจไม่ได้มีเงินเก็บอะไรมากมายพอให้แม่สบายใจได้ <br/> แถมมีหนี้อีกก้อนโตๆ ก้อนเบ่อเริ่ม _ _' <br/> ... <br/> แต่ขอให้สบายใจเถอะ ว่าลูกจะอดทน <br/> และค่อยๆเก็บเกี่ยวสิ่งละอัน พันละน้อยไป <br/> ... <br/> .... <br/> แม่รู้มั๊ย ว่าอย่างน้อยสิ่งที่แม่พร่ำสอน แล้วลูกเคยเอาหูทวนลมนั้น <br/> ถึงตอนนี้ลูกรู้และเข้าใจแม่แล้ว ว่าแม่หมายความว่ายังไงในตอนนั้น <br/> .. <br/> .... <br/> ถือว่าตอนนี้ลูกยังโชคดีมากๆ ที่ได้ทำงานที่ดี <br/> มีรายได้พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง <br/> ... <br/> ... <br/> แม้ไม่จำเป็นต้องมานั่งหลังคดหลังแข็งขายของจนถึงเที่ยงคืนตีหนึ่ง <br/> หรือ ต้องกลายเป็นคนที่ไม่เคยมีคำว่าวันหยุดอีกต่อไปแล้ว <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ลูกก็ยินดีที่จะทำ <br/> ... <br/> .. <br/> แม่รู้มั๊ย ว่ารายได้จากการขายของของลูก <br/> มันไม่ได้มากมายอะไรเลยนะ <br/> มันอาจแค่พอให้ลูกได้ค่าขนมในเวลากลางวัน หรือยามบ่าย ของวันทำงาน ไปทั้งอาทิตย์ชนอาทิตย์ <br/> แต่ลูกโคตรภูมิใจกับน้ำพักน้ำแรงตรงนี้ ..... <br/> ... <br/> ... <br/> ขอบคุณแม่เหลือเกิน ที่มอบเชื้อสายความเป็นแม่ค้ามาให้ลูกสาวแม่ <br/> <br/> ... <br/> มันครุกรุ่นอยู่ตลอดเวลา มันมีความคิดบรรเจิดอยู่ไม่ขาด <br/> ว่าอยากจะทำโปรเจคอะไรต่อไป เพื่อนำมาซึ่งรายได้ <br/> ... <br/> ...... <br/> เมื่อก่อนลูกชอบแซวแม่ว่า แม่อ่ะงก ^^ <br/> แต่ลูกเข้าใจแล้วว่า แม่ไม่ได้งกหรอก <br/> .. <br/> แต่แม่รู้จักคุณค่าของเงิน ทุกบาททุกสตางค์กว่าจะได้มา <br/> มันยากลำบากแค่ไหนต่างหาก <br/> ... <br/> ลูกจำภาพได้ทุกภาพที่เห็นแม่ต้องลำบาก <br/> หาบขนมขายหนักแสนหนัก <br/> รับจ้างดำนา เกี่ยวข้าว <br/> เป็นกรรมกรแบกข้าว <br/> ร้องตะโกนขายของจนหน้าดำคร่ำเครียด <br/> ... <br/> ลูกคงบรรยายไม่หมด ว่าแม่ทำอะไรมาบ้างเพื่อให้ได้เงินมาดูแลครอบครัว <br/> .... <br/> แต่ลูกรู้ว่าแม่ทั้งต้องขยันและอดทนแค่ไหน <br/> กว่าลูกคนนี้จะเรียนจนจบปริญญา <br/> ... <br/> กว่าลูกจะมีความรู้จนลุกขึ้นมาทำมากินเองได้ <br/> ... <br/> ลูกรู้ว่าแม่เหนื่อย <br/> ... <br/> ... <br/> ถึงตอนนี้ลูกอาจไม่ได้เก่งเพียงเสี้ยวของแม่ <br/> แต่ลูกก็รู้ค่าของเงินแล้ว <br/> ... <br/> ทุกวันนี้ลูกจะพยายามมีสติก่อนจะใช้สอย <br/> เพราะลูกรู้ว่า กว่าจะได้เงินมา มันเหนื่อยแค่ไหน <br/> .... <br/> อย่างน้อยลูกคนนี้ก็เริ่มงก แล้วนะแม่ ^^ <br/> ... <br/> ปล. ปีหน้าลูกคิดว่าลูกอยากมอบรางวัลชีวิตให้ตัวเอง <br/> โดยการเดินทางไปเที่ยว ตปท.เพราะชีวิตนี้ยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปเลยสักครั้ง <br/> ... <br/> แต่ลูกคงไม่ไปแล้ว เพราะรู้สึกเสียดายตังค์ <br/> แต่ลูกจะเอาเงินไปซื้อ ทีวีพลาสม่า 3D แทน อิอิ ^^ เพราะนั่นมันจะอยู่กับลูกไปอีกหลายปีดีดัก แถมดูได้ทั้งบ้าน ไม่ใช่แค่ได้เที่ยวคนเดียว เดี๋ยวเดียวก็ลืม เนอะ ^^ <br/> ... <br/> ... <br/> <br/> <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-1466071900337255293?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-68663873190951195942011-08-06T23:21:00.001+07:002011-08-06T23:21:52.839+07:00การใช้ชีวิตร่วมกันกับใครซักคน. .... <br/> ที่มาจากพื้นฐานชีวิตที่ต่างกัน <br/> ... <br/> มันเป็นเรื่องที่ยากนะ <br/> ยากที่จะต้องจูนความคิดเข้าหากันให้ราบรื่น และทำยังไงให้มันก้าวเดินไปพร้อมๆกันได้ <br/> ... <br/> เพราะคนเราต่างก็มีหัวใจ มีความคิด <br/> มีสมองที่จะนึกคิดจะทำอะไรก็ได้ <br/> .. <br/> .. <br/> คิดว่า "ความรัก" อย่างเดียว คงไม่เพียงพอต่อการใช้ชีวิตร่วมกันกับใคร <br/> .. <br/> .. <br/> มันต้องมีหลายอย่างมาก ทั้งความเข้าใจ ความอดทน <br/> การประณีประนอม การลดอัตตา และการไม่ถือทิฐิ <br/> ... <br/> .. <br/> ถ้าคนสองคนต่างก็สร้างกำแพงบางอย่างขึ้นมา <br/> มันก็ยากที่จะก้าวข้ามไปหากันได้ <br/> ... <br/> ... <br/> การอยู่ร่วมกันเป็นธรรมดามากๆ ที่มันต้องมีทะเลาะเบาะแว้งกัน <br/> ลิ้นกับฟันมันย่อมมีกระทบกระทั่งเป็นธรรมดา <br/> .. <br/> ... <br/> ถ้าเราไม่มีความอดทน หรือความเห็นอกเห็นใจ <br/> และรำลึกเสมอว่าคนที่คุณรัก คือใคร??? <br/> ใช่คนที่อยู่ข้างๆคุณหรือเปล่า? ?? <br/> ถ้าไม่ใช่ คุณก็คงไม่จำเป็นต้องนึกถึงใคร <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ถ้าคำตอบคือใช่ คุณคงต้องทำความเข้าใจกับหัวใจอีกดวงมากกว่านี้ <br/> ... <br/> ... <br/> เพราะคนทุกคนมีหัวใจ <br/> คุณเจ็บ คิดว่าเค้าไม่เจ็บหรือ??? <br/> คุณเสียใจ คิดว่าเค้านั่งสบายใจหรืออย่างไร??? <br/> คุณร้องไห้ คิดว่าเค้าหัวเราะอย่างนั้นสิ??? <br/> ... <br/> ... <br/> ถ้าคนสองคนที่รักกัน และมีหัวใจที่รักกัน เชื่อเถอะ!!!เค้าก็ไม่ได้รู้สึกแตกต่างไปจากคุณหรอก <br/> .... <br/> แต่จะแตกต่างก็คงเป็นอากัปกิริยาภายนอกที่แสดงออกมา <br/> .. <br/> .... <br/> บางคนอาจเลือกที่จะโวยวาย และพยายามเคลียร์ให้รู้เรื่อง <br/> บางคนอาจเลือกที่จะเงียบ และก็ให้เวลาค่อยๆทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น <br/> .... <br/> บางคู่การโหวกเหวกโวยวาย อาจใช้ไม่ได้ผล <br/> บางคู่ความเงียบ ก็ไม่ได้ช่วยอะไร <br/> ... <br/> ... <br/> แล้วอะไรล่ะที่มันจะลงเอยด้วยความพอดี และอยู่ระหว่างกลาง <br/> ..... <br/> ... <br/> นี่ไง ความยากของมัน ความยากของการใช้ชีวิตคู่กับใคร <br/> ... <br/> ... <br/> บางคู่ 10 ปีแล้วยัวหาตรงกลางไม่เจอเลย <br/> ... <br/> ประสาอะไรกับบางคู่ที่เพิ่งย่างเข้าปีที่ 1-2-3 <br/> .. <br/> .. <br/> สิ่งเดียวที่จะทำให้คนสองคนประคับประคองชีวิตคู่ไปได้ <br/> ...สำคัญที่สุด ก็คงเป็นความรัก ที่ต้องใช้เป็นพื้นฐาน <br/> ... <br/> .... <br/> ถ้ารัก คุณก็อดทนได้ <br/> ถ้ารัก คุณก็พร้อมให้อภัย <br/> ถ้ารัก คุณก็ยินดีลดความเป็นตัวเองลง <br/> และถ้ารัก คุณก็จะยอมทุบกำแพงทิฐินั้นซะ <br/> ... <br/> ... <br/> ก่อนจะใช้ชีวิตร่วมกับใคร ถามใจตัวเองให้ได้ก่อนว่า <br/> คุณพร้อมที่จะรักใครจริงๆหรือยัง? ?? <br/> ... <br/> ... <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-6866387319095119594?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-11444646765407719062011-08-02T23:36:00.001+07:002011-08-02T23:36:13.208+07:00สิ่งสำคัญของการใช้ชีวิตคู่ คือการ balance <br/> ... <br/> ไม่มากไป <br/> ไม่น้อยไป <br/> ... <br/> มันต้องมีตรงกลาง <br/> ... <br/> แต่มันก็ตอบยากนะ ตรงกลางมันอยู่ตรงไหน??? <br/> อืมมม~~~~~ ไม่มีใครตอบได้ออกนอกจากตัวเอง <br/> ... <br/> ให้ดูตัวเองก่อน ว่าเรามีตรงกลาง หรือความพอดีหรือยัง <br/> ... <br/> บางทีเราไม่จำเป็นต้องถามคนรัก ว่าเราดีพอหรือยัง?? <br/> แค่ตอบตัวเองให้ได้ ว่าเราพอดี ไม่มากไป ไม่น้อยไปหรือเปล่า <br/> ... <br/> ... <br/> เพราะโลกนี้ไม่มีใคร perfect <br/> ... <br/> ทุกคนมีดีมีแย่ในตัวเองทั้งนั้น <br/> อย่ามัวแต่โทษคนอื่น ว่าเค้าเป็นยังไง <br/> ... <br/> ดูตัวเองหรือยัง ว่าเรามีข้อบกพร่องอะไรตรงไหนหรือเปล่า??? <br/> .... <br/> ก่อนที่จะใช้นิ้วชี้ว่าคนโน้นคนนี้ไม่ดี <br/> ช่วยมองอีกนิ้วที่เหลือด้วยว่า มันได้หันมาชี้ที่ตัวคุณบ้างมั๊ย?? <br/> ... <br/> .... <br/> <br/> ช่วยกันหาความสมดุลให้เจอ!!! <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-1144464676540771906?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-21271672256842988682011-08-01T22:25:00.001+07:002011-08-01T22:25:48.222+07:00<p><a href='http://lh3.ggpht.com/-AeKLMJV0JLM/TjbFeQ7DKqI/AAAAAAAABTI/xRBrHdBaOKA/after%252520sergey.jpg'><img src='http://lh3.ggpht.com/-AeKLMJV0JLM/TjbFeQ7DKqI/AAAAAAAABTI/xRBrHdBaOKA/s400/after%252520sergey.jpg' /></a></p>เหมือนจะเหนื่อย <br/> ... <br/> แต่เพราะปวดฟัน ตึงฟันด้วย <br/> เดือนนี้หมอปรับเครื่องมือได้ปวดร้าวมาก ¥.¥ <br/> ... <br/> เหมือนลืมความรู้สึกแบบนี้ไปหลายเดือนแล้ว <br/> แต่เป็นเพราะคุณหมอคงปรับแบบอัพ level เลยรู้สึกตึงมาก <br/> ... <br/> ... <br/> เมื่อวานไปหาหมอมา เจอหน้ากันทีไร หมอจะให้กัดฟัน <br/> และหมอมักจะซมว่า ฟันสวยขึ้นเรื่อยๆแล้วนะค่ะ <br/> .. <br/> .. <br/> นี่ก็ 2 ปีแล้ว ที่ต้องเดินออกเดินเข้าที่นี่ <br/> ไม่รู้ว่าเสียเงินไปเท่าไหร่ ต่อเท่าไหร่ แต่ก็ยังต้องจ่ายไปเรื่อยๆ <br/> จนกว่าจะเรียบร้อย <br/> ... <br/> เคยอ่านในเน็ท เค้าบอกว่าคนที่อายุมากแล้วมาดัดฟัน จะยิ่งต้องใช้เวลานานกว่าพวกเด็กๆ <br/> ... <br/> อย่างที่เค้าว่ามั้ง ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดโคตรยากอ่ะ --' <br/> .. <br/> .. <br/> บางคนคงเกิดคำถามว่า แก่แล้วดัดทำไม <br/> อยากจะบอกว่า ไม่มีอะไรในคำว่าสายเกินไป สำหรับการลุกขึ้นมาทำอะไรดีๆให้ตัวเอง <br/> ... <br/> <br/> ... <br/> การดัดฟันไม่ใช่แค่การทำให้ฟันเรียงตัวสวยงาม <br/> แต่เป็นการปรับสภาพฟันให้ดูแลทำความสะอาดง่าย <br/> ... <br/> แต่ข้อดีที่ตามมาคือ ฟันเรียงสวย แล้วเราก็มั่นใจในรอยยิ้ม <br/> แถมหน้ายังเล็กลง หลายคนบอกว่าหน้าเปลี่ยน อันนี้ไม่ขอเถียงเลยค่ะ <br/> หน้าเปลี่ยนจริงๆ <br/> ... <br/> เมื่อก่อนพรีมเป็นคนหน้ากว้างๆ ใหญ่ๆ เดี๋ยวนี้หน้าเริ่มเรียวขึ้น จนคนที่นานๆเจอทีก็ทัก ว่าไปทำไรมา <br/> ... <br/> อยากจะบอกว่าก็แค่ดัดฟัน อิอิ ^^ <br/> ... <br/> <br/> ... <br/> การดัดฟันก็มีข้อดีหลายอย่าง แต่ข้อเสียก็มีหลายอย่างนะ <br/> ... <br/> ที่หลักๆคือเสียเงิน แบบต่อเนื่อง <br/> ตั้งแต่ขั้นตอนการเคลียร์ช่องปาก <br/> X ray, พิมพ์ฟัน ขูดหินปูน อุดฟัน ผ่าฟันคุด ถอนฟัน <br/> ... <br/> จากนั้นก็ติดเครื่องมือ หลักหมื่นเลย อันนี้แพงหน่อย <br/> ... <br/> แล้วก็การปรับเครื่องมือทุกๆ 1 เดือน <br/> เดือนละ 1000 นี่ก็ 2 ปีแล้ว คิดดูมันกี่บาท? ? __' <br/> .. <br/> .. <br/> ที่สำคัญ คชจ. ของพรีมมัน x 2 เพราะดัดฟันพร้อมกัน 2 นาง <br/> เอริ๊กๆ U^U <br/> ... <br/> .. <br/> แต่อยากสวยต้องอดทนต่อค่ะ การดัดฟัน เสียตังค์อย่างเดียวไม่ได้ <br/> ต้องอดทนด้วย <br/> อดทนต่อความเจ็บปวด ตั้งแต่การโดนถอน โดนผ่า โดนดึง โดนทึ้ง <br/> ... <br/> อดทนต่อการโดนลวดเกี่ยวช่องปาก แต่ละเดือนไม่เว้น แต่ละจุด <br/> อดทนต่อการเป็นแผลในปาก ร้อนในแบบซ้ำซาก <br/> ... <br/> ยิ่งเวลาหมอบังคับให้ดึงยางเล็กๆ อยู่ 2 เดือน โคตรรำคาญอ่ะ แต่ก็ต้องอดทน <br/> ... <br/> ต๊ะยิ่งหนักกว่า ต้องใส่ตัวครอบ เพื่อดึงฟันอยู่ 3 เดือน กินอะไรก็ลำบ๊าก ลำบาก <br/> .. <br/> ... <br/> พรีมยังจิ๊บ จิ๊บ แค่ใส่ยางดึงฟัน อาจมีรำคาญบ้าง <br/> ยางขาดดีดปากตัวเองบ้าง แต่ก็แสบๆมันๆ คันๆดีค่ะ 55555+ <br/> ... <br/> ... <br/> นี่ก็ยังไม่มีกำหนดว่าต้องอยู่กับความทรมานนี้อีกนานมั๊ย <br/> แบบว่าหมอยังไม่มีกำหนดบอกอ่ะ <br/> .. <br/> .. <br/> อ้อ ท้ายสุดของการดัดฟัน คือเมื่อถอดฟันแล้วต้องใส่ รีเทนเนอร์ <br/> เพื่อคงสภาพฟัน <br/> เพราะถ้าไม่ใส่ละก็ฟันก็จะกลับไปเป็นสภาพเดิม <<เอ้า!!!>> <br/> ... <br/> เรียกได้ว่า ถ้าเป็นคนไม่มีระเบียบวินัย เชื่อฟังคุณหมอละก็ ทุกอย่างที่ทำมาก็จบเห่ ไร้ประโยชน์ แถมเสียตังค์ฟรี เหอ เหอ ==* <br/> .. <br/> ... <br/> อ้อ สมัยนี้รีเทนเนอร์ น่าจะไม่ต่ำกว่า 5000 แล้ว <br/> และกว่าพรีมจะได้ใส่ มันมิล่อไป 6000-7000 เร๊อะ!!!!! <br/> ... <br/> ... <br/> ให้มันได้อย่างนี้ !!!! <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2127167225684298868?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-90029130604558836962011-07-31T22:06:00.001+07:002011-07-31T22:06:21.596+07:00โหย~~~~~~ --' <br/> อุตส่าห์เขียน blog ซะยาว ดัน error ต้องมานั่งเขียนใหม่ <br/> แล้วจิเหมือนเดิมมั๊ย???? U^U <br/> ... <br/> .. <br/> เมื่อวันเสาร์ขายของดีมาก <br/> มีเพื่อนแวะมาเหมา มาให้กำลังใจ ต้องขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ ^^ <br/> ... <br/> วันนี้เป็นวันต่อล็อกของเดือนสิงหาคม <br/> คนยังยืนต่อแถวเยอะเหมือนเดิม แต่เราโชคดีที่เป็นล็อกประจำแล้ว อิอิ <br/> ... <br/> งวดนี้ทางตลาดใจดี ลดค่าล็อกให้ 200 บ. <br/> แหม.....~~~~ก็ที่ผ่านมาฝนตกชุกมาก แถบไม่ได้ขายเลย <br/> ก็ถือว่าทางตลาดยังเห็นแก่มนุษยธรรมอยู่บ้าง อิอิ ^^ <br/> ต้องขอขอบคุณทางตลาดที่โคตรแมนไว้ ณ ที่นี้ด้วย <br/> .. <br/> .. <br/> และเมื่อเช้าวันนี้ก็เป็นวันดี เพื่อนสาว 1 คนได้ทำบุญเลี้ยงพระ เปิดร้านเสริมสวยใหม่ ยังไงก็ยินดีกับเพื่อนสาวที่ได้ทำตามความฝันเล็กๆของตัวเองให้เป็นจริงได้แล้ว ยินดีด้วยคร่า ~~~~ ^^ <br/> .. <br/> ... <br/> พรีมก็มีความฝันค่ะ ฝันเล็กๆที่อยากมีร้านสเต็กของตัวเอง <br/> ... <br/> จะว่าไปก็เคยทำแล้วนะ แต่ ณ เวลานั้นอาจจะยังไม่ประสบความสำเร็จ เพราะด้วยอะไรหลายๆอย่าง <br/> ... <br/> แต่ไม่เป็นไรค่ะ มันคือประสบการณ์ ณ ตอนนั้นมันอาจจะไม่ใช่จังหวะของเราก็ได้ <br/> ... <br/> แต่อย่างน้อยก็ต้องขอบคุณผู้ให้การสนับสนุนที่ผ่านมา <br/> ถือว่าทุกคนได้ทำดีที่สุดแล้ว <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ วันนี้พรีมมีล็อกเล็กๆ เอาไว้ขายของกินของตัวเอง มันอาจไม่ได้เป็นร้านติดแอร์ มีที่นั่งเป็น 10 อย่างที่เคย <br/> ... <br/> มันเป็นเพียงร้านที่เป็นเต๊นท์เล็กๆ ติดดิน ง่ายๆ <br/> ลงทุนหลักพัน ก็มาวางขายได้ <br/> ... <br/> ดีหน่อยที่ลงทุนน้อย แต่กำไรถือว่าโอเค <br/> ... <br/> แม้ว่ากำไรมันอาจไม่ได้มากมายหวือหวา จนทำให้ร่ำรวยได้ <br/> แต่ก็ถือซะว่า มันก็ได้พอเอาไว้กินหนม ชมวิวไป ^^ <br/> .... <br/> .... <br/> อย่างน้อยมันก็เป็นก้าวเล็กๆ แต่เป็นก้าวที่มั่นคง ไม่ทำให้เราเจ็บตัวหัวแตก ^^ <br/> ... <br/> ... <br/> พรีมรู้แล้ว ว่าต่อไปนี้เราควรไม่ผลีผลามทำอะไรเกินตัว <br/> เราควรมีการจัดการที่ดี <br/> เราควรสะสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ <br/> เราควรคิดเล็ก ก่อนคิดใหญ่ <br/> เราควรค่อยๆเดินทำความฝัน ไม่ควรก้าวกระโดด <br/> เราควรมีสติ และที่สำคัญเราต้องมีสตางค์ที่มากพอ <br/> ... <br/> เพราะที่ผ่านมา การที่เราทำอะไรตามใจจนเกินเหตุ <br/> ทำให้เรามีช่องโหว่ และทำเราล้ม และเจ็บ <br/> ... <br/> ต้องขอบคุณคนที่ช่วยพะยุง คือครอบครัว และต๊ะ <br/> ที่อยู่ข้างๆ ไม่เคยทิ้งไปไหน. .. <br/> ... <br/> ... <br/> Thank you for your alway support ^^<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-9002913060455883696?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-84564599947926903502011-07-28T16:13:00.001+07:002011-07-28T16:13:50.285+07:00<p><a href='http://lh6.ggpht.com/-gndMvLXzhmw/TjEoPJMQX5I/AAAAAAAABTA/-tdnr97iqpk/Camera%252520Effects.jpg'><img src='http://lh6.ggpht.com/-gndMvLXzhmw/TjEoPJMQX5I/AAAAAAAABTA/-tdnr97iqpk/s400/Camera%252520Effects.jpg' /></a></p><p><a href='http://lh6.ggpht.com/-e1GXffUNHvk/TjEoQ1sVleI/AAAAAAAABTE/bZ-6ws3dpac/98202the_moon_bg.jpeg'><img src='http://lh6.ggpht.com/-e1GXffUNHvk/TjEoQ1sVleI/AAAAAAAABTE/bZ-6ws3dpac/s400/98202the_moon_bg.jpeg' /></a></p>เมื่อคืนได้มีโอกาสไปชมภาพยนต์เรื่อง "พุ่มพวง" <br/> ... <br/> .. <br/> ตอนแรกก็คิดว่าคนคงไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะเป็นรอบฉายที่ดึกแล้ว 22.15 น. <br/> ... <br/> แต่ผิดคาดค่ะ คนเยอะพอสมควรเลยแหละ ทั้งผู้ใหญ่ วัยรุ่น มาดูกันเต็มเลย <br/> ... <br/> .. <br/> คงไม่เล่าว่าเนื้อเรื่องเป็นไง <br/> แต่จะบอกว่า พอดูเสร็จ ความรู้สึกที่ได้กลับมาจากหนังเรื่องนี้ คือความอิ่มใจ ความเศร้าใจ และสงสารในชะตากรรมของ ผู้ ญ ที่มีความฝันคนนึง <br/> ... <br/> งานนี้ถ้าใครเป็นประเภทบ่อน้ำตาตื้นหน่อย หรือ in กับความดราม่า ของเนื้อเรื่องในหนังได้ง่ายๆ อาจมีเสียน้ำตาแน่ๆ <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ส่วนตัวเรื่องนี้อาจทำให้รู้สึกเศร้า แต่ไม่ถึงกับทำให้เสียน้ำตา เพราะเป็นพวกบ่อน้ำตาลึก 5555+ <br/> ... <br/> .. <br/> แต่คนข้างๆสิ ยอมรับว่ามีน้ำตาซึม <br/> .. <br/> .. <br/> อาจเป็นเพราะพรีมรู้สึกว่าเนื้อหาในหนัง ดัดแปลงจากความเป็นจริงในชีวิตเค้า ด้านเรื่องส่วนตัวเยอะไปหน่อย <br/> ... <br/> เหมือนเราค้านในใจว่า ความจริงมันไม่ใช่อย่างนี้ซักหน่อย <br/> ... <br/> แต่ถ้าเป็นในด้านความมุ่งมั่น การตั้งใจทำงาน หรือพรสวรรค์ของคุณผึ้ง อันนี้ได้ใจเราไปเกินร้อย <br/> ... <br/> .. <br/> มีคำพูดหนึ่งในหนัง คุณผึ้งพูดประมาณว่า <br/> เพลงลูกทุ่ง ไม่ได้พูดถึงเรื่องทุ่งนา แต่มันเป็นเพลงสำหรับคนไทย <br/> อยากให้พวกเทวดา <<เค้าหมายถึง พวกคนรวย คนหัวสมัยใหม่>> ได้มีโอกาสได้ฟังเพลงลูกทุ่ง เค้าอยากให้เพลงลูกทุ่งได้ยกระดับเหมือนเพลงสากลบ้าง <br/> ... <br/> ... <br/> คือได้ฟังแล้วคิดตาม มันก็รู้สึก เออเนอะ.....เพลงลูกทุ่งไม่ใช่พูดแต่เรื่องทุ่งนาซะหน่อย ทำไมหลายๆคนไม่ชอบฟัง <br/> ... <br/> ... <br/> พรีมอ่ะโคตรชอบเพลงลูกทุ่งเลยนะ โดยเฉพาะเพลงพุ่มพวงนี่แหละ <br/> เมื่อก่อนตอนเด็กๆ แม่มักกล่อมโดยเอาหนังสือเพลงเล่มเล็กๆคู่ชีพของแม่ ที่มีแต่เพลงพุ่มพวงมากางแล้วร้องให้ฟัง <br/> ... <br/> แม่ร้อง พรีมนอนฟังโดยหนุนแขนแม่ไป แล้วก็หลับไปพร้อมเสียงเพลงของแม่ <br/> ... <br/> ตอนนั้นรู้สึกว่าแม่ช่างร้องเพลงเพราะที่สุดในโลกเลย <br/> พรีมฟังแม่ร้องบ่อยๆ จนร้องตามได้ตั้งแต่เด็กๆเลย <br/> ... <br/> นี่แหละมั้ง...เป็นเหตุผลที่ทำให้ชอบเพลงพุ่มพวงมาก <br/> ... <br/> จำได้ตอนนั้นมีเพลงนึงดังมาก สาวนาสั่งแฟน <br/> ... <br/> ยังถามแม่เลยว่า ท่อนที่ร้องว่า <br/> "หากพามาได้ แต่อย่าให้สูงเกิน" <br/> ทำไมถึงพาคนสูงๆมาไม่ไดล่ะแม่ <br/> ... <br/> แม่ก็ตอบว่า เพราะพุ่มพวงเค้าตัวเตี้ยมั้ง เลยไม่อยากให้พาคนสูงๆมา <br/> ... <br/> ==* พออ่านหนังสือออกเลยพึ่งมารู้ว่า เค้าร้องว่า <br/> "หากพามาได้ แต่อย่าให้สวยเกิน" <br/> ... <br/> หลงเข้าใจผิดมาตั้งนาน แม่นะแม่ -_-' <br/> ... <br/> ... <br/> พรีมชอบร้องเพลงลูกทุ่งตามร้านคาราโอเกะ จนใครๆมักบอกว่า พรีมร้องได้เพราะกว่าเพลงสตริงอีก 5555+ <<โม้!!!>> <br/> ... <br/> .... <br/> แต่ถึงจะไม่ได้ไปร้องตามร้านคาราโอเกะ แต่พรีมก็มีแผ่น mp3 ที่มีแต่เพลงพุ่มพวงเอาไว้ฟัง ไว้ร้องตามเวลาเดินทางไปไหนมาไหนนะ <br/> ... <br/> ... <br/> เคยร้องให้ต๊ะฟัง ต๊ะยังบอกเลยว่า ตัวเองนี่ร้องได้แทบทุกเพลงเลย <br/> ... <br/> 55555+ จะไม่ให้ร้องเป็นหลายเพลงได้ไง ก็ฟังแต่เด็กๆ <br/> .... <br/> พรีมชอบเพลง "แก้วรอพี่" มากๆ แล้วก็ไม่ผิดหวัง เพราะหนังเรื่อง "พุ่มพวง" น้องเปา ได้ร้องเพลงนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเพลงเลย ซึ่งเพราะมากๆ <br/> ... <br/> ... <br/> คุณผึ้งอาจจากไป 19 ปีแล้ว แต่เพลงของเธอยังดังกึกก้องในใจคนไทยเสมอ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีพรีมด้วย เพราะพรีมยังร้องตามทุกครั้งที่ได้ยิน <br/> แล้วมันก็คงเป็นเช่นนี้ตลอดไป <br/> ... <br/> ปล. อยากให้หนังได้ ร้อยล้านจัง <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-8456459994792690350?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-21281613482787323642011-07-26T22:40:00.001+07:002011-07-26T22:40:12.352+07:00ถามเพื่อนๆสาวๆ ที่อายุ 30 อัพ แล้วยังโสดอย่างเราๆ <br/> เคยมีคนรอบข้างถามมั๊ย??? ว่าทำไมยังไม่แต่งงาน?? <br/> .. <br/> ... <br/> แน่นอน ตัวเองเจอค่ะ เจอบ่อยด้วย -_-' <br/> โดยเฉพาะเวลาต้องสนทนากับคนที่ไม่ได้รู้จักเราเป็นการส่วนตัว <br/> หรือเวลาต้องกลับบ้านต่างจังหวัด <br/> ... <br/> ... <br/> คำถามที่มักเจอบ่อยๆ คือ ไม่มีแฟนเหรอ??? แต่งงานหรือยัง??? มีลูกมีเต้ากี่คนแล้ว??? <br/> ... <br/> ... <br/> 55555+ บางคนถามไปถึงพ่อแม่ ว่าทำไมลูกสาวยังโสด??? ==* <br/> <<มันอยากจะรู้อะไรนักหนาว่ะ>> <br/> ... <br/> .. <br/> <br/> แม่มักเล่าให้ฟังว่า เพื่อนฝูงเราที่เรียนมาด้วยกัน ป่านนี้เค้าเป็นแม่ บางคนเป็นถึงยายคนเข้าไปแล้ว <<ป๊าด! !!! >.<' >> <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ดูตัวเองสิ ...... หึ หึ ==* <br/> <<ยังดูเหมือนเป็นเด็กสาวรุ่นกระเตาะ ชิมิชิมิ>> <br/> ... <br/> ... <br/> ก็ในสายตาคนอื่น โอ้โห!!! อายุปาเข้าไปขนาดนี้แล้ว <br/> ถ้ายังไม่แต่งงานก็ขึ้นคานแหงๆ 55555+ <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ช่างเหอะ! !! นั่นมันเป็นสิ่งที่ยากจะอธิบายให้ใครเข้าใจ ถึงสถานะตัวเองได้ เพราะมันไม่ได้จำเป็น และไม่ได้มีผลอะไรกับชีวิต <br/> ... <br/> .... <br/> แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจ คือ ทำไมความคาดหวังของใครๆมักต้องมองว่า ผู้ ญ ทุกคนต้อง มีจุดจบ เอ้ย!!! ไม่สิ ต้องมีจุดที่จะต้องมีครอบครัว มีผัว และมีลูก <br/> ... <br/> ... <br/> จะว่าไป ผู้ ญ ทั่วๆไปก็คิดแหละ <<อย่าเถียงนะย่ะ อย่าเถียง>> ว่าอยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์ มีสามีที่คอยดูแลปกป้องคุ้มครอง และมีลูกๆที่น่ารักวิ่งเล่นสนามหญ้าญี่ปุ่นหน้าบ้าน <br/> ... <br/> .. <br/> ทำไมหล่อนไม่คิดว่ะ ว่านั่นหนะมันมีแต่ในนิยายหลอกเด็ก <br/> เลิกเพ้อ และเลิกหลอกตัวเอง แล้วหันมามองความเป็นจริงของสัตว์สังคมดีกว่า <br/> .... <br/> ... <br/> มันจะมีซักกี่คนที่โชคดีได้ครอบครองความสุขอย่างนั้น <br/> อันนี้ไม่ได้มองในโลกในแง่ร้ายน่ะยะ แต่มองในแง่ของความจริงทุกวันนี้ล้วนๆ <br/> ... <br/> ... <br/> ความสุขของคนเรามันไม่ได้จบลงตรงนั้นซะที่ไหนเล่า <br/> ... <br/> ทำไมไม่คิดบ้างว่า <br/> เรามีความสุขได้แม้จะครองตัวโสด <<จริงบ้าง ไม่จริงบ้าง>> <br/> เรามีความรักดีๆในแบบของเราได้โดยไม่ต้องมีพิธีแต่งงาน <br/> .. <br/> ..... <br/> และเราก็อยู่ได้ อยู่อย่างดี และมีความสุขด้วย <br/> มันอาจจะสุกๆ ดิบๆ ในสายตาของใครหลายๆคน <br/> แต่เชื่อเถอะ น้ำหน้าคนพวกนั้นก็ไม่ได้มีวิถีชีวิตที่ดีเด่ไปกว่าเราซักเท่าไหร่ <br/> <<อย่ามาเมาท์หน่อยเลย>> <br/> ... <br/> ... <br/> และไม่ว่าใครจะมีความรักแบบไหน อย่าได้เที่ยวไปดูถูกความรักของคนอื่นเค้าเป็นพอ <br/> <<ลำพังตัวเองก็เอาตัวเองให้รอดเห๊อะ!!! อย่ามัวแต่สนใจเรื่องคนอื่นนักเลย>> <br/> .. <br/> ... <br/> ความรักมันไม่มีถูก ไม่มีผิด มันจำกัดรูปแบบไม่ได้ <br/> และรักมันออกแบบไม่ได้ <br/> .. <br/> ... <br/> เมื่อก่อนก็ไม่ได้คิดว่ารักของตัวเองต้องเป็นยังไง <br/> ได้แต่ทำตามหัวใจก็แค่นั้น <br/> ถึงตอนนี้ก็ได้แต่ขอบคุณตัวเองที่เลือกที่จะมีรักในแบบที่คิดไม่ผิด <br/> .... <br/> .. <br/> และอย่างน้อยก็ต้องขอบคุณครอบครัวที่ไม่เข้ามาก้าวก่ายกับเรื่องนี้ <br/> .. <br/> ขอบคุณที่ไว้ใจว่าเราดูแลตัวเองได้ แม้ว่าเราจะไม่ได้มีครอบครัว อย่างคนอื่นเค้า <br/> ... <br/> ... <br/> ขอบคุณที่เข้าใจว่า ลูกพอใจกับวิถีชีวิตในแบบที่เป็นอยู่ <br/> และขอบคุณที่รู้ว่า อะไรคือความสุขของลูก <br/> ... <br/> ... <br/> คนที่อยู่ด้วยกับลูกทุกวันนี้ เค้าดีกับลูกมาก เค้าพร้อมที่จะดูแลลูกได้อย่างที่ไม่มีใครหน้าไหนทำได้ <br/> ... <br/> และแม่คงรู้ ว่าคนที่จะอยู่กับผู้ ญ ร้ายๆ อย่างลูกได้ ถ้าเค้าไม่ดีพอ ไม่ตามใจ ไม่ใจเย็นเป็นน้ำแข็ง เค้าไม่มีวันอยู่กับลูกแม่ได้นาน <br/> ... <br/> ... <br/> วันข้างหน้าเป็นไงลูกไม่รู้ แต่วันนี้ลูกเชื่อ ว่าเค้าดีพอ และพอดี ^^<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2128161348278732364?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-51988143812231588462011-07-25T22:33:00.001+07:002011-07-25T22:33:17.548+07:00<p><a href='http://lh4.ggpht.com/-oqUeW_Auefg/Ti2MsEUqNzI/AAAAAAAABS8/Y0iQiuLgFsg/Camera%252520Effects.jpg'><img src='http://lh4.ggpht.com/-oqUeW_Auefg/Ti2MsEUqNzI/AAAAAAAABS8/Y0iQiuLgFsg/s400/Camera%252520Effects.jpg' /></a></p>หายไป 2-3 วันเลย <br/> ไม่ได้ลืมว่าต้องมานั่งเขียน blog แต่ที่วัน สองวันก่อน ต้องไปทำมาค้าขาย เลยไม่มีเวลาเลย <br/> .. <br/> .... <br/> จะเรียกว่ามันขายดีจนไม่มีเวลาก็ไม่ใช่หรอก 5555+ <br/> แต่เพราะเมื่อวันเสาร์ กับวันอาทิตย์ต้องลุยเดี่ยว <br/> ต๊ะต้องไปงาน commart เลยมัวแต่วุ่นเรื่องค้าขายหัวเดียวกระเทียมลีบ <br/> .. <br/> .. <br/> อีกอย่าง edge ที่ตลาดนัดรถไฟไม่มีสัญญาณเลย <br/> ใครคิดจะไปเล่นมือถือ เข้าเน็ตที่นั่น อาจมีต้องอกหักกันบ้าง <br/> เพราะว่าสัญญาณมันดึงกัน คนเยอะมาก สัญญาณเลยโดนแย่งกันซะใจ <br/> กะว่าจะอัพ blog เพลินๆ เลยอดไป _"_ <br/> ... <br/> ... <br/> ความจริงคิดเอาไว้แล้วว่าจะเขียนอะไร แต่พอมาถึงเวลานี้ <br/> กลับไม่ค่อยมี feel ให้เขียนอะไรแนวนั้น เขียนไม่ออกนั่นแหละ เลยเอาไว้ก่อน <br/> ... <br/> ... <br/> มาเล่าเรื่องไปขายของวันอาทิตย์ดีกว่า <br/> อื้ม~~~~ดีเกินขาด เรียกได้ว่า ของหมดเกลี้ยงไม่พอขายเลยทีเดว 5555+ <br/> ... <br/> เตรียมของไปไม่เยอะด้วยแหละ ความจริง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ^^' <br/> ... <br/> ... <br/> เมื่อวันเสาร์ทุลักทุเล กับการตากฝนไปแล้ว <br/> แต่พรีมซะอย่าง เราไม่ท้อค่ะ <br/> ... <br/> .. <br/> วันอาทิตย์ ลุยใหม่ ยังก้าวเท้าออกจากบ้านไปไม่ถึงไหนเลย <br/> ก็เจอพี่ๆที่เป็นแม่ค้าด้วยกัน โทรตามซะแระ 5555+ <br/> ... <br/> ... <br/> คนสำคัญก็งี้ อิอิ เปล่าหรอก พี่เค้ากลัวเราเบี้ยวอ่ะ 555+ <br/> .. <br/> .. <br/> เพราะเมื่อเสาร์ได้เตรียมของไว้แล้ว แต่ไม่ได้ขาย <br/> โชคดีเลยเอามาขายวันอาทิตย์แทน <br/> ... <br/> คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกจะขายของทอดแนวนี้ เช่น ff nugget เพราะของสามารถแช่ตู้เย็น แช่ช่อง freeze ได้ ไม่มีคำว่าเสีย <br/> ... <br/> .. <br/> วันอาทิตย์ พอออกจากบ้านก็มุ่งตรงตลาดนัดรถไฟโลด ^___^ <br/> .. <br/> ... <br/> โอ้โห!!! อากาศวันอาทิตย์ ปลอดโปร่งโคตร ^______^ <br/> ฟ้าสูง ฟ้าใส แดดแรงเว่อร์ๆ ไม่เห็นวี่แววของสายวสันต์ซักนิด <br/> ... <br/> ต่างจากเมื่อวานยังฟ้ากับเหว เหอๆ ^^' <br/> ... <br/> ... <br/> กางเต๊นท์ไป ยังกลัวเลยว่า <br/> เฮ้ย!!! อากาศมันดีไปป่าว ดีจนไม่น่าไว้วางใจ <br/> <<ออกแนวกลัวฟ้า กลัวฝน หักหลังซะงั้นอ่ะกรุ หึ หึ -_-'>> <br/> .. <br/> ... <br/> แต่ก็นั่นแหละค่ะ the show must go on <br/> แมร่งจะตกไม่ตก ก็ช่างหัวมันเห๊อะ!!! ไหนๆก็ไหน ลุยต่อโลด!!! <br/> .. <br/> .. <br/> <br/> จนแล้วจนรอด ปาฏิหาริย์มีจริง ฝนไม่ตกค่ะ เย้ๆ ๆ ๆ! !!! <br/> ... <br/> พวกเรา แม่ค้าทุกคนขายดิบขายดีเรียกได้ว่าทุกคนเลยนะ <br/> บางร้าน ยังไม่ดึกเลยก็ต้องเก็บของเพราะของหมดซะแระ <br/> ... <br/> .. <br/> พรีมก็เป็นหนึ่งในนั้นนะ คือว่าขายดี ของที่เตรียมไปไม่พอขายหมดเกลี้ยง!!!! <br/> แม๊!!!! เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอความรู้สึกแบบนี้ ทั้งดีใจ ทั้งเสียดายโอกาส <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ก็นั่นแหละค่ะ เมื่อขายดี มันก็ต้องเหนื่อยเป็นเท่าตัว เพราะต้องอยู่นางเดียว หัวหมุนเลย <br/> ... <br/> .. <br/> ไหนจะทอด ไหนจะขาย ไหนจะหาเงินทอน โอ้วโหว!!!! >.< <br/> อยากมีซัก 10 มือตอนนั้น 5555+ <<เว่อร์ไปๆ>> <br/> ... <br/> .. <br/> ลูกค้าของทอดร้านพรีมเนี่ยมีทุกแบบค่ะ เด็ก ผู้ใหญ่ ผู้ ญ ผู้ ช ตุ๊ด ทอม ดี้ หรือเกย์ ก็ล้วนชอบกินของทอด 5555+ <br/> ... <br/> <<ยืนยันคนไทยเกินล้านชอบทานของทอด อิอิ ^^>> <br/> ... <br/> ... <br/> เหนื่อยนะ แต่สนุกมาก แม้ว่าเลิกดึก เกือบตี 1 กว่าจะถึงบ้านกว่าจะได้นอนก็ตี 2 เช้าวันจันทร์ต้องตื่นตี 5 ครึ่ง มาทำงาน <br/> ... <br/> ... <br/> ญ อึดจริงๆ กรุ 55555+ <br/> .. <br/> แต่สนุกค่ะ ไม่ได้ขายดีถึงสนุก แต่เพราะได้ทำอะไรที่ชอบเลยสนุก <br/> ทอดไป ขายไป เมาท์กะลูกค้าบ้าง แม่ค้าด้วยกันบ้าง เออ~~~ เวลาหมดเร็วดี แถมได้เงิน แบบไม่ปล่อยเวลาไปเปล่าๆปรี้ๆด้วย <br/> .. <br/> .. <br/> <br/> แต่มันก็เหนื่อยนะอยู่หน้าเตาไฟ ทอดของร้อนๆ หน้ามันแผล่บเลย <br/> ต้องทอดวิญญาณสาวออฟฟิศย่านสุขุมวิทออก หันมาสวมวิญญาณแม่ค้าหน้ามันแทน55555+ <br/> ... <br/> .. <br/> และต้องยืนทอด ยืนขายนะค่ะ ถึงจะน่าสนใจ ให้นั่งทอดนั่งขาย ดูเป็นแม่ค้าขี้เกียจพิลึกเนอะ 5555+ <br/> .... <br/> ... <br/> และผลของการขายดีแบบไม่ได้พักนั้น ทำให้วันจันทร์ทั้งวัน ปวดเมื่อยร่างกายสุดๆ แต่เป็นความเหนื่อยล้าที่อยากเป็นอีกแหะ อิอิ ^^ <br/> .. <br/> .... <br/> แต่ก็ดีค่ะ ไม่ได้ทำให้ชีวิตลำบากอะไร แถมได้เงินมาต่อชีวิตอีกเฮือก!!! <br/> ... <br/> . .... <br/> ลืมเล่า. ...มีเกย์เฒ่านางนึงมายืนเมาท์กินลูกชิ้นปิ้งข้างๆ <br/> แกก็ถามไปเรื่อย เมาท์ไปเรื่อย จนมาที่คำถามว่า <br/> เราสองคน <<ตอนนั้นต๊ะกลับมาจากงาน commartแล้ว>> <br/> แกถามว่า "เธอสองคนอ่ะ ปรกติทำอะไร" แกเก่งนะแกดูรู้ด้วยว่าเราไม่ใช่แม่ค้ามืออาชีพ 5555+ <br/> .. <br/> .. <br/> เลยบอกว่า "ปรกติทำงานออฟฟิศค่ะ" <br/> แกบอกว่า "พวกเธอสองคนนี่หาเรื่องนะ หาเรื่องเหนื่อย" <br/> ...... <br/> ... <br/> 55 5 5 55555+ มันก็จริงของแกนะ <br/> ... <br/> ... <br/> แต่เชื่อเถอะ!!! เราสองคนไม่ได้เหนื่อยฟรีหรอกคร่าเจ๊ !! !! ^^ <br/> .. <br/> .. <br/> ปล. รูปเต๊นท์ที่กางเสร็จ แดดยังแรงมาก ยังไม่ได้วางของขาย<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-5198814381223158846?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-87942191484248678782011-07-23T22:18:00.001+07:002011-07-23T22:18:22.675+07:00วันนี้ 23.07.11 <br/> วันเสาร์ ณ ตลาดนัดรถไฟเวลา 16.50 น. <br/> .. <br/> .. <br/> พรีมไปถึงที่นั่น ขนของลง เตรียมตั้งร้าน แต่....ฝนเริ่มตกปอยๆ <br/> .. <br/> .... <br/> ฝนตกเรื่อยๆ ไม่หยุด แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะแรงไปมากกว่านี้ <br/> ซักพักเริ่มซาบางมาก พรีมเลยจัดการกางเต๊นท์ <br/> .. <br/> วันนี้กะจัดเต็ม ซื้อของเพิ่มเป็นเท่าตัว <br/> กะฉลองถังแก๊ซใบใหม่ที่เพิ่งถอยซะหน่อย <br/> .. <br/> .. <br/> ก็อากาศที่ผ่านมา จ- ศ ฝนตกตลอดก็จริงแต่ตกเช้า สาย บ่าย พอเย็นก็หยุด มีบ้างตกช่วงค่ำ แต่ไม่มาราธอน แป๊บเดียวก็หยุด <br/> ...... . <br/> เลยชะล่าใจคิดว่าวันเสาร์ มันคงไม่ตก<<มั้ง>> <br/> เข้าข้างตัวเองสุดริดอ่ะ ==* <br/> ... <br/> แต่เป็นห่าอะไรคับ พอวันนี้ เช้า สาย บ่าย แดดแรงเว่อร์ <br/> บางทีมันก็เป็นสัญญาณว่าค่ำๆ กรุลงหนักแน่ <br/> ... <br/> .. <br/> แล้วแมร่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ <br/> ฝนตกมาแบบไม่หยุดเลย ที่ซ้ำร้ายคือน้ำท่วม เปียกไปทั้งตัวเหมือนไปเล่นสงกรานต์มา <br/> .. <br/> ต๊ะก็ไม่ได้ไปด้วยเพราะว่าต้องไปงาน commart <br/> ลุยเดี่ยววันนี้ เลยเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำคนเดียว <br/> .. <br/> .. <br/> ดีนะวันนี้พวกพี่ๆที่เป็นแม่ค้าข้างๆ ใจดีมาก ช่วยเก็บของ เก็บเต๊นท์ <br/> ทั้งที่เปียกกันซ่ก ซึ้งใจจริงๆ กับน้ำใจของพวกเค้า <br/> .. <br/> .. <br/> ทุกคนเลยเปียกไปตามๆกันเพราะ อิพรีมดันจัดร้านแบบ full option <br/> เต๊นท์เวลากาง เวลาเก็บ ถ้ามันไม่มีฝนก็ไม่เป็นไรหรอก แต่ถ้ามีฝนสิ <br/> ...ลำบากเกิ๊น!!!! <br/> ... <br/> เก็บไปเปียกไป พร้อมพวกพี่ๆเค้า ไม่มีใครได้ขายเลย อกหัก กันหมด <br/> ...... <br/> ... <br/> แม้วันนี้ไม่ได้อะไร แต่ก็ได้เห็นถึงน้ำใจของพี่ๆที่เป็นแม่ค้าด้วยกัน <br/> .. <br/> งั้น~~~~มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเนอะ สำหรับวันนี้ ^^ <br/> ... <br/> ... <br/> พรีมกับพี่ๆสัญญากันว่า "สู้ สู้ พรุ่งนี้เจอกัน" <br/> .. <br/> ^_____^<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-8794219148424867878?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-60619225713671001962011-07-21T19:26:00.001+07:002011-07-21T19:26:23.868+07:00อ่านแถลงข่าวดาราเลิกกันเมื่อบ่าย <br/> ก็แอบเศร้าแทน กับการเลิกลากับแฟนในวัย 30 อัพของฝ่าย ญ <br/> ... <br/> .. <br/> โห.....เสียเวลาไปกับ ผู้ ช คนเดียวตั้ง 13 ปี U.U <br/> 13 ปี...ถ้าเป็นอายุของเด็กซักคน ก็เกือบใช้ นาย หรือ นส. แระนะเนี่ย <br/> ... <br/> ... <br/> จะว่าไป ผู้ ญ วัยนี้ มันยากที่จะให้ไปเริ่มต้นใหม่ หวานแหวว กิ๊บกิ้ว กับใครได้แระ....แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส <br/> ... <br/> แต่เค้าคงต้องเลือกมากขึ้น หรือตรงกันข้าม ไม่ต้องเลือกแมร่งเยอะหรอก สุดท้าย ผู้ ช แมร่งก็เหมือนๆกัน <br/> ... <br/> มีแต่ฝ่าย ญ ที่ต้อง อึด และอดทนเป็นควายฝ่ายเดียว <br/> ... <br/> .... <br/> เห็นใจผู้ ญ วัยเดียวกันค่ะ <br/> ... <br/> เพราะถ้าเป็นเรา โห.....คบกับใครซักคนมาตั้ง 13 ปี <br/> แล้วเสือกมาเลิก ตอนกรุอายุปาไปขนาดนี้เนี่ยนะ... <br/> ... <br/> โอกาสต้องไปศึกษาใครใหม่มันก็ริบหรี่เต็มที <br/> แหม....กรุไม่ใช่ เอ๊ะ ศศิกานต์ นี่ย่ะ <br/> ขานั้นเค้าคงหาใหม่ดีๆได้ไม่ยาก <br/> .. <br/> ... <br/> ผู้ ญ วัยนี้ถ้าได้มีความรู้สึกรัก รู้สึกดีๆ กับใครก็คงอยากฝากชีวิตไว้กับคนรักทุกคนนั่นแหละ <br/> ... <br/> คงไม่มีใครอยากไปเริ่มต้นใหม่กับใครได้บ่อยๆ เพราะมันเอือม... <br/> ... <br/> .. <br/> แล้วยิ่งไอ้ประเภทที่ยื้อเวลากันไปยื้อเวลากันมา โอ้ย!!! เสียเวลาตายห่า!!!! <br/> ... <br/> .. <br/> เมื่อก่อนมีความรัก....พอมีปัญหาก็พยายามยื้อนะ <br/> มันยังยึดติดไง ร้องไห้เป็นบ้าเป็นบอ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายจากไป <br/> .. <br/> .. <br/> แต่ก็นั่นแหละ พอตอนอายุ 30 ไปแล้ว <br/> ถึงรู้ว่าสิ่งที่ทำ แมร่งกรุโคตรโง่!!!เลย <br/> <<ช่างอับเฉา เบาปัญญาพรีมเอ้ย!!!!>>> <br/> ... <br/> ยื้อทำไมว่ะ เสียเวลา เสียโอกาสมองหาสิ่งใหม่ๆไปเปล่าๆ<<เนอะ>> <br/> .. <br/> ... <br/> พรีมมักจะแซวๆเล่นกับต๊ะไว้ว่า <br/> "ถ้าแกแอบมีกิ๊ก ให้แกรีบตัดสินใจซะ!! ว่าจะเลือกใคร <br/> อย่าทำให้ชั้นเสียเวลา ฮ่า ฮ่า ฮ่า" <br/> ... <br/> .. <br/> ก็อายุเปลี่ยน มุมมองชีวิตก็เปลี่ยน <br/> แต่อารมณ์ต๊ะ ยังเป็นเด็กสาว วัยเริ่มต้นอยู่ 5555+ <br/> .. <br/> เพราะนางมักจะฝันหวานไว้เสมอว่า <br/> "เค้าจะอยู่ และดูแลตะเองไปจนแก่เฒ่า n_n" <br/> .. <br/> -_-' ถามว่าเมริงจะแก่ทันกรุม๊าย???? <br/> แต่ก็ดี ^^ ไม่ต้องแก่ทันกรุร๊อก ให้กรุแก่ตายก่อนตามวาระที่ควรเป็นแหละดี ^^ <br/> ... <br/> .. <br/> แต่เวลาที่ต๊ะเพ้อๆ ในมุมมองความรักของเค้า <br/> บางครั้งพรีมก็จะแอบขำๆ คิดไปว่า เด็กหนอเด็ก บางทีถ้าวันนึงต๊ะอายุเพิ่มขึ้น มุมมองความรักอาจเปลี่ยนไปก็ได้ <br/> ... <br/> พรีมไม่ได้ดูถูกความรัก ความรู้สึกของต๊ะ <br/> แต่พรีมแค่อยากให้ต๊ะ เข้าใจว่า <br/> ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน <br/> .. <br/> .. <br/> ต๊ะก็คงแอบน้อยใจบ้าง ที่ทำไมพรีมไม่เคยเชื่อในความรักที่เค้าให้นะ <br/> พรีมไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่เป็นเพราะ เป็นผู้ ญ ในวัย 30 กว่าแล้ว <br/> การมองโลกกับเค้าจึงต่างกัน.. <br/> ...... <br/> ... <br/> พรีมอาจแค่ต้องการสร้างภูมิคุ้มกันให้ตัวเอง ด้วยการรู้จัก "เผื่อใจ" <br/> ไว้ในทุกๆเรื่อง โดยเฉพาะความรัก <br/> ... <br/> .. <br/> เพราะมันไม่มีใครรู้อนาคตได้ แล้วถ้าวันนึงไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น <br/> เราจะได้ไม่เจ็บหนักอย่างที่ผ่านมา <br/> .. <br/> .. <br/> ต๊ะมักพูดด้วยท่าทีขึงขังเอาจริง ถึงความรักของเค้าบ่อยๆว่า <br/> "คอยดูเหอะ เด็กคนนี้จะทำให้ตัวเองได้เห็นเอง" <br/> ... <br/> ... <br/> อืม....3 ปีแล้วที่ต๊ะทำอะไรให้พรีมตั้งมากมาย <br/> 3 ปีแล้วที่ต๊ะยังคงรักษา ความต่อเนื่องได้ดี <br/> 3 ปีแล้วที่ต๊ะยังเหมือนเดิม <br/> ... <br/> อย่างน้อยๆ 3 ปีที่ผ่านมาพรีมก็ได้เห็น <br/> .. <br/> แต่ว่า การเดินทางครั้งนี้ยังอีกยาวไกลนัก <br/> ต๊ะยังมีเวลาต้องพิสูจน์ตัวเองอีกเยอะค่ะ... <br/> ... <br/> ไม่ต้องห่วงอินู๋ ชั้นจะดูหล่อนอยู่อีกยาวๆอยู่แล้ว ^^ <br/> ... <br/> ... <br/> <br/> <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-6061922571367100196?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-28608149702900319022011-07-20T18:58:00.001+07:002011-07-20T18:58:16.473+07:00ความจริงชีวิตก็มีเรื่องให้หงุดหงิดนะ <br/> .. <br/> แต่บางทีก็มองแบบปลงๆ คนเราเกิดมาร้อยพ่องพันแมร่ง <br/> จะให้ได้ดั่งใจทุกอย่างคงไม่ได้ <br/> .. <br/> กระทั่งตัวเราเองยังไม่พอใจ กับบางเรื่องจากพฤติกรรมตัวเองเลย <br/> นับประสาอะไรจากคนอื่น <br/> ... <br/> .. <br/> แต่บางทีมันก็ปรี๊ดๆ จี๊ดๆ และเกิดบันดาลโทสะ <br/> หลุดๆ อะไรแย่ๆออกมาบ้าง <br/> .. <br/> บางพฤติกรรมของเรา หลายๆคนก็อาจไม่ได้ปลื้ม <br/> แต่ว่าอะไรไม่ได้ โตๆกันแล้ว <br/> .. <br/> .... <br/> แต่บางอย่างที่เจอ แมร่งก็เหลืออดนะ <br/> ไอ้ครั้งเดวไม่เท่าไหร่ เจอซ้ำๆ ซากๆ ก็รำคาญ <br/> ... <br/> .... <br/> เบื่อคน เยอะ ก็ยังมาเยอะกับกรุ <br/> ไอ้กรุก็ปากหมาใช่ย่อย <br/> ด่าแมร่งไม่สนหน้าอิน หน้าพรม <br/> หน้าซ่งติงอะไรกรุก็ไม่สนแระ <br/> .... <br/> เค้าไม่ได้เรียก ติสต์แตก แต่ปรี๊ดแตก!!!! <br/> ... <br/> ... <br/> คนบางคน ก็เหมาะกับการสนทนาแบบนึง <br/> แต่ห้ามสนทนาแบบอื่น <br/> ... <br/> ไม่งั้นมันปรี๊ด!!!! <br/> ... <br/> ... <br/> ต้องนับนึงถึงกี่ร้อย <br/> กว่าจะต้องทำใจให้ได้ว่าคนเรามันไม่เหมือนกันว่ะเนี่ย <br/> ... <br/> ... <br/> สงสัยกรุจะใจเย็นไม่พอ <br/> คงต้องเอาไปอยู่ขั้วโลกเหนือมั้ง จะได้ใจร่มๆกับเค้ามั่ง <br/> ... <br/> .... <br/> แล้วกรุกต้องนั่งท่องพุดโท พุดโท พุดโท <br/> ซักล้านครั้ง จะได้ไม่หงุดหงิด <br/> .. <br/> .. <br/> คนเรามีหลายด้าน <br/> แต่พอเจอแบบนี้ทีไร กรุเอาด้านมืดมาใช้ทุกที -_-' <br/> ... <br/> .. <br/> คนที่ทำให้กรุอารมณ์เสียขนาดนี้ได้.. <br/> แมร่งซวย!!!... <br/> <br/> .. <br/> ... <br/> <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.4</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2860814970290031902?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-91850513912362691832011-07-19T11:43:00.001+07:002011-07-19T11:43:33.406+07:00หลายๆคน พอรู้ว่าพรีมไปขายของที่นั่น ที่นี่ <br/> เอานี่มาขายเอานั่นมาขายที่ทำงานบ้าง <br/> ... <br/> ส่วนใหญ่จะชมค่ะ ว่าพรีมขยัน <br/> ... <br/> ... <br/> จะบอกว่าไงดี คือ พรีมไม่ได้ขยันอะไรเลยนะ <br/> ออกแนวขี้เกียจด้วยซ้ำ <br/> ... <br/> แต่ทำไมพรีมยังทำอยู่ <br/> เพราะพรีมสนุกกับมันค่ะ <br/> พรีมสนุกที่จะได้คิด ได้สร้างสรรค์อะไรต่อมิอะไรในหัว <br/> ... <br/> วันๆพรีมจะคิดไปเรื่อยๆ ว่าพรีมอยากจะทำอะไรดีน้า?? <br/> ขายอะไรดี ที่ขายง่าย ขายคล่อง และไม่ต้องลงทุนมาก ไม่ต้องเตรีมอุปกรณ์ให้วุ่นวาย ก็คิดๆ ๆ ไป <br/> .. <br/> มีน้องคนนึงเคยถามว่า ทำไมพี่พรีมชอบขายของ <br/> ทำไมไม่ไปทำอย่างอื่นที่ได้เงินเร็วกว่านี้ มากกว่านี้และไม่ต้องเหนื่อย <br/> .. <br/> .. <br/> คือพรีมจะบอกว่า พรีมไม่ได้อยากได้เงินเยอะๆ <br/> แต่พรีมชอบวิถีของการเป็นแม่ค้า <br/> ... <br/> มันเหนื่อยนะ มันสนุก แม้มันจะได้เงินน้อย <br/> แต่เราชอบ เราก็ทำ <br/> .. <br/> .. <br/> แต่สิ่งนึงที่พรีมเป็นคือ พรีมขี้เบื่อ <br/> อาจจะทำอะไรไม่ได้นาน ใช่ค่ะ!!!! <br/> <br/> ... <br/> <br/> พรีมอาจจะทน ทู่ซี้ขายของซ้ำๆแบบเดิมได้ไม่นาน ถ้ามันทำแล้วไม่ work <br/> พรีมก็จะเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นค่ะ <br/> ... <br/> แต่สิ่งที่พรีมไม่เปลี่ยน คือ การชอบคิด และชอบลงมือทำ <br/> .... <br/> ... <br/> พรีมไม่ใช่พวก มีแต่ความฝันแต่ไม่ลงมือทำ <br/> ... <br/> พรีมล้มลุกคลุกคลานกับการค้าขายมาเยอะนะ <br/> ... <br/> เคยมีร้านค้าส่งเสื้อผ้า ที่ประตูน้ำ <br/> ร้านที่พรีมได้ลงมือ ออกแบบเสื้อผ้าเองกับมือ <br/> ... <br/> พรีมเคยไปขายรองเท้า เสื้อผ้า ตามสะพานลอยอนุสาวรีย์ชัยนะ <br/> แต่ต้องวางขายหลัง 4 ทุ่มด้วย ไม่วั้นเจอเทศกิจจับ 5555+ <br/> .. <br/> พรีมเคยไปเปิดท้ายขายของที่เต็นท์มื่บิ๊กซีสะพานควาย ซึ่งค่าที่แพงมาก <br/> ... <br/> พรีมเคยตระเวนขายรองเท้า กระเป๋าตามตลาด office นี่แหละ สนุกดี แต่ช่วงเวลาขายสั้นมาก แถมต้องตื่นแต่ตี 3 เพื่อไปซื้อของที่สำเพ็ง <br/> ... <br/> พรีมเคยทำร้านรถเข็นนมสด เล็กๆหน้า มินิมาร์ทเพื่อน <br/> .. <br/> ... พรีมเคยมีหุ้นกับร้านสเต็ก ร้านนึงซึ่งถือว่าเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับพรีม <br/> ... <br/> พรีมได้อะไรหลายๆอย่างจากการเป็นแม่ครัวหน้าเตาไฟ <br/> ... <br/> ทั้งหน้ามัน ทั้งร้อน มันเหนื่อยมาก แต่ก็สนุกดี <br/> ... <br/> เรียกได้ว่า ชีวิตการเป็นแม่ครัวที่นี่ ทำให้ไม่เหลือคราบของสาว office แม้แต่น้อย <br/> ... <br/> โอ้โห!!!!! หลายๆคนคงบอกว่าพรีมทำมาเยอะจัง <br/> แต่มันกลับไม่ประสบความสำเร็จค่ะ <br/> ... <br/> เพราะพรีมขาดประสบการณ์ ใจร้อน และไม่ไตร่ตรอง <br/> ... <br/> พรีมต้องระเห็ดเร่ร่อนออกจากงานมา เพื่อทำตามความฝันเล็กๆถึง 2 ครั้ง <br/> ออกมาทั้งๆที่ไม่มีเงินเก็บ <br/> ... <br/> ดังนั้นผลที่ตามมาจากการผลีผลามนั้นคือ เป็นหนี้ <br/> .. <br/> ทุกวันนี้พรีมกลับเข้ามาทำงานแล้ว และยังมีหนี้ก้อนโต <br/> แต่สิ่งที่ยังคงมีอยู่คือ ความชอบในการทำมาค้าขาย และความฝันเล็กๆเหมือนเดิม <br/> ... <br/> .. <br/> ทุกวันนี้ พรีมได้ทำงานที่ดี รายได้พออยู่ได้ <br/> พอได้มีเงินใช้หนี้ 55555+ <br/> ... <br/> หลายคนอาจมองว่า ต่อให้พรีมไม่ต้องทำอะไรพรีมก็อยู่ได้ไม่ได้ลำบากในสังคมวัตถุนิยมเช่นนี้ <br/> ... <br/> พรีมอยู่ได้ค่ะ แต่มันจะสนุกตรงไหน กับการอยู่แบบ <br/> สิ้นเดือนรับเงิน เสาร์ อาทิตย์ ไปเที่ยว ตจว. <br/> วันหยุดเดินห้าง ช๊อปปิ้ง ไปนั่งชิวตามร้านอาหารแพงๆน้ำแข็งถังละ 100 <br/> กินกาแฟแก้วละเกือบ 200 <br/> ... <br/> .. <br/> คือมันก็แค่นี้ไง มันไม่น่าสนใจอ่ะ ไม่ท้าทาย และสิ้นเปลือง 5555+ ((ว่าไปนั่น)) <br/> ก็แหม....พรีมเป็นคนชั้นกลางค่อนไปทางระดับล่างด้วยซ้ำ นี่นา ใช้ชีวิตแบบนั้น เอาไรกินต่อถึงสิ้นเดือน5555+ <br/> ... <br/> .. <br/> คนอื่นทำพรีมไม่ได้ว่าผิดนะ เพราะนั่นมันก็เรื่องของเค้า <br/> ... <br/> แต่ถ้าเป็นตัวเอง จะหาอะไรทำไม่ให้มันว่างและดีแต่ใช้เงินๆๆ <br/> ... <br/> เพราะพรีมเคยเป็นไง ทำไมจะไม่รู้ มันก็สนุกดีออก <br/> วันหยุดทั้งที ได้ออกจากร้านอาหารแพงๆ เดินเข้าโรงหนัง <br/> ช๊อปปิ้งแบรนด์เนม รูดบัตรซื้อน้ำหอม 2-3 ขวด <br/> ... <br/> แต่สุดท้ายมันก็ไม่มีอะไร มีแต่หนี้ 55555+ <br/> .. <br/> .. <br/> ทุกวันนี้พอมาคิดย้อน รู้สึกเสียดายเวลาและเงินที่ใช้ไปอย่างฟุ่มเฟือยเช่นนั้นจังวุ้ย!!! <br/> ... <br/> <br/> ... <br/> แต่รู้มั๊ยว่าสิ่งที่ได้จากการเป็นแม่ค้า คือ คู่ทุกข์ คู่ยาก คู่ลำบาก ตรากตรำ <br/> ... <br/> พรีมโชคดีที่เจอต๊ะ <br/> ต๊ะเป็นเด็กที่มีความอดทนสูงมาก ลุยกับพรีมทุกที่ <br/> เป็นเพื่อนคู่คิดกับพรีมทุกอย่าง <br/> ... <br/> ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ ทะเลาะงอแง โกรธ ง้อ งอน ไปกับทุกๆสถานการณ์ของพรีม <br/> ... <br/> <br/> .. <br/> ต๊ะเป็นผู้ฟัง ผู้ตามที่ดี <br/> จะเรียกว่าต๊ะคือ supporter ที่ดีที่สุดก็ว่าได้ <br/> ... <br/> พรีมขอบคุณต๊ะ ที่ไม่ได้ร่วมแค่สุขกับพรีมเท่านั้น <br/> แต่ต๊ะก็ร่วมทุกข์ด้วย <br/> ... <br/> เรายังจำได้วันที่เราสองคนมานั่งคุยกัน ว่าเราจะบริหารเงินหลักพันต้นๆที่มีอยู่ในมือยังไงให้รอดไปได้ 6 ชีวิต <br/> ภายในกว่า 1 เดือน <br/> ... <br/> แล้วเราก็ทำได้ค่ะ ประหยัดกันสุดๆแค่ 100 บ. ตอนนั้นมีความหมายมากกกก~~~~~ <br/> ... <br/> แม้ทุกวันนี้เราจะมีสภาวะทางการเงินที่ดีขึ้น <br/> แต่เราก็ต้องประหยัด เรายังไม่ได้ห่างหายไปจากการทานข้าวนอกบ้านบ้าง แต่เราลดความถี่ลง เรายังไปดูหนัง แต่จะเลือกไปดูวันลดราคาแทนวันอื่น <br/> ... <br/> พรีมงดเที่ยวกลางคืน เลิกดื่มถี่จัด เหมือนเมื่อก่อนเพราะเหตุผลหลายๆอย่าง <br/> ... <br/> พรีมต้องปรับตัวเองเพื่อการดำรงอยู่ให้ได้ <br/> เพราะพรีมอาจไม่ได้เกิดมาโชคดีเหมือนหลายๆคน ที่มีพร้อม <br/> ... <br/> พรีมต้องทำอะไร ต่อมิอะไรในแบบวิถี และความชอบของตัวเอง <br/> ... <br/> ทุกวันนี้ มคนชวนไปไหนมาไหนในวัน เสาร์ อาทิตย์ ก็ต้องปฎิเสธ <br/> หรือใครถามว่า วันหยุดไปเที่ยวไหนมา <br/> ... <br/> สิ่งที่พรีมตอบ ก็คือ พี่ไปไหนไม่ได้ ส อา พี่ต้องขายของ <br/> และพรีมก็จะไดคำชมกลับมาว่า <br/> โห....ดีเนาะพี่พรีมขยันจัง ^^ <br/> ... <br/> บอกแล้วว่าพี่ไม่ได้ขยัน แต่พี่ภาระเย๊อะ!!!! 55555+ <br/> .. <br/> ก็พรีมมันคนธรรมดา<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-9185051391236269183?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-64197364643721783022011-07-17T23:46:00.001+07:002011-07-17T23:46:57.939+07:00เย๊!!!! ในที่สุดวันนี้ความหน้าด้านของเราก็ชนะ <br/> .... <br/> เบื้องบนคงเห็นใจที่อิพรีมบ่นเช้า บ่นเย็น ว่าฟ้าฝนใจร้าย ไม่เห็นใจคนทำมาหากินมั่งเลย ^^' <br/> .. <br/> .. <br/> วันนี้ตอนแรก ออกอาการลังเลว่าจะไปขายของรึ๊เปล่า เพราะท้องฟ้าปิด <br/> ... <br/> แต่พอช่วง 3-4 โมงเย็น อืม....ท้องฟ้า((ฟากเดว)) ปลอดโปร่งมาก ==* <br/> .. <br/> เห็นดังนั้น แม้เห็นว่าฟ้าแจ้งด้านเดว เราก็เตรียมตัวออกเดินทางเพื่อมุ่งสู่ตลาดนัดรถไฟ <br/> .. ^^' <br/> .. <br/> มาถึงปุ๊บ ยังไม่ทันได้ตั้งของเล๊ย!!!! <br/> ฝนก็ตกซ่าส์~~~~~~ ลงมาห่าใหญ่ <br/> .... <br/> สภาพนะ โอ้วโหว! ! ดูไม่จืด มีเพียงผ้าพลาสติกคลุมของ และคลุมร่างกายไม่ให้เปียกฝน ((ไปมากกว่านี้)). U^U <br/> ... <br/> .. <br/> แต่แปลกมันกลับเป็นความเปียกทุลักทุเล ที่มีความสุขนะ ^^ <br/> ... <br/> เราสองคนอยู่ใต้ผ้าคลุมผืนเดวกัน ทั้งฝนกระหน่ำ ลมก็พัด วิ้วๆๆ <br/> น่ากัวมาก แต่เราสองคนมองหน้ากัน แล้วก็พากันหัวเราะ 555+ <br/> .. <br/> .. <br/> แล้วก็หันมาถามกันว่า "ฉันมาทำอะไรที่นี่" <br/> .. <br/> ... <br/> เอาว่ะ!! เด๋วมันก็หยุด <br/> .... <br/> แล้วประมาณ 1/2 ชม. มันก็หยุดจริงๆ <br/> ฮิ้ววว~~~~~~ <br/> .. <br/> ดีใจมาก จัดข้าวของ ลุ๊ย!!!!! <br/> .. <br/> แต่เหมือนบุญมีแต่กรรมบัง ==* <br/> เพราะพรีมยังไม่ได้ ((ลงทุน)) ซื้อเตาแก๊ส <br/> เพราะงบหมด ¥.¥ เลยต้องเอาเตาไฟฟ้ามาใช้ก่อนชั่วคราว <br/> .. <br/> .. <br/> แต่ทางตลาดเสือกจ่ายกระแสไฟช้า <br/> กว่าจิได้ทอดของ ทอดเฟรนช์ฟรายด์ ปาไปทุ่มก่าๆ -_-' เริ่ดค๊า!!! <br/> .. <br/> ... <br/> วันนี้เอาของทอดมาขาย คือ เฟรนช์ฟรายด์ นักเก็ต ไก่ป๊อบ และฟิชริง <br/> .. <br/> .. <br/> อื้ม!!! ขายดีใช้ได้นะ เรียกว่าทอดไม่ทันเลยทีเดว 5555+ <<โม้!!!>> <br/> ... <br/> แต่ไก่นักเก็ตกับ ไก่ป๊อบก็ทอดขายจนหมดเกลี้ยงเลยนะ ^^ <br/> เฟรนช์ฟรายด์ ก็ขายดี เพราะว่ายังไม่มีใครขาย <br/> ... <br/> ของที่พรีมเอามาขายเนี่ย เรียกได้ว่าเป็นเจ้าแรกเลยนะ <br/> ขายของทอดให้คนไทยนี่ขายง่ายจริง ^^ <br/> .. <br/> วันนี้ยอดขายถือว่าโอเคใช้ได้ เสียดายวันนี้ไม่ได้จัดเต็ม ไม่ได้กางเต๊นท์ที่ซื้อมา ไม่ได้ขายเต้าหู้นมสดเลย <br/> .. <br/> ขายแต่ของทอดเล็กๆน้อยๆ <br/> ... <br/> แต่วันนี้มีความสุขจัง <br/> ไม่ได้สุขเพราะขายของได้ แต่สุขที่อย่างน้อย เราก็ทำให้ตัวเราเองเห็นว่า ไม่มีสิ่งใดแย่ ถ้าเราไม่ยอมแพ้ <br/> ... <br/> .. <br/> เราเจอฝน เราก็แค่ยิ้ม <br/> เราเปียก เราก็แค่หัวเราะ <br/> เราไม่ได้ขาย เราก็แค่ขนของกลับ <<แล้วมาสู้ใหม่>> <br/> แต่ถ้าเราได้ขาย ก็คือเราโชคเข้าข้าง <br/> แต่ถ้าเรายิ่งขายดี ก็ถือซะว่าวันนี้เราดวงเฮง <br/> .. <br/> .. <br/> ^_____^ <br/> ... <br/> ชีวิตมันก็มีแค่นี้แหละ อย่าทุกข์มาก อย่าสุขเกิน แล้วเราจะอยู่บนโลกบูดๆ เบี้ยวๆใบนี้ได้อย่างมีความสุขเอง ^^ <br/> .. <br/> <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-6419736464372178302?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-15142838985166950462011-07-16T22:54:00.001+07:002011-07-16T22:54:21.405+07:00ตลกมากกับชะตากรรมช่วงนี้ <br/> ..... <br/> .... <br/> วันธรรมดา...ฝน...ไม่เคยตกหนักหรือตกซ้ำซากยืดยาว <br/> .. <br/> แต่ถ้าเป็นวันที่กรุต้องไปขายของ ส อา แล้วละก็ <br/> ถ้าไม่ตกแบบไม่ลืมหู ลืมตา ก็ตกแบบรินแมร่งท้างคืน ~~~ <br/> .. <br/> นี่มันอะไรกันหนอชีวิต!!! ! ! <br/> ... <br/> แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันทีฝนดันทะลึ่งตก 2 รอบ <br/> เล่นเอาหน้าแหกเลยทีเดว <br/> ... <br/> อุตส่าห์ดีใจ หอบข้าวของออกไปตลาดตอน 19.30 <br/> ที่สุดแล้ว ก็ต้องขนของกลับ.. <br/> .. <br/> เพราะฝนดันกระหน่ำลงมาอีกรอบและอย่างยาวนาน <br/> นี่ก็เกือบ 23.00 น. แล้ว แต่ฝนยังรินพรำๆให้น่ารำคาญใจอยู่ ==* <br/> .. <br/> แน่นอนของที่ลงทุนเป็นหมัน ¥.¥ <br/> ดีหน่อยที่เอาเข้าช่อง freeze ได้ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่หันมาขายของทอด <br/> .. <br/> เสียดายยังไม่ทันลงมือได้ทอดขายเล้ย!!!! อกหักกลับบ้านซะก่อน ^^' <br/> .. <br/> .. <br/> แต่ก็นะ....ไม่ท้อ ไม่ถอยหรอก <br/> อย่างน้อยก็ได้กำลังใจจากเพื่อนๆทางออนไลน์นี่แหละ ^^ <br/> .. <br/> หลายๆคนมักบอกว่าให้ สู้ สู้ นะ <br/> ... <br/> อย่างห่วงเลยค่ะ ยี่ห้อพรีมพริ้ม สู้ไม่ถอยอยู่แล้ว <br/> ขนาดวันนี้ที่ไป ถ้าเป็นคนอื่นคงถอดใจไม่ไปตั้งแต่แรกแล้ว <br/> ... <br/> พรีมเองก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้นะว่าถ้าไปฝนอาจตก เราอาจไม่ได้ลงขาย ต้องเหนื่อยขนของฟรี และตัวเปียกหน้าแหกกลับมาซบลูกๆทั้ง 4 <br/> ... <br/> แต่เพราะ "ใจ"ค่ะ ใจ มันบอกว่า เฮ้ย!! ลองดูก็ไม่เสียหลายอะไร <br/> อย่างน้อยก็ยังถือว่าเราได้ลงมือทำ. .... <br/> ... <br/> ไม่ใช่ว่าจะมานั่งเสียดายทีหลังว่า ทำไมเราไม่ทำอะไรซักอย่าง <br/> .. <br/> และเราก็ได้ทำจริงๆ และไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไง <br/> อย่างน้อยก็ให้ถือซะว่า เราได้ทำดีที่สุดแล้ว <br/> ... <br/> แล้วเราก็จะไม่เสียใจในสิ่งที่ได้ทำลงไปเลย <br/> ... <br/> พรีมเป็นคนอย่างนี้ค่ะ สู้ไม่ถอย สู้ให้ถึงที่สุด <br/> ไม่ว่าเรื่องไหนก็ตาม <br/> .. <br/> แต่ไม่ได้หมายความว่าสู้ไม่ลืมหูลืมตานะ <br/> คนเราต้องรู้จักประเมินความสามารถของตัวเอง <br/> .. <br/> .. <br/> แล้วถ้ามันจะออกมาไม่ได้ดั่งใจบ้าง ก็ต้องยอมรับมัน และให้บอกกับตัวเองว่า เราได้ทำดีที่สุดแล้วจริงๆ <br/> ... <br/> พรีมชินกับความผิดหวัง ไม่ได้ดั่งใจ ไม่สมหวัง อกหัก หน้าแตก <br/> ติดหนี้ ตังไม่พอใช้ ((เกี่ยวแมะ ^^)))มาหลายครั้งหลายหนแล้ว แต่พรีมไม่ท้อ <br/> ... <br/> ซักวันต้องเป็นของเรา <br/> ... <br/> สู้ สู้นะทุกคน Y(^^ )Y<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-1514283898516695046?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-7168132184251972242011-07-14T14:06:00.001+07:002011-07-14T14:06:04.415+07:00สืบเนื่องจากเมื่อวาน <br/> .. <br/> ที่ทำงาน เค้าจะมีตรวจสุขภาพประจำปีของพนักงาน <br/> เช่น วัดความดัน ตรวจเลือด ปัสสาวะ x ray ปอด ตรวจตา แนวๆนี้ <br/> .... <br/> การเช็คทุกอย่างผ่านไปด้วยดี แต่อาจมีจังหวะสะดุดบ้าง ก็ตรงที่เล็งตำแหน่ง กระป๋องรองฉี่พลาดบ้างไรบ้าง 5555++ แต่ไม่เป็นไร เพราะเราล้างมือได้ <br/> ... <br/> ท้ายสุดของการตรวจคือทุกคนจะได้ "พบแพทย์" <br/> เพื่อเป็นการพูดคุยถึงสุขภาพโดยรวมของแต่ละคน ว่าเป็นไงบ้าง <br/> .. <br/> อย่างของพรีม คุณหมอก็จะซักประวัติ โน่นนี่นั่น <br/> เถือกเขาเหล่ากอ ว่ามีเป็นโรคประจำตัวป่าว ในช่วงที่ผ่านมาเคยนอนโรงพยาบาลมั๊ย <br/> ... <br/> และข้อมูลที่ให้หมอคือ ครอบครัวของพรีม <br/> ทั้งพ่อ แม่และพี่ชาย ทุกคนล้วนแต่เป็นความดัน และต้องพบแพทย์ และกินยาลดความดัน อย่างสม่ำเสมอ <br/> .. <br/> นอกเรื่องนิด แม่บอกว่าผลของการกินยาลดความดันคือ จะทำให้นึกอยากกินแต่ผลไม้เปรี้ยวๆ ที่บ้านเลยจะมีพริกเกลือไว้กินกับมะม่วง บ้าง ส้มบ้าง ประจำบ้าน 3 ถ้วย สำหรับ 3 คน เพราะกินคนละรส -_-' <br/> ... <br/> ต่อค่ะ แถมพรีมยังบอกคุณหมอด้วยว่า ตอนนี้พี่ชายก็เป็นเบาหวานเหมือนคุณยายที่เสียชีวิตไปด้วยโรคดังกล่าวแล้วด้วย <br/> ....... <br/> เอาละสิ -_-' คุณหมอเลยถามว่า แล้วที่ผ่านมา นน.ตัวเป็นอย่างไรบ้าง <br/> เลยตอบไปว่า ก็ขึ้นๆ ลงๆ ตลอด แต่พอลงได้จุดๆ นึง ก็จะหันไปกินอีก และกลับมา น้ำหนักขึ้นอีก <br/> .. <br/> หมอบอกว่าไม่ได้นะ เพราะเราเป็นคนที่ครอบครัวมีประวัติเป็นทั้งเบาหวาน และความดัน <br/> .. <br/> หมอแนะนำว่า เราควรลดน้ำหนัก ไม่เกิน 45 กก. <br/> ความหมายคือ ตอนนี้พรีมอาจต้องลดน้ำหนักลงมาถึง เกือบ 10 โล <br/> .... <br/> .. <br/> เพราะตั้งแต่ลด นน.คราวนั้น มาถึงตอนนี้ นน.ดีดขึ้นมา 50 % มันไม่ใช่โยโย่ ที่อ้วนโดยไม่รู้ตัว แต่มันเป็นความตั้งใจของตัวเอง <br/> ที่อยากเพิ่มน้ำหนักขึ้นมา <br/> ... <br/> เพราะมีหลายเสียงบอกว่าพรีมผอมแล้วดูโทรมนะ แม้กระทั่งพ่อก็บอก เพราะพ่อไม่ปลื้มคนผอมเลย <br/> ... <br/> ได้ยินอย่างนั้น เลยพยายามกินขึ้นมาอีกหน่อย แต่ไม่รู้หน่อยยังไง 555+ <br/> ขึ้นมาซะอย่าได้แคร์เลยทีเดว <br/> .... <br/> ... <br/> แต่ไม่ได้แล้วค่ะ ต้องแคร์ <br/> เพราะหมอบอกว่า ถ้าไม่อยากเป็นเหมือนคนในครอบครัว ซึ่งเรามีโอกาสเสี่ยงมากเพราะเป็นกรรมพันธุ์อยู่แล้ว ก็ต้องลดน้ำหนัก <br/> ... <br/> เพราะความอ้วน คือบ่อเกิดของสารพัดโรค <br/> ซึ่งแน่นอน มันรวมความดันและเบาหวานอยู่ด้วย <br/> ... <br/> ตอนนี้พรีมเลยต้องตั้งใจ หันมาใส่ใจสุขภาพตัวเองอีกครั้ง และเลิกตามใจปาก <br/> ... <br/> .. <br/> อีกอย่างพรีมเป็นคนลดง่าย แต่!!!! แต่...ก็อ้วนง่ายมากค่ะ <br/> .... <br/> พรีมเป็นคนนิยมของที่กินแล้วอ้วนด้วย <br/> ถ้าจะให้พูดถึงนิสัยรักการกินจริงๆ แบบไม่แอ๊บ คือ <br/> พรีมเป็นคนชอบกินของทอด ของมันๆ ยิ่งมันหมูจากหมู 3 ชั้นนะยิ่งชอบมาก พรีมชอบกิน fast food ชอบกินชีส <br/> ... <br/> ชอบกินของหวาน ชอบกิบขนมเลย์ ชอบกินน้ำอัดลม ชอบกินทุเรียน และอื่นๆ รวมถึงบุฟเฟ่ต์ <br/> .. <br/> แม้ว่าอีกด้านนึงพรีมจะโปรดปรานการทานผัก ชอบกินผลไม้ ชอบกินปลา และกินกาแฟดำก็ตาม <br/> ... <br/> แต่อาหารพวกนี้ พรีมจะเอาเข้าปากก็ต่อเมื่อพรีมตั้งใจอยู่ในโปรแกรมลดน้ำหนัก เท่านั้น <br/> เพราะถ้าเป็นเวลาที่ได้ปล่อยตัวเองชิวๆแล้วละก็ พรีมจะไม่ค่อยกิน หรือไม่กินเลย <br/> ... <br/> แต่จะหันไปสวาปาม ของอ้วนๆ ด้านบนแทน -_-' <br/> ... <br/> .. <br/> เรื่องออกกำลังกาย พรีมหักโหมที่จะออกกำลังกายมากๆ ในช่วงลดน้ำหนัก แบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่รู้เอาเรื่ยวแรงมากจากไหน 2-3 ชม.สามารถอยู่กับเครื่องออกกำลังกายได้ไม่เบื่อ และเป็นอย่างนี้อยู่ได้ทุกวัน <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ถ้าไม่อยู่ในโหมดลด นน. <br/> พรีมก็จะปล่อยปะละเลย อาจมีออกบ้าง เล็กน้อยเพียง 30 นาที ไม่ทุกวัน ก็ขี้เกึยจแล้ว 5555+ <br/> ... <br/> .. <br/> ถ้าเรื่องลด นน.และการกิน <br/> พรีมเป็นคนสุดโต่งค่ะ ถ้าไม่มากไป ก็น้อยไป ตรงกลางไม่มี เพราะอะไรไม่รู้ มันเป็นมานานแล้วค่ะ พอๆกับอายุของเรานั่นแหละ <br/> ... <br/> และแก้ไม่หาย <br/> ... <br/> ทำได้อย่างเดียว คือเลือกข้าง จะอยู่ด้านไหนก็แล้วแต่ช่วง <br/> ช่วงลดก็ลดซะจนไม่ค่อยแตะอะไร ไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่เอา ไอ้นั่นก็อ้วน ไอ้นี้ก็อ้วน เคยลดแบบพิสดาร คือไม่กินข้าวเลยซักเม็ดอยู่ 1/2 ปี <br/> ... <br/> ... <br/> แต่พออยู่โหมดแดรกกระจายนะ แม่เจ้าประคุณเอ้ย!!! <br/> คนข้างๆต้องมีปรามอ่ะ กัวท้องแตกตายเป็นชูชก <br/> .. <br/> เพราะพรีมกินแบบ กินทุกอย่างอ่ะ ไม่ได้กินเยอะนะ แต่กินจุกจิก กินไม่หยุด และร้องหากินแต่ของอ้วนๆ <br/> .. <br/> ดึกดื่นแค่ไหน ถ้าอยากกินก็จะทำทุกวิธีทางให้ได้กิน -_-' <br/> .. <br/> .. <br/> แม้อาจมีตีอกชกลมประชดคนข้างๆที่แอบเคืองที่กินไม่หยุดเลยบ้างก็ตาม แต่ไม่สนค่ะ กรุจะกินๆ ๆ ๆ <br/> ... <br/> มาถึงตอนนี้ ครั้งนี้เป็นอีก 1 ครั้งที่พรีม ต้องตั้งใจลด นน.อีกครั้ง <br/> แม้ว่าจะมีน้ำหนักที่ลดมาก่อนหน้าเป็นทุนเดิมอยู่ถึง 10 โลแล้วก็ตาม <br/> ... <br/> แต่จากความสูง ประวัติครอบครัว อายุและนน.ของพรีมยังเกินเกณฑ์อยู่เยอะค่ะ แค่ 10 โลเอง - -+ <br/> .. <br/> <br/> .. <br/> ไม่รู้ว่า 10 โลนี้จะยากเกินไปมั๊ย เพราะอายุมากแล้ว แต่ก็จะสู้ๆค่ะ <br/> แล้วจะอัพเดทให้ดูเรื่อยๆ <br/> ... <br/> อยากฝากถึงเพื่อนๆว่า การปล่อยให้ นน.ตัวเองเกินเกณฑ์มากเกินไปมันอันตรายนะ พรีมไม่ได้บอกว่าต้องเชื่อ <br/> ... <br/> แต่ถ้าไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา หรอกคนเรา <br/> .. <br/> สำหรับพรีม เพราะกลัวคนที่รักต้องมาเห็นโลงศพตัวเอง เพราะพฤติกรรมการกินของตัวเอง ขอดูแลตัวเองก่อนละกัน <br/> ... <br/> คนเราไม่ช้าไม่นานก็ต้องตายทุกคน ขอให้มีความสุขกับการกินก็พอ <br/> คำนี้อาจใช้ไม่ได้สำหรับคนในครอบครัวของพรีมและตัวพรีมเอง <br/> .. <br/> ^^ <br/> <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-716813218425197224?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-46538342695016022412011-07-11T18:32:00.001+07:002011-07-11T18:32:29.466+07:00<p><a href='http://lh5.ggpht.com/-P9M4OX5EcjQ/ThrfQ8AH3aI/AAAAAAAABS4/bRxHvB-64Jc/snack.jpg'><img src='http://lh5.ggpht.com/-P9M4OX5EcjQ/ThrfQ8AH3aI/AAAAAAAABS4/bRxHvB-64Jc/s400/snack.jpg' /></a></p>เอาว่ะ!!! <br/> ชีวิตนี้มีไรให้ต้องคิด ต้องสร้างสรรค์อีกแระ <br/> ... <br/> อย่างที่เค้าว่า มีดมันต้องหมั่นลับ ถึงจะคม <br/> ความคิด หรือสมอง ของคนก็เหมือนกัน ต้องขยันคิดบ่อยๆ <br/> จะได้พัฒนาเซลส์สมอง ^^ <br/> ... <br/> ... <br/> เนื่องจากการทดลองฝึกทำเครปเย็นครั้งแล้วครั้งเล่า <br/> ก็ไม่ประสบความสำเร็จ ((ก็ฝึกเอาเองนี่เนาะ ไม่มีคนสอน)) <br/> ... <br/> จึงคิดว่า เราคงไม่เหมาะกับเครปยากๆแน่ <br/> ... <br/> อีกอย่าง เท่าที่ดูมา ตลาดนัดรถไฟ อาหารที่เหมาะกับการขาย <br/> น่าจะเป็นพวกอาหารคาว หรือทานเล่นอะไรมากกว่า <br/> ... <br/> อย่างเกี้ยวทอด ลูกชิ้นปิ้ง ทาโกยากิ ฯลฯ ไรงี้ <br/> ... <br/> ของพวกนี้ขายดีมากอ่ะ เพราะว่าคนที่ไปเดินที่นั่น <br/> ส่วนใหญ่ก็ไปหาความสำราญโดยการเดินเล่น ฟังเพลง และดื่ม ขำๆ <br/> ... <br/> ที่ว่าดื่มขำๆ คือเค้าจะพากันถือขวดไวน์ full moon หรือเบียร์ขวดเล็กๆ <br/> เดินดูของ เดินกินของเล่นกันชิวๆ <br/> ... <br/> เลยคิดว่า เฮ้ย!! เต้าฮวยนมสดของเราชักไม่ค่อย work แหะ -_-' <br/> ... <br/> งั้นเปลี่ยนดีกว่า จะขายไรดีน้า โจทย์นี้ยากมาก <br/> 1. ต้องเป็นอาหารคาว <br/> 2. เตรียมอุปกรณ์ง่าย ไม่ยุ่งยาก <br/> 3. ต้องดึงดูดวัยรุ่น <br/> 4. ห้ามซ้ำกับคนอื่น <br/> 5. ขายไม่หมดเก็บไว้ขายในอาทิตย์ถัดไปได้ <br/> 6. ไม่ต้องปรุงรสชาติให้วุ่นวาย <br/> 7. สะดวก รวดเร็ว ลูกค้าไม่ต้องรอนาน <br/> ... <br/> จากข้อที่สรุปมาทั้งหมดนั้น เลยมาลงตัวที่ขายของทอด <br/> จำพวก เฟรนช์พรายด์ ไก่ป๊อบ หรือนักเก็ต ดีกว่า <br/> ของพวกนี้หาซื้อง่ายตามตลาดและแม็กโคร <br/> ... <br/> แถมถ้าขายไม่หมดก็แช่เย็น หรือ freeze ได้เป็นนานสองนาน <br/> ((เคยขายเลยพอจะรู้)) <br/> ... <br/> อีกอย่างก็เตรียมอะไรไม่ต้องเยอะ แค่เตา กะทะ ตะหลิว น้ำมัน แค่นี้เอง <br/> ... <br/> ไม่ต้องปรุงอีกตะหาก เพราะของบางอย่างรสชาติเค้าอร่อยโดยธรรมชาติอยู่แล้ว เช่น ff <br/> หรือส่วนใหญ่ก็ปรุงมาด้วยรสที่อร่อย เช่นไก่แบบต่างๆ <br/> ... <br/> มาเพิ่มเติมรสชาติให้ดียิ่งขึ้นด้วยซอส ทั้งหลายแหล่ อย่างซอสมะเขือเทศ ซอสพริก หรือมายองเนส <br/> ... <br/> อีกอย่าง คนไทยชอบของทอด ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ <br/> ((เราเองยังชอบเลย)) <br/> แล้วของที่ว่าจะขาย ก็น่าจะถูกใจวัยรุ่น <br/> อาจตกแต่งร้านให้ดูโดนใจวัยรุ่นหน่อย ((ซึ่งยังคิดไม่ออก)) <br/> ... <br/> แต่ concept การขายคิดรูปแบบไว้แล้ว ซึ่งไม่เหมือนใครแน่นอน <br/> ให้มาทอดขายใส่กระทง หรือกล่องเหมือนคนอื่น ขายไป ขายไป ดูจะธรรมดาไป 5555+ <br/> ... <br/> ... <br/> เอาว่ะ เอาใหม่ สู้ๆ (^^)Y <br/> .... <br/> ไว้เจอกัน! !! <br/> ... <br/> ปล. ขอบคุณทุกกำลังใจจากเพื่อนๆ <br/> ปล. 2 ถ้าฝนไม่ตกอีกในวัน ส อา เราคงได้เจอกัน <br/> ปล. 3 การลงทุนไม่ได้เยอะมากตามกำลัง 5555+ <br/> ปล. 4 ฝากคิดสรุปชื่อหน่อย มี ร้านกินเล่นเล่น ร้านกิงเล่งเล่ง กับร้าน eat play play ((อันนี้แปลตรงตัวแบบ sneck sneck fish fish เลยทีเดว55555 + ขำ)) <br/> .. <br/> ... <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-4653834269501602241?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-22720772677772276392011-07-10T21:11:00.001+07:002011-07-10T21:11:03.537+07:00เฮ่ออออออ~~~~~~~~~ <br/> .. <br/> ... <br/> ขอถอนหายใจยาวๆ <br/> ... <br/> ไม่ไหวจะเคลียร์กับฝนฟ้าช่วงนี้ <br/> พยายามเข้าใจ พยายามทำใจ ว่านี่มัน "หน้าฝน" <br/> .. <br/> .. <br/> เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ที่พอเตรียมตัวออกจากบ้านแล้วฝนก็ตก <br/> ทั้ง ส ทั้ง อา <br/> ... <br/> พอขึ้นวัน จ - พฤ ฝนกลับไม่ตกซักแหมะ เอากะมันเซ่ะ <br/> .. <br/> ไอ้เราก็ใจชื้นขึ้นมา เฮ้ย!!! งั้นเด๋ว ส อา นี้มันก็คงไม่ตกมั้ง สาธุ <br/> ... <br/> .. <br/> ปรากฏวัน ศ ตอนค่ำๆ มันดั้นตกลงมาช่วงค่ำๆ เหมาะแหมะๆ แล้วหยุด <br/> ... <br/> เราก็คิดเข้าข้างตัวเองว่าเอ้อ. ..เด๋วมันคงไม่ตก ส อา มั้ง <br/> ... <br/> .. <br/> เมื่อ ส ก็สู้อุตส่าห์หอบข้าว หอบของไปขาย <br/> แต่แล้วฝนก็ตก <br/> ... <br/> เต้นท์ที่กางก็ไม่ได้กันฝน เพราะลมแรงมาก <br/> สองคนกับต๊ะ ตัวงี้เปียกมะล่อมะแล่กเลย -_-' <br/> .. <br/> แต่ก็สู้กันจนฝนหยุด แต่คนก็ไม่มีแล้ว เหลือแต่แม่ค้าด้วยกัน <br/> ของที่เตรียมไปก็เป็นหมัน <br/> ... <br/> ทู่ซี้..นั่งหน้ามึนไปจนถึงเกือบตี 1 คิดแล้วส้าว U^U <br/> .. <br/> .. <br/> อกหัก ดังเป๊าะ!!!! <br/> .. <br/> วันนี้วันอาทิตย์ รู้สึกฟ้าต่ำมาก <<เริ่มดูฟ้าเป็น>>เกิดลางสังหรณ์ว่า. ..วันนี้คงไม่ไหวมั้ง <br/> ฝนลงแน่ๆ <br/> ... <br/> .. <br/> ตอนแรกอยากจะลองเปลี่ยนแนวขายของ เพิ่มของขายอีกซักอย่าง <br/> นอกจากเต้าฮวยนมสด <br/> .... <br/> ... <br/> ดีนะไม่ผลีผลามออกไปจ่ายตลาด <br/> .. <br/> .. <br/> แต่ก็มาคิดได้ เพราะเมื่อวานขายไม่ค่อยได้ ยังไงซะวันนี้ก็ต้องหาอะไรมาขายเพิ่ม ว่าจะขาย FFเผื่อมันจะ work ไม่มากก็น้อย <br/> ... <br/> .. <br/> เลยเตรียมตัวออกบ้านพร้อมของขาย อุปกรณ์ <br/> แวะแม็กโครแจ้งฯไปซื้อของเพิ้ม <<ลงทุนอี๊กกรุ>> <br/> ... <br/> .. <br/> พอออกจากแม็กโครเท่านั้นแหละ ฟ้างี้ดำมาเลย จากที่จะเลยไปตลาดนัดรถไฟ เลยเปลี่ยนเป็น กรุกลับบ้านดีกว่า 5555+ <br/> .. <br/> ... <br/> กลับมาเอา FF ที่จะไปขายมาทอดกินเองแมร่งเลย อร่อย :-)) <br/> .. <br/> .. <br/> ขากลับ แวะซื้อแม็กโดนัล มากินด้วย <br/> พร้อมกับ FF ที่ทอดเอง กินงี้พุงแทบแตก ประชดฝน 55555+ <br/> ... <br/> ... <br/> ไม่เป็นไร ส อา หน้าค่อยว่ากัน แม้มันจะมีลางสังหรณ์จาก กรมอุตุฯว่า <br/> มันมาแน่ >.< <br/> .. <br/> ...<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2272077267777227639?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-66477910903403562742011-07-08T16:16:00.001+07:002011-07-08T16:16:53.719+07:00วัน ศ แล้ว <br/> ... <br/> เพิ่ง ศ ต้นเดือนแท้ๆ แต่ไหง กรุกรอบอย่างนี้หนอ เหอะๆ _ _* <br/> .. <br/> แต่ก็คิดซะว่ามันคือ รสชาดชีวิต ไม่เคยทุกข์จะรู้จักสุขได้ยังไง <br/> ... <br/> น่าสางสารบางคนซะอีก เพราะมีเงินเยอะ อยากได้อะไรก็ได้ <br/> ไม่เคยรู้จักความผิดหวัง หรือรอคอย ไม่รู้จักรสชาด นัว หรือ อูมามิ <br/> ... <br/> อยากเนรมิตรอะไรก็ได้ดั่งใจ เพราะถือว่าเงินเยอะ <br/> ... <br/> ไม่รู้ว่าพวกนี้รสชาดชีวิตเค้าอยู่ตรงไหน มันไม่หนุกอ่ะ <<ว่าไปนั่น 5555+>> <br/> ... <br/> เค้าไม่มีทางมีความรู้สึกแบบนี้หรอก เชื่อเหอะ <br/> ..... <br/> ประเภท ต้องเก็บเงิน ประหยัดทุกบาททุกสตางค์กว่าจะดาวน์ รถมือสองได้ซักคัน แล้วถ้าวันนั้นมาถึง เราแทบอยากกระโดดโอบรถ เผลอๆ อยากเอาขึ้นไปนอนเฝ้าเลย บนห้องนอนเลย <br/> ... <br/> เค้าไม่รู้หรอกวันที่เราเอาเงินที่เก็บมา 2-3 เดือนไปถอยมือถือเครื่องใหม่เงินสดๆ มันภูมิใจแค่ไหน เราจะกดๆจิ้มๆ ด้วยรอยยิ้มจนไม่รู้เบื่อ <br/> ... <br/> เค้าไม่มีทางรู้หรอกว่า การที่เราได้แพ็คเกจเที่ยวมาถูกแสนถูก แต่ต้องรอเวลาไปจริงๆ อีก 6 เดือนข้างหน้า เมื่อใกล้ถึงวันนั้นเราจะมีความสุขกับการไปเลือกชอปปิ้ง ซื้อรองเท้าเดินริมหาดยังไง <br/> ... <br/> เค้าไม่รู้หรอกว่า การรอคอยได้กินสุกี้เอ็มเค ต้นเดือนๆละ 1 ครั้ง กับแฟน สุกี้มื้อนั้น ถึงแพงมากสำหรับเรา แต่แมร่งโคดอร่อยเลย <br/> ... <br/> นี่แค่ความรู้สึก มีความสุขบางส่วน ของบางคน แต่ถ้าเป็นบางคนที่เค้าเงินเยอะแยะ เหลือเฟือ แค่เค้าคิด ของที่ว่าคงมากองตรงหน้าอย่างง่ายดาย <br/> ... <br/> แล้วไหนล่ะ???? ความรู้สึกดีใจ เหมือนรสชาด อูมามิ ที่เค้าไม่เคยเจอ <br/> ... <br/> แต่สำหรับพรีม การที่อดทนรอคอยได้มีที่ขายของที่ตลาดนัด เป็นชื่อของตัวเอง.... <br/> โห!!!! แมร่งโคดดีใจอ่ะ ความดีใจมันก็สร้างความสุข ความภูมิใจ ปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก 555555+ <br/> ... <br/> ดูสิ ....เรื่องแค่นี้ สำหรับคนมีเงินบางคน แต่มันเป็นเรื่องเล็กๆของเค้า แต่เป็นความสุขโตๆที่ให้เราได้ <br/> ... <br/> ... <br/> แม้วันนึงเราอาจละทิ้งความสุขนี้ไป แต่จะเป็นไร เพราะอย่างน้อย <br/> ครั้งนึง เราก็ต้องขอบคุณมัน ที่ทำให้เราอิ่มเอมใจ ได้ลิ้มรสชาด อูมามิ ของชีวิต <br/> .... <br/> .. <br/> เมื่อปีก่อนพรีมอยู่ในช่วงขาลงมาก <br/> ต้องให้ต๊ะ เอาสมบัติเก่าๆที่พอจะมีติดบ้านไปขายตามตลาดนัด <br/> ... <br/> แค่ต๊ะโทรมา บอกว่า "ตะเองวันนี้เค้าขายเสื้อได้ร้อยนึงแล้ว" <br/> ... <br/> น้ำเสียงต๊ะมีความสุขมาก รู้มั๊ย แค่ประโยคนั้น มันทำให้เราสองคนดีใจมากกกกกก <br/> ... <br/> แล้วพรีมก็ตอบว่า "ดีจัง งั้นวันนี้เรามีเงินซื้ออาหารเม็ด ให้ลูกๆแล้วสิ" <br/> ... <br/> พรีมดีใจมากที่เราผ่านวันนั้นมาด้วยกันได้ วันที่เราโคดลำบาก วันที่เราต้องบอกกับตัวเองว่า เราต้องอดทน ต้องสู้ เราจะต้องผ่านวันนั้นไปด้วยกันให้ได้ <br/> ... <br/> เราจะเป็นกำลังใจให้กัน แล้วเก็บเอาวันที่เราลำบากเช่นนี้ไว้เป็นประสบการณ์และเตือนใจ เตือนสติ ว่าเราต้องเดินทางและใช้ชีวิตด้วยความรอบคอบกว่านี้ <br/> ... <br/> .. <br/> ถึงวันนี้เราอาจไม่ได้สบายอะไรไปจากเดิมเท่าไหร่ ไม่ได่ถึงขั้นอยากได้ไรต้องได้ <br/> ... <br/> แต่เราก็ไม่ได้ลำบากมากนัก เรายังต้องขยันช่วยกันทำมาหากิน <br/> เราต้องคอยเจียดเงินเพื่อเก็บเอาไว้บ้าง <br/> ... <br/> แต่เราก็มีความสุขในแบบของเราดีพอประมาณ <br/> ... <br/> ... <br/> ทุกวันนี้ เราสองคนกลับมาเป็น salary man ได้ปีนิดๆแล้ว <br/> หลายๆอย่างดีขึ้น และพรีมก็ได้แต่หวังว่า มันจะดีขึ้นตามลำดับ <br/> .... <br/> ขอเพียงเรา ขยัน อดออม และอดทน <br/> ... <br/> ทุกวันนี้พรีมก็หารายได้เสริม ด้วยการไปขายของในวัน ส อา <br/> มันอาจไม่ได้มากจนทำให้ร่ำรวยได้ แต่มันสร้างความสุขได้ มันให้รสชาดชีวิต อูมามิ แก่พรีมได้ค่ะ <br/> ... <br/> ... <br/> ขอบคุณทุกข์ ที่กลายเป็นสุขได้ในเวลาไม่นาน <br/> ขอบคุณต๊ะ ที่อยู่ร่วมทั้งทุกข์ และสุขด้วยกัน <br/> ขอบคุณเด็กๆทั้ง 4 ที่แม้ว่าจะเจอทุกข์ข้างนอก แต่พอก้าวเข้าบ้านเราก็มีความสุขได้ทันที <br/> ขอบคุณมิตรสหาย ที่อยู่เป็นกำลังใจ ช่วยเหลือและให้ยืมเงิน 5555+ <br/> ..... <br/> สุดท้าย ขอบคุณพ่อแม่ ที่ให้ชีวิตลูกมาเจอรสชาด นัวๆ <br/> ..... <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-6647791090340356274?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-36041651009405449092011-07-07T11:04:00.001+07:002011-07-07T11:04:38.457+07:00 ...ความรัก.... <br/> .... <br/> ความรักแมร่งก็เป็นงี้ ไม่ใครได้ดั่งใจหรอก <br/> ที่ใดมีรัก ที่นั่นอมทุกข์ <br/> มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ <br/> ... <br/> ไม่อยากทุกข์ ไม่ได้ให้หยุดรัก แต่อยากให้เข้าใจในรักมากกว่า <br/> ... <br/> ... <br/> ที่อยากให้เข้าใจคือเข้าใจหัวใจตัวเอง <br/> และเข้าใจในหัวใจของคนอื่นด้วย <br/> ... <br/> เพราะไม่ว่า เรา เค้า หรือใครก็มีหัวใจด้วยกันทั้งนั้น <br/> ... <br/> ความรักบางทีไม่มีถูก ไม่มีผิด <br/> แต่มันก็ต้องเดินควบคู่ไปกับ จิตสำนึกด้วย <br/> ..... <br/> สำนึกดีก็ดีไป สำนึกจัญไร ก็ฉิบหายพอดี <br/> ... <br/> ... <br/> อยากให้เอาความรู้สึกของตัวเองเป็นที่ตั้ง <br/> แต่มันก็ต้องไม่ทำให้ใครเดือดร้อน...ทั้งทางตรงและทางอ้อม <br/> ... <br/> .. <br/> ถ้ารักต่อแล้วทำร้ายตัวเอง ก็หยุดเถอะ <br/> ถ้ายื้อต่อแล้วทำร้ายเค้า ก็แค่ปล่อย... <br/> .. <br/> ... <br/> มันไม่ยากเกินกว่าจะทำใจ และเข้าใจ ถ้าเปิดใจ <br/> <br/> ..... <br/> ขอรักจงอยู่กู้โลก ^______^ <br/> ... <br/> ....<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-3604165100940544909?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-9130768564412119182011-07-05T23:33:00.001+07:002011-07-05T23:33:25.527+07:00คืนนี้ล่วงเลยมาจนถึง 5 ทุ่มกว่าแล้ว <br/> ... <br/> ที่ยังดึกขนาดนี้ แต่ยังไม่นอนเป็นเพราะว่า <br/> ต้องทำเต้าหู้นมสดให้เพื่อนที่สั่งไว้ เพื่อนอยากกิน <br/> เลยต้องทำให้ซะหน่อย ซึ่งปรกติจะไม่ได้ทำให้ใครแล้ว เพราะเปลี่ยน conceptเป็นขายกลางคืน แต่ไม่เป็นไร เพื่อนอยากกิน ก็เลยจัดให้ n_n <br/> ... <br/> ... <br/> แต่วันนี้ทำไปก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะว่าทำไปก็ดูคอนเสิร์ตพี่เบิร์ดไปด้วย <br/> ... <br/> สนุกดี แต่ดูพี่เบิร์ดแก่ไปเยอะนะ ก็โอ้โห! !! แกอายุ 53 แล้ว <br/> เป็นคนอื่นก็เป็นคุณตาเป็นคุณปู่กันหมดแล้ว <br/> ... <br/> แต่แกยังเป็นพี่เบิร์ดอยู่เลย <br/> ... <br/> ซึ่งน่านับถือมาก นับถือในการดูแลตัวเป็นอย่างดีพิเศษ <br/> พี่เบิร์ดออกกำลังกายเยอะมากๆเลยนะที่ได้ยิน <br/> ... <br/> รูปร่างเหมือนเดิม ไม่มีผอม ไม่มีอ้วน <br/> ... <br/> เคยเจอพี่เบิร์ดตัวเป็นๆ ครั้งนึงที่ central ลาดพร้าว <br/> น่าจะซัก 10 ปีมาแล้ว <br/> สมัยพี่เบิร์ดเป็น presenter ให้ Lay <br/> ... <br/> ตัวจริงสมัยนั้นแบบหล่อม๊าก หน้าออกแนวฝรั่งๆ ด้วยซ้ำ จมูกโด่งเว่อๆ <br/> ออร่าเฉิดฉานงี้เว่อร์เลย <br/> ... <br/> .. <br/> คิดว่าทุกวันนี้แกก็น่าจะยังหล่อเหมือนเดิม <br/> ... <br/> ... <br/> เคยอ่านพันทิพย์กระทู้พี่เบิร์ด ซึ่งถ้าเป็นกระทู้ที่ถามว่า พี่เบิร์ดเป็นเกย์หรือเปล่า มักไม่ค่อยเห็น <br/> ... <br/> แถบนั้นเจ้าที่แรง <br/> ... <br/> แต่วันนั้นอ่านเจอ มีบาง comment เขียนไว้ดีว่า <br/> "ความเป็นพี่เบิร์ด ได้ก้าวข้ามคำว่าเพศไปแล้ว" <br/> ... <br/> เออ....~~~เห็นด้วยว่ะ ไม่ว่าพี่เบิร์ดเค้าจะเป็นเพศไหน หรืออะไรก็ตาม <br/> ที่สำคัญคือเค้าเป็น "ซุปเปอร์สตาร์" <br/> ... <br/> ความจริงก็ไม่รู้หรอกว่าจริงๆ ตัวจริงเค้าเป็นยังไง <br/> ... <br/> รู้แค่ว่าเค้าสร้างความสุขให้คนไทยได้ <br/> คงไม่มีใคร ร้องเพลงพี่เบิร์ดไม่เป็น <br/> ไม่ว่าเพลงเก่า เพลงใหม่ เราน่าจะร้องได้ ไม่ หนึ่งก็ สอง หรือมากกว่านั้น ว่าแมะ? ? <br/> ... <br/> เพลงของพี่เบิร์ดที่ชอบมากๆ ก็คือ เพลง คนไม่มีแฟน, เสียดาย <br/> , ห่วงใย <br/> ... <br/> อืม....มีเยอะอ่ะ <br/> ... <br/> บางเพลงฟังแล้วก็คิดถึงสมัยเด็กๆ วัยรุ่น จนตอนนี้เริ่มแก่แล้ว <br/> แต่พี่เบิร์ดก็ยังเป็นพี่เบิร์ด <br/> ... <br/> ส่วนกรุจะเป็นป้าอยู่ มะรอมมะล่อ 5555+ <br/> .... <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-913076856441211918?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-77741885586694755572011-07-04T18:01:00.001+07:002011-07-04T18:01:27.386+07:00โอ้ว~~~~~ <br/> วันนี้ใครเห็นท้องฟ้ามั่งคับ <br/> แม๊!!!!! มันช่างสดใส รับรัฐบาลใหม่ซะจริง แสรด...ด..ด..ด... <br/> .. <br/> .. <br/> เรื่องนั้นช่างหัวมัน ปล่อยมันเลื้อยไป <br/> ... <br/> แต่ทีเจ็บใจคือ ทำม๊าย ทำมาย ฝนเมิงถึงไม่ตกหึ๊??? <br/> เมิงจะแดดออก ท้องฟ้าเปิด เบิกบาน <br/> เหมาะแก่การออกทะเลหาปลาเพื๊อ!?!??!?!!? <br/> ... <br/> ... <br/> แล้ววัน ส อา เมริงกระหน่ำตกมาทำไมคร๊าบ!!!! <br/> ... <br/> ... <br/> กรุรึ๊!!!อุตส่าห์ลงทุนเข้าเวปกรมอุตุฯ <br/> บอกว่า 3-4 กค. นี้ฝนฟ้าคะนองกระจาย 70% <br/> ... <br/> .. <br/> เมิงแม่นมากกก <<ลากเสียงยาวๆ>> <br/> ... <br/> กรมอุดตรูดเอร้ย!!!!! <br/> ... <br/> พอแระวันนี้กรุเพลีย~~~~~<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-7774188558669475557?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-32987346548595153652011-07-03T21:35:00.001+07:002011-07-03T21:35:44.301+07:003 กค. 54 <br/> อืม.....ป่านนี้ทุกคนคงทราบผลการเลือกตั้งแล้ว <br/> .. <br/> ... <br/> อาจถูกใจหลายท่าน และที่แน่ๆ คือไม่ถูกใจหลายต่อหลายคนแน่นอน <br/> ... <br/> .. <br/> แต่ก็นั่นแหละ พวกเราเถ้าถ่าน เศษหิน เศษดิน เศษทราย <br/> จะทำไรได้ ทำได้อย่างเดียว ทำใจยอมรับมันซะ!!! <br/> ... <br/> .. <br/> เพราะมันยาก ยากที่จะทำอะไรตอนนี้ และคนที่เค้าได้ <br/> เค้าก็คง..............((หวังว่า))อย่าพึ่งคิดทำอะไรตอนนี้ เช่นกัน <br/> ... <br/> อยากให้เค้าบริหารประเทศเพื่อส่วนรวมไปก่อน <br/> ประชาชนตาดำๆ คอยความหวังจากรัฐบาลชุดใหม่ <br/> .. <br/> สิ่งสำคัญคือปัญหาปากท้อง ปัญหาสังคม ยาเสพติด ลักเล็กขโมยเยอะ <br/> ข้าวยากหมากแพง ฯลฯ <br/> ... <br/> อยากให้แก้ไขจุดนี้ แก้ไขเพื่อคน 60 กว่าล้านไปก่อน <br/> ก่อนที่จะคิดแก้ไขเพื่อ....ใคร???...เพียงคนเดียว <br/> ... <br/> .... <br/> ส่วนตัว....ได้ไปลงคะแนน ถือว่าได้ไปทำเพื่อประชาธิปไตยแล้ว <br/> แม้ลึกๆ จะรู้สึกว่า วันนี้ต่อให้ก้าวออกจากบ้าน ก็พอจะรู้ ว่าผลออกมาเป็นยังไง <br/> ... <br/> ... <br/> แต่ก็นั่น ถือว่าตัวเอง ในฐานะประชาชนคนนึงก็ได้ไปใช้สิทธิ์ที่มี <br/> ... <br/> แม้รู้ผลที่ออกมาแล้ว ก็อาจทำให้รู้สึกหลายๆอย่าง <br/> แต่ก็ต้องยอมรับแบบแมนๆ <br/> แล้วค่อยรอแก้แค้นต่อไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า <br/> ... <br/> ... <br/> ก็นั่นแหละ <br/> หน้าที่ของเราคือใช้สิทธิ์ และมองดูเค้าบริหารประเทศในแบบของเค้าต่อไป <br/> ... <br/> .... <br/> เราไม่ได้อยู่ข้างไหนอย่างชัดเจน ต่อให้ไม่ปลื้มอะไร และคงไม่ได้ไปแสดงพลังอย่างคนอื่นที่นี่ ที่นั่น <br/> ... <br/> แต่ลึกๆ ก็ไม่ค่อยพอใจกับสิ่งที่บางฝ่ายกระทำ หรือแสดงความคิดเห็น <br/> ... <br/> ... <br/> ดูช่องเคเบิ้ลสีนั่นสีนี่ ดูมันทุกสี แต่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และไม่ใช่อยู่ตรงกลาง เอ๊ะ!!!! ยังไง??!???!? <br/> .. <br/> .. <br/> จากนี้ หน้าที่ของ นส. ไม่มีสกุลดัง อย่างเรา <br/> ก็ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป คือทำมาหากิน ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง <br/> เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ เป็นคนที่ดีของสังคม เป็นคุณแม่ที่น่ารักของลูกๆ และเป็นคนไม่เหวี่ยง ไม่วีนของคนที่อยู่ข้างๆด้วย.... <br/> ... <br/> ... <br/> ประเทศไทยไม่ว่ามันจะเป็นยังไง หวังแค่อย่าแย่ลงเหวก็พอ <br/> ... <br/> ... <br/> ปล. เมื่อไหร่เงินเดือนจิออก กรุช๊อตแล้วโว้ย!!!! <br/> .... <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-3298734654859515365?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-76492229691762053952011-07-02T20:14:00.001+07:002011-07-02T20:14:57.115+07:00เสียดาย~~~~ <br/> ทั้งที่จริงวันนี้ตั้งใจจะไปขายของที่ตลาดนัดรถไฟวันแรกของเดือนนี้ซะหน่อย <br/> ... <br/> เป็นวันแรกที่จะได้ไปขายในนามตัวจริง <br/> ไม่ต้องเป็นตัวสำรองยืนต่อแถวนานๆเป็น ชม.อีกแล้ว <br/> ... <br/> เสียดายที่อุตส่าห์เตรียมข้าวของทุกอย่างไว้พร้อม <br/> ... <br/> ... <br/> ที่ผ่านมาทั้งอาทิตย์ ก็ตระเวนไปซื้อของที่นั่นที่นี่สำหรับ 2 ร้าน <br/> กลับบ้านดึกทุกวัน <br/> ... <br/> วันนี้ก็ตั้งใจตื่นแต่เช้าไปจ่ายตลาด เพื่อไปซื้อของสดที่ต้องใช้ <br/> ... <br/> นมเอย เต้าหู้เอย วิปครีมเอย เตรียมทำไว้หมดแล้ว <br/> .. <br/> ทั้งๆที่ลึกๆแล้วก็รู้ว่า ฝนคงตกเย็นๆค่ำๆแน่ๆ <br/> แต่ก็ไม่ยังไม่อยากนิ่งเฉยพร้อมเสี่ยงลงทุนซื้อของ <br/> .... <br/> ทั้งที่รู้ว่าอาจไม่ได้ขาย หน้าแตก หรืออกหัก เพราะฝน <br/> แต่ก็จนได้นะ -_-' <br/> .. <br/> ที่ยังดันทุรังทำอย่างนั้น แค่รู้สึกว่าไม่อยากอยู่เฉยๆ มองดูฝนตก <br/> ไปวันๆ รอฟ้ารอฝนโดยไม่ทำอะไร มันรู้สึกตัวเองไร้ค่า <br/> ... <br/> เมื่อเย็นๆ ขณะเตรียมของยังรู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อย <br/> เพราะแดดออกให้เห็นรำไร <br/> พอเตรียมของเสร็จ อาบน้ำเรียบร้อยเท่านั้นแหละ <br/> ... <br/> ฝนลง. ..ต้องเรียกว่าห่าใหญ่ <br/> ... <br/> มีพี่ที่เป็นแม่ค้าเหมือนกันก็ได้แต่โทรมาถาม และส่งคราว <br/> ว่าเป็นไงมั่ง <br/> ... <br/> ทุกคนต้องล้มเลิกสิ่งที่ตั้งใจนั้นหมด <br/> .... <br/> บางทีหลายๆคนอาจมองว่า เฮ้ย!!! ก็หน้าฝน อย่าซีเรียส <br/> .. <br/> ขอซีเรียสบ้างไรบ้าง เพราะลงเงินไปเยอะ 5555+ <br/> แอบเสียดาย... <br/> ทั้งเต้นท์ เครื่องตีวิปครีม ของสดต่างๆ นมเอย สารพัดtopping 10ๆอย่างเอย <br/> เล่นเอาเดือนนี้ตัวเบา อิพรีมงดช๊อปปิ้งไร้สาระไปเลย 1 เดือน 55555+ <br/> ... <br/> ไหนจะค่าที่ 2 แผง <br/> แต่ยังดีหน่อย เค้าบอกว่าจะชดเชยให้เดือนถัดไป <br/> .. <br/> .. <br/> เสียดายอีกอย่างคือ เพื่อนๆ น้องๆ ที่นัดกันไว้ว่าจะไปอุดหนุนให้กำลังใจกันที่นั่น <br/> .. <br/> แต่ก็ต้องเป็นอันล้มเลิก ว๊า!!!! เสียดายว่าจะโชว์ฝีมือทำขนมซะหน่อย <br/> <br/> .. <br/> ไม่เป็นไรเนอะ วันหน้าฟ้าใส ค่อยว่ากัน ^^ <br/> .. <br/> .. <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-7649222969176205395?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-17926806880408470412011-07-01T17:20:00.001+07:002011-07-01T17:20:48.158+07:00<p><a href='http://lh6.ggpht.com/-piyKaXSvN50/Tg2exT2XtNI/AAAAAAAABSs/uVaKPE3mLsg/ta%252520at%252520barbigon%252520_wonder.jpg'><img src='http://lh6.ggpht.com/-piyKaXSvN50/Tg2exT2XtNI/AAAAAAAABSs/uVaKPE3mLsg/s400/ta%252520at%252520barbigon%252520_wonder.jpg' /></a></p><p><a href='http://lh3.ggpht.com/-lgNsIWYVFA0/Tg2e1Wsg4qI/AAAAAAAABSw/dHrissaFNo8/IMG_20110606_204814.jpg'><img src='http://lh3.ggpht.com/-lgNsIWYVFA0/Tg2e1Wsg4qI/AAAAAAAABSw/dHrissaFNo8/s400/IMG_20110606_204814.jpg' /></a></p><p><a href='http://lh4.ggpht.com/-RK6iUZOJyzQ/Tg2felkMbBI/AAAAAAAABS0/lbH45sJGP2o/C360_2011-05-08%25252009-26-28.jpg'><img src='http://lh4.ggpht.com/-RK6iUZOJyzQ/Tg2felkMbBI/AAAAAAAABS0/lbH45sJGP2o/s400/C360_2011-05-08%25252009-26-28.jpg' /></a></p>เล่าเรื่องการงานแล้ว <br/> .. <br/> เนื่องจากหายไปนาน มันฟิต ก่อนหมดไฟ ขอเขียนเรื่องชีวิตรอบข้างบ้าง <br/> ... <br/> .. <br/> เอาเรื่องพ่อ แม่ พี่น้องก่อน <br/> ด้วยความที่พรีมไม่ได้กลับบ้าน ตจว.เลย <br/> เมื่อเดือนที่แล้ว แม่กะพี่ชายเลยมาเยี่ยมถึงเมืองกรุง <br/> .. <br/> ดีใจค่ะ พาแม่กะพี่ชายไปเที่ยวตลาดน้ำ ไปไหว้พระอโยธยา <br/> ไปเดินตลาดไนท์ ซึ่งพี่ชายชอบมาก <br/> .. <br/> ขากลับพรีมอาสาไปส่งแม่กะพี่ชายกลับถึงบ้าน <br/> เจอหน้าพ่อ พ่อได้แต่ทักว่าผอมลง แต่ก็ไม่ว่าอะไรมาก <br/> ... <br/> พ่อกะแม่รู้ว่าพรีมมีภาระหลายๆอย่างเพิ่มขึ้น แต่ก็โตแล้ว จึงไม่มี commentอะไรมาก <br/> .. <br/> เสียดายการกลับบ้านคราวนี้พรีมใช้เวลาอยู่บ้านเพียง 1 ชม ก็ต้องเดินทางกลับ <br/> .. <br/> ไม่มีเวลา แม้แต่จะเหยียบย่างเข้าไปในห้องนอนเล็กๆของตัวเอง <br/> ไม่มีเวลาเดินดูรอบๆบ้านให้เต็มตา <br/> ไม่มีเวลาได้ทันสูดอากาศบริสุทธิ์ของวิถีชาวบ้านอย่างเต็มปอด <br/> และไม่มีเวลานั่งคุยกับพ่อกับแม่ให้หายคิดถึงเลย <br/> .. <br/> แต่ไม่เป็นไร ยังไงพรีมก็ตั้งใจกลับบ้านอยู่แล้วเร็วๆนี้ <br/> ... <br/> มาเรื่องลูกเต้าทั้ง 4 บ้าง <br/> พรีมโชคดีที่เด็กๆทั้งน่ารัก และแข็งแรง <br/> แต่ดูเหมือนว่า น้องพุกจะอวบอ้วนขึ้นทุกวันๆ -_-' <br/> แต่เด็กๆสบายดีค่ะ อาจมีซนๆแสบๆซ่าๆ บ้างตามประสาม๋าๆ 5555+ <br/> .. <br/> ส่วนสิ่งมีชีวิตอีกคนที่อยู่ข้างๆพรีมเสมอ ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข <br/> ก็คือ "ต๊ะ" <br/> .. <br/> พรีมคงหาคำอะไรทั้งหลายแหล่มาพูดถึงสิ่งดีๆ ที่ต๊ะมีให้พรีมมาตลอด 3 ปีนี้ไม่พอ <br/> .. <br/> เด็กอย่างต๊ะ แสดงให้คนรอบข้างพรีมและตัวพรีมเองเห็นแล้วว่า ต๊ะเป็นคนที่มีความอดทนสูงแค่ไหน 555+ <br/> .. <br/> แน่นอน 3 ปี ความอดทนของต๊ะมันเทียบไม่ได้กับความรักและปราถนาดีที่มีต่อพรีมและหมาน้อยทั้ง 4 <br/> ... <br/> ถึงวันนี้พรีมก็คงบอกได้เพียงว่า <br/> พรีมขอบคุณความรักของต๊ะ <br/> พรีมซึ้งใจที่ต๊ะอดทนกับคนอย่างพรีมเสมอ <br/> <br/> ... <br/> ต๊ะคือคนๆเดวที่ทำให้ท่อน้ำตาของพรีมพิการและอุดตัน <br/> 5555+ เพราะพรีมไม่เคยเสียน้ำตาเพราะต๊ะเลยจิงๆ <br/> ... <br/> เคยมีเกรียนบางคนกล่าวถึงความเหวี่ยงของพรีมกับความรักของต๊ะ <br/> ว่า....คนที่ทนอยู่กับพรีมได้ ถ้าไม่รักมาก ก็คงเป็นคนมีความอดทนโคดๆ <br/> .... <br/> แต่ต๊ะบอกกับพรีมเสมอๆว่า ต๊ะไม่จำเป็นต้องใช้ความอดทนหรอก ต๊ะใช้แค่ความรัก กับความเข้าใจในความเป็นพรีม. ..ก็พอ <br/> .. <br/> ... <br/> 3 ปีแล้ว... พรีมไม่ได้มาหวานอวด แต่พรีมแค่อยากจะบอกว่า <br/> คนดีๆ และมีความอดทนอย่างต๊ะ พรีมก็เพิ่งเจอ 555555+ <br/> ... <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-1792680688040847041?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-88842073395098256702011-07-01T15:44:00.001+07:002011-07-01T15:44:03.360+07:00<p><a href='http://lh4.ggpht.com/-r88MIPcYlNs/Tg2Irlr4GDI/AAAAAAAABSc/GmHN2BpNzOc/%2525E0%2525B9%252580%2525E0%2525B8%252584%2525E0%2525B8%2525A3%2525E0%2525B8%25259B.jpg'><img src='http://lh4.ggpht.com/-r88MIPcYlNs/Tg2Irlr4GDI/AAAAAAAABSc/GmHN2BpNzOc/s400/%2525E0%2525B9%252580%2525E0%2525B8%252584%2525E0%2525B8%2525A3%2525E0%2525B8%25259B.jpg' /></a></p><p><a href='http://lh4.ggpht.com/-JMI2u0w-ISs/Tg2Iw__vhJI/AAAAAAAABSg/3lXHB92lnOE/IMG_20110618_232840.jpg'><img src='http://lh4.ggpht.com/-JMI2u0w-ISs/Tg2Iw__vhJI/AAAAAAAABSg/3lXHB92lnOE/s400/IMG_20110618_232840.jpg' /></a></p><p><a href='http://lh6.ggpht.com/-VvJ0V3wOav0/Tg2Iydiz-EI/AAAAAAAABSk/s7hmoV_Mwgo/%2525E0%2525B8%2525AA%2525E0%2525B8%2525A7%2525E0%2525B8%252599%2525E0%2525B8%2525A3%2525E0%2525B8%252596%2525E0%2525B9%252584%2525E0%2525B8%25259F2.jpg'><img src='http://lh6.ggpht.com/-VvJ0V3wOav0/Tg2Iydiz-EI/AAAAAAAABSk/s7hmoV_Mwgo/s400/%2525E0%2525B8%2525AA%2525E0%2525B8%2525A7%2525E0%2525B8%252599%2525E0%2525B8%2525A3%2525E0%2525B8%252596%2525E0%2525B9%252584%2525E0%2525B8%25259F2.jpg' /></a></p><p><a href='http://lh3.ggpht.com/-QOCX4uSfZzc/Tg2Iz3BSMyI/AAAAAAAABSo/SVKQrpVGs60/ice%252520with%252520%2525E0%2525B8%25258B%2525E0%2525B9%25258A%2525E0%2525B8%252594%2525E0%2525B8%2525AA%2525E0%2525B8%252594%252520%25255E%25255E.jpg'><img src='http://lh3.ggpht.com/-QOCX4uSfZzc/Tg2Iz3BSMyI/AAAAAAAABSo/SVKQrpVGs60/s400/ice%252520with%252520%2525E0%2525B8%25258B%2525E0%2525B9%25258A%2525E0%2525B8%252594%2525E0%2525B8%2525AA%2525E0%2525B8%252594%252520%25255E%25255E.jpg' /></a></p>Blog หน้าที่แล้วพูดถึงแต่เรื่องงานหลวง เยินยอซะจนไม่รู้มีใครรากแตกไปหรือยัง 5555+ <br/> .. <br/> .. <br/> แต่อย่าได้แคร์ค่ะ เรามาเล่าเรื่องงานราษฎร์กันบ้าง <br/> ... <br/> ที่ผ่านมาพรีมล้มลุกคลุกคลานกับการลุกขึ้นมาทำธุรกิจเล็กๆ จิ๋วๆ ของตัวเองอยู่หลายรอบ <br/> ... <br/> แต่ไม่แคร์ค่ะ แม้จะเจ็บ แต่เราจะเก็บไว้เป็นประสบการณ์ 555555+ <br/> ... <br/> ที่ผ่านมาช่างมัน วันนี้เอาใหม่ <br/> ตอนนี้พรีมมีแผงเล็กๆ ที่ตลาดนัดรถไฟ 2 แผงค่ะ <br/> <br/> .. <br/> แผงแรกพรีมได้ขายเต้าหู้นมสดทรงเครื่องมาแล้ว 2 อาทิตย์ <br/> แผงสอง พรีมตั้งใจว่าจะขายเครปสด หลายๆคนอาจไม่รู้จักเครปสด <br/> ไปดูหน้าตาจากรูปแนบค่ะ <br/> ... <br/> พรีมไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ทำมันจะ work มั๊ย <br/> ไม่รู้ว่าจะคุ้มหรือเปล่า <br/> ไม่รู้ว่าจะทำได้นานแค่ไหน <br/> ไม่รู้ว่าเราจะขายได้ กำไร คุ้มทุน ขาดทุน เสมอทุนยังไง <br/> ... <br/> พรีมรู้แค่ว่า พรีมมีความสุขที่ได้ทำ ที่ได้คิด <br/> ได้ create สิ่งต่างๆ <br/> .. <br/> พรีมอาจได้แรงบันดาลใจมาจากหลายที่ แต่พรีมก็เอาหลายๆสิ่งที่ว่ามา <br/> เอามาคิด เอามาลอง เอามาทำ ไม่มีถูก ไม่มีผิดสำหรับพรีม <br/> .. <br/> ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นประสบการณ์ <br/> .. <br/> พรีมขอบคุณพ่อ พรีมได้แบบอย่างความคิดสร้างสรรค์ และการรู้จักลองผิดลองถูกมาจากพ่อล้วนๆ <br/> .. <br/> ขอบคุณแม่ แม่คือตัวอย่างความขยัน อดทน และมีไฟของการค้าขายและคิดเรื่องทำมาหากินตลอดเวลา พรีมได้เรื่องนี้มาเต็มๆ <br/> .. <br/> ขอบคุณพี่ชาย มีประโยคนึงจากพี่ที่เล่าให้ฟังว่า <br/> "รู้มั๊ยพี่ใช้เวลาอดทนอยู่ถึง 2 ปี เพื่อพิสูจน์คำสบประมาทของใครๆ และให้คนอื่นเห็นว่า คนอย่างพี่ก็เป็นพ่อค้าได้" คำนี้น้องสาวจดจำและชื่นชมและภูมิใจในตัวพี่ชายเป็นอย่างมาก <br/> ... <br/> ... <br/> ไม่ต้องสงสัยหรอกหรอกว่าทำไมพรีมถึงชอบคิด ชอบค้าขาย ชอบทำโน่นทำนี่ไม่หยุด เพราะคนในครอบครัวของพรีมให้เชื้อสาย ปลูกถ่ายสัณชาตญาณเรื่องนี้ มาที่พรีมเต็มๆ ^^ <br/> ... <br/> พรีมก็จะอดทน ขยันและสร้างสรรค์ผลงานออกมาให้ไม่ให้เสียสกุลเรา 55555+ <br/> ... <br/> ... <br/> มีประชาสัมพันธุ์นิดนึง <br/> ตลาดนัดรถไฟเปิด ศ ส อา <br/> เวลา 18.00~24.00 น. <br/> เป็นตลาดแนวขายของสะสม ของแนวๆ เสื้อผ้าโดนๆ สไตล์วินเทจ <br/> ของตกแต่ง ของเก่า อะไหล่รถ เทือกนี้ เยอะมากๆค่ะ คนก็เยอะ คึกคักเชียว ตลาดอยู่แถว อตก. กะ จจ. <br/> .. <br/> แต่ที่สำคัญคือมีของกินขายให้เลือกหลากหลาย <br/> และพรีมก็อยู่โซนของกิน <br/> ถ้าสนใจแวะมาเที่ยวได้ค่ะ ไปไม่ถูก โทรหาพรีมค่ะ 0830532883 <br/> ร้านพรีมศิลปินแวะมาชิมความอร่อยแล้วนะค่ะ ขอบอก.. <br/> ...<div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-8884207339509825670?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-79928499858775317492011-07-01T14:20:00.001+07:002011-07-01T14:20:21.635+07:00อย่างที่ใครๆเค้าว่ากัน เวลาที่เรามีความสุขเวลามักผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ <br/> .. <br/> ดูปฏิทิน วันนี้วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 <br/> วันนี้หลักๆ นอกจากจะเป็นวันหวยออกแล้ว ยังเป็นวันหยุดธนาคาร ((น่าอิจฉาเกิ๊น)) <br/> .. <br/> และวันนี้ ก็เป็นวันครบรอบ 1 ปี ของการทำงานของพรีมที่นี่พอดิบ พอดี อืม~~~~เร็วจัง <br/> .. <br/> 1 ปีที่ผ่านมา อาจไม่ใช่เวลาที่เยอะมาก แต่ก็ทำให้พรีมได้อะไรเยอะ <br/> และก็ทำให้รู้ว่า นี่แหละ บิสัดที่ดูแลพนักงานดีๆ เค้าเป็นยังไง <br/> .. <br/> ที่ผ่านมา ตลอดระยะเวลา 11 ปีของชีวิตการทำงาน พรีมทำมาหลายที่ <br/> ทั้งดี และแย่ และแย่มาก <br/> .. <br/> มันทำให้พรีมรู้ว่า ที่ผ่านมานั้น เรายังไม่มีโอกาศเจอบิสัดดีๆซักที <br/> แต่พรีมก็ขอบคุณบิสัดเก่าๆ ที่ช่วยฟูมฟัก ทำให้พรีมมีโอกาสมาอยู่ตรงนี้ได้ <br/> ... <br/> ... <br/> เมื่อก่อนพรีมเคยหวังนะ หวังว่าชั้นอยากอยู่บิสัดดีๆ งานดีๆ เงินดีๆ สวัสดิการดีๆ โบนัสดีๆ เจ้านายดีๆ เพื่อนร่วมงานดีๆ บรรยากาศดีๆ <br/> ... <br/> ใครจะเชื่อ แล้ววันนี้พรีมก็เจอ แม้สิ่งดีๆที่พรีมปราถนาจะเจอ อาจไม่ใช่ทั้งหมด 100% แต่เพียงเจอมากกว่า 50% ที่ฝันไว้ ก็นับว่าโชคแล้ว <br/> ... <br/> พรีมไม่เสียใจเลยกับการตัดสินใจมาทำงานที่นี่ ไม่ใช่สิ อย่าเรียกว่าตัดสินใจเลย เพราะตอนนั้นไม่มีตัวเทียบหรอก 5555+ <br/> .. <br/> แต่แค่เค้าให้โอกาสรับเราเข้ามา เราก้อดีใจมากแล้ว <br/> .. <br/> ผู้ ญ สภาพแย่ๆคนนึง อายุอานามก็เลยช่วงวันรุ่นตอนปลายมาได้ซักระยะ. ประสบการณ์งานยังอยู่ในขั้นพื้นๆ อาศัยโม้เก่ง ((ตอนสัมพาดเป็นภาษาอังกิด โม้ไฟแล่บอ่ะกรุ 5555+)) <br/> .. <br/> มันไม่รู้ว่าจะใช้ความฟลุ๊ก ความโชคช่วยขนาดไหนที่ได้งานดีๆ <br/> ... <br/> .. <br/> พรีมคงไม่อาจบอกในรายละเอียดได้ว่าที่นี่ดียังไง <br/> แต่พรีมรู้แค่ว่าเค้าดี เพราะเค้าใจดีที่ให้โอกาสเรา <br/> .... <br/> ไม่มีการให้ใดๆ จะยิ่งใหญ่ไปกว่า การ"ให้โอกาส" <br/> จริงมั๊ยค่ะ ^^ <br/> ... <br/> <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-7992849985877531749?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-59786863261383262512011-07-01T12:35:00.001+07:002011-07-01T12:35:47.301+07:00ห่างหายไปนานมากกับการเขียน blog <br/> ก่อนหน้านี้พรีมเขียน blog ทางมือถือไม่ได้ เพราะยังไม่รู้วิธี แต่ตอนนี้ เขียน blog ผ่าน android ได้แล้ว เย้ๆ! !! <br/> .. <br/> ... <br/> สมัยนี้อะไรก็ดีเนอะ อะไรๆก็ social network บ้าง smart phone บ้าง watzz app บ้าง ยุ่งเหยิงอ่ะ <br/> มีเพื่อนๆ แวะมาถามพรีมประปรายทาง fb บ้างว่า ไม่เขียน blog เหรอ <br/> .. <br/> พรีมก็บอกว่า ไม่ได้เขียนเลย แต่จะ update เรื่องราวผ่านทาง fb มากกว่า.... <br/> แต่นั่นพรีมก็ได้รับคำตอบว่า "มันไม่เหมือนกัน" <br/> ... <br/> พรีมเลยมานั่งคิดว่า งั้นพรีมลองกลับมาเขียน blog ใหม่ดีกว่า <br/> แต่ก็ต้องมาสะดุดแรกๆ เพราะเข้าใจว่า blogger เขียนทางมือถือไม่ได้ถ้าใช้ version destop site <br/> ... <br/> เลยลองไปหา อากู๋ให้ช่วย เลยได้ความว่า เด๋วนี้เค้าเขียน blogger ผ่าน adroid โทรสับแบบ ver ที่พรีมใช้ได้แล้ว <br/> ... <br/> คราวนี้ก็คงมีไรอัพเดท ทาง blog ได้ง่าย เพื่อนๆ ที่คิดถึงสำนวนการเขียนของเรา ก็อาจได้อ่าน และเราก็กลับมาเขียนอะไรๆ เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกกันได้เหมือนเดิม <br/> .. <br/> ณ ตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าจะเขียนอะไรบ้าง เพราะมันเยอะแยะไปหมด <br/> เอาไว้จะทยอยๆเขียนทีละเรื่อง n_n <br/> ... <br/> ถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่า จะยังมีใครตามอ่านเหมือนก่อนมั๊ย?? แต่ไม่เป็นไร เขียนไปเรื่อยๆ <div style='clear: both; text-align: center; font-size: xx-small;'>Published with Blogger-droid v1.7.2</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-5978686326138326251?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-15721672744241026002010-09-23T22:18:00.002+07:002010-09-23T22:25:50.603+07:00. . . เจอกันได้ที่เฟสคร๊าบ <a href="mailto:pimmy7210@hotmail.com">pimmy7210@hotmail.com</a> แอดได้เลยค่ะ บอกด้วยก็ดีนะว่าเป็นใครจะได้กล้ารับแอด อิอิ . . คิดถึงๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-1572167274424102600?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-23998472238982602752010-07-24T22:19:00.002+07:002010-07-24T22:34:32.695+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ห่างหายจากการเขียน blog ไปนาน จนบางทีก็รู้สึกว่า เขียนอะไรไม่ออกเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ช่วงนี้ก็ทำงานไปเรื่อยๆ วันๆ รอนับแต่วันหยุด กะวันเงินเดือนออก 55+ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ภาระชีวิตเยอะเกิ๊นนนนน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">วันๆ ก็ได้แต่นั่งคำนวนว่า เดือนนี้มีต้องจ่ายอะไรมั่ง </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">list ออกมาได้ตัวเลขแล้วแทบเป็นลม _ _"</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . รายจ่ายเยอะเกิ๊นนนน เงินเดือนก็น้อยนิด งิ๊ดๆๆๆๆ U^U </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((แต่เอาเหอะ แล้ววันนึงมันจะดีขึ้นเอง))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ดีเท่าไหร่แล้วได้ทำงานที่นี่ ((คิดซะอย่างนี้ก็สบายใจ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">วันเสาร์ไปสอบ toeic มา </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จะว่าง่ายก็ง่าย </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จะว่ายากก็ยาก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ทุกอยู่ที่เวลาที่ถูกกำหนด </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . สรุปคือมันจะง่ายมากกกกกกกกกกกกถ้าเวลามีเยอะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่นี่มันยากมากกกกกกกกกกกกกกเพราะเวลาน้อยเกิ๊นนนนนนน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้ว????? กรุจะได้ซักกี่คะแนนกัน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เอก eng หาได้ช่วยอะไรไม่แสรดดดดดดดดดดดดด </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เวลามันบีบคั้นหัวใจมาก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ที่เค้าว่าอากาศหนาวๆ กรุไม่เห็นรู้สึก ยิ่งเวลายิ่งใกล้หมด กรุยิ่งร้อน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่น่าเตรียมเสื้อกันหนาวไปเล๊ยยยยยย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. แล้วไอ้กรุก็ดันเป็นที่คาดหวังของคนตั้งหลายคน ตั้งแต่นายยันลูกน้อง </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">กำกำ ถ้าคะแนนออกมาไม่ดี กรุจะเอาหนังหน้าไปไว้ตรงไหนว่ะ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไอ้กรุมันประเภท เหมือนฝรั่งมาอยู่บ้านเราอ่ะ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พูดได้ แต่อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ เหอะๆๆๆๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เปรียบซะเห็นภาพแมะ เอาหน่า...ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแหละ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2399847223898260275?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-28236381105524429152010-07-10T23:43:00.002+07:002010-07-10T23:49:28.878+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">หลายคนคงอยากรู้ว่าไปทำงานที่ใหม่เป็นไงมั่ง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่รู้จะตอบว่าไง คือว่า งานก็สบายดี </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">งานสบายมาก งานสบายเกิ๊นนนนน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สบายจนรู้สึกกลัวเค้าจะจ้างเราไม่คุ้ม 5555</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ตำแหน่งที่ทำอยู่ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก ((ณ ตอนนี้มั้ง))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ว่าอาจมีหน้าที่ที่ต้องทำ ต้องรู้กว่านี้เยอะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. สงสัยช่วงนี้เป็นช่วงโปรโมชั่น เลยให้ชิว ชิวไปก่อน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แต่เท่าที่รู้ต้องมีออก ตจว ไปประชุมบ้างอะไรบ้าง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. แต่โดยรวมโอเค</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อย่างน้อยๆ ภาษาอังกฤษก็ยังได้ใช้</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ทั้งจากติดต่อสื่อสารกับนาย ทั้งการใช้ email</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ซึ่งอยู่ที่ บ.ยา ไม่ได้ทำเลยยยยยยยยยยย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เหมือนจะโง่ลง เหอะๆๆๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยู่ที่นี่จะทำให้ฉลาดขึ้นหรืออะไร</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะฉลาดอยู่แล้ว 5555 แค่ไม่โง่ลงก็ดีใจแล้วอิอิ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2823638110552442915?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-45442626138528698322010-06-30T23:19:00.003+07:002010-06-30T23:43:14.640+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . หลังจากที่ต้องตกอยู่ในฐานะชนชั้นล่างของบริษัทยา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มาประมาณเกือบ 2 เดือน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ที่สุดการต้องตกอยู่ในสภาพนั้นก็สิ้นสุด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เมื่อวันนี้ได้รับข่าวดีคือ เราได้งานใหม่แล้ว พร้อมเริ่มพรุ่งนี้ได้เลย เย๊ เย๊ เย๊</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ดีใจโครตตตตตตตตตตตตตต ดีใจแบบว่าโทรหาแฟน โทรหาเพื่อน โทรไปเล่าให้ฟัง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แบบพูดไม่เป็นภาษาเลย อารามดีใจหนัก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">งานใหม่ที่ได้คล้ายๆ feel เดิมที่เคยทำ คือ electronics part </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่เป็นบริษัทของญี่ปุ่น อยู่เพลินจิต ((ในเมืองอีกแระ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">งานที่ได้ถึงจะ feel เดิม </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ตำแหน่งใหม่((ที่มีโอกาศได้มีลูกน้องกะเค้ามั่งแระ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">รายได้ใหม่((ที่พอสมน้ำสมเนื้อกะประสบการณ์และหน้าที่ความรับผิดชอบ)))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สวัสดิการใหม่ๆ ที่ดีกว่าเดิมมากกกกกกกกกกก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . บริษัทจะส่งไปสอบ toeic เพื่อเอาคะแนนไว้พิจารณาเรื่องงาน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">และอัพเงินเดือนในขั้นตอนเวลาขึ้นเงินเดือน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่บริษัทออกค่าใช้จ่ายให้</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">บริษัทให้ไปตรวจโรคเพื่อเข้าทำงาน เช่น x-ray ตรวจไวรัส ฯ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">และบริษัทก็ support เรื่องนี้ด้วย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">และมีอะไรอีกเยอะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่นี่เป็นสิ่งแรกที่จะได้รับตั้งแต่ก้าวแรกเข้าไปในองค์กร</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เราจะเดินก้าวเข้าไปอย่างเต็มภาคภูมิซะที </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((หลังจากที่โดนลดระดับมาเป็นชนชั้น 2 มาระยะหนึ่งจากบริษัทยา))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . สำหรับคนอื่นอาจคิดว่านี่ถือเป็นสวัสดิการแบบพื้นๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่สำหรับเราแต่นี้ ถือว่าเยี่ยมแล้ว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . พูดถึงเรื่องได้งานใหม่ ((อีกแล้ว))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">หลายๆคนคงคิดว่าพรีมโชคดีจังทำไมหางานได้ง่ายจัง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อืม.....สงสัยพรีมจะโชคดีจริงๆแหละ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จะว่าไปก็บนบานไว้หลายที่เหมือนกัน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ถ้าว่างๆ ก็จะรีบเอาสิ่งต่างๆไปถวายตามสถานที่ต่างๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่ตอนนี้ขอรื้อฟื้นเรื่อง Gramma เพื่อไปสอบ toeic ซะหน่อย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เล่นคืนอาจารย์โม๊ดดดดดดดดดดดดด กำ กำ _ _"</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ปล. accent ดี แต่ gramma แป่ก ทำไงดีว่ะกรุ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-4544262613852869832?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-43461463220207907262010-06-25T20:06:00.004+07:002010-06-25T21:26:34.488+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ตี 3 กว่าๆ ของคืนวันอังคารที่ 22 มิย. 53</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ขณะที่เรา 2 คนพร้อมกับอีก 4 ชีวิตกำลังหลับสนิทในค่ำคืนอันเงียบสงัด</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ตึง!! ตึง!!!ตึง!!!</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. เสียงดังแว่วๆมาแต่ไกล </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">พร้อมกับได้ยินเสียงชายฉกรรจ์โหวกเหวกโวยวายอยู่นอกห้องไกลๆแว่วๆ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. สะดุ้งตื่นขึ้น แล้วก็รู้สึกแค่เพียงว่า "ผัวเมียแมร่ง!!ทะเลาะกันอีกแหงๆ"</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ตั้งใจจะข่มตาหลับอีกครั้ง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ตึง!!!ตึง!!!ตึง!!!!</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. เฮ้ย!!!ทั้งเสียงโวยวาย ทั้งเสียงทุบห้องตึงตัง </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ยังคงดังอย่งต่อเนื่องและรุนแรงมากขึ้น</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. เฮ้ย!!!แมร่ง!!!เสียงดังอะไรนักหนาว่ะ คนจะหลับจะนอน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ระหว่างนั้น เด็กๆก็ไม่เป็นอันหลับอันนอนแล้ว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เห่า กระวนกระวาย </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. พรีมทนไม่ได้ ลุกออกจากเตียงไปเงี่ยหูฟังสิว่า....มันอะไรนักหนา....</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงผู้คนอยู่ข้างนอก </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">โหวกเหวกโวยวาย ทั้งเสียงผู้ชาย เสียงผู้หญิงอื้ออึงไปหมด</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ยังไม่ทันได้สงสัยอะไรมาก</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู เหล็กดัดทุกห้องพร้อมเสียงดังตะโกนว่า</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">"ออกมาๆๆ ไฟไฟม้ๆ ออกมาให้หมด ไฟไหม้ๆๆ"</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แม่จ๊าววววววววววววววววว!!!!</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">วินาทีนั้น หัวใจหล่นอยู่ทีตาตุ่ม มันตกใจ shock อึ้ง ทำอะไรไม่ถูก </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ทำไงดีๆ กรุจะเริ่มจากอะไรตรงไหน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ข้าวของ เสื้อผ้า เด็กๆ ทำไงดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แว๊บแรกที่ผุดขึ้นมาให้หัว </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่รู้หรอกว่า ไอ้ไฟไหม้เนี่ย มันไหม้ยังไง มันไหม้ถึงไหน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">กรุจะรอดมั๊ย กรุจะตายมั๊ย ลูกกรุล่ะ ข้าวของล่ะ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">มันสับสนไปหมด</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . เด็กแว๊นซ์ลองเปิดประตูเพื่อจะดูว่าข้างนอกวุ่นวายยังไงบ้าง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สิ่งแรกที่เราเห็นและรู้สึกได้คือ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ควันสีเทาๆทะลักเข้ามาให้ห้องเราทันที</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">กลิ่นเหม็นไหม้ ลอยคลุ้ง ชวนสำลักอย่างยิ่ง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . เห็นอย่างนี้บอกได้คำเดียวว่า shock !!!!!!</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . "กรุ.....ตายแน่ๆ"</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ทันใดนั้น สิ่งแรกที่เราสองคนทำคือ ควานหาเสื้อผ้า.....</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">((ไม่ต้องตกใจ ควานหาเสื้อผ้าเพื่อใส้ให้มิดชิดย่ะ ไม่</span><span style="font-size:130%;">ถึงขนาดแก้ผ้านอนหรอกหน่า)))</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">คุณเคยตกใจกับอะไรสุดขีดหรือเปล่า </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">นั่นแหละความรู้สึกนั้นเลย</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">พรีมเกิดหากางเกงขาสั้นไม่เจอ "กางเกงอยู่ไหนว่ะ เสื้ออยู่ไหนว่ะ"</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เด็กแวนซ์เกิดหารองเท้าแตะไม่เจอเหมือนกัน "รองเท้าเค้าอยู่ไหน"</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . พรีมไม่รู้ว่าตอนนนี้ ไอ้ไฟที่ว่าไหม้นั้น มันไหม้ถึงไหนแล้ว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. จำได้ว่าถ้าไฟไหม้ให้หนีโดยการหาผ้ามาชุบน้ำแล้วอุดจมูกหนีไปกันสำลักควัน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ไหนจะลูกอีก 4 ตัว ตายๆๆๆๆๆๆๆๆ ตายยกครัวแน่มรึงงานนี้</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">อยู่ตั้งชั้น 6 ทำไงดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">พรีมสติกระเจิงมาก วิ่งไปเอาผ้านวมที่มีที่เอาไปชุบน้ำยังไม่พอ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็ไปเอาอีกผืนมาชุบน้ำอีก ((ดูทีวีเยอะไปหน่อย))</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. แล้วพรีมก็เอาผ้าเปียกๆปิดหน้า คลุมหัว อุ้มน้องพุก กะน้องก้องไว้แน่นสุดชีวิต</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เด็กแว๊นซ์อุ้มพี่หริ่ง กะก่ำก๊ำ แต่ไม่ยอมเอาผ้าที่พรีมชุบน้ำให้</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เอ๊า!!!! _ _"</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"> คือเรื่องของเรื่อง เด็กแว๊นซ์ มีสติมากกว่าเพราะดูแล้วเหตุการณ์ไม่น่าแย่อย่างที่คิด</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">มองไปทางอีกฝั่งของห้องมันมองไม่เห็นอะไรเลย ตอนนั้นมันมีแต่ควันๆๆๆ และควัน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สิ่งที่พรีมกะเด็กแว๊นซ์ เอาลงติดตัวมาด้วยจากห้องคือ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">มือถือ กระเป๋าตังก์ คอมพิวเตอร์ แล้วก็ลูกๆทั้ง 4 </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">((กรุเอาบัตรพนักงานบริษัทติดมือมาด้วย ห่วงเพื๊ออออ?????)))</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ก็ยังคิดอยู่ว่าถ้ามันเลวร้ายนัก เราก็คงไม่เหลืออะไร</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">นอกจากชีวิตของเรา ชีวิตของเด็กๆ โทรศัพท์ เงินนิดหน่อย และ คอมพิวเตอร์เท่านั้น</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ผู้คนมากมายแตกตื่นกันลงมาที่ข้างล่าง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เสียงดังจ่อกแจ่ก พากันวิพากษ์วิจารณ์กันต่างๆนานา กับสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ทั้งพวก รปภ. ตำรวจ เดินขวักไขว่กันดูวุ่นวายไปหมด</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">พรีมลงมาอยู่ที่นั่นด้วยสภาพเปียกโซ่ก พร้อมน้องพุก กะน้องก้องที่พรีมอุ้มมา</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่เมื่อลงมา ดูเหมือนว่า คนอื่นเค้าจะไม่มีผ้าชุบน้ำอย่างที่พรีมเอามา</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">_ _" เอ๋า!!!สรุปกรุ ตื่นตูมเว่อร์อยู่คนเดียวเร๊อะ!!!!ฮ่วย!!</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . พวกเรานั่งตรงนั้นซักพัก เสียงหวอรถดับเพลิงก็แว่วมา</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">"ดีใจจัง รถดับเพลิงมาแล้ว" . . . ตอนนั้นตี 4 นิดๆแล้ว พนักงานดับเพลิงทำงานประมาณครึ่งชม.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ทุกอย่างเลยลงเอยด้วยดี เค้า cfm ว่าพวกเราเข้าที่พักได้ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ทุกคนเลยเริ่มเดินต้อยๆ กันขึ้นตึก</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สรุปว่า ห้องเกิดเหตุอยู่ชั้น 6 ((ชั้นเดียวกะที่พรีมอยู่)) แต่ว่าห้องเค้าอยู่ไกลพรีมระยะนึงเหมือนกัน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. เหตุเกิดเพราะ น้องที่เช่าห้องเป็นน้องผู้ ช อายุประมาณ 20 </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เค้าจุดธูปเทียนไหว้เจ้าแม่กวนอิมไว้ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">และลงไปเล่นเกมส์ข้างล่าง แต่ลืมดับไฟ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">_ _" กำ กำ กำ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ห้องน้องเค้าเลยไหม้อยู่ห้องเดียว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">และที่รู้ว่าไฟไหม้เพราะข้างห้องเค้าได้กลิ่นควันไหม้</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ขณะที่เจ้าตัวคนก่อเรื่อง ยังคงเล่นเกมส์อยู่ข้างล่าง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . จะว่าไปก็สงสารน้องเค้าเหมือนกัน รุ่งเช้าพรีมไปดูสภาพห้อง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">มันไม่เหลืออะไรเลย ไหม้หมด ยกเว้นรูปปั้นของเจ้าแม่กวนอิม</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">((เออ.....เอากะเค้าสิ))</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ไม่รู้ว่าตอนนี้น้องเค้า และเจ้าของห้องจะดำเนินการไปถึงไหนแล้ว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ทุกวันนี้ห้องยังคงไหม้ดำเป็นตอตะโก ทุกอย่างถูกขนไปทิ้งหมดแล้ว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่สิ่งที่เหลืออยู่คือ เถ้าของความไหม้ สีดำๆของห้องที่ถูกไหม้</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">และกลิ่นเหม็นไหม้ ที่ยังคละคลุ้งไปทั่วชั้น 6 ที่เราอยู่</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ทุกครั้งเวลาที่เราเดินออกจากห้อง หรือออกจากลิฟท์ กลิ่นไหม้จะตามหลอกหลอนเราอยู่</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สุดท้ายสิ่งที่มันจะยังอยู่กับเราตลอดไปคือความหลอน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ความรู้สึกที่หลอนทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องคืนนั้น </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่อยากนึกถึงเลยจริงๆ มันแย่มาก </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">กับภาพที่เราต้องอุ้มเด็กๆวิ่งหนีไฟไหม้โดยที่แทบจะเอาอะไรจากห้องมาไม่ได้เลยซักชิ้น</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . กลิ่นควัน สีเทาเหม็นคลุ้งของควันมันจะติดอยู่ที่ความรู้สึกนึ้ของเราตลอดไป</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. มันพาลให้คิดว่า ดีแค่ไหนแล้วที่มันไม่ไหม้ถึงห้องเรา</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">มันพาลทำให้คิดว่า ถ้ามันแย่กว่าที่เราคิด วันนี้.....เราจะอยู่ตรงไหนของกรุงเทพ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เราจะทำยังไง เราจะอยู่ยังไง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. เฮ้อ.....แค่คิดก็เจ็บปวดแล้ว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เริ่มเข้าใจคนอื่นที่ชีวิตเค้าอยู่ในช่วงนาทีเป็นนาทีตาย</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เริ่มเข้าใจคนที่เค้าเจอเรื่องแย่ๆแบบที่ควบคุมมันไม่ได้ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่ว่าจะน้ำท่วม ไฟไหม้ แผ่นดินไหว หรือสึนามิ หรือแม้แต่ที่ซานติก้า</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แม้ว่าอาจไม่เข้าใจได้อย่างลึกซึ้งถึงความสูญเสียนั้น</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ก็มีอยู่บางเสี้ยวที่เข้าใจว่า สติแตกเป็นยังไง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . บางทีก็คิดว่าเราโชคดีแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้สูญเสียอะไรไปเลย</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ทั้งชีวิตตัวเอง ทั้งชีวิตลูกๆ ทั้งข้าวของเครื่องใช้ ยังอยู่ดี อยู่ครบ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่คนอื่นที่เค้าสูญเสียสิ่งที่รัก คนที่รัก ของที่รักไปในเหตุการณ์แย่ๆที่เกิดขึ้นมากมาย</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เรื่องของเรา มันเทียบไม่ติดจริงๆ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">วันนี้ เรื่องที่เกิดขึ้นสอนให้พรีมรู้แล้วว่า เราไม่ควรประมาทต่อการใช้ชีวิต</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะเราจะไม่มีทางรู้เลยว่า อีก 1 นาทีข้างหน้าเราจะเจออะไรบ้าง</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ต่อไปนี้เราจะใช้ทุกวินาทีอย่างมีสติที่สุด </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">......สัญญา.........</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-4346146322020790726?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-59116268706285410732010-06-07T21:28:00.003+07:002010-06-07T21:53:14.692+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . เมื่อวัน ส แอบไปสัมภาษณ์งานมา ((อีกแล้ว))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ที่นี่ อยู่ไม่ไกลบ้านมากนัก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แต่หนทางเปลี่ยวเหมือนกัน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สิ่งแวดล้อมไม่ศิวิไลซ์อย่างตึกที่สาธรหรอก ((ไม่ได้ใกล้เคียงแถมยังห่างไกลกันเย๊อะ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . คนที่สัมภาษณ์เป็นต่างชาติ ผจก.การตลาด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ตอนสัมภาษณ์เป็นภาษาอังกฤษพร้อมกับผู้ช่วยเป็น ญ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">และ ผจก.บุคคล รวมเป็น 3 คน ((รุมกรุคนเดียว))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ที่นี่สัมภาษณ์ปะหลาดมาก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">คือไอ้ตอนสัมภาษณ์เป็นภาษาอังกฤษอ่ะ ไม่เท่าไหร่หรอก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ตอนให้เราทำตามคำขออย่างอื่นต่อหน้านี่สิ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . มันเกร็ง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. อย่างแรกเค้าก็ให้อ่านเมลล์ภาษาอังกฤษยาว 1 หน้ากระดาษ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไอ้สำเนียงดัดจริตๆ accent อ่ะ ไม่มีปัญหาพอได้ๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จากนั้นก็ให้แปลเมลล์ที่อ่านเป็นภาษาไทย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">โดยที่ไม่ต้องเขียนออกมา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ให้แปลโดยการพูดให้ฟังประโยคต่อประโยคเลยว่าแปลว่าไง???</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เอ่อ.....ไอ้นี่ก็ไม่เท่าไหร่หรอก ถึงเมลล์จะไม่เกี่ยวกะเรื่องงานที่เคยทำ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ จม. ธุรกิจก็ไม่ต่างกันมากเท่าไหร่หรอก เด็กๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จากนั้นก็ให้เราเขียน e-mail </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เป็นภาษาอังกฤษ โดยให้โจทย์ที่เค้าต้องการ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไอ้เขียนเมลล์อ่ะ พอได้อยู่</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ให้เขียนต่อหน้าตรงนั้น </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">โดยที่ไม่ให้ตั้งสติอะไรเลย ต่อหน้าคนสัมภาษณ์ถึง 3 คนเนี่ย </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . มันเกร็ง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สุดท้ายเค้าให้เขียนทัศนะติต่อเรื่องงานยาวเท่าที่ต้องการ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เป็นภาษาอังกฤษอีก </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">โอ้วววว.......คือว่าถ้ามี พท.ส่วนตัวให้กรุได้ทำซักนิดก็ไม่มีปัญหาหรอก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ให้ทำต่อหน้าให้คิดต่อหน้าอย่างนี้ มันก็ไม่ทันตั้งตัวว่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่สุดท้ายก็ผ่านพ้นทุกอย่างไปได้ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อย่างไม่มีปัญหาและหน้าละอายแต่อย่างใด ((มั้ง))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไอ้ที่เล่ามาทั้งหมด มันก็ยังไม่ได้เกี่ยวกะเรื่องที่พรีมว่าแปลกหรอก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ไอ้ที่แปลกคือ ก่อนสัมภาษณ์ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ผจก. บุคคล ถามขึ้นมาก่อนเป็นอันดับแรกเลยว่า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . "ไม่ทราบว่าน้องมีปัญหาเรื่องบัตรเครดิตหรือเปล่าค่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะถ้ามีปัญหาเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นการทวงหนี้ หรือการอายัติเงินเดือน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ทางเราจะไม่รับคนที่มีปัญหาเหล่านี้ไว้นะค่ะ เพราะไม่อยากมีปัญหา"</span></div><div align="left"> <span style="font-size:130%;">. . . จากนั้น she ก็ บลาๆๆๆๆๆเรื่องเหตุผลต่างๆนาๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">โอ้วว....แม่เจ้า พอได้ยินเรื่องนี้เท่านั้นแหละ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">กรุงี้ หน้าชา ร้อนผ่าวเลยทีเดียว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ก็แหม...มันช่างเป็นประโยคที่แทงใจดำกรุเสียจริง จริ๊งงงงงง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะที่ she ว่ามาทั้งหมด มันคือสถานการณ์ของชีวิตกรุตอนนี้ทั้งนั้นเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . U^U งานนี้เลยไม่รู้ว่า ถ้าได้กรุจะดีใจหรือเสียใจดี</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เซ็งเนอะ ความที่เป็นหนี้ ดันจะมาโดนตัดโอกาสทางการทำงานซะงั้น</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เฮ่ออออออออออออออออออ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-5911626870628541073?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-52325018888476405132010-06-04T22:58:00.007+07:002010-06-04T23:49:50.013+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . หายเงียบจาก blog ไปพอสมควร</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((เพราะมัวแต่ไปสิงตัวที่ FB _ _"))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ตั้งแต่ได้ยิน fb ครั้งแรกซัก 2 ปีที่แล้ว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((ตอนนั้น fb ยังไม่เป็นที่นิยม แต่ว่า hi5 จะมาแรงมาก))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ก็ไม่ได้คิดว่าจะสนใจอะไร เห็นเพื่อน((ที่มีสามีเป็นฝรั่ง))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เค้าบอกว่า fb กะ twitter นั้นสำหรับฝรั่งจะได้รับความนิยมมากกว่า hi5 </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((เพราะอะไรก็ บลาๆๆๆๆ .....))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไอ้เราก็ไม่คิดอะไร แล้วก็ไม่อยากจะเล่นอะไรด้วย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เพราะแค่ hi5 ที่มีก็โง่กะมันบรมเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เจอ fb เจอ twitter ยิ่งมึนติ๊บ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะยังไม่เห็นประโยชน์และไม่รู้ว่า มันจะมีไว้ทำอะไร และเพื่ออะไร?????ว่ะ!!!!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . เพราะส่วนตัวไม่ค่อยชอบระบบอะไรที่มันเป็นเครือข่ายเท่าไหร่</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((ดูวุ่นวาย และไม่เป็นส่วนตัว))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ก็เอาเหอะ ชาวบ้านเค้ามีกัน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">งั้นกรุก็ขอมีมั่ง กลัวตกเทรนด์ ((เท่านั้นแหละ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . twitter ก็สมัครนะ((เสร่อ มากก)) แต่ก็ไม่ได้เข้าไปเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จนลืม user กะ pw ไปแล้ว หึหึหึ ((ใส่ใจเกิ๊น))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">fb แรกๆก็เปิด account ไว้งั้นๆแหละ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((แต่ไม่เคยเข้าไปดูความเคลื่อนไหวอะไรของตัวเองเล๊ยยยย))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็บอกแล้ว เปิดเพราะเทรนด์จริงๆ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่เป็นเพราะมีเพื่อนเล่นกันเยอะ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พออยากจะดูรูปเพื่อนคนโน้น อยากคุยเอ็มกะคนนี้ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พวกมัน!!! ก็มักจะบอกว่า </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ชั้นเอารูปไปไว้ใน fb แล้ว แกตามไปดูสิ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">หรือ.......ก็มีไรก็ไปเมนท์ไว้ใน fb ละกัน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . เอ้า!!!!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . งี้กรุก็ต้องตามพวกมรึงไปใน fb อ่ะเด่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เอาเหอะ เล่นก็เล่นว่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แรกๆ ก็งมเป็นอึ่งอางเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ลงรูปตรงไหน ไปดูเพื่อนตรงไหน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เมนท์ยังไง ถูกใจทำไม???</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">รับเพื่อนยังไง </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จะรู้ได้ไงใครมาเมนท์ให้เรา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ป๊าดดดดดดดดดด มึนตึ๊บ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็ก่อนหน้านี้ วันๆก็อยู่แต่ในครัวนี่หว่า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จนพอกลับออกมาทำงาน office ก็เออ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เริ่มมีเวลาค่ำๆหลังเลิกงาน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มาเปิดดู เล่นไป อ่านของคนโน้น คนนี้ไป </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เริ่มหนุกแหะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เริ่มไปทิ้งเมนท์ให้คนโน้น คนนี้ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไปดูรูป ไปอ่านเค้าคุยกัน ((เสือก))นั่นแหละ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เออ...มันก็สนุกดี </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ที่ไม่เล่นเลยก็พวกเกมส์ใน fb หรืออะไรแนวนี้</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะว่าขี้เกียจ ((และไม่ได้เงิน))เลยไม่เอาดีกว่า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((ปรกติเล่นเกมส์ทางเน็ทจะเป็นแนวได้เงิน เสียเงินไง ลุ้นกว่า อิอิ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไหนๆก็จะเสียเวลาเล่นแล้ว มันก็ต้องมีได้มั่ง เสียมั่ง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่จะให้เล่นเกมส์ใน fb เพื่อเอา สนุกๆอย่างเดียว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันก็ดูจะเสียเวลาเปล่าๆเปลี้ยๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ที่เข้าไปอ่านเข้าไปดู ก็จะเป็นพวกรูป </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้วก็เมนท์ข้อความทิ้งไว้ให้เพื่อนๆมากกว่า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ดีตรงที่ เราได้เจอคนที่ไม่ได้เจอตั้งนาน ก็มาเจอใน fb นี่แหละ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แปลกแมะ fb ของพรีมมีเพื่อนเยอะแยะนะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่คนที่พรีมจะไม่มีใน fb ก็คือของเด็กแว๊นซ์นั่นเอง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ที่ไม่มีเพราะว่า เค้าบอกว่า fb เอาไว้คุยกะเพื่อนๆไม่ใช่เหรอ??</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็เลยไม่มีเด็กแวนซ์ใน fb ดีกว่า เพราะไม่ใช่เพื่อน แต่เด็กแว๊นซ์เป็นสามีนี่นา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อิอิ ^^</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ปล. ใครอยากคุยกะพรีมทาง fb ก็ add พรีมเป็นเพื่อนด้วยนะค่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ค้นหาจากเมลล์ได้เลยค่ะ <a href="mailto:pimmy7210@hotmail.com">pimmy7210@hotmail.com</a></span></div>. . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-5232501888847640513?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-73869772845111107892010-06-01T00:12:00.003+07:002010-06-01T00:31:28.071+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . คาดว่าใครหลายๆคน คงรู้สึกเก็บกด อึดอัด กระอักกระอ่วน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">กะสถานการณ์บ้านเมืองที่ประกาศเคอร์ฟิว บ้างไม่มากก็น้อย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . พรีมเอง ความจริงก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกะเรื่องนี้เท่าไหร่หรอก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะว่าดึกๆในช่วงเวลาที่เค้าเคอร์ฟิว ก็ไม่ได้ไปไหน แล้วก็ไม่ได้อยากไปไหนอยู่แล้ว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . เอาง่ายๆ ว่าถึงแม้ว่าจะเคอร์ฟิวไป อีกซักกี่วันก็ไม่ได้ทำให้พรีมเดือดร้อนอะไรมากมายเท่าไหร่</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะวันๆ ก็นอนอุตุ อยู่แต่ที่ห้องสี่เหลี่ยมแคบๆอยู่ดี _ _"</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่จนแล้วจนรอด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา คือวันที่เค้าประกาศยกเลิกเคอร์ฟิว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ความจริงมันก็ไม่ได้มีผลอะไรกะพรีมอยู่ดี ว่าป่ะ????</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่เพราะพรีมไปธุระ ต้องไปหาน้องที่รู้จัก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้วก็เพราะว่า she ออกจะแนว hot ไม่น้อย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เลยมีหนุ่มคนโน้น คนนี้ชวนไปเที่ยวฉลองยกเลิกประกาศเคอร์ฟิว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แล้วไอ้เราก็ได้ อาศัยใบบุญของ she ไปเปิดหูเปิดตากะบรรดาผู้ชายๆทั้งหลายแหล่</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ก็นั่นแหละ อย่าได้แคร์</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันไปกะผู้ชายของมัน อิชั้นก็หิ้วสามี อิชั้นไปสิค่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มีเสี่ยกระเป๋าหนัก ทุ่มไม่อั้น หน้าใหญ่ใจโตเลี้ยงสาวอย่างนี้ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไปหน่อยก็ได้ว่ะ กร๊ากๆๆๆๆ เดี๋ยวจะหาว่า พวกกรุใช้เงิน((คนอื่น))ไม่เป็น อิอิ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. พวกเราเลยได้ไปเริงร่ากัน ณ water side เลียบทางด่วน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พากันร้องเพลงแบบว่า หาได้สนใจคนจ่ายตังค์ไม่</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สั่งเบียร์ สั่งอาหารมาซะเปรมมมมมมมมมม </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้วก็แดรกไม่หมด โว๊ะ โฮะ โฮะ ^O^</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . แต่แค่นั้นหาพอไม่ ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ด้วยความที่หนุ่มเจ้ามีเพื่อนเยอะ เพื่อนฝูงแยะ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พวกเราเลยพาไป dance ลืมแก่ต่อที่ ผับแห่งหนึ่งใน ซอยทองหล่อ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . บอกไว้ก่อนว่า ตั้งแต่เที่ยวมาหลายปีดีดัก ก็เพิ่งรู้ว่าที่นี่ ปิด 6 โมงเช้า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันเก่งป่ะ รอดหูรอดตา ไปได้ ท่าทางจะเงินหนา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. แล้วเพลงที่เปิดที่ร้าน แม่จ๊าวววววว มันส์ม๊ากกกกกกกกกกกกก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ดารา คนดังๆ celeb เพี๊ยบบบบบบบบ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อืมมมม.....ถ้าไม่ได้ใบบุญ she ชั้นก็ไม่รู้หรอกนะเนี่ย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ว่ามีผับอย่างนี้ในเมืองกรุงด้วย หึ หึ หึ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ปล. ไปเจอ พิทช์ ซีควิน แฟนโฟร์ แมร่ง หล่อแบบ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">หล่อโค๊ดๆๆๆๆๆๆ หล่อแบบ เฮ้ย!!!! มรึงจะหล่อไปไหนว่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">หน้าแบบว่า เล็กแสรดดดดดดดด เล็กม๊ากกกก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ผู้ ญ หน้า บานๆ อย่างกรุ อายเลย หน้าใสเกิ๊นนนนนนน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ปล. 1 ฉลองการประกาศยกเลิกเคอร์ฟิว ด้วยการไขประตูห้องในเช้าวันอาทิตย์</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ณ เวลา 05.00 น.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ปล. 2 ถามว่าหาได้สนใจลูกเต้ามั๊ย?????? หึ หึ หึ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-7386977284511110789?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-61645778275424162322010-05-21T22:32:00.004+07:002010-05-22T21:16:50.544+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . จากวันนั้น วันที่บอกว่าไม่ได้ไปทำงาน</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">จนถึงวันนี้ และนับถึงวันที่จะต้องไปทำงานอีกทีคือวัน จ ที่จะถึงนี้ ก็....</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . 10 วันพอดี ที่อยู่บ้านเฉยๆ นอนหายใจทิ้งไปวันๆ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่ได้ออกไปไหน เงินก็ไม่มีให้ออกไปด้วยแหละว่ะ ความจริง อิอิ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . อีกอย่างประกาศเคอร์ฟิวด้วย แค่ออกไปปากซอยหาซื้ออะไรกินก็ลำบ๊าก ลำบาก</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ยังไม่ทัน 2 ทุ่มดีเลย 7-11 พากันปิดหมดแระ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . วันๆ นอกจากนอนหลับมากกว่า 15 ชม.ต่อวัน ก็นอนดูข่าว </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ดูมันทุกช่องที่มีเรื่องการปะทะกัน เผาโน่น พังนี่</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ยิ่งดูก็ยิ่งหดหู่ ยิ่งดูก็ยิ่งเครียด สะเทือนใจ((ระคนดีใจที่ไม่ต้องไปทำงาน อิอิ ^^"))</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ดูไปก็สงสาร พวกพ่อค้า แม่ค้า ที่โดนเผาร้านเนอะ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรดี ซวย โชคร้าย แย่ เวรกำ ถุย!!!!!ชีวิต</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันยากจะหา คำมาเปรียบเทียบกับสิ่งที่เค้าเจอว่ะ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ภาพห้างสรรพสินค้าที่เคยสวยงาม hi so หรูเลิศ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ตอนนี้เหลือแต่ซาก เห็นแล้ว หดหู่ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((นี่ขนาดไม่ได้เจอของจริงนะ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สงสัยต้องแวะไปเก็บภาพประวัติศาสตร์อันน่าอับอายขายขี้หน้าต่างชาติซะหน่อย))</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . โรคจิตแมะ ตอนช่อง 3 ปิดสัญญาณทีวี </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">กรุก็วนกดไปดูช่อง 3 อยู่นั่น เป็นห่วง ((คิดถึง)) U^U อยากให้มันเปิดสัญญาณเร็วๆ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">พอสัญญาณมันใช้ได้ เท่านั้นแหละ เอ้อ.....ดีใจ ช่อง 3 กลับมาแล้ว ^o^</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เค้าจะได้ดูเคนกะชมพู่ แล้ว คริๆ ^^</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((แต่ก็แอบเสียดายที่เค้าไม่ได้เปิด 24 ชม.))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ยังดี ที่คอนโดมีช่องเคเบิ้ลให้ดูที่บันเทิงบ้าง อะไรบ้าง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่เชื่อป่ะ ว่าไม่ว่าสถานการณ์บ้านเมืองจะเหี้ยขนาดไหน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ก็ยังมีช่องบันเทิง ช่องนึง ที่มันไม่สนใจส้นตรีนอะไรเลยคับ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">วันๆ ก็จะมีเกย์ ตุ๊ด ออกมาคุยเรื่องข่าวดาราคนโน้น คนนี้ไปตามประสา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อืมมม.....ข้างนอก เค้าฆ่ากันจะเป็นจะตาย </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อิช่องนี้ เหรอ....เหอะๆๆๆ อย่าได้แคร์ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ตามไปสัมภาษณ์แต่ดาราใครเลิกกะใคร ใครกิ๊กใคร </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สาวเป้ย จะเลิกกะผัวเด็กจริงเหรอ???</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จริงหรือไม่???? สินสอดนางเอกวิกหลายสีเป็นร้อยล้าน แขกมาห้าพันคน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ป๊าดดดดด ช่างเข้ากะสถานการณ์บ้านเมืองเหลือเกิ๊นนนนน แม่คุณเอ๊ยยยย!!!!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้วเป็นขี้เกลืออะไรคับ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ที่จะต้องเอาแต่หน้าพิธีกรที่หนังหน้าซ่งติงมั่กๆ มานั่งหน้าขาวว่อกที่หน้าจอทีวี</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">กรุเปิดไปแล้วตกใจ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เป็นกระเทยกรุพอเข้าใจ แต่แต่งหน้าขาวว่อกกว่าคอที่ดำๆเนี่ย กรุไม่เข้าใจ _ _"</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่ช่องนี้ ตอนเช้าๆ กลางวันๆ ก็จะเอาสาวๆหน้าตาน่ารักๆหน่อยมาเป็นพิธีกร</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พอครั้นช่วงโพล้เพล้ๆ ถึงดึกๆเท่านั้นแหละ โอ้โห!!!!! ช่างเลือกเนอะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . กรุเปิดไปเจอที รีบเปลี่ยนแทบไม่ทัน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ดีหน่อยบางทีเปิดไปเจอ MV เพลงเกาหลี เออ.....ค่อยยังชั่วหน่อยแสรดดดดดด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">วัน จ นี้ก็ต้องกลับไปทำงานแล้ว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่รู้ว่า 1 เดือนที่เค้าให้โอกาส มัน.......มัน......มันน้อยไปมั๊ยว่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-6164577827542416232?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-11983777981669141782010-05-14T11:30:00.004+07:002010-05-14T12:30:46.821+07:00<div align="left"> <span style="font-size:130%;">. . </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">จากวันที่เริ่มทำงาน ถึงวันนี้ก็ 1 อาทิตย์แล้ว</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ได้เรียนรู้งานขึ้นเรื่อยๆ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . จริงๆแล้วที่ทำงานเค้าเรียกตำแหน่งนี้ว่า เลขาฯของทีม </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็งงๆ ว่าเอ๊ะ !! มันไมใช่งาน feel ที่เราเข้าใจหรอกเหรอ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . พอเข้าไปทำ ได้ 2-3 วันก็เพิ่ง get ว่าเออ.....มันเป็นอย่างนี้นี่เอง</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . มันเป็นงานประเภท จองโรงแรม จัดเอกสารทำvisa จองรถ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">จองตั๋วเครื่องบิน ให้กับบรรดาแพทย์ที่จะไปสัมนา </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . จัดเตรียมพวกอาหารการกินให้กับกับแขกและ staff เวลามีสัมนา</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">หรืองานอะไรต่างๆ ที่ผู้แทนยาร้องขอให้ทำ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">อย่างพวกเตรียมของ และอุปกรณ์ ออกบูธ โปรโมท product </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . อืมมมม.....เข้าใจแล้วว่าเป็นงานแนวไหน</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่า report หินแค่ไหน</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะเท่ารู้ พวก ตัวเลขน่าชุลมุน อยู่ เหอะๆๆ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แต่ก็เอาเหอะ สู้ๆ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . และไม่รู้ว่า โชคดีหรือโชคร้ายที่ตึกที่ทำงานอยู่แถวๆที่ชุมนุม</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เลยทำให้ วันนี้ออฟฟิศ หยุด 1 วัน </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เมื่อวานก็ได้ออกเร็วกว่าปรกติ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เออดีเหมือนกัน เพราะตั้งแต่ทำงานกลับบ้านค่ำทุกวันเลย</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ปรกติทำงานที่ไหน พอได้เวลาเลิกงานก็จะรีบๆๆๆๆๆๆกลับบ้าน</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่พอทำที่นี่ ไม่เห็นมีใครประตือรือร้น เวลาเลิกงานเลย</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ทุกคนยังนั่งมึนทำงาน ((อยู่ได้))</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. แต่ก็เข้าใจแหละว่างานมันเย๊อะ!!!ซึ่งเราจะเข้าใจเองว่ามันเยอะยังไง</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ตอนนี้ก็ยังต้องปรับตัวเองให้เข้าสู่การทำงานออฟฟิศ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">คือตื่นช๊าวกว่าจะถึงบ้านก็ค่ำมืด</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ได้เวลานอนก็ต้องนอน </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เจอทั้งรถติด รถตู้เต็ม รถไฟฟ้า บางที่ก็มีเหตุขัดข้อง คนเบียดอัดกันเป็นกระป๋อง</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ต้องแต่งหน้าเป็นงิ้วทุกวัน ใส่รองเท้าส้นสูงจนเมื่อย แต่งตัวต้องสะอาดเรียบร้อย</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ปั้นหน้ายิ้มจนเมื่อย แอ๊บเสียงพูดเพราะเวลาคุยโทรศัพท์ซะจนไม่เป็นตัวของตัวเอง</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ถามว่าบ่นอย่างนี้แล้วไม่ทำอะไรซักอย่างได้มั๊ย</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่ได้นะ เพราะการทำงานในสังคมคนหมู่มาก การปรับตัวคือสิ่งที่สำคัญที่สุด </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ที่ทำคัญ ภาษีสังคม สูงขึ้น แต่รายได้จิ๊ดเดียว 55555+</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . มื้อแรกกินข้าวจานละ 60 แสรดดดด _ _"</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เมื่อวานได้กินผัดไท จานละ 85 godddddddddddddddd</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ไหนจะค่าเดินทาง รถตู้+ รถไฟฟ้า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ป๊าดดดดด การกระเสือกกระสนไปทำงานในเมืองใหญ่ ตึกสูงๆ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ตอนนี้ก็ต้องตามน้ำไปก่อน แล้วจะปรับอะไรๆ ให้เข้ากับชีวิตก็ค่อยว่ากัน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-1198377798166914178?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-56229096633306895522010-05-04T23:50:00.005+07:002010-05-05T01:04:47.612+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">หลังจากที่แยกตัวเองออกมาจากร้านสเต็กที่แสนรัก ((กระซิก กระซิก)) U^U</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ชีวิตก็เข้าสู่ วังวน วัฏจักรเดิมๆ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. คือ เดินต๊อกต๋อย หางาน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. O_o หื้ออออ !!! หางาน เหรอ เหอะๆๆๆๆ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันช่างเป็นคำที่เจ็บปวดรวดร้าวของคนสมัยนี้เสียจริง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. สิ่งแรกที่ออกมา แล้วบอกใครต่อใครว่า ชั้นจะหางาน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . มันมีหลายคำที่พูดออกมาจากแต่ละคน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ที่แน่ๆ คือ คำว่า สมัยนี้งานไม่ได้หากันง่ายๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ถูกเผ็ง!!!! จะหางานที่จะรับเรานั้น ยากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ตลอดระยะเวลาที่ออกมาหางาน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เริ่มต้นจากการ โพสประวัติตัวเอง ตาม web หางานเป็น 10</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . จากนั้นก็เป็นขั้นตอนส่ง resume ไปตามบริษัทที่เราสนใจเกือบร้อย </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . มันอาจไม่มากสำหรับใครหลายๆคน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่นี่เป็นการส่ง resume หางานของพรีมที่เยอะที่สุดเท่าที่เคยทำมา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ตลอดระยะเวลาทำงานมาเกือบ 10 ปีแล้ว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ทีบ้าส่ง resume มากมายขนาดนั้น </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . แต่รู้มั๊ย เอาเข้าจริงๆ พรีมลองถามคนเค้าไปสมัครงานและสัมภาษณ์ที่เดียวกะเรา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เค้าส่ง resume มากกว่า 300 ฉบับ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">โอ้โห !!!!มันมากว่าเราตั้ง 3 เท่า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ได้ยินอย่างนั้น เพิ่งรู้ว่า อย่างเราอ่ะ จิ๊บๆ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . รู้มั๊ยได้ยินอย่างนั้น มันได้กำลังใจขึ้นอีกตั้งเป็นกอง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อย่างน้อย เราก็ยังรู้ว่า เฮ้ย!!! ไม่ได้มีเราคนเดียวหรอกว่ะ ที่กำลังอยู่ในห้วงเวลาอันเหนื่อยเช่นนี้</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. แต่ถึงจะโพสไปมากเท่าไหร่ แต่ผลตอบกลับเชิญไปสัมภาษณ์ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันก็ไม่ได้มากอย่างที่คิด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . . ไม่ว่าจะด้วยปัจจัยอะไรก็แล้วแต่ที่เราไม่เข้าตากรรมการ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สิ่งนึงที่เกิดขึ้นในสภาวะการณ์เช่นนี้คือ ท้อ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ที่ผ่านมา 2 อาทิตย์ได้ไปสมัครและสัมภาษณ์มาหลายที่ นับ 10 นะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันมีทั้งที่รู้ว่า ไม่ได้แน่ๆ มันมีทั้งที่ๆ มีความหวังเล็กๆกับมัน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . บางที่ไปแล้ว อยากทำที่นี่มาก </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">บางที่ไปแล้ว ก็รู้สึกว่า ถ้ากรุได้ทำงานที่นี่ กรุจะเป็นไงว่ะ รู้สึกไม่ชอบเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . มีทั้งความคิดที่เข้าข้างตัวเอง แล้วก็ทำใจไว้เสมอ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่สิ่งที่ต้องเดินทางไปสัมภาษณ์งานแต่ล่ะที่ล้วนแล้วแต่ต้องใช้เงิน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ซึ่งเวลาที่เงินมี มันคงไม่ได้ลำบากอะไรนัก แต่ยามที่มันขัดสนละก็</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ทุกครั้งที่เวลาออกมาจากแต่ละบริษัท ก็มักจะบ่นกะตัวเองว่า</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แมร่ง!!!ไม่น่ามาให้เสียตังค์ค่ารถเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . แล้วเป็นห่าอะไรไม่รู้ ส่วนใหญ่แต่ละที่ๆเรียกไปสัมภาษณ์</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็อยู่ในเมืองทั้งนั้น เรียกได้ว่า ต้องเดินทางโดนรถไฟฟ้าใต้ดินมั่ง ลอยฟ้ามั่ง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เฮ้ออออ!!! เงินก็ไม่ค่อยจะมี </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่จะให้ไปทางรถเมล์ กรุก็ไปไม่สะดวกอีก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไปไม่ถูกนั่นแหละ ลงป้ายไหนก็ไม่รู้ โง่ได้อี๊ก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ทำไงล่ะ ทำไงได้ ก็ต้องไป อยากได้งานนี่นา ก็ต้องอดทน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ไอ้เรื่องเงินอาจไม่สำคัญเท่าไหร่ ตราบใดที่เรายังพอมีให้ใช้ในการเดินทาง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . แต่สิ่งที่สำคัญ ก็คือ ชุดและองค์ประกอบต่างๆ เวลาไปสัมภาษณ์งาน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">หลายๆคนคงทราบดีว่า การไปสัมภาษณ์งานนั้น </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สิ่งที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนต่อทักษะในการให้สัมภาษณ์คือ การแต่งกาย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ถามว่า ต้องแต่งเรียบร้อยขนาดไหน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">สำหรับคนอื่นกรุไม่รู้ แต่สำหรับกรุ ต้องเรียบร้อยกว่าคนอื่นมากกกกกก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะว่าที่อก ดันมีรอยสักหลาเชียว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">คุณคงนึกออกว่าพรีมจะต้องมิดชิดกะมันขนาดไหน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ดังนั้นมันจึงออกมาเรียบร้อยม๊ากกกกกกกกกกกกกก </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">จะเอากระดุมติดให้ชิดคอ หายใจไม่ออกจะตายห่าอยู่แระ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . กระโปรงก็ต้องเป็นทรง A ไอ้กระโปรงบานๆใส่สบายๆ ก็ต้องพักไว้</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แถมร้องเท้าก็ต้องเป็นรองเท้า แนวคัชชู หุ้มส้น ((กัดตรีนกรุก็กัด)))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เดินลำบากก็ลำบาก ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . นี่แหละหนอ วิบากกรรม ของคนหางาน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่คนเรา มันไม่มีอะไร เกินความพยายามหรอก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ต้องหางานให้ได้ หางานให้ได้ หางานให้ได้ ท่องไว้ๆๆๆ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . จนที่สุด 2 อาทิตย์แห่งความพยายามก็สำเร็จ เย๊!!!!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ค่ะ พรีมได้งานแล้ว หน้าที่ได้รับมันงานเป็น feel เดียวกะที่เคยทำ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ที่ได้ทำ เป็นบริษัทขายยาของญี่ปุ่น</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เหอะๆๆๆ น่าจะโหดอยู่ แต่ก็นั่นแหละ อย่าได้แคร์ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">รู้อย่างเดียว ว่ามันคือทางรอด ของชีวิตในสภาวะการณ์ปัจจุบัน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อีกอย่างพรีมเคยทำงานกับพวกเกาหลีแล้ว เจอญี่ปุ่น ก็คงพอรับมือไหวนะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">(((สาธุๆ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ถึงแม้ว่าพรีมอาจไม่ต้องลำบากตกงานนานๆ เหมือนคนอื่นๆที่เค้าประสบอยู่ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พรีมอาจโชคดี ที่ได้งานเร็วมาก ((จนตัวเองก็ยังไม่อยากเชื่อ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แต่เรื่องการหางานนั้น นอกจากความสามารถแล้วมันก็ต้องมีดวงด้วย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . อันนี้ขอพูดถึงพวกต้องเดินต๊อกต๋อยหางานเหมือนพรีมนะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">การหางาน การเดินทางไปสัมภาษณ์งาน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">การไปเจอ test ทั้ง จิตวิทยา ทั้ง ข้อสอบแบบปรนัย ข้อสอบอัตนัย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ทั้งการเจอสัมภาษณ์ทั้ง ชม. เป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ พูดจนเมื่อย กก ลิ้น</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันแบบว่าหินมาก ทำเหมือนจะสัมภาษณ์กรุไปเป็น ผจก. แหนะแสรดดดด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ส่วนพวกที่ได้งานเพราะเป็นเด็กฝากก็โชคดีเนาะ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไอ้เราก็เป็นแค่ลูกตาสีตาสา ไม่มีเส้นสายอะไรกะเค้าหรอก </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . แค่ลูกคนจนๆ จากต่างจังหวัดติดชายแดน ได้แค่นี้ ก็ดีใจหายห่าแล้วว้อยยยยย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ปล. ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เป็นห่วงพร้อมเป็นกำใจให้เสมอ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ปล. 1 ขอบคุณใครก็ไม่รู้ที่ดลใจให้เค้ารับพรีมเค้าทำงาน </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ทั้งที่ ติเรื่องความสวยงามกรุทุกเม็ด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ปล. 2 นับจากนี้ ชีวิต ลิขิตเอง เริ่มงาน พฤ ที่ 6 พค. นี้แล้ว </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเท่าไหร่ หวังแค่ว่าขอให้เราผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดีก็พอ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-5622909663330689552?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-23180972726020818832010-04-20T16:11:00.004+07:002010-04-27T22:19:28.968+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ใช้เวลาคิดมาหลายวันว่าจะอัพไดเรื่องนี้ยังไงดี </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . บางทีก็ปล่อยให้เวลามันล่วงเลยไปเรื่อยๆ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">จนไม่รู้จะจับต้นชนปลายกะสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ถูก</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">หลังๆมานี่ไม่ชอบการเขียนไดยาวๆ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันก็มีหลายสาเหตุ ทั้งเบื่อ ขี้เกียจ ไม่รู้จะเขียนอะไร</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ชีวิตไม่มีอะไรแปลกใหม่ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ถ้าจะพูดแบบเอาเข้าจริงๆ ก็คือ ไม่มี feel ในการถ่ายทอดความรู้สึกเท่าไหร่ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ปล่อยชีวิตไปวันๆ ประมาณว่าหาความชัดเจนให้กับชีวิตนี้ไม่ได้ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">จนที่สุด เวลาแห่งความจริงก็ก้าวเข้ามากระชั้นตัวเราทุกทีๆ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ณ ตอนนี้คงต้องบอกใครๆว่า เราได้ปล่อยวางทุกอย่างหมดแล้ว</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ปล่อยวางสิ่งที่.........</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ ความหวัง </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ ความฝัน </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ ประสบการณ์</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ มิตรภาพ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ ความจริง</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ ความเจ็บปวด </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ ความเสียใจ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ เสียงร้องไห้ในใจ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันคือ ทุกๆอย่าง</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ระยะเพียงเกือบ 1 ปี เท่านั้น</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">บางทีมันอาจน้อยไปสำหรับบางสิ่ง </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่มันก็อาจเป็นเวลาที่มากพอสำหรับบางอย่าง</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ทุกวันนี้ สิ่งที่ต้องเผชิญ คือ ความจริงของชีวิต </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">จริงอย่างที่สุด </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เค้าบอกว่า คนเราทุกคนจะมีกราฟชีวิต ขึ้นๆลงๆ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . วันนึงคุณจะรู้ได้ไง ว่าสิ่งที่คุณเจอ มันคือจุดที่สูงสุดแล้ว</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้ววันนึง คุณจะรู้ได้ไง ว่าสิ่งที่คุณประสบ คือจุดที่ต่ำสุดเช่นกัน </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. สำหรับตัวเอง ผ่านอายุมาตั้งขนาดนี้ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ยังบอกไม่ได้เลยว่า จุดสูงสุดของชีวิตชั้นมันอยู่ตรงไหน????</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แล้วจุดต่ำสุดล่ะ ทุกวันนี้ เราก็ยังไม่รู้เลยว่า นี่มันต่ำสุดหรือยัง????</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้วมันจะมีต่ำว่านี้อีกหรือ?????</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ถามว่ากลัวมั๊ย????? กลัว!!!!</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มีเพื่อนคนนึง ทักเราขึ้นมาระหว่างการสนทนา</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">"พรีม แกรู้จักคำว่า กลัว ด้วยเหรอ ปรกติแกไม่ใช่คนที่ขี้กลัวอะไรอย่างนี้นี่นา"</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">สะอึก!!! ใช่....เรากลายเป็นคน ขี้ขลาด ขี้กลัว อย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . มันปร๊าดดดดด เข้ามาในสมองของเราอย่างที่ไม่รู้ตัว </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ใช่!! บางสิ่งบางอย่าง มันน่ากลัว</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่มันเป็นความกลัวที่บอกใครไม่ได้ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันเป็นความกลัวที่น่า อดสู </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันเป็นความกลัวที่น่า อนาถ </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันเป็นความกลัวที่น่า สังเวช</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มันเป็นความกลัว ที่หลายๆคน ไม่เคยได้สัมผัส ความรู้สึกเช่นนี้</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เราไม่รู้ว่า เราโชคดีแค่ไหน หรือว่าโชคร้ายสักเพียงใด</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">ที่ได้สัมผัส กับความรู้สึกเช่นนี้</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. แต่ถ้าขอพระเจ้าได้ ขอให้มันมีโอกาศนี้แค่ครั้งเดียวที่เราจะได้เจอ</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เราไม่ปราถนาจะได้เจอมันอีก </span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">เรา.......กลัว.........</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . .</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">มาวันนี้ พรีมเสียดายที่ต้องหยุดหน้าที่การเป็นเชฟสเต็กไว้ชั่วคราว</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . บอกไม่ได้ว่าจะได้กลับมาทำในสิ่งที่รักเมื่อไหร่</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">บอกไม่ได้ว่าจะนานอีกแค่ไหน</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span> </p><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><p align="left"><span style="font-size:130%;">ตอนนี้ยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น เพราะว่ามันยังห่างไกลความเป็นไปได้อยู่มากโข </span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;">. . แต่สิ่งที่ต้องการในวันนี้ คือ ขอให้เราหลุดพ้น ซักที</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2318097272602081883?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-42443235751499066402010-04-17T16:08:00.002+07:002010-04-17T16:17:09.233+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. สงกรานต์ไม่ค่อยได้ไปไหนเลย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อยู่บ้านนอน ป่วย มั่ง ไม่ป่วยมั่ง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แล้วแต่การเว้นระยะการกินยา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เด็กแว๊นซ์หนีไปเล่นสงกรานต์กะเพื่อนๆ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ตั้งแต่เที่ยงวันยันเที่ยงคืน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((she ออกจากบ้านตอนเที่ยงวัน ถึงบ้านตอนเที่ยงคืน))</span></div><div align="left"> <span style="font-size:130%;">. . . มันเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของเด็กวัยรุ่นอายุจะเข้าครบ 2 รอบ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่อย่าได้แคร์</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ดิชั้นก็มีหน้าที่นอนหลับบนฟูก ZZzzz......อย่างเดียว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . มันเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของดี้ชราวัยย่าง 3 รอบ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . มันต่างกันจริงๆเนอะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ก็นั่นแหละ ไม่ใช่ปัญหาของเราหรอก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เราคงอยู่ด้วยกัน อย่างเรียบๆ เงียบๆ ได้ตามประสา ณ.จุดนี้ อิอิ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-4244323575149906640?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-87259051473486864212010-04-08T21:49:00.003+07:002010-04-08T21:59:26.831+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S73vCYjl-kI/AAAAAAAABMU/MfJCTjnu1pE/s1600/61d8c968f0a66dcL.jpg"><img style="WIDTH: 281px; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5457781147673426498" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S73vCYjl-kI/AAAAAAAABMU/MfJCTjnu1pE/s400/61d8c968f0a66dcL.jpg" /></a> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">สาระแนสิบล้อ => หนังตลก</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . สาระแนสิบล้อ => หนังผี</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สาระแนสิบล้อ => ภาคต่อของ trans former</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เหมือนจะขำ => แต่ไม่ขำ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . เหมือนจะไม่ขำ => แต่ขำ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . เหมือนจะน่ากัว => แต่ไม่น่ากัว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . เหมือนจะไม่น่ากัว => แต่ก็น่ากัว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ในความขำ => มีความน่ากัว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ในความน่ากัว => มีความขำ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . สรุป...</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. กรุ......งง.......กะสาระแน.......</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-8725905147348686421?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-28657635433961930432010-04-07T14:26:00.003+07:002010-04-07T14:31:11.785+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ร้อนเนอะ . . . ร้อนจะประสาทกลับ . . . ทำไงจะหายร้อน . . . ใกล้สงกรานต์แล้ว.....ไปคลายร้อนที่ไหนกันดี . . . ปล. ไม่มีเครื่องเล่น ยืมเครื่องเด็กทีร้านเล่น . . . ปล. 1 เจ้าของร้านใช้ acer ธรรมด๊า ธรรมดา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ปล. 2 เด็กล้างจานที่ร้าน ใช้ sony vaio เริ่ดดดดดแสรดดดดดดดด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ปล. 3 ย้ำ.....ร้อนชิ๊บหายยยยยย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2865763543396193043?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-29698490153368427322010-03-12T21:58:00.011+07:002010-03-12T22:09:16.454+07:00<div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ก่อนอื่น ขอให้เครดิต จาก panthip ก่อนนะ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ไป ดูด ภาพ มา เหอะๆๆ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">จำได้บ่</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เห็นน้องหล่อ เอ๊ย!!!!น่ารักดี โตขึ้นหล่อ เอ๊ย!!!! สวยขึ้นเยอะเลย เหอะๆๆ</span><span style="font-size:130%;">ๆ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">((จมูกโด่ง สวยม๊ากกกกกก))</span></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXQ4HAvcI/AAAAAAAABLU/AXiumDrs2ec/s1600-h/A8977982-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447762646709353922" style="WIDTH: 181px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXQ4HAvcI/AAAAAAAABLU/AXiumDrs2ec/s400/A8977982-2.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXUmoHhRI/AAAAAAAABLc/ywPioCw8T_8/s1600-h/A8977982-3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447762710735848722" style="WIDTH: 218px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXUmoHhRI/AAAAAAAABLc/ywPioCw8T_8/s400/A8977982-3.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXZJGFqKI/AAAAAAAABLk/Rtywt1sGQMU/s1600-h/A8977982-4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447762788707838114" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXZJGFqKI/AAAAAAAABLk/Rtywt1sGQMU/s400/A8977982-4.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXdmaXl2I/AAAAAAAABLs/ANuNhxZvIsE/s1600-h/A8977982-5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447762865297004386" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXdmaXl2I/AAAAAAAABLs/ANuNhxZvIsE/s400/A8977982-5.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXhFA51LI/AAAAAAAABL0/6tugh6q3op8/s1600-h/A8977982-7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447762925051303090" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXhFA51LI/AAAAAAAABL0/6tugh6q3op8/s400/A8977982-7.jpg" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXkhn0SLI/AAAAAAAABL8/X_HX56EMQsQ/s1600-h/A8977982-8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447762984270317746" style="WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pXkhn0SLI/AAAAAAAABL8/X_HX56EMQsQ/s400/A8977982-8.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pYWCi7LGI/AAAAAAAABME/qsQZDObuS1M/s1600-h/A8977982-6.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447763834921757794" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pYWCi7LGI/AAAAAAAABME/qsQZDObuS1M/s400/A8977982-6.jpg" border="0" /></a> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. น้องข้าวเหนียว ของค๊าววววววว</span></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pYZVJCp2I/AAAAAAAABMM/hq3znDOdt_Y/s1600-h/A8977982-14.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447763891453077346" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S5pYZVJCp2I/AAAAAAAABMM/hq3znDOdt_Y/s400/A8977982-14.jpg" border="0" /></a> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ปล. หมูปิ้ง วิ่งให้เกลื่อนอยู่บ้านสวน เหอะๆๆๆๆ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ปล. 1 แต่หางแดง วิ่งให้พล่านแถวนี้ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.. . .</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ไปดีกั่ววววว</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อยากย้อนกลับไปซัก 20 ปี เป็นสาวน้อย จะได้ทันน้องเกรซ พอดิบ พอดี อิอิ ^^ </span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . </span></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-2969849015336842732?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-16203913192853858442010-03-10T22:39:00.002+07:002010-03-10T22:57:36.713+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">ชุมนุมครั้งนี้</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ถามว่า.......</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . "กรุจะเปิดร้านขายของได้ม๊ายยยย????"</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ใครก็ได้ช่วยตอบกรุที</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. การชุมนุมครั้งนี้ 1 ในจุดชุมนุมอยู่ใกล้ร้านสเต็ก ซอย 55 แค่คืบ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ถ้าเป็นภาษาชาวบ้านเค้าเรียกว่าใกล้กันแค่รูทวาร กะขนตรูด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((ใกล้พอแมะ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ถ้าร้านต้องปิด เพราะการชุมนุมครั้งนี้ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้คนทำมาหากินอย่างกรุเท่าไหร่ร๊อกกกก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แค่ทำให้ได้หยุดอยู่บ้านนอนถ่างงงงง(((................)))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ให้พัดลมเป่าเล่น สบายๆ แค่น๊านนนนนเองงงงงง แสรดดดดดดดดดดดดดดด</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ปล. พวกมรึงจะรู้กันมั๊ย ว่าค่าเช่าร้านกรุ วันละเท่าไหร่ ฮ่วย!!!!!!!!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ปล. 1 ไม่มากเท่าไหร่หรอก แต่กว่ากรุขายได้กำไรเป็นค่าร้านได้ใน 1 วันนั้น</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">กรุแค่ต้องทอดสเต็กจน....แ........ดดดดดด...บิดแค่นั้นเอง จริงจริ๊ง </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ปล. 2 ไปดีกว่า ไม่ไหวจะเคลียร์ เพลียแคมมมมมมมม</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-1620391319285385844?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-71156468757996073942010-03-06T22:43:00.001+07:002010-03-06T22:45:35.385+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">เหตุเกิด ณ.ร้านเติมอิ่ม พหลฯ 55 </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . . ทอมน้อยๆ 2 คนคุยกัน สั่งอาหารกัน 2 คน</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . . คุณเต้ย "ต๊ะ ขอโอวันตินร้อน ไม่หวาน เอามันๆนะ"</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . . ต๊ะ "ไปถามพรีมก่อนเลยพี่ ต๊ะเอามันมั๊ย" . .. . . . . . . . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">กรุ "หื้ออออออออ........!?!?!?!?!?!?" . . . .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . . .</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-7115646875799607394?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-53791053809009943682010-02-22T12:58:00.008+07:002010-02-22T19:09:54.761+07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ความซวยมักเกิดขึ้นกับคนเราเสมอ</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เด็กแว๊นซ์ก็คงเป็น 1 ใน นั้นที่เจอเรื่อง ซวยๆ</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะว่า เป็นเรื่องซวยเล็กๆน้อยๆ </span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แค่เย็บ 3 เข็ม แล้วต้องบึ่งไปเย็บที่ รพ. ตอนเกือบๆเที่ยงคืนแค่นั้นเอง</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แผล ไม่ได้ใหญ่มากมาย แต่เล่นเอาเด็กแว๊นซ์อ้อนกรุตลอดเวลาที่เจ็บแผล </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แสรดดดดดดดดดด</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">อ้อ!!!ลืมบอกว่า เด็กแว๊นซ์ไปโดนอะไรมา</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เป็นเด็กแว๊นซ์ ก็ต้องเป็นอุบัติเหตุเกี่ยวกะ 'มอไซค์ ช่ายม๊า</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เค้าโดนขาตั้งรถ'มอไซค์ของตัวเอง เจาะเข้าที่หลังเท้าตัวเองค่ะ</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ฮ่าฮ่าฮ่า ((ขำเพื๊อออออออ))) โสน้าหน้า ^^</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <p align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></p> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แผลก็ไม่มากไม่น้อยเหวอะ+เป็นรู เลือดซะ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เมื่อพรีมเห็นแผล</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็เกิดอาการ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">อืมมมม.....ไม่เป็นไรมากหนิ ไกลหัวใจตั้งเยอะ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่ดูคนที่เป็นห่วงเป็นใยมากคือคุณ 2t และคุณ hero_tom สุดหล่อ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. เพราะคนที่วิ่งไปซื้อยาทาแผลตั้งแต่แรกเห็นแผลคือคุณ 2t</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">((ขณะที่พรีมยังคงทอดสเต็ก))</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">คุณ 2t เอายามา เช็ดเลือดให้เด็กแว๊นซ์ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">((พรีมยังคงทอดสเต็กอยู่)))</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . คุณเต้ยเห็นแผล สิ่งเดียวที่คุณเต้ยบอกคือ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">"ไปหาหมอเหอะ อย่างน้อยต้องมีเย็บซัก 2 เข็ม"</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ขณะที่พรีม (((อ้าวววว.....ต้องเย็บเลยเหรอ เหอะๆๆๆ _ _")))</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ที่สุด เราเลยต้องพากันไป รพ. เพื่อไปหาหมอ ตอนเกือบเที่ยงคืน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">สรุปคือ........เอ้อ......ได้เย็บจริงๆด้วย ตั้ง 3 เข็มแหนะ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">เก่งม๊า...............</span></div> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S4Jyi1TJMuI/AAAAAAAABLE/j_ZGR0Gqq1Y/s1600-h/20100222185438.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441037242565472994" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S4Jyi1TJMuI/AAAAAAAABLE/j_ZGR0Gqq1Y/s400/20100222185438.jpg" border="0" /></a> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แต่ไม่เป็นไรหรอกเนอะ</span></div> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S4JyqFzhVAI/AAAAAAAABLM/Oxi1ajicxQw/s1600-h/20100222185542.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441037367255323650" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S4JyqFzhVAI/AAAAAAAABLM/Oxi1ajicxQw/s400/20100222185542.jpg" border="0" /></a> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. ตอนนี้เด็กแว๊นซ์ เดินได้ปรกติแล้ว</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">จากที่เคยเดินไม่ปรกติมาหลายวัน</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">อิอิ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . ปล. คุณ hanoy ฝากประชาสัมพันธ์ค่ะ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. จะมีMeeting วันเสาร์ที่ 6 มีนาคม 2553 </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">กิจกรรมเริ่ม 6 โมงเย็นยัน 5 ทุ่ม กับคอนเซปท์ "กินเต้นเล่นร้อง ราตรีสีชมพู </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">งานนี้ใครมางาน ต้องมีสีชมพู 1 ชิ้น จะเป็นอะไรก็ได้ค่ะ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . เช่น เสื้อ กางเกง หมวด กำไล กระเป๋า รองเท้า เป็นต้น- </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . ประกวด Friendly Girl เพื่อนมิตรภาพค่ะ เราไม่แข่งกันสวย เราแข่งกันทำดี 1 ตำแหน่งค่ะ - </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . มีเล่นเกมส์กันสนุกๆ ค่ะ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สนใจไปร่วมงานมีตติ้งเดือนมีนาคม53 </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . สถานทีร้านอาหารเกียง้วน มีห้องคาราโอเกะ สาขาเลียบทางด่วน รามอินทรา อาจณรงค์ </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . ดูแผนที่ได้ที่เว็บค่ะ</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . </span><a href="http://www.mahachaiseafoods.com/our_map.html"><span style="font-size:130%;">http://www.mahachaiseafoods.com/our_map.html</span></a></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . เบอร์โทรติดต่อ งานมีตติ้ง 080-256-4048 </span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . . . ปล. 2 สงสัยเค้ากะคุณเต้ยจะไม่สะดวกแหละ U^U ไม่ว่ากันน๊า</span></div> <div align="left"><span style="font-size:130%;">. . </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2828255860137837536-5379105380900994368?l=pimmi3.blogspot.com' alt='' /></div>~ p r i m ~http://www.blogger.com/profile/05458125200638416843noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2828255860137837536.post-57654731719761448502010-02-15T21:39:00.006+07:002010-02-15T22:10:29.370+07:00<div align="left"> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ตอนแรกก็คิดว่า "แหวนหมั้น" จะเป็นของขวัญชิ้นเดียวที่จะได้ในวาเลนไทน์ปีนี้</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ที่ไหนได้ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. เช้าของวันที่ 14 สิ่งแรกที่เห็นหลังจากตื่นนอน ((อารามยังเมาขี้ตาอยู่แท้ๆ))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"> <span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ก็ได้เจอ card สีแดงแจ๊ดแจ๋ วางอยู่ที่โต๊ะรีดผ้า</span></div><div align="left"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S3limVbsdUI/AAAAAAAABKk/9WyjtFTxyfM/s1600-h/20100215003013.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438486435754440002" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S3limVbsdUI/AAAAAAAABKk/9WyjtFTxyfM/s400/20100215003013.jpg" border="0" /></span></a> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พอเปิดดู card และพรีมก็ได้อ่านทุกๆข้อความที่เด็กแว๊นซ์เขียนเท่านั้นแหละ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">น้ำตาซึมเลย </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">Y^Y</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . (((หาวววววนอนไป -O-" อ่านไปไงค่ะ น้ำตาเลยซึม Y^Y</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ไม่ได้ซึ้งอะไรขนาดนั้น ร๊อกกกกกก หึหึหึ _ _")))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">แต่เด็กแว๊นซ์เขียนอะไรนั้น ขอสงวนไม่บอกค่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะมันเป็นความลับระหว่างเราสองคน อิอิอิ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((เปล่าหรอก แอบจำไม่ค่อยจะได้ตะหาก กร๊ากๆๆๆๆ)))</span></div><div align="left"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S3li1j6UWmI/AAAAAAAABKs/FR-IRZ-IDaE/s1600-h/20100215003027.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438486697339017826" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S3li1j6UWmI/AAAAAAAABKs/FR-IRZ-IDaE/s400/20100215003027.jpg" border="0" /></span></a> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ตกเย็นก็คิดว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เรายังคงทำงาน อยู่ร้านกันปรกติ </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">อ้อ....จะบอกว่า วันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">คนเย๊อะม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก ((แต่กินแต่อาหารตามสั่ง หงึ _ _"))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . เด็กแว๊นซ์หายไปไหนซ๊ากกพ๊ากกกกใหญ่ๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">((ตามประสาคนมีแฟนมาเยอะก็พอจะเดาออกร๊อกกก ว่าหายไปไหน)))</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แอบไปส่ง sms หากิ๊กละสิ แสรดดดดดดดดดดดดดด !!!!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . อะล้อเล่งๆๆๆๆๆ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . . อย่างเด็กแว๊นซ์ อยู่ในโอวาทจะตาย </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เรื่องมีกิ๊กเหรอ เช๊อะ!!! ปั๊ดตบหัวทิ่มเลย แสรดดดดด!!!!</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. แล้วเด็กแว๊นซ์ก็เดินกรุ่มกริ่มมาพร้อมอะไรที่ซ่อนไว้ข้างหลัง</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . กร๊ากๆๆๆๆๆๆ มุขทอมเด็กน้อย ประสบการณ์น้อย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เค้ารู้หรอกว่าตะเองซ่อนอะไร </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. ดอกกุหลาบสีแดงช่อโตช่ายม๊า!!!!!!!!!!!!!!!!! . . . . พอเด็กแว๊นซ์ เฉลยยื่นให้เท่านั้นแหละค่ะ</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">พรีมก็ยิ้มหน้าบานนนนนน ^________________^ .</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . พรีมรู้ว่ามันไม่ใช่ดอกกุหลาบอะไรนั่นหรอก</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">เพราะพรีมไม่ได้อยากได้ช่อกุหลาบซะหน่อย</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">. . แต่ที่ได้คือ ชื่อดอกไม้ช๊อคโกแลต เฟอเรเร่อ ร้อดเช่อ ((พูดถูกรึเปล่า หึหึ)) ตะหากเล่า</span></div><div align="left"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FfNX2U-FlRc/S3li_Lg1ILI/AAAAAAAABK0/2vagi1f6KoI/s1600-h/20100215003402.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGE