วันนี้ ว่าด้วยเรื่องการเขียนได
.
.
ก่อนอื่น ต้องขอออกตัวไว้ก่อน
ว่าพิมนั้นไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญ ในเรื่องการเขียนได
ที่มาแต่สวรรค์วิมานชั้นไหน
.
.
เนื้อหาที่จะกล่าวดังต่อไปนี้
ที่มีประสบการณ์ การเขียนไดอารี่ออนไลน์
เพียง 3-4 ปีเท่านั้น
.
.
อาจไม่ได้มากได้มาย พอที่จะชี้แนะใครได้
แต่ก็ไม่ได้น้อยจน หูหนวก ตาบอด ประมวลอะไรไม่ได้เลยเช่นกัน
.
.
** หมายเหตุ เนื้อหาทั้งหมดในแต่ละข้อที่กล่าวมา
นำมาจากหลายคำบอกเล่า หลายความคิดเห็น
ที่เจอมากับตัว และได้รับรู้มาจากผู้อื่น
.
.
ไม่ได้ระบุ กล่าวถึงหรือเจาะจงถึงผู้หนึ่งผู้ใด
แต่ถ้ามันจะไปสะกิดตาปลาใครไปบ้างก็ขออภัยมา ณ.ที่นี้ค่ะ
((ปล. แต่มิอาจแผ่ส่วนกุศลให้ได้ เพราะว่าอยู่ในช่วงสะสมบุญอยู่ หึหึหึ))
.
.
เพื่อนๆรู้มั๊ย การเขียนได หรือเขียน blog เนี่ย
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆนะ
.
.
เรียกได้ว่า การเขียนไดนั้น มันเป็น ศิลปะอย่างนึงเลยแหละ
แล้วมันจะออกเป็นศิลปแนวแอฟแทรกซ์ ซะด้วย
คือใช้ใจมอง เพราะใช้แต่ตามองไม่ได๊ ((เสียงสูง))
เดี๋ยวมันเข้าไม่ถึง
.
.
คนที่ไม่เคยเขียนไดนั้น
มักจะไม่รู้หรอกว่า
.
.
การเขียนไดนั้น จะเขียนเล่นๆเขียนเรื่อยเปื่อย
เขียนบ้าๆ บอๆ ไม่ได้นะ
ทุกๆการเขียนในแต่ละหน้า ต้องมีเหตุและผล
.
.
เขียนได ยังไงให้น่าสนใจ และไม่เป็นที่หมั่นไส้ของชาวบ้านทั่วไป
.
.
1. เริ่มจาก Head diary หรือ Cover ก่อน ภาษาไทยก็ หัวได น่านแหละ
.
.
รูปค่ะรูป รูปที่ใช้ หากเจ้าของได มีแฟน มีคู่รัก มักจะนิยมใส่รูปคู่
.
.
จะน่ารัก น่าเกลียด น่าอิจฉา หรือน่า...อะไรก็แล้วแต่อันนี้ไม่ว่ากัน
เพราะคุณเป็นคู่รักกัน จะใส่รูปรักแบบปานจะแหกตูดดมก็ไม่ว่า
.
.
แนะนำว่า พยายามอย่าใส่รูปแนวอีโรติกจนเกินไป
((ก็ประมาณมุมดูดปาก แลกลิ้น หรือภาพเปลือยกอดกันไรงี้))
ไม่ว่านะ เพราะนั่นมันเรื่องของคุณ
.
.
แต่บอกตามตรง ดูแล้วมันชวนขนหัวลุก
.
.
แนะนำ เป็นภาพน่ารักๆ จุ๊บแก้มนิดๆหน่อย จะดีกว่า
((บางคนมีแค่รูปมือจับกัน ก็ดู art ได้ ไม่เห็นต้องเยอะไปกว่านั้นเลย))
.
.
ส่วนคนโสด เอาสารพัดรูปมาลงได้เลย
ทั้งมุมสวย มุมน่ารัก มุมดูดี๊ ดูดี มุมแอ๊บแบ๊ว มุมกลับหลังหัน มุมเหี้ยอะไรก็ได้
.
.
แต่!!!!
.
.
อย่าพยายามใช้ Photo shop กับรูปนั้นมากกกกกก จนเกินไป
ว่ากันว่า ผู้ ญ ที่น่ากลัวที่สุดในวงการ Internet
คือผู้ ญ ที่ใช้ Photo shop เก่ง ((เชื่อกรุเหอะ))
.
.
เคยได้ยินมั๊ย กับคำพูดที่ว่า
“....โอ้วววว ในรูปในได/ใน M สวย/หล่อ ขั้นเทพ
พอมาเจอตัวจริง หน้าแมร่งเหี้ยสาดดดดด...”
.
.
เห็นมั๊ย แค่หัวไดก็สำคัญนะ
.
.
2. ความสั้น ความยาวของเนื้อหา การเว้นวรรค ช่องไฟ
การใช้ภาษา และการเรียบเรียง
.
.
จะบอกให้ พวกเขียนไดยาวๆ เป็น 1 ในได ที่ไม่น่าอ่าน
เพราะแมร่งยาวไง ยาวเกิน กว่าจะอ่านถึงข้างล่าง แมร่งกรุลืมข้างบนแระ
.
.
เคยมั๊ย อ่านไดซัก 1 ได เกิดความคิดที่ว่า
“...แมร่ง เขียนยาว จนไม่รู้จะเมนท์เหี้ยอะไรให้
งั้นกรุก็ลอกเอาเมนท์คนอื่นเค้าละกันเค้าว่าไง กรุว่างั้น
เลียนแบบเมนท์ไปงั้นแหละ ถามว่า รู้มั๊ยเค้าพล่ามอะไร
ไม่รู้หรอก เพราะยาว ขี้เกียจอ่าน แต่มาแสดงตัวเฉยๆ 555+”
.
.
แต่พวกสั้นไป เฮ้ย!!! ไอ้พวกสั้นๆเนี่ยดีออกนะ
เพราะไม่ต้องตาแฉะ อ่านเยอะ สั่นง่าย ได้ใจความ เมนท์ก็ง่าย
((ก็เมนท์สั้นๆ เหมือนมันเขียนนั่นแหละ))
.
.
ส่วนการเว้นวรรคช่องไฟ อันนี้พวกท๊อปภาษาไทย
จะหงุดหงิดมาก หากเจอพวกเขียนไดแบบ ตัวติดยาวเป็นพรืดดดดด อ่านยากนะ
.
.
ต้องเว้นวรรค สวยๆให้เค้าอ่านง่ายๆหน่อยก็ดี
.
.
อีกปาเพด พวกใช้ภาษาไทยแบบวัยซะรุ่นหง่ะ
แบบว่า เท่ร๊ากกก ฉานร๊ากกกเทอ ไรงี้ มั่ยรุ ทำมัย ร๊ากเทอ คนเดว
อ้ายพวกเน้ เขียนกวนตรีน อ่านยากชิ๊หาย กรุจะบร้า แสรดดดดด
.
.
3. อย่าเขียนไดแล้วใช้คำหยาบคายเกินไป
เพราะบางคนนั้น เกิดมาอาจไม่ชินกับภาษาหยาบๆที่ว่า
.
.
เพราะฟังแล้ว บรรดาทั่นๆ
อ่านแล้วก็อาจมี ระคายหู ระคายความรู้สึก ระคายต่อมผู้ดี
แนะนำว่า ปิดไปซะ อย่าเข้ามาอ่านเลยไดพวกนี้
((เพราะคนเขียนอาจเริ่มระคายตรีนแล้วเช่นกัน))
.
.
แต่เชื่อเหอะว่า สังคมทุกวันนี้
เราหนีภาษาหยาบอย่างนี้ไปไม่พ้นหรอก
.
.
ยังไงมันก็ต้องเจอแหละ ไม่มากก็น้อย
.
.
ใครใคร่อยากเขียนหยาบ เขียนไป
ใครใคร่อยากอ่าน อ่านไป ไม่ว่ากัน
ไม่อยากอ่าน แมร่งสถุลฉิบหาย ไดอิห่ารากเนี่ย
ปิดไปเลยขอรับ ^^
.
.
4. เรื่องลับเฉพาะกิจ เรื่อง X เรื่องกาม เรื่องซั่ม
ไม่แนะนำให้เขียน เพราะว่ามันหยาบโลน รับม่ายยยด้ายยยยย
.
.
ถ้าเป็นไปได้ ให้ลง clip ซั่มกันไปเลย คนดูจะชอบมากกว่า 5555+
.
.
แต่เอาเหอะ ของสงวนของใครของมัน นิ้วก็ใครนิ้วมัน
ปลายลิ้นก็ตวัดโดนติ่งใคร ติ่งมัน
.
.
มันจะไปตอกเสาเข็มที่ไหน ท่าอะไร ก็ช่างมันปะไร
ตราบใดที่เค้ายังเป็นผัว-เมียกันอยู่ ไม่ได้ไปสมสู่กะคนของใคร หรือของคุณ
จริงม๊ะ????
.
.
5. อัพได พยายามอย่าใส่ ราคาสินค้าที่คุณซื้อมา
ไม่ว่าของสิ่งนั้นจะราคาเป็นล้าน เป็นแสน เป็นหมื่นเป็นพัน
.
.
เพราะนั่นจะเป็นชนวน ทำให้คนอ่านเค้าหมั่นไส้ได้
หาว่าคุณใส่ราคาเว่อร์มั่งล่ะ อวดรวยมั่งล่ะ ทำเป็นไม่เคยมีมั่งล่ะ
.
.
ฉะนั้น การซื้อของ ไม่ว่าจะ Brand name มาจากห้างไหน เคาท์เตอร์อะไร
โปรดอย่าใส่ราคา เพราะบางคนจะเทียบกับหนังหน้าคุณขึ้นมาทันทีว่า
.
.
“ป๊าดดด...หนังหน้าอย่างนี้เหรอ ใช้ของแพงปานนี้ กรุว่า 199 ก็หรูแระ 555+”
.
.
การแข่งขันกันซื้อที่ไหนถูก และแนะนำแหล่งซื้อของถูกๆ จะดีกว่า
.
.
6. การไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ เช่นที่ตากอากาศหรูเริ่ด โรงแรมระดับ 7 ดาว
หรือจะไปนอกประเทศ หรือนอกโลก ให้นำรูปที่มีหน้าคุณติดกับสถานที่นั้นๆมาลงด้วย
.
.
เพื่อเป็นการยืนยันว่าคุณได้ไปจริงๆ ไม่ได้โม้ 5555+++
.
.
7. การพูดถึงรถยนต์ที่มี พยายามหลีกเลี่ยงการบอกกว่าถึงการถอยรถใหม่
จะป้ายแดง ป้ายดำ ป้ายเหลือง หรือป้ายหน้า ก็แล้วแต่
.
.
ไม่ต้องบอกรายละเอียดมาก ไม่จำเป็นต้องถ่ายรูปทุกซอกทุกมุมในรถ
((เพราะคุณไม่ได้จะประกาศขายรถ))
.
.
เพราะนั่นไปเพิ่มความหมั่นไส้ แก่คนอ่านได้
.
.
แนะนำว่า หากรถคุณโดนเฉี่ยว โดดชน โดนทุบ
รถคว่ำ รถเสีย เกียร์หลุด เพลาสะดุด แม็กสะดุ้ง
หรือโดนตำรวจจับข้อหาใดข้อหาหนึ่งเกี่ยวกับการขับรถ
.
.
ให้มาลงอย่างละเอียด ถ่ายรูปมันไว้ทุกมุม
เพราะนั่นจะเป็นการ เพิ่มความสะใจและสมน้ำหน้าจากคนอ่านได้เป็นอย่างดี
5555+
.
.
8. ไดอารี่ของคุณ จำเป็นต้องลงรูปคุณบ้างเป็นครั้งเป็นคราวบ้าง
บางคนลงรูปตัวเองแมร่งทุกวัน อันนี้ไม่ว่ากัน
.
.
แต่บางคน ไม่เคยลงรูปตัวเองเล๊ยยยยย
หรือบางคน ลงก็ลงแต่แบบเบลอๆ ลงให้คนอื่นเข้าใจว่าสวยว่าหล่อไปซะงั้น
.
.
เพราะการที่คุณไม่ลงรูปเลย คนอ่านจะสรุปเอาเองว่า
คุณมันเป็นคนไม่มีตัวตน หรือไม่งั้นก็หน้าตาอุบาด อย่างเหี้ย ถึงไม่กล้าลงรูปตัวเอง
.
.
บางคนอาจโดนลามปามถึงขั้นโดนว่า แมร่งสร้างภาพ
เขียนได ซะจนกรุคิดว่าเป็นเจ้าหญิง เจ้าชาย มาจากวังไหน
.
.
9. การที่คุณเขียนได จำเป็นอย่างยิ่งว่าคุณควรเปิดเผยตัวเอง
ต่อที่สาธารณะบ้าง เช่นนัดเจอคนเขียนได ด้วยกัน นัดเจอเพื่อนๆที่ชอบอ่านไดคุณ
.
.
หรือไปเที่ยวแหล่งที่เค้าพบปะสังสรรค์กัน
.
.
เพราะจะเป็นการยืนยันได้ว่า คุณนั้นมีตัวตนนะ
แล้วตัวจริงกะในรูป หรือภาษาเขียนที่คุณใช้ ก็มาจากตัวคุณจริงๆ
ไม่ได้ Fake ไม่ได้สร้างภาพ ไม่ได้บรรยายอะไรเว่อร์เกินไป
.
.
10. การแอคติ้งถ่ายรูป แล้วเอามาลง
ไม่ควรทำท่าแอ๊บแบ๊ว เกินหนังหน้าตัวเอง จนเกินไป
.
.
การทำมุมหล่อ มุมสวยจนเกินเหตุ ก็ไม่ดีนัก
เพราะว่า ถ้าเค้าเห็นตัวจริง เอ่อ...มันสะเทือนใจนะ อย่าทำเลย
.
.
ถ้าเอารูปที่อุบาดๆ มาลง คนอ่านจะชอบ เพราะอุบาดลูกตาดี
บางทีจะได้เป็นที่สร้างความครื้นเครงกับคนในหมู่คณะได้
.
.
ถือว่าได้ทำบุญ ทำให้คนอื่นมีความสุข 5555+
.
.
11. หากคุณมีความรัก มีแฟน ละก็
การอัพไดแบบหวานซะหยดย้อย จะเป็นที่อิจฉาของคนอ่าน
เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบอ่านไดคนรักกันเท่าไหร่ มานนนเลี่ยนนนนนน
.
.
แต่ลองคุณอัพไดว่าคุณมีปัญหากะแฟน จะเลิกกัน ทะเลาะกัน
ตบกัน ฆ่ากัน หรือโดนแฟนทิ้งละก็ ไดคุณจะเป็นที่น่าสนใจขึ้นมาทันที
.
.
แล้วถ้าเป็นไดพวกแฉรักสามเส้าพวกนี้ ไดคุณจะเป็นที่นิยมอ่านกันมาก
เพราะคนส่วนใหญ่ มักจะสะใจเมื่อเห็นความร้าวฉาน และแอบแช่งให้มันเลิกกันๆๆๆ
.
.
12. การอัพได ถึงวันเกิดของตัวเอง ของแฟน หรือวันครบรอบที่คบกัน
ไม่ว่าจะ 1 เดือน 1 ปี หรือ 10 ปี จะมีคนเข้ามาอวยพรให้ ไม่ต้องกลัว
.
.
แม้ว่าคุณจะอัพยาว พล่ามสาธยายถึงความรัก
ปานจะแกะเล็บขบดมที่คุณมีต่อกันแค่ไหน
.
.
แต่คนอ่านจะเมนท์สั้นๆแค่ว่า....รักกันนานๆนะค่ะ.....
.
.
อ้อ...การเอาของขวัญวันเกิด ปีใหม่ วาเลนไทน์ ที่เป็นแฟนให้ หรือให้แฟน
ไม่ต้องพูดถึงราคานะค่ะ 5555+
พูดถึงเรื่องของประโยชน์ที่ได้และความดีใจจะปลอดภัยจากข้อหาโดนหมั่นไส้มากกว่า
.
.
13. 99% ของการเขียนได คุณต้องเขียนเรื่องการไปรับประทานอาหารตามร้านนี่ นั่น โน่น
ตั้งแต่ระดับภัตตาคารหรู ยันร้านหมูกะทะ หรือส้มตำข้างทางกันเลยทีเดียว
.
.
ไม่ผิดปรกติค่ะ ถ้าไม่เขียน สิแปลก เพราะยิ่งกินร้านหรูๆแพงๆ ยิ่งต้องเอามาโชว์
น้อยคนนัก ที่จะเอาภาพส้มตำปูปลาร้ามาลง เพราะมันดู low ย่ะ
((ทั้งที่ปรกติ ก็จกปลาร้าแดรกนะ แต่ถ้าไปร้านแพงๆ กรุขอโชว์หน่อย ประมาณนั้น))
.
.
14. การลงปล. เชื่อเหอะว่า 100% ของคนอ่านไดอารี่
ชอบอ่าน ปล. เพราะ ปล. มันสั้นง่าย เข้าใจเร็ว
.
.
และก็แปล๊กแปลก ไอ้ ปล.นี่แหละ มีความจริง ที่อยากระบายอยู่ในนั้นเสมอ
แมร่งจะกัดใคร ด่าใคร ประชดใคร บอกรักใคร ก็ใส่แมร่งไว้ใน ปล.นี่แหละ
.
.
เอาล่ะ....มีอีกมั๊ย??? มีอีกเยอะว่ะ คิดไม่ออก
วันนี้พอแระ กรุเหนื่อย
.
.
ปล. ขอบคุณทุกคอมเมนท์เรื่องงานค่ะ
ปล.1 ตอบรับทำงานที่ใหม่แล้ว รอเอกสาร Contact
ปล.2 ถ้าเปลี่ยนที่ทำงาน อาจไม่ได้มานั่งอัพ blog และเล่นเอ็ม แล้ว Y^Y
ปล. สุดท้ายเขียนไดเหมือนกัน อย่ากัดกัน ไม่งั้นจะโดนแฉ 5555+
.
.
