.....เมื่อเหมันต์พัดผ่าน....

.....

.....

ลมหนาว พัดหวน อีกครั้ง

ให้นึกถึง ความหลัง ครั้งเก่าก่อน

สายลมโชย ยะเยือกเย็น ยามล้มนอน

สายลมอ่อน พัดพา กระทบกาย

.....

.....

ปีแล้วปีเล่า เฝ้าพ้นผ่าน

มีรอยยิ้ม นงคราญข้าง ไม่ห่างหาย

มีความรัก ให้ซุกอุ่น อยู่ข้างกาย

ลมเหน็บหนาว พลันมลาย ยามใกล้เธอ

.....

.....

ให้นึกถึง สายหมอก อยู่ตรงหน้า

ให้ลำลึก แววตาเศร้า เคล้าเสมอ

ให้หวนคิด รอยยิ้ม พิมพ์ใจเธอ

ให้โหยหา อ้อมกอดเธอ มิรู้คลาย

.....

.....

เหตุเพราะรัก มักเริ่มต้น ยามหนาวเหน็บ

พึงขอเก็บ ความทรงจำ มิห่างหาย

สายลมเอื่อย พลัดพริ้ว เกาะทิวกาย

ยังตราตรึง มิรู้คลาย ถึงบางคน

.....

.....

หากแต่ลม มิอาจพัด หวนกลับแล้ว

ทุกสิ่งอย่าง ผ่านพ้นแผ้ว ทุกแห่งหน

แม้สายลม กระทบร่าง และตัวตน

เพียงนึกถึง ใครสักคน ใช่พบพา

.....

.....

ความทรงจำ ดีๆ ขอเก็บไว้

เก็บให้ลึก สุดใจ ใช่โหยหา

เก็บเป็นสาย ลมพัดเอื่อย ใช่นำพา

เก็บรอยยิ้ม เก็บแววตา นิจนิรันดิ์

.....

.....

ฤดูเปลี่ยน ทุกอย่างแปร ผันหมดสิ้น

นกพลัดถิ่น ดินเปลี่ยนสี หลากรังสรรค์

ดั่งใจคน เปลี่ยนแปรปรวน ชวนจำนรร

หาได้มี สิ่งใดมั่น นิรันดร

.....

.....

และแล้วเล่า ลมพริ้วพา มาอีกครั้ง

สร้างความหวัง กำลังใจ ให้ถ่ายถอน

เกลียกเกลือกข้าง ลำกาย ให้ก่ายนอน

สายลมอ่อน ปะทะใจ ใช่หนาวเย็น

.....

.....

เหตุเพราะมี แววตาอุ่น อยู่เคียงข้าง

เหตุเพราะมี กายร่างหนึ่ง ให้แลเห็น

เหตุเพราะมี รักแผ่ซ่าน ขจัดเย็น

เหตุเพราะมี เฉกเช่นเธอ เสมอกาย

.....

.....

ขอซุกไซร้ ไล่เลียง เคียงแบบนี้

อ้อมกอดหนึ่ง ที่พึงมี มิห่างหาย

ให้อบอุ่น อิ่มเอมใจ มิรู้คลาย

ให้หนาวเหน็บ วางวาย มลายพลัน

.....

.....

ต่อลมหนาว พริ้วไหว ใช่ทานทก

ต่อความเหงา คลุมปรก ใช่ทกท้าน

ต่อทรงจำ ย้ำนึกคิด ใช่ทนทาน

ต่อความรัก เคยกรีดกราน ใช่ทานทน

.....

.....

ฤดูเริ่ม สิ่งใหม่เริ่ม เสริมใจแกร่ง

ลมพัดแรง เสริมใจแข็ง แข่งครั้งหน

ให้ยิ้มได้ หยัดยืนได้ ด้วยตัวตน

ให้หมองม่น จนตรอกสิ้น ทิ้งอินทรีย์

.....

.....

เพียงหนึ่งก้าว ที่เธอ ได้พบผ่าน

เพียงหนึ่งอ่าน ความคิด ในจิตนี้

เพียงเมตตา ที่ยื่นให้ ด้วยไมตรี

เพียงหนึ่งความ รู้สึกดีๆ ก็อิ่มใจ

.....

.....

ขอเธอประ ครองร่าง ไหวของฉัน

ให้คงมั่น ด้วยรักภักดิ์ สุดสดใส

ขอเธอโอบ อ้อมอารี ด้วยบริสุทธิ์ใจ

ขอคงไว้ ด้วยหัวใจ และ กรุณา

.....

.....

เพราะสายลม พรหมลิขิต ขีดเขียนไว้

พัดสองกาย สองใจ พานพบหน้า

เขียนลิขิต ขีดเส้นไว้ ดั่งชะตา

ให้เราสอง พบพานพา ดั่งเกมกล

.....

.....

ขอขอบคุณ สายลม ห่มฟ้านี้

ขอขอบคุณ ผู้แสนดี ที่แห่งหน

ขอขอบคุณ ความรักมอบ สุดแยมยล

ขอขอบคุณ ไมตรีล้น จำนรรจา

.....

.....

และไม่ว่า ฤดูกาล กี่ผ่านพ้น

ร้อนหนาวฝน สายวสันต์ คิมหันต์สา

เหมันต์ล่วง เลยผ่าน กาลเวลา

เพียงมีเธอ แนบอุรา ก็อุ่นทรวง

......

......

จักรัก อย่างพึ่งมี ที่จะเป็น

จักเย็น อย่างใจ ใช่ห่วงหวง

จักซื่อ สัตย์มั่น ในใจทรวง

จักภักดิ์ อย่างแน่นหน่วง ตวงเติมเต็ม

.....

.....