ผ่านวันเกิดมาแล้ว 2 วัน
อายุเลยเลข 3 มันก็รู้สึกแปลกๆ ชอบกล
.
.
ที่รู้สึกแปลกๆ ไม่ใช่ว่า รับไม่ได้กับตัวเลขที่มากขึ้น
แต่แปลกตรงที่พอมองดูตัวเองในตัวเลขอย่างนี้
ก็มีความคิดว่า....
.
.
แก่แล้ว แต่ว่ายังมองไม่เห็นเลยว่า
อนาคตที่มั่นคงอยู่ตรงไหน
.
.
ทั้งที่จริงคนอายุขนาดนี้ น่าจะมีอะไรที่มันดูก้าวหน้ากว่านี้เยอะ
.
.
แต่กับเรา ก็เท่านั้น ((แก่กะโหลกกะลาไปวันๆ))
.
.
ช่วงที่ผ่านมา ความรู้สึกถูกฝังอยู่ในหลุมดำ
ยังไม่ปลดปล่อยตัวเองออกมาจากมรสุมแห่งความผิดหวัง
.
.
ยังคงจมปรัก กับสิ่งที่ทำให้เสียความรู้สึก
.
.
ผ่านปีใหม่มาแล้วหลายวัน
แต่กลับไม่มีเรียวแรงจะขีดเขียน หรือสร้างสรรค์สิ่งใดได้
.
.
แต่กระนั้นก็เถอะ ชีวิตมันก็ไม่ได้แย่จนเกิดไป
จนวันที่ 13 ที่ผ่านมา
.
.
ณ.เวลาบ่ายๆ
เวลาที่กำลังเซ็งกับสิ่งรอบตัว
เวลาที่กะลัง ทำงานอย่างเบื่อหน่าย
เวลาที่กำลังง่วนอยู่กะการเข้าเวปไซต์หางาน
เวลาที่ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า เป็นวันเกิดของตัวเอง
.
.
จู่ๆ ก็มี เสียงนึงดังขึ้นมาว่า “คุณพิมครับ”
.
และพอเงยหน้ามองเท่านั้น!!!
.
.
พิมก็พบ Messenger แปลกหน้า ก้าวเข้ามาที่ประตูพร้อม
“ช่อดอกกุหลาบ” 1 ช่อโต
.
.
^_^ เท่านั้นก็รู้แล้ว ว่าของสิ่งนี้มาจากไหน แล้วใครส่งให้
.
.
ดอกกุหลาบสีแดงเข้ม ดอกโต 3 ดอก
เจ้าตัวบอกว่า มันสื่อว่า “ฉันรักเธอ”
.
.
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณกะเซอร์ไพร้ซ์ ที่ทำให้อารมณ์พิมเปลี่ยนในยามที่กำลังเครียด
.
.
ขอบคุณกับข้อความในการ์ด
"สัญญาจะดูแลพิมนะครับ"
.
.
ตกเย็นเราพากันไปนั่งทานไอติมของโปรดพิม
.
.
แล้วตกดึก ในขณะที่พิมกำลังนั่งแกะเล็บขบ -_-“ อยู่นั้น
“ของขวัญครับ”
.
.
เด็กแว๊นซ์ยื่นกล่องของขวัญกล่องโตให้ ((มันใหญ่แต่เบาว่ะ))
-_-“ อะไรหนอ ???? อย่าบอกนะว่า ?????
.
.
เป็นไงล่ะ ไม่ผิดที่คิด ว่าอย่างแก จะซื้ออะไรให้
หึหึหึ ^^”
.
.
ชุดชั้นใน ลายและสี อย่างเซ็กซี่
พร้อมกับรุ่น ที่ซื้อมาเพื่อ บ่งบอกถึงขนาด size หน้าอกของคนรับเพียงใด
((Doom ชั้นในเพื่อสาวอกเล็ก -__-"))
.
.
ขอบคุณนะคร๊า ที่รัก ขอบคุณกับของขวัญแปลกๆที่เพิ่งเคยได้รับจากแฟนครั้งแรก
ขอบคุณความรักที่มีให้ ขอบคุณสิ่งดีๆที่ทำให้ ขอบคุณกับ 31 ขวบที่มีตัวเองอยู่ข้างๆ
.
.
ขอบคุณค่ะคนดี
.
.
^^
.
.
ขอบคุณทุกๆ SMS
ขอบคุณเจ๊แหม่ม ที่ส่งให้เป็นคนแรก ขอบคุณที่ไม่ลืมกันค่ะ
.
.
ขอบคุณเพื่อน ขอบคุณญาติ ขอบคุณไซ
.
.
ขอบคุณทุกท่านที่อวยพรผ่าน blog ค่ะ
^^
