เครียด!!!!
มีหลายเรื่องให้เครียด
.
.
ปัญหาบางอย่าง ถึงมีทางออก แต่ยากจะอธิบาย
เพราะอธิบายไป ก็เท่านั้น เหนื่อย!!!!
.
.
เหตุผลบางอย่างก็ฟังดูแล้วไม่ขึ้น
ยอมรับแหละ ว่าเรามันแย่ และเหลวไหล
.
.
แต่ที่สุดแล้ว
“แล้วยังไงล่ะ????”
.
.
ปัญหา สร้างมันขึ้นมาเอง ก็ต้องแก้มันไม่ใช่เหรอ
โตแล้ว ใช่!!! เรามันโตแล้ว
.
.
เชื่อใจและปล่อยวางเหอะ ไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี่แล้วแหละ
.
.
ขอโทษค่ะ ที่พิมทำให้ไม่สบายใจอีกแล้ว
((ถึงมันจะเป็นในรอบ 4 ปีก็เหอะ))
.
.
ปวดหัว อย่าพึ่งเซ้าซี้ อย่าพึ่งมีคำถามเลย
ตอบไม่ได้ ไม่อยากตอบ ไม่อยากพูด ไม่อยากแก้ตัว
.
.
ปฏิเสธไปก็เท่านั้น ยอมรับไปก็เท่านั้น
ปิดกั้นความคิดกันอยู่ดี
.
.
ยังมีชีวิต ยังมีอิสระ ยังไม่ตาย แล้วก็ยังไม่จวนเจียนใกล้ตายด้วย
ยังหายใจ แม้มันจะติดๆขัดๆไปบ้าง แต่ก็นั่นแหละ ก็ยังไม่ตายไม่ใช่เหรอ
.
.
เข้มแข็งเต็มที่แล้ว แต่ทางแก้ มันยังไม่ใช่ตอนนี้
.
.
พิมรู้มันยากจะทำให้เข้าใจ
.
.
แล้วจะต้องให้ทำยังไง ปล่อยว่างเถอะค่ะ พิมโตแล้ว
.
.
.bmp)
