....ไปดูมาแล้ว Happy Birthday.....

หนังรักโรแมนติกดราม่า

.

.

“จีบได้เปล่า?...”

“คิดจะจีบ ดีพอแล้วเหรอ”

คำถามที่ “เภา” ทิ้งไว้ให้ “เต็น”

.

.

พิมว่า ใครคิดที่จะไปดูหนังเรื่องนี้

แล้วหวังว่าจะได้หลั่งน้ำตา พรั่งพรูแบบหนังรักอย่าง The Letter

บอกได้เลยนะค่ะ ว่ามันอาจไม่ได้เป็นอย่างนั้น

.

.

ตัวหนังพิมไม่ได้บอกว่ามันไม่เศร้า

แต่มันไม่ได้เป็นหนังที่เน้นและตอกย้ำให้เห็นถึงความเสียใจแบบกระชากอารมณ์

อย่างที่ หนุ่ม อรรถพร และ แอน ทองประสม ทำไว้ใน The Letter

.

.

แต่ก็พอจะให้ให้ซึ้งได้ไม่น้อยทีเดียว

โดยเฉพาะเมื่อเวลาที่หนังจบ แล้วเราก้าวออกมาจากโรงหนัง

.

.

แล้วก็มองคนข้างตัว ที่จูงมือเรา แล้วก้าวออกมาพร้อมเค้า

ด้วยร่างกาย และหัวใจที่สมบูรณ์ครบถ้วน

.

.

เราก็แทบจะทนไม่ไหวที่จะบอกกับเค้าว่า

“อยู่กับเค้า อย่างนี้ ไปนานๆนะ”

.

.

หนังเรื่องนี้พิมเชื่อว่า ถ้าคู่รักคู่ไหนที่ได้ไปดู

จะทำให้คุณรักคนรักของคุณมากขึ้น

และที่สำคัญ คุณก็คงจะพร้อมที่จะ ดูแล คนรักของคุณให้ได้อย่างดีที่สุดด้วย

.

.

เมื่อวานที่พิมเข้าไปดูหนังกะคนรัก

((ขอเรียกอย่างนี้หน่อยเหอะ เพราะไปดูหนังรักนี่นา อิอิ))

ก็สู้อุตส่าห์ แอบพกกระดาษทิชชู่

((ที่ขอจากร้าน Burger King)) ไปซะ 1 ปึก ((ไม่ลงทุนเล๊ยยยย))

.

.

เพราะคิด ((เอาเอง)) ว่าหนังน่าจะทำให้เสียน้ำตาไม่มากก็น้อย

.

.

แต่ก็นั่นแหละค่ะ ไม่รู้ว่าหนังไม่เศร้าเท่าที่ควร

((แต่พิมลองไปอ่าน คนที่ไปดูหนังเรื่องนี้แล้วมาวิจารณ์กัน

ส่วนใหญ่เค้าก็เสียน้ำตากันนะ เหอะๆๆ))

หรือว่า เรา 2 คน เป็นพวกบ่อน้ำตาลึกกันแน่ -_-“

.

เลยทำให้เราทั้งคู่ ไม่เสียน้ำตาซักแหมะ

.

.

สิ่งที่ได้จากหนังเรื่องนี้

สิ่งที่ปลื้ม

ได้เห็นภาพสวย วิวสวยมาก โดยเฉพาะแหล่งท่องเที่ยวของไทย

((ที่จะเป็นทางเหนือทั้งนั้น))

.

.

ได้เห็นความกุ๊กกิ๊กของความรักในวัยหนุ่มสาว ยามแรกรัก

((ทำให้อดนึกถึงคู่ของตัวเองไม่ได้ ))

.

.

ได้เห็นความรักของผู้ชายคนหนึ่ง ที่มีให้กับผู้หญิงคนหนึ่ง

แม้เธอจะเป็นแค่แฟนเท่านั้น ไม่ใช่ภรรยา

((แม้บางทีมันจะดูเว่อร์เกินความเป็นจริงไปหน่อย

แต่นั้นมันก็เป็นสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนปราถนามิใช่หรือ))

.

.

ได้เห็นถึงการรักษาคำพูดของผู้ชายคนหนึ่ง ที่ทำทุกอย่างเพื่อรักษาคำพูดนั้น

พร้อมกับประโยคเด็ดๆ ในหนังที่ว่า “สัญญาก็คือสัญญา”

.

.

ฉากที่สะเทือนใจ สำหรับพิม คงเป็นฉากที่พระเอก

เฝ้าวนเวียน เปิด card happy birthday

ให้เสียง ring happy birthday ดังอยู่นั่น ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

.

.

และฉากที่พระเ อกข้อร้องต่อศาล ว่าขอให้เขาได้เป็นคนที่ดูแลคนที่ตนรัก

แทนพ่อแม่ของนางเอกเถอะ

ได้ feel ดีมาก ((แต่ถ้าเราเป็นพ่อแม่ เราก็จะสู้ ให้ได้เป็นคนดูแลลูกเองนะ))

.

.

เพลงประกอบภาพยนต์เพราะมาก

.

.

เค้าแต่งหน้าให้ อนันดา ยามเป็นตาแก่ ได้เหมือนมาก เลยทีเดียว อิอิ ชอบๆ

.

.

สิ่งที่ไม่ปลื้มเท่าไหร่

หนังไม่ได้จบแบบหักมุมเท่าไหร่ หนังพอจะเดาทางได้

((คือเป็นคนซาดิสต์ไง ชอบหนังแบบหักมุมแล้วมันสะใจ สะเทือนใจดีออก))

.

.

หนังให้ความรู้สึกเศร้าแบบไม่ได้ feel peak พอควร

((อันนี้สงสัย พิมจะหวังมากไปหน่อย คืออยากร้องไห้และเศร้าสุดๆ อย่าง The Letter ไง))

.

.

หนังทำให้รู้สึกว่า มันยังคงเป็นได้เพียงแค่หนัง เป็นนิยาย

เป็นความคิดเพ้อฝันแบบหวังว่าจะให้มีผู้ชายอย่างนั้นจริงๆ

(( เพราะพิมก็ยังไม่เคยได้สัมผัสของจริงซักที เห็นแต่ในหนัง หรือในโฆษณาเท่านั้นนะ

ก็คงจะมีมั้ง แต่ 1 ในล้าน มั้ง ที่มีผู้ชาติที่แมร่ง ดีโคดๆอย่างนั้น))

.

.

ความรักที่ตัว เต็น ที่มีให้ ต่อ เภา มันดูยิ่งใหญ่นะ แต่ว่ามันมากจน ออกแนวเว่อร์ไปหน่อย

ตรงนี้ดูได้จาก

.

.

คนทั้งคู่ เพิ่งคบกันได้ไม่นาน ((น่าจะ 2-3 เดือน หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย))

ความรู้สึกผูกพันมันน้อยมาก ถ้าจะเทียบกับความทุ่มเทที่พระเอกทำให้นางเอก

.

.

พิมคงไม่เถียงหรอกว่า ในโลกเรา

มีคนๆนึง สามารถดูแลและทุ่มเทให้กับคนๆนึงได้อย่างที่หนังเป็นจริงๆ เช่น

.

.

คุณอโนเชาว์ ยอดบุตร กับคุณแม่ =>อย่าลืมว่า 2 ท่านนี้เป็น แม่ลูกกันนะ

บิ๊ก D2B กับคุณพ่อ => และ 2 ท่านนี้ก็เป็นพ่อลูกกัน

คุณดี๋ กับ ครอบครัว => เค้าคือคนในครอบครัวเป็นพ่อ ลูก เป็นสามีและภรรยา

ป้าศรีกับลุงบุญแม้น => 2 ตายาย ที่คงเป็น ผัวเมีย

ที่น่าจะใช้ชีวิตร่วมกันมานาน กว่า 40-50 ปีแล้วแหละ

.

.

จะเห็นได้ว่า ตัวอย่างที่มีให้เห็น ทั้ง 2 ฝ่าย มีความผูกพันกันมากทั้งทางสายเลือด

และทางระยะเวลา จึงไม่น่าแปลกที่พวกเค้าจะทำอะไรเพื่อคนที่รัก

.

.

คนทั้งคู่ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน แบบลึกซึ้ง ทั้งทางนิตินัยและพฤตินัย

เต็น เรียกได้ว่าแทบจะไม่น่าจะมีสิทธิ์ใดๆ

มาฟ้องร้องต่อศาลเพื่อขอดูแล เภา กับพ่อแม่ของเธอ

((ซึ่งความเป็นจริง เรายังไม่ได้เป็นอะไรกับเค้า

อย่างน้อยก็น่าจะเคารพในการตัดสินใจของพ่อแม่ผู้ให้กำเหนิดของเค้ามิใช่หรือ))

.

.

สิ่งที่ เต็น พยายามทำทุกอย่าง เพียงเพื่อจะอยากถาม เภา เท่านั้นเองเหรอ

ว่าตัวเอง ดีพอหรือยัง

หรือแค่ต้องการรักษาคำพูด ที่ให้ไว้

.

.

((ไม่รู้สิ ถ้าเป็นพิมจะพิสูจน์อะไรให้ใครคนหนึ่งเห็น คงต้องเป็นการกระทำ

คงไม่ต้องมานั่งถามเค้าหรอกมั้ง ว่าเราดีพอหรือยัง เพราะสิ่งที่เราทำ คนรักของเราคงรู้สึกได้

แต่อย่างว่าแหละ เภา ที่นอนอยู่บนเตียงเฉยๆ คงไม้รู้

เพราะ she นอนเป็นเจ้าหญิงนิทรา นี่นา แหะๆ))

.

.

เค้าแต่งหน้าน้องแอม ตอนแก่ ไม่เนียนเท่าไหร่

((หรือเป็นเพราะ น้องแอม เค้าหน้าใส เกินไปหรือเปล่าไม่รู้ อิอิ ^^))

.

.

ถ้าอ่านจากสิ่งที่พิมไม่ปลื้ม ดูเหมือนพิมจะมองโลกในแง่ร้ายเนอะ

หลายๆคนคงคิดว่า ทำไมไม่คิดว่า มันคงจะมีผู้ชายดีๆ อย่างนั้นจริงๆ

.

.

ช่ายๆๆๆ Absolutely agree พิมเห็นด้วยอย่าง สุดตรีนเลยว่าคงมี และมีแน่ๆ

แต่!!!!!!!!!!.....พิมไม่เคยเจอเท่านั้น

.

.

ใครเคยเจอ ก็บอกกันด้วยเน้อออออ 5555+

.

.

((ก็ถ้ามันดีได้ซักครึ่งจริง กรุคงไม่หวังฝากผีฝากใครกะ ผู้หญิง คนนี้หรอกว่ะ

จะบอกให้ หึ หึ หึ))

.

.

ไม่ได้บอกว่ากำลังดูถูกเพศพ่อ เพราะทุกวันนี้ พ่อพิมก็ยังอยู่กับแม่ ดูแลแม่

และพิมเชื่อเหลือเกินว่าท่านทั้ง 2 จะต้องดูแลกันและกัน จนกว่าจะตายจากกันนั่นแหละ

.

.

เพราะมันมีเงื่อนไขง่ายๆ ที่ว่า นอกจากความรักที่ท่านมีต่อกันแล้ว

ความผูกพันระหว่างท่านทั้ง 2 จากวันนั้น จนถึงวันนี้

อีกเพียง 2 ปี ก็จะครบ 40 ปีแล้ว ที่ท่านร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา

.

.

แม่เล่าให้ฟังว่า วันที่แม่กะพ่อแต่งงานกัน คือวันที่ ๘ ตุลาคม ๒๕๑๓

((ที่แม่จำได้ดี เพราะเป็นวันที่ คุณมิตร ชัยบรรชา ประสบอุบัติเหตุ เสียชีวิตวันนั้นพอดิบพอดี))

.

.

วิถีชาวบ้านในชนบท มันยากที่จะทำให้พิม อดปลื้ม สิ่งเหล่านี้ไม่ได้

แต่ในสังคมปัจจุบัน จะมีซักกี่ราย ที่เป็นอย่างนี้ หรือเป็นอย่างคู่รักในฝัน ในนวนิยาย

.

.

แม้กระทั่งตัวเราเองก็เถอะ เดี๋ยวรัก เดี๋ยวเลิกกับคนโน้น คนนี้

ยังบอกไม่ได้เลย ในวาระสุดท้าย ใครคือคนที่จะอยู่กับเรา

อาจมี หรือไม่มีก็ได้ ซึ่ง..... ((อยากเหลือเกิน อยากมี))

.

.

เพียงแค่วันนี้เราขอแค่ ดูแล ความรัก และคนรักของเรา อย่างดีที่สุด ก็พอ ^^

.

.

ปล. สิ่งที่เขียนเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล โดยส่วนตัว ชอบค่ะ แต่อยากให้ไปดูกันเอง

ปล.1 สนันสนุนหนังไทยของคนไทยด้วยกันหน่อยนะค่ะ

เค้าจะได้มีกำลังใจ ในการสร้างสรรค์ผลงานดีๆออกมาให้ชมกันไงค่ะ

.

.

......มิตรภาพดีดี......

เมื่อเช้าวันจันทร์ วันเริ่มทำงานของต้นอาทิตย์อย่างนี้

.

.

ง่วง เซ็ง เบื่อ.....~_~” เมื่อไหร่จะวันศุกร์ ว้า....................

.

.

จู่ๆ ก็มีพนักงานประจำตึก เดินเข้ามาพร้อมกล่องปริศนา???

ตาลุกวาว *___* ทันที

.

.

ดูจากจ่าหน้ากล่องแล้ว....ชื่อกรุชัดๆ

-_-! ระเบิดรึเปล่าแว๊????

.

.

ยังไม่ทันได้ดูว่าเป็นใครส่งมาจากไหน

พิมรีบแกะกล่องด้วยความลุ้นระทึก เหงื่อแตกที่หน้าผากเป็นเม็ดๆ ตัวเริ่มสั่นเทา

!~_~!

.

.

อ้อ!!!!! รู้แระ ว่าใครส่งอะไรมาเซอร์ไพรส์อย่างนี้

((เริ่มคิดได้ ว่าของในกล่องน่าจะเป็นไร และมาจากไหน -_-“ แล้วจะตื่นเต้นเพื๊อออ????)))

.

.

ชะแด๊งงงงงง แง๊งงงง แง๊งงงงงง!!!!!!!

.

.

ภายในกล่องนั้นคือ

มาม่าคัฟ ค่ะ _*_

.

.

เป็นมาม่าคัฟ ยี่ห้อแปลกม๊าก “BLUE BEAR”

โอ้โห!!!! มาม่าคัฟถ้วยนี้ ชื่อน่ารักจริงวุ๊ย 555+

.

.

ดูจากข้างถ้วยแล้ว ยังระบุไว้ว่า

.

.

ส่วนประกอบ

ตุ๊กตาสำเร็จรูป 1 ตัว

สีฟ้า

.

.

ข้อบ่งใช้

สำหรับเล่น ((อ้าวววว!!!กินไม่ได้หรอกหรือ????))

ห้อยกระเป๋า-มือถือ

ห้ามนำเข้าปาก ((อ๋อ!!! เค้ามีข้อห้ามนี่นา ดีนะที่แค่คิด ยังไม่ได้กินจริงๆ ^^”))

เหมาะสำหรับเด็กอายุ 4 ขวบขึ้นไป ((ถ้าจำกัดอายุสำหรับต่ำกว่า 30 ขวบละก็ กรุได้ส่งคืนเจ้าของแน่ เหอะๆ))

.

.

และ

ของขวัญ ((ห้ามจำหน่าย))

.

.

พอเปิดฝา ถ้วยมาม่าเท่านั้นแหละ

กรี๊ดดดดด >.<

.

.

เป็นตุ๊กตาหมีถัก สีฟ้า น่ารักมากมาย

.

.

พิมก็ทำตามข้อบ่งใช้เลยนะ คือ เอามาห้อยกระเป๋านั่นเอง

.

.

ตอนแรกกะว่าจะเอาเป็นพวงกุญแจ แต่เค้าไม่ได้ระบุไว้ในข้อบ่งใช้

พิมเลยไม่กล้าเอาไปเป็นที่ห้อยพวงกุญแจ

((เป็นไงค่ะ พิมทำตามข้อบ่งใช้ ดีแม๊ะ ^^))

.

.

พิมขอขอบคุณ คุณเนส เจ้าของ ของขวัญชิ้นนี้มากนะค่ะ

พิมคงไม่มีอะไรจะมอบให้ นอกจากมาเขียน blog สรรเสริญไว้ในหน้านี้ 5555+

.

.

ของขวัญชิ่นนี้มีค่าสำหรับพิมนะ

เพราะเพื่อนโอ ซิ โม่ บอกเราไว้ ในไดอารี่ของเพื่อนว่า

.....คนรับต่างหากคือผู้ที่กำหนดคุณค่าของสิ่งนั้น.....

.

.

เพราะพิมรู้ว่า ตุ๊กตาแบบนี้ ใครๆก็ทำได้ ((แต่ก็ยกเว้นพิมนะ แหะๆ ^^”))

เรื่องราคา ไม่ต้องพูดถึง

.

.

แต่สิ่งที่มีค่า คือ คุณค่าและราคา ของน้ำใจ ของเพื่อนคนนึงทางไดอารี่

ที่ตั้งใจทำให้พิมตะหาก

.

.

ดีเนอะ บางที มิตรภาพ ที่ผ่านทางเรื่องราวที่พิมเขียน

ก็มักมีสิ่งดีๆ เข้ามาเสมอ ขอบคุณทุกๆคน

หรือคนที่อยู่ไกลๆ ทั้ง SMS และโทรมาถามสารทุกช์ สุกดิบ

รวมถึงคนเพื่อนๆคนอื่นที่เป็นชาว Diarist เหมือนกัน และที่เป็นแค่นักอ่านเท่านั้น

.

.

อาจไม่มาก ไม่น้อย

แต่ก็พอที่จะทำให้พิมยังมีแรง โลดแล่นในสายของการเป็น Diarist อย่างไม่ท้อใจ

.

.

.....ว่ากันด้วยเรื่องภาพยนต์.....

เดือนนี้ เป็นเดือนที่มีหนังดีๆเข้าหลายเรื่องมาก ว่าป่ะค่ะ

.

.

เรื่องนั้นก็ดี เรื่องนี้ก็น่าดู

เรื่องนั้นก็สนุก เรื่องนี้ก็น่ารัก เยอะมากมายก่ายกอง

.

.

ไอ้จะให้ตามดูทุกเรื่องก็คงไม่ไหว กระเป๋าตังก์เบาหวิวกันพอดี

.

.

เราเลยเลือกไปดูเฉพาะหนังที่อยากดู((เหมือนกัน))เท่านั้น ^^

ถือว่าเป็นวิธีประหยัดอย่างนึงนะ

.

.

เดือนนี้ผ่านมาแล้ว 2 อาทิตย์ เราดูหนังไป 3 เรื่อง ชิวาว่า ,องค์บาก2

และเรื่องล่าสุดที่ไปดูก็เป็นเรื่อง ที่ชื่อเรียกลำบ๊าก ลำบาก

.

.

The day the earth stood still

.

.

อื้มมม...สมกับเป็นหนังฟอร์มใหญ่ ส่งท้ายปีนี้นะ

เพราะว่ามันดู ยิ่งใหญ่จริงๆ โดยเฉพาะไอ้ก้อนกลมๆโตๆที่โผล่ออกมาให้เห็นง่ะ -_-“

.

.

แต่ถ้าใครเป็นคอหนังพวก Sci-fi วันสิ้นโลก หรือวันโลกพินาศ อะไรเทือกนี้

ก็อาจจะยังไม่สะใจเท่ากับการได้นั่งดูหนังอย่างเรื่อง The day after tomorrow

.

.

หรือน่าขนลุกอย่าง Water World

.

.

หรือสะเทือนใจเท่ากับ อามาเกดอน Y^Y เท่าไหร่นัก

.

.

War of the World ก็หนุกนะ แต่มนุษย์ต่างดาว ตายง่ายไปหน่อย -_-“

.

.

เพราะถ้าเทียบกัน เรื่องนี้ความยิ่งใหญ่ของฉากที่ทำล้ายล้างโลก ยังมีให้เห็นน้อยมาก

((ภาพจากทุกมุมโลก จะโผล่มาให้เห็นทางข่าวทีวี ซะส่วนใหญ่

ซึ่งก็เอาแฟ้มภาพข่าว มาหลอกคนดูมากกว่า))

.

.

เอาเป็นว่า หนังเรื่องนี้จะให้แง่คิดแนวจิตวิทยา และปลุกกระแสจิตสำนึกของมนุษย์โลก

มากกว่าจะไปเน้นฉากโลกพินาศ

.

.

แต่ถ้าใครที่อยากดูฉากแบบคลื่นน้ำอลังกาลท่วมโลก

ก็คงต้องรอดูเรื่อง 2012 ละกันนะค่ะ

เพราะว่าเรื่องนี้ เป็นเจ้าของผลงานอันเดียวกัน The day after tomorrow

.

.

รับรองเราจะได้เห็น ฉากที่ทำให้ตื่นตระหนกในวันสิ้นโลกของมนุษยชาติ อย่างสะใจแน่นอน

((มี Trailer ให้ดูทาง you tube ค่ะ ลอง key ตัวเลข 2012 ก็จะเจอแล้ว

ภาพน่าขนลุกมากเด้อ ~_~”))

.

.

แต่การรอคอยอาจนานนิดนึงนะ กรกฎาคม 2009 โน่นแหละ หึ หึ หึ

เพราะพิมเองก็รออยู่ค่ะ ((เป็นแฟนหนังแนวนี้นี่นา เลยต้องหาข้อมูลไว้หน่อย))

.

.

โอ้โห พล่ามมาเยอะ เหมือนเป็นพวกกูรูหนังซะอย่างนั้น

อิอิ ก็ไม่หรอกค่ะ แต่ว่า พิมเป็นพวกที่ชอบอ่านอะไรเกี่ยวกับ วิจารณ์หนัง ซะมากกว่า

.

.

ไม่ว่าหนังจะฉายแล้ว หรือยังไม่ฉาย ดูแล้ว หรือยังไม่ดู หนังเก่า หนังใหม่

ก็จะมาหาอ่านเอามุมมองของ นักวิจารร์มาอ่าน และวิเคราะห์ดู

.

.

เพราะหนังบางเรื่อง เราดูแล้ว พอหนังจบ เรากลับมีคำถามต่างๆมากมายในหนังเรื่องนั้น

.

.

เอาง่ายๆ เลยนะ อย่างล่าสุด องค์บาก 2 นี่แหละ แม่เจ้า!!! ออกมาจากโรง มึนตึ๊บเลย _*_

ประมาณว่า เอ้า!!!หนังจบแล้วเหรอ

.

.

หรืออย่างเรื่อง รักแห่งสยาม นี่ก็ งง กับตัว พลอย เฌอมาลย์ เธอเป็นใครกันแน่???

และอีกเรื่องที่ งง ไม่หาย กับเรื่อง พลอย หนังเรื่องพลอย ต้องการบอกอะไรกับเรา???

ส่วนเรื่อง Body ศพ 19 ก็เป็น 1 ในหนังที่ดูแล้ว แบบว่า เฮ้ย!!!อะไรว่ะ ทำไมเป็นงี้เนี่ย??? งง

.

.

แต่พอพิมมาลองหาอ่าน บทวิจรณ์หนัง ต่างๆเหล่านี้ ก็ทำให้กระจ่างกะปมต่างๆในเรื่องมากขึ้น

.

.

ประมาณว่า อ่านแล้วก็ อ้อออออ......มันเป็นแบบนี้นี่เอง

.

.

อื้มมมมม บางทีที่เราเข้าไปดูหนัง

ผู้สร้างเค้าก็ไม่ต้องการแค่จะยื่นแต่ความบันเทิงให้เราเสพหรอกค่ะ

.

.

เค้าก็ใส่อะไรไว้ในนั้นบ้างแหละ อยู่ที่ใครจะหยิบสิ่งที่เค้าแทรกไว้

เอามาคิด เอามาตรองได้ก็เท่านั้น

.

.

และพฤหัสนี้ Happy Birthday ก็จะเป็นอีกเรื่องที่เรา 2 คนจะตีตั๋วเข้าไปดู

.

.

พิมไม่ได้คาดหวังกะหนังของ พี่อ๊อฟมากมาย เพราะ Me myself รักจงเจริญ

ก็เป็นหนังรัก แบบประมาณ ต้มจืดสาหร่ายใส่คนอร์ ในสไตล์เค้า

.

.

แต่ Me myself ที่ไปดูเพราะอยากเห็นพระเอกเซอร์อย่าง อนันดา

แปลงกายเป็นกระเทยเท่านั้น

ซึ่งก็ผิดหวังนะ ยังไม่มีความสมจริงเท่าไหร่

เพราะภาพของ อนันดา ตอนนั้น ยังดูเป็นชายหนุ่มอารมณ์ติสต์

ที่แผลง อยากทาปากแดง อยากใส่รองเท้าส้นสูงตะหาก

.

.

ต่างจากพี่อ๊อฟ ผู้กำกับ ที่ถ้าลองได้เล่นบทตุ๊ด แต๋ว กระเทยแตก แหกปากวีนเมื่อไหร่

เรากลับ in และเชื่อได้ง่ายกว่ามากโข

.

.

Happy Birthday ที่หยิบเอา อนันดา มาเล่น ((แอบเอียนเล็กน้อย))ในบทชายหนุ่มผู้แสนดี

ก็ยังไม่รู้หรอก ว่าจะยังไง ดูจาก Trailer ของหนังที่ดูหลายรอบ

ทั้งจากโรง และ You tube แล้ว ก็พอจะเดาทางได้

.

.

งานนี้ก็คงได้เรียกน้ำตาคนดูกันบ้าง ไม่มากก็น้อยนะ

.

.

ที่พิมจะไปดู ไม่ได้หวัง ว่าหนังเรื่องนี้จะทำให้ต่อมน้ำตาแตกพลั่กๆแต่อย่างใด

แต่ที่จะเข้าไปดู เพราะอยากรู้ว่า.....

ผู้ชายคนนึงจะทำยังไง ให้ผู้หญิงคนนึงได้รับรู้ว่า เค้า ดีพอ หรือยัง???

.

.

เพราะชีวิตจริง

พิมเองก็เป็นผู้หญิง คนนึงที่อยากรู้ว่า ผู้หญิงอีกคนนึง เค้าจะทำยังไงให้เรารับรู้ว่า เค้าดีพอ ^^

.

.

ปล. ก่อนเข้าไปดูหนังเรื่อง The day The Earth เราไปหา สเต๊กทานกันค่ะ ((สเต๊กอีกแล้ว))

ปล.1 อาหารร้านนี้อยู่ในซอย ตรง Big C อาหารอร่อยและไม่แพงเลย ที่สำคัญได้สเต๊กชิ้นโตมาก

....Party ส่งท้ายปี่เก่า ต้อนรับปีใหม่......

เพื่อนๆคงได้อ่าน blog ที่อัพงานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่า

Fancy night ที่บ้านน้องปิม ((น้องปอบ คนสวย)) แฟนสาวของพี่บีย์ ((บินลาเดน)) มาบ้างแล้ว

.

.

ไอ้เราก็ไปด้วย ว่าจะเนียนให้ไปอ่านของท่านอื่น

เพราะบรรยากาศโดยรวม เพื่อนๆคนอื่นเขียนได้ดี อยู่แล้ว ก็ยังไงๆอยู่

.

.

วันนี้ เลยขออัพในมุม ของตัวเองมั่งเนอะ

.

.

เริ่มจาก concept แต่งตัว

คิดๆๆๆ คิดอยู่หลายวัน กรุจะแต่งเป็นอะไรดีว่ะ????

แล้วเด็กแว๊นซ์อีก แต่งเป็นไรดีหนอ????

.

.

เอาตรีน อิพุก ก่ายหน้าผาก หลายวัน หลายคืน ก็คิดไม่ออก

.

.

จนมาสรุปเอาได้ว่า

ดิชั้น concept ขอสวยไว้ก่อนได้ป่ะล่ะ หึหึหึ ^^”

((ส่วนของสามี เออ...ค่อยคิดก็ได้ ไว้ก่อนๆ))

.

.

ดิชั้นเลยปิ๊ง!!!ขึ้นมาได้ว่า

ชื่อ Pim = P เหรอ ต้องสวย เริ่ด เชิ่ด และเมา

กรี๊ดดดด >.< งั้นกรุจะเป็น Paris Hilton

.

.

ได้ concept ตัวเองแล้วหนิ จากนั้นก็ช่วยกันคิดกะของเด็กแว๊นซ์

เหอะๆๆๆ เอาว่ะ ของสามี เล่นไม่ยาก อย่าเยอะเลย ((มาเยอะที่กรุดีกว่า)) 5555+ ^O^

.

.

ดิชั้นเดินหาชุดอยู่ 3 แหล่ง shopping ชั้นนำค่ะ

มิใช่พารากอน มิใช่เอ็มโพเรี่ยม และมิอาจใช่สยาม

หากแต่เป็นตลาดนัด เปิดท้ายเราๆ นี่แหละพี่น้องงง !!!

.

.

เกิดมา ก็ไม่เคยมีชุดเดรส กะเค้า แต่ก็ต้องใส่ -_-“

((เพราะคุณนาย Paris หล่อนมักใส่ เดรส ที่มันดู feminine มากๆ))

.

.

แล้วววววว!!! กรุก็ดั๊นไปได้ อิผ้าพันคอสี Shocking pink ก่อน

ป๊าดดดดโถ่ว!!! แล้วไอ้จะไปหาชุดที่มันเข้ากะ ผ้าพันคอสีนรกอย่างนี้มันยากม๊ากกก

((แล้วทำไม มรึงไม่หาชุดให้ได้ก่อน แล้วค่อยหา Accessory ก็ไม่เข้าใจตัวเอง -_-“))

.

.

แต่ก็ไม่เกินความสามารถของดิชั้น Paris สระแก้ว ค่ะ ^^

.

.

ได้ผ้าพันคอ ได้ชุด แล้วก็ได้แว่นตากรอบขาวอันใหญ่((ใส่แล้วตาโตเหมือนแมงปอมั่กๆ))

.

.

และหากจะให้เข้ากะ Fashion น้อง Paris สิ่งที่ขาดไม่ได้ อีกอย่างคือ คาดผม

((ซึ่งในชีวิตกรุก็ไม่เคยจะใส่เล๊ยยย))

.

.

แล้วก็ให้บังเอิ๊ญ บังเอิญ ดันไปเจอคาดผม ลายเดียวกับเดรส

ป๊าดดดดด เหมาะเหม็ง เข้ากั๊นๆ เข้ากัน

จนสาวเอ๊ะ ((แอร์โฮสเตส)) เมียของอาจารย์ชูวิทย์ เอ๊ย!!! ไม่ใช่ Teacher ติ๊บ ถามว่า

“เอาชิ้นส่วนของ เดรสตรงไหน เอาไปทำคาดผม”

.

.

เปล๊า!!!! ซื้อมาเอง 20 บาท 5555+

.

.

งามนี้ดิชั้นเลยเริ่ด บรรเจิดด้วยงบ ไม่ถึง 500 บาท ^^

อ้อ!!! มีเพิ่มเติม ลงทุนโกรกสีผมให้อ่อนลง ((หวังจะเป็นฝรั่งด้วย))

แต่ก็ได้เท่าที่เห็นนั่นแหละค่ะ หึ หึ หึ _*_

.

.

ส่วนเด็กแว๊น ลงทุนด้วยเงิน ไม่เกิน 200 พอ!!! ^____^

((เพราะงบ ได้หมดไปกับ นัง ปารีส สระแก้วหมดแล้ว 555+))

.

.

อ้อ!!! เด็กแว๊นซ์ถูกพิม จัดแจง ((แบบตามมีตามเกิด))ให้เป็น

Tah = T นั่นก็คือ Tom Thailand

เหอะๆๆๆ เป็นไงค่ะ ง่าย และประหยัดงบบ่

((แค่จับสามี มาใส่เสื้อยืด สกรีนลายธงชาติไทย เท่านั้น เหอะๆๆ)))

ด้วยเหตุนี้แหละ สามีดิชั้น จึงได้รางวัลแต่งกายยอดแย่ เพราะเมียคิดแท้ๆ Y^Y

.

.

แต่ก็ช่างเหอะ 555+

เพราะดิชั้นได้คว้ารางวัลแต่งกายยอดเยี่ยมที่ 3 มาครอบครองเชียวน้า

.

.

เพราะที่ 1 คือ น้องปิม ที่แต่งเป็นปอบ ((acting ได้ใจไปเลยเกิน 100))

ที่ 2 คือ เจ๊แหม่ม 69 ที่แต่งเป็น Miss Thailand นางงาม ที่มีพร๊อพแบบ hi so มั่กๆ

((ทั้งกุญแจรถที่หญ่ายยยย มงกุฏเพชร พร้อมสายสะพาย ได้ข่าวว่าสามี เนรมิตรให้ -_-“))

.

.

ส่วนท่านอื่นๆ ก็มา มากมายตาม concept เด๊ะๆ

เยอะง่ะ บรรยายไม่หมด ไปดูที่ blog ตาม link ข้างซ้ายมือก็ได้เด้อออออ ^^

.

.

พูดเรื่องอาหารการกินหน่อย

วันนั้น ก่อนจะแปลงกายเป็น ปารีส สระแก้ว

ก็ลงทุนเป็นแม่ครัวซะก่อน

ไก่ทอดเกลือสมุนไพร คือเมนู ที่พิมเอาไปร่วมแจมกะเพื่อน

.

.

อร่อยมากๆ confirm อร่อยจริงๆ

((ไม่เชื่อถาม น้องฟ้า Flower เด่ะ))

.

.

ส่วนของรางวัลที่ดิชั้นจับได้คือ เปล เอ่เอ๊ะ จากสาวเอ๊ะ

((เวงกำ ได้มาก็ไม่ได้ใช้ เพราะดิชั้นเมาเปล ~_~” ต้องเอาไปให้พี่ชายที่สระแก้วนั่นแหละ))

.

.

ส่วนของเด็กแว๊นซ์ก็ได้มือกายสิทย์ ((เอาไว้ตีพี่หริ่ง เวลาเห่า อิอิ ^^))

และก็ได้ไม้แม่เหล็กกายสิทย์ เอาไว้ดูดของที่เป็นเหล็กไกลๆ ((เพื๊ออออ -_-“))

จากน้องแอน Army Ann นางผู้เจิดจ้า ของตำรวจ ญ พัช Police Girl เค้า

.

.

นอกจากนี้ เพื่อนสาวฟ้า ผู้ใจดี ยังแบ่งกางเกงในเข้าวิน((เอ๊ย!!! ไม่ใช่สิ เค้าเรียก จี-สตริง ))

ที่น้องเจย์ Panda สามีของ อิเจ๊ 69 เค้าเอามาจับตะหาก

ก็ด้วยความที่...นะ....ฟ้าจะเอาไปใส่เองทั้งหมดก็คงลำบาก -_-“

.

.

งานนี้เพื่อนๆ สนุกและขำๆๆๆๆ กันมากๆ เพราะบรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

ทั้งสาวไผ่ red devil ที่ประกาศว่า “ดีใจที่มีภรรยาเป็นคนแรก” ((พูดไปพร้อมทำหน้าหื่นไป))

อย่างเจ๊ปิ๊ Hip Hop ((เบี้ยน)) ซับโย๋วๆ

.

.

น้องหมึก ทหารกล้า กะน้องมึน มาดามหมึก ภรรยาสุดที่เลิฟ ที่มาช้ากว่าชาวบ้าน

แต่ไม่เป็นไร มาพร้อมของอร่อย

((ที่ทำกรุท้องเสียไปหลายรอบ เพราะส้มตำหอยดอง แต๊ๆ!!! Y^Y))

.

.

ปิดท้ายด้วยการพร้อมมมมใจกันแกล้งอิปารีส

ด้วยการรวมหัวกัน ซ่อนตัว ขณะที่ดิชั้นเดินเข้าห้องน้ำ -_-“

.

.

พอออกมา ดิชั้นก็พบแต่ความว่างเปล่า T^T

.

.

ก็เข้าใจอะน่ะ ว่าสิ่งที่ทุกคนต้องการคือคำตะโกน ของอิปารีส

ตอนออกมาจากห้องน้ำแล้วไม่เจอใครว่า

“เฮ้ย!!! หายไปไหนหมดว่ะ”

.

.

แต่!!!! กรุก็ไม่ตะโกน ((ตามแผนชั่วร้ายนั้น)) หึ หึ หึ ^^”

หากแต่กรุ กลับมานั่งละเลียดเบียร์ พร้อม กินทาโร่ต่อ

((หาได้ สะทกสะท้านไม่))

.

.

เพราะหวังว่า เดี๋ยวพวกคุณทั่นๆ ทั้งหลายก็ออกมาเองแหละ

แหมๆๆๆๆ หน็อยแน่ พากันไปหลบอยู่ได๊ ตั้ง 14 คน

ไม่อึดอัดกันมั่งเร๊อะ!!! พี่น้องงงงง!!!

.

.

งานนี้ทำให้เห็นแล้วจริงๆว่า

เพื่อนๆ แมร่ง !!! โคตร รักกรุเล๊ยยยยย Y^Y

.

.

ปล. งานสนุกและประทับใจสุดๆค่ะ

ปล.1 ขอบคุณกะของขวัญที่เพื่อนๆมามอบให้

ปล.2 ดีใจกะรางวัลที่ได้รับเป็นแผ่น DVD

ปล.3 แต่เนื่องด้วยเครื่องเล่นที่บ้าน ยังไม่ได้รับการศึกษาดีพอ จึงอ่าน DVD ไม่ออก

ปล.4 เลยคิดว่า ปีหน้าฟ้าใหม่ จะเอามันไปเข้าเรียนซะหน่อย เผื่อจะอ่านได้

ปล.5 เราทั้งคู่ ได้เอาประกาศนียบัตรอันทรงเกียรติ ติดไว้ที่ผนังบ้านแล้วเรียบร้อย

ปล.6 หวังว่าจะเอาไว้ให้ลูกๆหลานๆ ชิวาว่า ของเราได้พูมจายยย ในตัวแม่พิม ปารีส สระแก้ว และ ป่าป๊า ทอมไทย

....แล้วเจอกันเสาร์นี้....

-_-“ เอ่อ....เนื่องจากที่เล่าให้ฟังว่า

หยุด 3 วันซ้อนที่ผ่านมา

.

.

กิจกรรมส่วนใหญ่จะเป็น กิน นอน เที่ยว ดูหนัง

.

.

แล้วแดรกยังกะห่าลงขั้นเทพขนาดนั้น -_-“

ไม่ต้องเดาก็คงรู้เนอะ ว่าผลจะออกมายังไง Y^Y

.

.

เช้าวันจันทร์ ณ.เครื่องชั่งน้ำหนัก ประจำคอนโด ที่คุ้นเคยกันดี

.

.

เครื่องชั่งพร้อม!!!1 บาทพร้อม!!! อิพิมพร้อม!!!((ทำใจแล้ว...เหร๋อออออ))

.

.

เสียงเพลงของเครื่องดังขึ้น ((ช่างเป็นเสียงที่ทรมานความรู้สึกเหลือเกิน))

พร้อมตัวเลขดิจิตอลที่บ่งบอกถึงน้ำหนักของคนชั่ง สีแดง บะลั่กกั่ก

.

.

>.< กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

.

.

น้ำหนักกรุขึ้น 2 โล โอ้ววววววววววแม่จ้าววววววววว!!!!!!!!!

.

.

ไม่จริ๊ง ๆๆๆๆๆๆๆ

Y^Y

.

.

นี่นับว่าเป็นสิ่งที่สะเทือนใจที่สุดในรอบ หลายเดือนที่ผ่านมา

ทำไม๊ ทำไม๊ ทำไม๊ ทำไม๊ ฮือๆๆๆๆ ทำไมต้องเป็นอย่างนี้

.

.

เรื่องนี้สำหรับคนอื่น กรุไม่รู้ แต่สำหรับกรุ มันเครียดว้อยยยย!!!!

((โกรธตัวเองเป็นที่สุด ที่ตามใจปากอย่างนี้))

.

.

มันกลับมาอีกแล้ว ภาวะหลอนเรื่อง นน.กลับมาอีกครั้ง

.

.

งั้น.....เทพเจ้า 4 ส. สุกี้ ส้มตำ สลัด สับปะรด ของกรุ ก็ต้องกลับมาอีกครั้งแล้วสิ

((หลังจากที่ หลงระเริง กับเบียร์ เนื้อสัตว์ เค๊ก โดนัท ไอติม มาได้ซักพัก))

.

.

ครั้งนี้ขอเพิ่มด้วย กาแฟคอโรฟีล ((ไม่รู้หรอกว่าดียังไง แต่เค้าว่าทำให้ผอม))

ก็ซื้อมาๆๆๆๆ

.

.

เครื่องดื่ม เมล็ดแมงลัก ((เค้าว่าจะทำให้อิ่มนาน))

ก็ซื้อมาๆๆๆๆ

.

.

((เหมือนโดน มนต์สะกด คนขายมันว่าอะไร ก็เชื่อหมด))

.

.

ระหว่างวัน ถ้าหิวก็กินชาเขียวร้อนๆ ไปเยอะๆๆๆ

((เค้าว่าชาเขียว ช่วยลด นน.ได้))

ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันก็ทำให้อิ่มได้นะ น้ำชาเนี่ย -_-“

.

.

พอแระ เลิกพูดๆ เครียดสาดดดด Y^Y

.

.

เออ...ลืมเล่าเรื่องเครียดอีกอย่างนึ่ง

อย่างที่รู้ๆกันว่า จะมี party concept ((แปลกๆ))จัดขึ้น ณ.บ้านแฟนพี่บีย์ เสาร์นี้

.

.

ด้วยความที่พิมตีโจทย์ที่ให้ไม่แตก ((ไม่รู้ว่ามันตีความยาก หรือว่ากรุโง่ก็ไม่รู้นะ -_-“))

เลยต้องเดือดร้อน อิเจ๊แหม่ม ช่วยอธิบายหน่อย ^^”

.

.

ทั้งเรื่องชุด และเรื่องของขวัญ

กรุล่ะ ง๊ง งง ในตอนแรก _*_

.

.

พอได้รับความกระจ่างเท่านั้นแหละ

จากที่เครียดเอาตรีน ก่ายหน้าผาก ((ต้องตรีนอิพุก ด้วยนะ อิเจ๊บอก -_-“))

.

.

ก็เลยลด เหลือแค่เอามือก่ายหน้าผากแทน

.

.

ก็ยังดีว่ะ ยังได้รับความกระจ่างแล้ว

แต่จะหาชุดอะไร หาของขวัญอะไรให้ตรง concept เนี่ยดิ

ยังคงเครียดอยู่

.

.

คิดๆๆๆๆๆๆคิดอยู่ 1 วัน 1 คืน

โป๊ะเช๊ะ!!! คึ๊ออกแระ

.

.

แล้วเจอกันคร๊าบบบบ พี่น้องเสาร์นี้ หึ หึ หึ ^^”

.

.

....กิจกรรมวันหยุด 3 วันซ้อน.....

~____~” เฮ่อออออ หายไปหลายวัน

.

.

พรุ่งนี้ก็ได้หยุดอีก ดีใจๆ ^___^

.

.

ที่ผ่านมา หยุด 3 วันซ้อน หลายคงก็คงมีกิจกรรมไปโน่นมานี่

((อิจฉาก็แต่พัชแหละ ได้ไปต๊ะเลลลลล อิอิ))

.

.

เราสิ ไม่ได้ไปไหน ได้แต่พากันล่องอยู่ 3 จว.

กรุงเทพ-สมุทรปราการ-ปทุมธานี

.

.

อย่างที่บอกว่าวันที่ 4 มีนัดกะพวกไซไปกินเบียร์ที่ CTW

.

.

วันนั้นรถติดม๊ากกกกก ((คนเยอะ รถแยะ))

นั่งอยู่ในรถ บ่นไป เซ็งไป

แล้วก็เปิด เพลง no more tears ดังๆ ((แก้เครียด))

.

..

แหกปาก ^O^ ร้องเพลงกัน 2 คนในรถ

ใครไม่รู้ คงคิดว่า“อิ 2 คนนี้บ้าแน่ๆ” -_-“

เออ...เกือบบ้าแล้วแหละ สาดดดด

.

.

ไปถึง CTW พวกแอลกอฮอร์ลงเลือดเยอะม๊ากกกก

ไม่มีที่นั่งให้พวกเราเลย

ไซบอกว่าได้คิวที่ 81 -_-“ ((ป๊าดดดด!!!พูดจริงง่ะ))

.

.

เลยพากัน move ไปที่ esplanadeรัชดา ดีกว่า

ที่นั่นลานเบียร์ Heineken เล็กๆ

เล็กมาก เล็กจนไซพูดว่า

“มันกลัวรวยหรือไงว่ะ ทำลานแค่นี้” _*_

.

.

คืนนั้นแอบเอา cake ไป surprise ให้เด็กแว๊นซ์อีกรอบ

แต่ก็ไม่รู้ว่า surprise หรือเปล่า เพราะเจ้าตัวหอบเค๊กไป หอบเค๊กมาเอง

ตั้งแต่ CTW ยัน esplanade หึ หึ หึ ^^”

.

.

ด้วยความที่พากันกินได้ตามเป้าที่เค้าตั้งไว้

เลยได้ก้อนน้ำแข็งมหัสจรรย์มา 1 ก้อน

((ก้อนน้ำแข็งกระสือ ส่องแสงได้))

อิพิม รีบริบเก็บเข้ากระเป๋า

โดยไม่ถามน้องๆว่า มีใครจะเอามั๊ย

แหะๆ ยึดเองเลย

((แก่แล้ว แต่ยังอยากได้ของเล่นอยู่))

.

.

วันที่ 5 วันพ่อ ((พิมรักพ่อนะ แต่ไม่แสดงออก เหอะๆๆ))

.

.

ยามบ่ายคล้อยๆ

เราพากันไปดูหนังที่รอคอยมาทั้งปี ((ไม่ใช่องค์บาก 2 หรอกนะ))

แต่เป็นเรื่อง Beverly hill Chihuahua ตะหาก 555+

.

.

ใครๆก็รู้พิมเลี้ยง ชิวาว่า ตั้ง 4 ตัว มีหรือจะพลาดหนังน่ารักๆอย่างนี้

.

.

แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ หนังน่ารักมาก สนุกมาก

น้องหมา เดิ้น สุดๆ ((ใช้น้ำหอม Chanel no.5 ด้วย 5555+))

.

.

คิดแล้ว ก็อยากหาซื้อ รองเท้าน้องหมาน่ารักๆ ให้น้องพุก

เหมือนนางเอกในเรื่องซะหน่อย อิอิ

.

.

ออกมาจากโรง รู้สึกรักชิวาว่า ขึ้นมาอีก 100 เท่าเลยทีเดียว

.

.

ตกดึก เราพากันแว๊นซ์ไปสนามหลวง

เพื่อไปดูไฟประดับ

แม่เจ้า!!!!คนเยอะม๊ากกกกก

เด็กแว๊นซ์ก็เยอะมากกกกกก

.

.

ไม่ได้เก็บรูปไฟไว้เลย ((ขี้เกียจ คนเยอะเกิน))

.

.

โชคดีที่เราแว๊นซ์ไป ถึงจะรถเยอะแค่ไหน

เราก็ซอกแซก โฉบโน่น โฉบนี่

กลับบ้านได้สบาย สนุกมาก

((เสียดายอากาศไม่เย็นเท่าไหร่))

.

.

วันที่ 6 เราพากันจรรีไปที่ Future รังสิต

เด็กแว๊นซ์ พาไป dinner กับครอบครัวของเค้า

((ฉลองในวันคล้ายวันเกิดพร้อมครอบครัว))

ณ.ร้านอาหารชื่อดัง

((ความจริงก็ MK น่านแหละ เหอะๆๆ))

ช่างเป็นร้านอาหาร สำหรับครอบครัวจริงๆ

.

.

อยู่กันครบ พ่อ-แม่-ลูก((ทั้ง3)) และลูกสะใภ้ สวยๆ อย่างพิมอีก 1

.

.

ความหิวหาได้ทำให้ดิชั้นเขินอายไม่

ได้แต่สะกิดเด็กแว๊นซ์ให้ส่งเสบียงที่เอื้อมไม่ถึงให้หน่อย

“เป็ดง่ะ เป็ด ๆๆๆเค้าจะกิงเป็ด เป็ด เป็ด เป็ด” ^^”

.

.

ครอบครัวนี้น่ารักมาก

โดยเฉพาะคุณพ่อ ที่ทำให้พิมขำ ^o^ ตลอดงานเลย 5555+

.

.

ขากลับแวะหาเพื่อนสนิท แถวแม็คโคร

แล้วก็พากันนั่งก๊งเบียร์กันอีก 3 ขวด

ค่อยพากันกลับบ้านได้

.

.

เช้าวันที่ 7 ต้องตื่นแต่เช้า

เพราะเด็กแว๊นซ์ มีนัดซ้อมดนตรีแต่เช้า

((ซ้อมดนตรี เพื่อเล่นในงานปีใหม่ ของออฟฟิศเค้า))

.

.

เด็กแว๊นซ์ได้เป็นนักร้องนำด้วยนะ

((เค้าร้องเพลงเพราะนะ เชื่อเหอะ เพราะจริงๆ -_-“))

.

.

โอ้วโหววววว ไอ้เวลาซ้อมก็ไม่เท่าไหร่หรอก

แต่เวลารอให้นักดนตรีมาให้ครบนะสิค่ะ

เล่นเอากรุงอน หน้าคว่ำเลยสาดดดดด Y^Y

.

.

งานนี้พิมเลยได้รางวัลในการปลอบใจคน((แก่))ขี้งอน

โดยการพาไปกินอะไรก็ได้ที่อยากกิน

.

.

เราเลยพากันไปกิน steak ร้านแถวรามอินทรา

((ราคาไม่แพงค่ะ แต่ปริมาณน้อย เลยเหมือนซื้อของกินแพงๆในบัดดล -_-“))

.

.

และปิดท้ายด้วย แวะซื้อไอติมกิน

อย่างที่บอก สำหรับพิม รัมเรซิ่น 6 ลูกเอาไม่อยู่

เราเลยตกลงกันว่า

“งั้นไปซื้อมากิน เป็นถังเลยละกัน”

.

.

เด็กแว๊นซ์ก็ไม่น้อยหน้านะ

ด้วยความที่ มันฝรั่งทอด ที่ร้าน steak ที่สั่งกิน ได้น้อยม๊ากกกก

ยังกินไม่สะใจว่างั้นเหอะ

“งั้นเราก็ไปซื้อถุงใหญ่ๆ มาทอดเองเลยละกัน”

.

.

ช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเสียเหลือเกิน

ร้องคาราโอเกะไป กินไอติม 1 ถังไป กินมันฝรั่งไป ^^

.

.

พอค่ำๆ กิจกรรมก็ยังไม่หมดนะ

เราพากันไปดูหนังที่คนทั้งโลกรอคอย

คราวนี้ก็เป็น องค์บาก 2 แระ

.

.

หนังมันส์ค่ะ แต่อย่าเอาเนื้อหานะ

เอาสู้กันแบบมันส์ๆ ซาดิสต์ๆง่ะ

ช๊อบบบบบ จา พนม คนอะไร เก่งเกินมนุษย์จริงๆ _*_

.

.

ดูหนังเสร็จ ก็ปิดท้ายวันหยุด 3 วันซ้อน

ด้วยส้มตำปูปลาร้า ต้มแซ่บ ไส้ย่าง น้ำตก และปากเป็ดทอด

.

.

กลับบ้านนอนอย่างมีความสุข

เพราะหนังท้องตึง

หนังตาหย่อนแล้ววววว ^^ ฮ้าวววววว ZZZZzzzzzz…..

.

.

ปล. ครอบครัวตะเองน่ารักมากๆค่ะ เค้ารู้ว่าตัวเองดีใจ ที่พิมเข้ากะครอบครัวตัวเองได้สบาย

.

ปล.1 วันนี้ วันที่ 9 ครบ 7 เดือนแล้วที่เรารู้จักกัน

.

ปล.2 ขอบคุณสำหรับเวลา 7 เดือน ที่เรามีแต่ความเข้าใจ

.

ปล.3 ขอบคุณที่มอบแต่สิ่งดีๆให้ดี้แก่ๆคนนี้

.

ปล.4 ยังคิดหาชุดและของขวัญวันปีใหม่ไม่ไดว้อยยยย เครียด -_-“

.

.

....T h e ~p r e $ e n t $......

เริ่มต้นเวลา 0.01 น. ของวันที่ 2 ธค.

วันเกิดของเค้า

.

.

ดับไฟ จุดเค้ก เป่าเทียน~~ มอบของขวัญ เท่านั้นแหละ

สำหรับ surprise เล็กๆของพิมที่มอบให้เค้า

.

.

ดีใจ ที่ตะเองชอบของขวัญที่มอบให้ ^^

.

.

แม้เวลาเพียงไม่กี่เดือนที่เรารู้จัก

พิมก็รู้ว่าเค้า น่าจะพอใจ กับของขวัญประเภทไหน

.

.

คงไม่ใช่ดอกไม้ช่อสวยๆ

คงไม่ใช่เค้ก ก้อนโตๆ

คงไม่ใช่ของขวัญที่มากด้วยราคา

.

.

หากแต่มันต้องมากด้วยประโยชน์ใช้สอยตะหาก

.

.

พิมจึงเลือกที่จะซื้อของใช้ที่จะให้ตะเองติดตัวไว้ใช้ทุกครั้ง

ที่ตัวเองต้องออกไปไหนมาไหน

.

.

และพิมรู้ว่าตะเองต้องเก็บมันเอาไว้ใช้ได้อีกนานเลย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เพราะเมื่อวาน เป็นวันดีๆ

เราเลยพากันไปเดินซื้อของขวัญ ((ที่เด็กดีได้จากพี่ที่ทำงานดีใจด้วยค่ะ))

ณ.เซ็นฯแจ้งฯ((เห่อ ค่ะเห่อกะห้างเปิดใหม่))

.

.

และด้วยที่ต่างก็พากันไปด้วยความหิวโหย

เลยอิ่มแปร้ ด้วยหม้อร้อน บุฟเฟ่ต์ จนท้องจะระเบิด -_-“

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

กลับมา จิตไม่ตก T^T

อิพิมกินยาระบายหวังจะให้ทุกสิ่งอันที่ยัดตะบันเข้าไปออกมาให้หมด

.

.

แต่ จนแล้วจนรอด ตอนนี้กรุก็ยังไม่ขี้ ~__~” เฮ้ออออ.....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ปล. ประกาศๆ

เนื่องจากเพื่อนไซ ((คนต้นคิด แต่ให้ดิชั้นป่าวร้องแทน -_-“))

ชวนกินเบียร์ที่ลาน CTW พรุ่งนี้ ((4-ธค.))

.

.

จึงใครขอเชิญ ญาติสนิทมิตรสหาย ทุกๆท่าน

ไปร่วมเมาเบียร์กันโดยถ้วนหน้า

.

.

ซึ่งงานนี้ ขอสัญญาว่า ข้าพเจ้าจะเมานิสสสสสเดียว

.

.

แล้วเจอกันเด้อออออ พี่น้องงงงง !!!!

^^

.

.

....Happy birthday ค่ะคนดี....

.

.

วันนี้วันที่ 2 ธันวา

สำหรับใครหลายๆคน วันนี้ก็คงเป็นวันแสนจะธรรมดาวันหนึ่ง

.

.

พิมเอง เมื่อก่อน วันนี้ ก็เป็นเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา

ไม่ได้รับรู้หรอกว่า วันนี้จะเป็นวันสำคัญอะไร

.

.

แต่จากนี้ ทุกวันที่ 2 ธันวา ก็จะเป็นอีกวันหนึ่ง

ที่เราจะจดจำไว้ ว่าเป็นวันสำคัญสำหรับคนๆหนึ่ง

.

.

เพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของเค้า

คนที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตของพิม ให้สมบูรณ์

.

.

ในวันนี้ คงไม่มีของขวัญ อะไรจะมอบให้

นอกจาก “หัวใจ”

.

.

>.< กรี๊ดดดด ฟังดูดีเนอะ

.

.

เออ...จริงๆ ถ้าวันนี้ไม่มีอะไรให้

แค่ “หัวใจของพิม” ก็พอแล้วม๊างงงงงงง

เนอะๆๆๆๆ ^^

.

.

อะล้อเล่งๆ

แหมๆ วันเกิดคนรักทั้งที ไม่มีอะไร surprise ให้ก็ยังไงอยู่

และเมื่อคืน พิมก็ปฏิบัติการ สะใภ้ ไปแล้ว ^^

.

.

แต่จะ surprise ยังไง พรุ่งนี้จะมาเล่าให้ฟัง

รับรองว่า งานนี้ เจ้าตัว ถึงขนาด ตกใจ ประหลาดใจ เอ๋อ เหวอ ดีใจ จนน้ำตาปริ่มเลยทีเดียว

ที่สำคัญ ยิ้มมมมม ^_______^ ไม่หุบเลยด้วย 5555+

.

.

มะ คราวนี้มาอวยพรกันมั่ง

.

.

ปีนี้ เป็นปีแรก ที่พิมได้มีโอกาศอวยพรวันเกิดให้

((ใช่สิ!! ก็เราเพิ่งคบกันปีนี้นี่นา -_-“))

.

.

พิมดีใจ ที่พิมได้เป็นคนแรกของการอวยพรวันเกิดปีนี้

((ใช่สิ!! ก็พิม เสล่อ อวยพรให้ตั้งแต่คืนวันอาทิตย์ที่ 31 พย. ทั้งที่เกิดวันที่ 2 ธค.))

.

.

พิมเพิ่งรู้ว่า พิมเป็นแฟนคนแรกที่ทำ surprise ให้อย่างนี้

((ใช่สิ!! จะมีใครวางแผนซ้อนแผนได้อย่างชั้นล่ะ))

.

.

ของขวัญที่พิมให้ พิมเชื่อว่าตะเอง จะเอาติดตัวไว้ตลอด ไม่ว่าจะไปไหนมาไหน

((เพราะมันเป็นของสำคัญมาก ไปไหนก็ขาดไม่ได้นี่นา ))

.

.

พิมดีใจที่เป็นคนแรกที่ ให้คำอวยพร ให้เค๊ก ให้ของขวัญ ให้ SMS เป็นคนแรก

((วู้ๆๆๆๆ ชน๊ะ!!!))

.

.

ครบ 23 ปีแล้ว ((แอบบอกอายุ เพราะจะได้รู้ว่า มีผัวเด็ก กร๊ากๆๆๆ))

โตแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้ว พิมคงไม่ต้องบอกว่า

“ตะเอง โตแล้ว คิดเองได้”

เพราะเท่าที่คบกันมา ไม่เคยเห็นเลยซักครั้งที่ตัวเองจะทำตัวเป็นเด็ก

((ตรงข้ามมีแต่พิม ที่ยังงี่เง่าเป็นเด็ก ((โข่ง)) อยู่ เหอะๆๆ))

.

.

ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ามามีแต่สิ่งดีๆ

ขอให้สุขภาพกายและใจจงแข็งแรง

ขอให้มีความรัก ความห่วงใยที่มีให้กันอย่างนี้ อยู่คู่กับตะเองตลอดไป

.

.

ก่อนนอนเมื่อคืน ที่ตะเองบอกพิมว่า

ในวันเกิดปีนี้ ถ้าขออะไรได้อย่างนึง “ขอให้พิม อย่าทิ้งเค้านะ”

-_-“ เอ่อ......มันฟังดูแหม่งๆ เนอะ

.

.

แต่เอาเหอะ

.

.

ถ้าคุณดี ((ตลอดไปอย่างนี้)) แล้วผู้ ญ คนนี้จะทิ้งคุณไปได้ไง

((ขี้คร้าน อย่าทิ้งดี้แก่ๆ อย่างกรุไปก่อนละกัน หึ หึ หึ))

.

.

Happy birthday ค่ะคนดี เด็กแว๊นซ์ของเค้า ^^

.

.