.....แค่มรึงกะกรุ ก็พอ.....

เก่าไปมั๊ย

จะเล่าว่า วันวาเลนไทน์ เป็นไงมั่ง

.

.

เห็นคนอื่นเค้าอัพเรื่องนี้

เอาว่ะ...อัพมั่งดีกั่ว

.

.

และนี่ก็เป็นวาเลนไทน์แรกของพิมกะสามีคนนี้

((เอ๊ะ!!! ยังไง????))

.

.

ก็เป็นธรรมดา วาเลนไทน์ปีแรก ก็อยากจะทำอะไรดีๆ ทำอะไรเซอร์ไพรส์

แต่!!!!

.

.

ใจเย็นไปหน่อย

ไอ้ที่ตั้งใจว่าจะทำให้ เสร็จไม่ทัน

เลยอด!!! ไอ้สิ่งนั้นไป

.

.

ก็เอาว่ะ พื้นๆละกัน

เริ่มจากหาสิ่งที่เค้าชอบก่อน

.

.

มีหลายอย่างนะ แต่มาลงตัวที่

ของใช้ snoopy แหละ .

.

ตั้งใจคิดว่า ต้องหาง่ายแน่ๆ

เดินไปดูที่ห้างดีกว่า น่าจะเยอะ

.

.

แต่ขอโทษเหอะ แมร่ง!!!หายากฉิบหาย

.

.

เลยได้มาเป็นของใช้ น่ารักๆ .

.

แล้วก็แก้วใบใส พร้อมตุ๊กตา หน้าตาประหลาด

พร้อมข้อความ ขำๆข้างแก้วว่า

.

.

....ความน่ารัก ของเธอโดนใจฉัน

ดูซิมันเป็น “รู” แล้วรู้ไหม

รีบส่ง “รัก” มา ปิด “รู” เสียไวๆ

เนี่ยหัวใจเป็น “รูยั๊ก” อ่ะ "รัก" YOU….

.

.

เออ...ไม่รู้จะให้อะไร ในเวลากระชั้นอย่างนี้

.

.

งานนี้เซอร์ไพรส์ เวลาเลยเที่ยงคืนไปแล้ว

ให้เค้าไปเปิดหาเองที่ท้ายรถ หึหึหึ

.

.

ส่วนพิมนั้น บอกเค้าไว้แล้วว่า

วานเลนไทน์ ไม่อยากได้อะไร

((ไม่ใช่ ในชีวิตมีหมดแล้วทุกอย่างหรอก - - เพราะยังมีฐานะยากจนอยู่ อิอิ))

.

.

แต่แค่ ดอกกุหลาบ เพียง 1 ดอก

ก็พอ พอแล้วจริงๆ

เพราะก็ไม่รู้จะอยากได้อะไรนักหนา นี่หว่า

ได้อยู่กะคนที่รัก ได้อยู่กะหมาๆที่รักก็พอแล้วว่ะ

.

.

เซอร์ไพรส์ของเค้าคือ....

.

.

เช้าวันวันเลนไทน์

เมื่อพิมลืมตางัวเงียตื่นขึ้นมา

ก็เจอกุหลาบช่อเล็ก สีแดง 1 ดอก วางอยู่ที่หมอน

.

.

หึ หึ หึ เซอร์ไพร้ส์ จริงๆ

เซอร์ไพรส์ แบบทั้งที่ยังเมาขี้ตาอยู่เลย -_-“

.

.

พอเห็นกุหลาบ จากนั้นพิมก็.......หลับต่อ ZZZzzzzz…

((เพราะยังแฮ๊งค์ จาก party เมื่อคืนวัน ศ ^^))

.

.

ขอบคุณค่ะที่รัก วาเลนไทน์ หรือวันไหน

เราก็รักกันแหละ วันวาเลนไทน์ ก็เป็นแค่อีกวัน

ที่ชาวโลกอุปโหลกขึ้นมา เท่านั้น

.

.

แต่ที่สำคัญ

พิมยังคงช่วยรักษาสถิติการเสียตัวแห่งชาติ

ในวันวาเลนไทน์ไว้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องนะค่ะ

อิอิ ^^

.

.

มาต่อกันด้วยวัน ส วันแห่งความรักในยามค่ำคืน

ไม่มีไรมาก ไปเที่ยว ณ สถานที่แห่งหนึ่งย่าน RCA

((เออ...ที่เดิมนั่นแหละ จะมีปัญญาไปไหนว่ะ))

.

.

ก็เพราะยังแฮ๊งค์อยู่ ก็เพราะรู้สึกไม่สบาย

ก็เพราะรู้สึกปวดหัว ก็เพราะรู้สึกว่าคนเยอะไป

ก็เพราะกินเหล้าไม่ค่อยได้ ก็เพราะตอนเช้าวันรุ่งขึ้นต้องไปธุระ

หรือออออ.......ก็เพราะแก่แล้วววววว

.

.

เลยทำให้วันนั้น อิพิมไปยืนอยู่เฉยๆ

ไม่ dance และจิบเหล้าพอประมาณ

((ไม่ได้แดรกเยอะอย่างที่ใครๆ หมายหัวไว้หรอก))

.

.

ส่วนวันอาทิตย์

เรามีธุระกัน อื้ม...ไอ้ธุระที่ว่า

ก็คือเรื่องทำมาหากิน น่านแหละ

.

.

ทำไงได้ เกิดมาจน หนี้สินเยอะ

เลยต้องดิ้นรน หาทางหาตังก์มาเอาไว้ซื้อข้าวสารกรอกหม้อ

เพราะยังมีอีก 4 ชีวิตอยู่ข้างหลัง

.

.

หึ หึ หึ

.

.

โชคดีที่สุด ที่ได้คู่ชีวิต คอยก้าวเดินและพร้อมไปด้วยกัน

ไม่ว่าเราจะพากันลำบากแค่ไหนก็ตาม

.

.

ขอเพียงมีแค่เราก็พอ ((เน่าเนอะ))

เออ....ขอแค่มีมรึงกะกรุ ก็พอแระว่ะ....

.

.

เราพากันไปขายเสื้อผ้ามือ 2 ((เสื้อผ้าที่ใช้แล้วของตัวเอง))

ที่ตลาดปัด-วิ-กอน((เขียนยังไงไม่รู้ว่ะ แต่กรุเขียนงี้แหละ การศึกษาน้อย 5555+))

ที่ลองไปเพราะตามคำแนะนำจากเพื่อนค่ะ

.

.

เสื้อผ้าที่ได้มา ก็มีทั้งของตัวเอง และของน้องที่ทำงาน

วันแรกเราขายกัน ก็ได้หลายบาทเกินคาดอยู่

((เล่นเอาหายเหนื่อย และใจชื้น มีกำลังใจขึ้นมาเลยทีเดียว))

.

.

งานนี้เลยมีคนสนใจฝากเอาเสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้วมาขายด้วย

แต่ต้องรอคิวหน่อย เพราะล่าสุดที่ได้มาจากเพื่อนอีกคน ก็ขายได้เป็นเดือนเลย

หึ หึ หึ

.

.

ใครสนใจ อยากฝากพิมเอาเสื้อผ้ามือสองของคุณและของคนในครอบครัว

ไปฝากให้พิมขาย ก็ติดต่อพิมได้นะค่ะ ยินดีรับถึงที่ อิอิ ^^

.

.

ขอให้เป็นเสื้อผ้าที่คุณไม่เอาแล้ว ตัดใจแล้วจริงๆ แต่สภาพยังดี

ก็ใช้ได้แล้วค่ะ

.

.

ส่วนผลประโยชน์ก็ 50-50 นะจ๊ะ

.

.

แต่บอกไว้ก่อน ตลาดนี้ ขายของราคาแพงไม่ได้

เพราะถ้าตั้งราคาสูง ก็ไม่ใครสน หรือแม้แต่จะหยิบขึ้นมาดูหรอก

.

.

พิมจะบอกกะคนที่มาฝากขายที่เป็นเพื่อนๆทุกท่านให้ทราบแล้วว่า

คนที่อยากฝากขาย อย่าคาดหวังกะยอดเงินที่จะได้รับนะค่ะ

อย่าคิดถึงตอนที่ซื้อมาเป็นร้อย เป็นพัน แต่ตอนขายได้ไม่ถึง 40 บาท

.

.

เพราะถ้าคิดแบบนี้ คงต้องเก็บสะสมไว้อย่างเดิม

หรือเอาไปบริจาคดีกว่า สบายใจกว่านะ

.

.

และเมื่อตอนเย็นของวันนั้น ก็มีเพื่อนแวะไปหา

พร้อมฝากของขวัญไว้ให้ เป็นตุ๊กตาพวกกุญแจ พร้อมกระเป๋าตังก์เล็กๆ

((ขอบคุณแกนะ))

เด็กแวนซ์ตั้งชื่อว่า “เฉาก๊วย”

.

.

ปล. ขอบคุณเด็กแว๊นซ์ ที่พิมมีตะเองอยู่ด้วยทุกที่ ไม่ว่าจะหลับหรือตื่น

ปล.1 ขอบคุณกับกำลังใจดีๆ ที่มีตะเองอยู่ข้างๆ

ปล.2 ขอบคุณที่แบกของหนักแทนพิมทุกอย่าง

ปล.3 ขอบคุณที่หาข้าว หาน้ำ หายาให้กินทุกครั้ง

ปล.4 ขอบคุณที่รักลูกๆอย่างบริสุทธิ์ใจ

.

.

อ้อ!!! อยาก ปล.อีก

มีหลายเรื่องเกิดขึ้น มีหลายอย่างผ่านเข้ามาในชีวิต

มีหลายสิ่งที่ทำให้รับรู้ ((และคุณๆเองก็รู้ว่าเรื่องอะไร))

.

.

และเพราะการแสดงออกของแต่ละคนย่อมต่างกัน

ทุกคนมาจากต่างพื้นฐานของชีวิต

ตราบใดที่เราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ก็ย่อมไม่ผิด

.

.

การตำหนิติเตียน เป็นเรื่องธรรมดาโลก

การติฉินนินทา เป็นเรื่องอนิจจัง

.

.

พิมคงสื่ออะไรไปไม่ได้มากกว่านี้

เพราะอย่างที่รู้ๆกัน

เพราะถ้าอย่างพิมจะสื่อให้มันออกมาอีกรูปแบบนึง

มันจะ สถุลและไร้สกุล อยู่ไม่น้อย

.

.

แต่ก็เท่านั้นแหละ

.

.

ครั้งนึง พิมเคยเขียนในไดอารี่เลสล่าไว้

เป็นประโยคที่มี คนอ่านท่านนึงชอบมาก

และเธอก็ได้เอาประโยคนี้ขึ้น topic เลยทีเดียว

และพิมก็ชอบเช่นกัน

พิมเขียนไว้โดยที่ไม่คิดว่ามันจะไปโดนใจใครหรอก ว่า...

.

.

....เพราะพิมก็เป็นคน คนหนี่ง

โปรดให้เกียตริ ในศักดิ์ศรีของความเป็นคนคนหนึ่งของพิมด้วย.....

.

.

ขอบคุณค่ะ

.

.

ทิ้งไว้อีกนิด

.

.

แต่ละคน ใช้ชีวิตในแบบที่ย่อมแตกต่าง

แต่ละคน ย่อมมีทางเดินของตนเอง

แต่ละคน มักจะมีพื้นที่ส่วนบุคคลเสมอ

และ blog นี้ก็เช่นเดียวกัน มันเป็นพื้นที่ของกู!!!!

.

.

......ฉันมันก็แค่ ดี้แก่ๆ.......

เบนจามิน บัตตัน อัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้

.

.

เรื่องย่อ

หลังพายุเฮอร์ริเคนแคทรินาพัดถล่มนิวออร์ลีนส์ หญิงชรา เดซี (เคต บลานเชตต์)

นอนอยู่บนเตียงที่โรงพยาบาล

.

.

มีลูกสาววัยผู้ใหญ่ของเธอ แคโรไลน์ (จูเลีย ออร์มอนด์) อยู่เคียงข้าง

.

.

เดซี ขอให้ แคโรไลน์ ช่วยอ่านบันทึกส่วนตัวเล่มหนึ่งให้ฟัง

มันคือบันทึกส่วนตัวของ เบนจามิน บัตตัน (แบรด พิตต์)

.

.

บันทึกส่วนตัวเล่มนั้นเล่าถึงชีวิตอันแปลกพิสดารของ เบนจามิน

.

.

ผู้ซึ่งมีอายุถอยย้อนกลับ เขาเกิดมามีร่างกายเสมือนคนชรา และป่วยเป็นโรคชราหลายต่อหลายโรค

จนมีโอกาสเพียงน้อยนิดที่จะรอดชีวิต

ทว่าเขาก็รอดมาได้ และยิ่งเด็กลงเรื่อยๆ เมื่อกาลเวลาผ่านพ้นไป

.

.

คุณยายของ เดซี พักอาศัยอยู่ในสถานดูแลผู้สูงอายุแห่งหนึ่ง

เดซี ได้พบ เบนจามิน ครั้งแรกที่นั่น .

.

แม้จะแยกจากกันไปนานหลายปี แต่ เดซี กับ เบนจามิน ก็ยังคงติดต่อกันมาตลอด

และได้พบกันอีกครั้งในช่วงอายุขึ้นเลข 4 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่อายุของพวกเขาเหมาะเจาะตรงกันพอดี

.

.

แคโรไลน์ รู้สึกว่าเนื้อหาบางส่วนของบันทึกนั้นอ่านยากยิ่ง

โดยเฉพาะส่วนที่บอกเล่าถึงช่วงเวลาที่ เบนจามิน กับ เดซี ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

และ เดซี แก่ชราลงเรื่อยๆ ตามธรรมชาติ ขณะที่ เบนจามิน ดูอ่อนเยาว์ขึ้นทุกที

.

.

พิมมีหลายอย่างจะบอก สำหรับหนังเรื่องนี้ ** หมายเหตุ ทั้งหมดนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว**

.

.

- เรื่องนี้คือ ผลงานเข้ารอบชิงออสการ์ครั้งที่ 81 มากสุด 13 สาขา

.

- ค่าตั๋วหนัง ทุกที่นั่งคิดเพิ่ม +10 บาท เพราะเป็นหนังชิงออสการ์ ((เกี่ยวมั๊ย???))

.

- พิมว่า ถ้าหนังได้รางวัลมาครองไม่ว่าจะกี่รางวัลละก็ คิดว่าจะ + เพิ่มรางวัลละ 20 บาท แน่ๆ อิอิ

.

- หนังมีความยาว 166 นาที ((เกือบ 3 ชม.นั่นแหละ ตูดบานเลย))

.

- เอฟเฟคการแต่งหน้าจากเด็กไปแก่ ของนางเอก เคต บลานเชตต์ และจากแก่ไปด็กของพระเอก แบรด พิตต์ รับรองสุดย๊อด

.

- ใครเกิดไม่ทันและนึกไม่ออกว่า สมัย แบรด พิตต์ เป็นหนุ่มวัย 20 ต้นๆ เค้าจะเป็นไง ได้เห็นแน่ ((บอกได้คำเดียว หล่อม๊ากก))

.

- หนังเรื่องนี้ ดูแล้ว รู้สึกปลงกับคำว่า เกิด แก่ เจ็บตาย

.

- ความไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน ความเปลี่ยนแปลง และความรักที่มั่งคง คือสิ่งที่ได้จากหนังเรื่องนี้

.

- บางที เซ็กส์ ควรจะมีเมื่อถึงเวลาเหมาะสม

.

- หนังดูอบอุ่น ไม่ได้ดูแล้วเศร้าน้ำตาคลอ แต่ดูแล้วทำให้รู้สึกอิ่มเอม และอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

.

- มีประโยคเด็ด ที่จำได้และประทับใจคือ “คุณจะยังรักชั้นมั๊ย ถ้าวันนึง ร่างกายชั้นมีแต่ริ้วรอยแห่งความเหี่ยวย่น”

.

- การดูแลคนรัก และโอบกอดเค้าไว้จนวินาทีสุดท้าย มันช่างน่าประทับใจเสียจริงๆ

.

- จบออกมาจากการดูหนัง มันจะทำให้เรารักคนข้างๆมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

.

.

นี่คือส่วนนึงเท่านั้น ที่พิมได้จากหนังเรื่องนี้ ส่วนใครๆที่คิดว่าจะไปดูหรือไม่ ก็แล้วแต่ท่านค่ะ

.

.

พิมตั้งใจจะไปดูหนังเรื่องนี้ เพราะมีสิ่งหนึ่ง ที่พิมอยากรู้ อยากเห็น

พิมอยากรู้ว่า ความแตกต่างเรื่องวัย สำหรับคนที่รักกันนั้น จะเป็นอย่างไร ในมุมมองของภาพยนต์ .

.

เพราะชีวิตจริง ตอนนี้ พิมก็คือ 1 ในคู่รัก ที่ต่างวัยกันเหลือเกิน บางครั้งก็คิดนะ คิดว่าเราต่างกันจน ((พิม)) อดที่จะใจหาย ไม่ได้ .

.

พิมจะเล่าให้ฟัง ถึงเหตุการณ์ครั้งนึงที่เกิดขึ้นระหว่างเรา พิมและเด็กแวนซ์

.

ถึงความแตกต่างทางธรรมชาติ ที่เราไม่อาจเลี่ยงได้ .

.

ไม่นานมานี้ วันนึง ขณะที่เราเดินทางกลับจากบ้านของครอบครัวเด็กแวนซ์

.

เราพาลูกๆทั้ง 4 ตัวไปด้วย

.

ขากลับเด็กๆ ทั้ง 4 พอขึ้นรถปุ๊บ ก็หลับปั๊บ เพราะความเหนื่อยล้าจากการเล่นซนทั้งวัน -_-"

.

.

ขณะอยู่ในรถ เด็กแวนซ์ถามพิม อย่างอารมณ์ดี ปนขำ ขึ้นมาว่า

. เด็กแว๊นซ์.....ตะเอง ได้ยินเสียงพี่หริ่ง กรนหรือเปล่า ^^ สงสัยจะเหนื่อยมาก นอนกรนเลยลูกกรุ....

.

พิม ((ส่ายหัว))....ไม่ได้ยินค่ะ กรนเลยเหรอ พี่หริ่งง่ะ สงสัยจะเหนื่อยจริงๆเนอะ... .

.

พร้อมกันนั้น พิมก็หรี่ เสียงเพลงในรถ ขับช้าๆ ให้เครื่องเบาๆ และพยายามเงี่ยหูฟัง

.

แต่!!! พิมก็ไม่ได้ยินอะไร

.

.

พิม...ไหน???? ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย….

.

เด็กแว๊นซ์.....เอ้าก็นี่ไง๊!!! กรนครอกๆเนี่ย…. .

.

พิมยังส่ายหัวไม่ได้ยิน

.

แต่คราวนี้พิม เงี่ยหูก้มต่ำลงไปอีก หวังว่าจะได้ยินเสียงเบาๆนั้น

.

.

แต่ก็เท่านั้นค่ะ พิมไม่ได้ยินอะไรเลยด้วยซ้ำ .

.

เด็กแว๊นซ์ ก็งง แล้วก็พูดย้ำอยู่นั่นแหละ

.

.

เด็กแว๊นซ์.....นี่ไงๆ กรนอยู่เนี่ย... .

.

แต่ก็นั่นแหละค่ะ พิมไม่ได้ยินอะไรหรอก

.

พิม.....ตะเอง เค้าแก่แล้ว เค้าไม่ได้ยินหรอก หูเค้าคงตึงไปบ้างแล้วมั้ง ^^”

.

. เด็กแวนซ์....อืม...สงสัยจะแก่จริงๆนะเนี่ย ^^ .

.

เราต่างพากัน ขำในอาการหูเสื่อมสมรรถภาพของพิม

..

และพูดหยอกล้อกันขำๆว่า

.

.

“เมียผม พออายุมากขึ้นๆทุกอย่างก็เหี่ยวย่นหมด ยกเว้น มีตึงอยู่อย่างเดียว คือ หู”

.

.

5555+

เหมือนจะขำนะ พิมก็ขำค่ะ

.

แต่พิมก็ไม่วาย บอกอะไรให้เด็กแวนซ์รู้ถึงความจริงและธรรมชาติของมนุษยให้เค้าฟัง .

.

พิมบอกเค้าว่า

.

.

.....ตะเอง มันเป็นอย่างนั้นจริงๆนะ พิมอายุมากพอควรแล้วเลย 30 มาแล้ว

.

.

สมรรถภาพทางการได้ยินของพิม

.

.

หรือของใครๆก็ตามที่อายุขนาดนี้ จะลดลงตามธรรมชาติ

.

.

ดังนั้น ไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนอายุน้อยๆ 20 ต้นๆ อย่างตะเอง

.

.

จะได้ยินเสียงอะไรเบาๆ ในขณะที่พิมไม่ได้ยิน

.

เพราะประสาทรับรับรู้ความถี่เสียงของเราต่างกัน

.

.

เราเคยดู รายการๆนึงด้วยกัน ทางทีวี จำได้มั๊ยของเกาหลีง่ะ

.

.

((เด็กแวนซ์พยักหน้า...จำได้คับ จำได้)).

.

.

ที่เค้าเอาคนอายุต่างกันมาทดสอบเรื่องการได้ยิน

.

.

เค้าก็บอกไว้ ว่าคนอายุต่างกัน จะได้ยินอะไรต่างกัน

.

.

ถ้าเป็นเด็กๆ จะได้ยินอะไรในความถี่เสียงที่ดีว่า คนอายุมากกว่า

.

.

นี่ไง พิมอายุมากกว่าตะเองตั้งเกือบ 10 ปี เค้าก็เลยไม่ได้ยินที่ตัวเองได้ยินไง….. .

.

เราต่างพากันจบการสนทนาเรื่องนี้ อย่างขำๆ ปนวิชาการ

.

.

แต่ก็นั่นแหละ มันก็ไม่วายทำให้พิมอดคิดถึงเรื่อง กาลเวลาไม่ได้

.

.

พิมไม่ได้กลัวความแก่ พิมไม่ได้กลัวความตาย พิมไม่ได้กลัวโดนทิ้งเมื่อยามชรา

.

.

หากแต่พิมมันจะเตือนความจำ ของตัวเองและของเด็กแวนซ์ตลอดว่า

.

.

วันนึงพิมก็จะเป็นได้แค่ดี้แก่ๆคนนึงเท่านั้น

.

.

อีกซัก 10 ปีข้างหน้า พิมหรือใครๆก็ไม่อาจจะรู้อะไรได้

.

.

10 ปีข้างหน้า ไม่ว่าเราทั้งคู่จะอยู่ตรงมุมไหนของแผ่นดินก็ตาม

.

.

แต่อีก 10 ปีข้างหน้า

.

.

เด็กแว๊นซ์จะเป็นเพียงทอมที่เข้าสู่วัย 32-33

.

.

วัยที่กำลังเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังของชีวิต

.

.

ยังมีพลังอีกเหลือเฟือในการเดินไปข้างหน้าเพื่ออนาคต

.

.

แต่พิม หญิงวัยกลางคน ที่อายุ ย่าง 41-42

.

.

.

อืม......มันต่างกันนะ ต่างกันจริงๆ

.

.

พิมไม่เคยต่อต้าน กับการเดินทางของความชรา

.

.

พิมไม่ได้หวาดหวั่นต่อความเป็นจริงของมนุษย์

.

.

แต่พิม แค่อยากรู้ว่า วันนึงเราเป็นอย่างนั้น

.

.

ใครกันที่จะอยู่ข้างเราและพร้อมที่จะดูแลกันและกัน

นั่นสิ ใครกัน????

.

.

ฮิ้วววววววว คมๆ ปิดท้ายวันวันนี้ Before Valentine

.

.

พร้อมเพลง วัยทองรำลึก ของ ว่านAF2 ที่เด็กแวนซ์ มักให้ฟังบ่อยๆ

.

.

ทั้งร้องให้ฟังเอง เล่นกีตาร์ให้ฟัง

.

.

ทั้งเปิดให้ฟังจากมือถือ ทั้งเปิดให้ฟังจากเครื่องเล่นเพลง

.

.

พร้อมย้ำกับประโยคที่ว่า

.

.

“....ยังไงก็รักเธอยายแก่.....”

.

.

^^

.

.

v

v

v

v

.....Underworld Collection DVD + เกษตรแฟร์......

จากที่เล่าเมื่อวาน

.

.

ว่าวันก่อนไปดูหนังเรื่อง Underworld 3

.

.

ไอ้พิมง่ะก็จำไม่ได้หรอกว่าก่อนหน้านี้ได้ดูเรื่องนี้ในภาค 1-2 หรือยัง???

แต่คิดว่าดูแล้ว ((น่าน...คิดเอาเองด้วย))

.

.

แต่พอไปดูภาค 3 จบปุ๊บเท่านั้นแหละ

ก็เริ่มรู้ตัว ((ถึงจะรู้สึกช้าไปหน่อยเหอะ))

ว่า.... “เออ...สงสัยจะยังไม่ได้ดูว่ะ”

((ไม่ต้องสงสัยแล้วแหละพิม...มรึงยังไม่ได้ดูจริงๆ))

.

.

ก็เดือนร้อนถึงเด็กแว๊นซ์ เพราะว่าอยากดู ภาค 1-2 ขึ้นมาซะงั้น -_-“

.

.

โชคดี ที่พอเด็กแว๊นซ์พอได้ดูภาค 3 แล้ว ก็เกิดอยากจะซื้อ ภาค 1-2 เก็บไว้อยู่แล้ว

เพราะติดใจใน ฉากเลิฟซีนอันสวยงาม ของภาค 3 ((ถามว่า.....เกี่ยวมั๊ย????))

.

.

เมื่อวาน เราก็เลยได้ฤกษ์ถอยแผ่น DVD ของ Underworld ทั้ง 2 ภาคมาเก็บไว้

ใน Package สวยหรูมีระดับ ((พูดเว่อร์ไปงั้นแหละ แหะๆ ^^”))

.

.

แต่เค้าก็ทำเป็น collection ไว้ล่อตาล่อใจอย่างแรงค่ะ

ราคาก็ไม่แพงเลย เพียง 300 กว่าบาทเท่านั้น ((กว่าเท่าไหร่จำไม่ได้ เพราะไม่ได้จ่ายตังก์))

.

.

หมายเหตุ : อ้อ...จะบอกว่า ถ้าซื้อในช่วงนี้

จะได้ตั๋วดูหนังฟรีดู Underworld 3 ตั้ง 2 ใบนะค่ะ

แต่ถ้าไม่เอาเป็นตั๋วหนัง ก็จะได้เสื้อยืดสีดำ Underworld หรือ DVD เรื่องอื่นๆมา 1 เรื่อง

((พิมกะเด็กแว๊นซ์ เลือกเอาเสื้อยืดค่ะ แต่ของหมด Stock ต้องไปรับทีหลัง))

.

.

เห็นมั๊ยล่ะ ออกจะคุ้ม

.

.

แต่ความจริง ก็ไม่ได้ซื้อแค่ Underworld เรื่องเดียวหรอก

แหะๆ ^^”

.

.

เพราะว่า ไปเจอ หนังที่เค้าเอามา sales อีก

((พิม)) หยิบติดมือมาอีก 2-3 เรื่อง

.

.

ขากลับเด็กแว๊นซ์พูดขึ้นมาลอยๆ

((แต่แอบให้กระทบ กระดูกก้นหอยในรูหูของพิมแหละ หึหึ _*_))

ว่า....ไม่เป็นไรคับ 700 เอง

.

.

เอ้อ...เห็นม๊ะ!!!! ช่ายๆ คุ้มนะ หนังที่พิมเลือกมาง่ะ ดูกี่รอบก็ได้ ก็ดูเรื่องละซัก 10 รอบก็เกินคุ้มแล้ว

เชื่อเหอะ ^^”

.

.

พิมเหรอ พอได้หนังปั๊บก็ให้เด็กแว๊นซ์เปิดให้ดูปุ๊บ

อย่างสนุกสนานตื่นเต้น ((คนเดียว))มากมาย

.

.

เพราะ อิคนที่ดูแล้ว เค้านอนเป็นเพื่อนดูอย่างนี้ค่ะ

v

v

v

.

.

ปล. เด็กประจำแผนกขายซีดี ที่โลตัสหลักสี่ เป็นทอมรูปร่างหน้าตาน่ารักมาก อิอิ

((แวะไปใช้สายตาแทะโลมได้ พิมอนุญาติค่ะ ถึงพิมจะเห็นก่อนก็เหอะ 5555+))

.

.

อ้อ!!! ย้อนอดีตซักเรื่อง

.

.

หลายวันก่อน เค้ามีงานเกษตรแฟร์

ไอ้พิมง่ะ เจ้าแม่ขาประจำงานเกษตรแฟร์อยู่แล้ว

((พี่หริ่งก็ได้มาจากงานนี้แหละ))

.

.

ชอบเดินนะ

เหตุผลหลัก คือ ของกินเยอะ ของขายแยะ

เหตุผลรอง คือ ทอมก็เยอะด้วย กร๊ากๆๆๆ ^^

((จริง จริ๊งงงง เนี่ยแหละเหตุผลรอง))

ทอมงี้ เดินให้เกลื่อนเลย ((นักศึกษาวัยละอ่อนท้างน๊านนนนน))

.

.

ไปเดินวันนั้น คนเยอะ เหนื่อยเมื่อย

เพราะได้ของกินมาเต็มมือ หึหึหึ .

.

ไปงานเกษตร ถามว่าได้ต้นไม้มาซักต้นมั๊ย???

ปล๊าวววววว!!!!!! ไม่ด้ายยยยยย!!!!!! ไม่ได้ซักต้น

.

.

ได้แต่รูปเอาไว้ ยืนยันกับชาวบ้านกะเค้านี่แหละ

ว่าไปงานเกษตรแฟร์มา ไม่ใช่ Food fair นะ

อิอิ ^^”

.

.

....นี่มันเดือนแห่งความรักแล้วสินะ....

หายไปนาน

อืม...นานมาก .

.

นานจนลืมไปเลย ว่าอยากจะเขียนอะไรบ้าง

((แมร่ง)) เยอะ!!!

.

.

เดือนนี้เป็นเดือนแห่งความรัก

แล้วอีกไม่นานก็จะถึงวันวาเลนไทน์แล้ว

.

.

คนที่มีแฟน เตรียมอะไรไว้ให้คนรักหรือยัง????

.

.

สำหรับพิม สิ่งของไม่ได้สำคัญอะไรนัก

แต่ที่สำคัญ คงต้องเป็นที่ความรัก ที่แม้อาจมองไม่เห็นด้วยตา

หากแต่สัมผัสได้ด้วยใจตะหาก

.

.

หวานแหมะ???

.

.

แต่เอาเหอะให้เข้าบรรยากาศไปงั้นแหละ อิอิ ^^"

.

.

เรื่องงาน ก็ยังคงวนเวียนไปสัมภาษณ์ที่โน่นนี่นั่น

แต่นั้นแหละ ยังคงพบแต่ความอกหัก

อิอิ

.

.

ช่างเหอะ ไม่ได้รีบอะไร

.

.

เมื่อคืนก่อน

ไปดูหนังมา 2 เรื่องซ้อน

จากเรื่องนั้น เข้าเรื่องนี้

กลับบ้าน ตี 1 กว่าๆ พอดี

.

.

Underworld 3 หนุกมาก

แต่จะให้หนุกไปกว่านี้ คงต้องดู ภาค 1 กะ ภาค 2 มาก่อน

ปริศนาหลายอย่างจะไขได้ในเรื่องนี้แหละ

.

.

นางเอก Sexy มาก

โดยเฉพาะฉากเลิฟซีนกับพระเอก

แม๊!!! เห็นแล้วอยากเป็นแวมไพร์สาว

ที่ไปสมสู่กะ ไลแคนหนุ่ม ที่หน้าผา อันสูงลิบ

ประหลาดพิลึกดี อิอิ

.

.

ดูหนัง Underworld 3 จบ

ก็ไปกระชากอารมณ์ต่อด้วย

โหด หน้า เหี่ยว

.

.

เอ้อ...หนังหาสาระอะไรไม่ได้หรอก

ได้ขำอย่างเดียว

.

.

แต่ถ้าใครเคยขำมาแล้วจาก แสบฯ

((ยอร์ช เจ้าเก่า))

ก็อาจจะให้คะแนนขำได้ไม่เท่าหรอกนะ

.

.

แต่เอาเหอะ ก็ไม่ทำให้เสียดายตังก์นัก

((เพราะว่าจ่ายไปแค่ 80 บาท ต่อเรื่อง อิอิ))

.

.

จะออกโรงฯแล้วนะ ใครยังไม่ได้ไปดู

ก็รอดู VCD หรือ DVD ที่จะออกมาดีกว่ามั้ง 5555+

.

.

ส่วนอาทิตย์นี้ หนังรัก ที่อยากดูมากอีกเรื่องคือ

.

.

เบนจามิน บัตตัน อัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้

ผลงานเข้ารอบชิงออสการ์ครั้งที่ 81 มากสุด 13 สาขา

((สุดย๊อดดดดด))

.

.

เอาไว้ไปดูแล้ว จะมาเล่าให้ฟัง ว่าน่าดูมั๊ย

.

.

เล่าเรื่องอดีตซะหน่อย

.

.

วันนั้น ไปงานฉลองให้พี่บีย์ หนุกมาก แหกปากร้องเพลงซะจน....

.

.

ได้ของขวัญ วันเกิดย้อนหลังมาจากอิเจ๊ กะสามีอิเจ๊

เออ..น่ารักดี

“อุปกรณ์สำหรับปลดหนี้”

.

.

ออมสินนั่นแหละ

พร้อมกับเขียน วิธีใช้ข้างกล่องเสร็จสรรพ((ขำมาก))

.

.

แต่มีคำที่ใหญ่มากก็คงเป็นคำว่า “เห็นหมี”

อืม...แหล่มเลย หึหึหึ

.

.

ขอบคุณนะเจ๊ กับเจย์ กับของขวัญชิ้นนี้ ชอบมั่กๆ ((เตือนสติให้ประหยัดดี))

ขอบคุณฟ้ากะดอกไม้และการ์ด

ขอบคุณคุณ Zoxy กะกุหลาบค่ะ

.

.

ปล. ยังมีเรื่องอีกเยอะ ถ้าว่างจะเหลาให้ฟัง

ปล.2 พรุ่งนี้ไม่อยู่อีกแล้ว ไปสัมภาษณ์งาน รอบ 2 ที่ยุดยา 5555+

.

.

......เมื่อพิม พูดจาไพเราะ.....

Blog วันนี้เลียนแบบ อิเจ๊ 69

.

.

ไม่มีไร อยากเลียนแบบ มีไรป่ะ

.

.

สมองตันว้อย คิดไม่ออก ไม่รู้จะอัพ((ห่า))อะไรดี .

.

เหมือนมีเรื่องแยะ แต่เปล่าหรอก งั้นๆแหละ

.

.

จะเอารูปลง blog ก็ไม่ได้ mem stick อยู่ที่บ้าน

.

.

ไม่มีรูป เลยเหมือนไม่มีสมอง คิดไม่ออกเลยจะอัพอะไร

.

.

เวงกำ ชีวิตกรุ ขึ้นอยู่กะ mem ชิ้นเท่าปลายเล็บแท้ๆ

.

.

วันนี้จะไปฉลองรับปริญญาให้พี่ชายสุดหล่อ ยินดีด้วยก๊าบบบบ

.

.

อิเจ๊ กะแต่งสวย กรุกะแต่งโทรม ((ความจริงไม่ต้องแต่งนั่นแหละ โทรมแระ - -“..)) .

.

อิเจ๊บอก มีของขวัญจะ สะไภ้ แอบตื่นเต้น เพราะรู้ว่า อิสองผัวเมียนี่ไม่ธรรมดา

.

.

ช่วงนี้ ติดไอติม รัมเรซิ่นมากมาย ไปห้างเมื่อไหร่ แวะกินเมื่อนั้น จน.......

.

.

จนกรุน้ำหนัก พุ่งพรวดดดดดดด และจน.........จน เออนั่นแหละ จน จริงๆ

.

.

ทั่น Manager ที่ทำงานบอกว่า

“พิม ตั้งแต่นี้ต่อไป พวกเรามาพูดเพราะๆกันดีกว่ามั๊ย???” ((ทำไมต้องเรียกชื่อกรุคนเดียว))

.

.

พิมเลยต้องแอ๊บ สนทนากะเพื่อนสนิทที่ทำงานด้วยกันว่า

“อ้าย...ตัวเงินตัวทอง วันนี้มรึงให้ดิชั้นส่งงาน ส้นเท้าอะไรมิแซ๊บบบบ”

.

.

คือ....พยายามแล้วอะนะ พยามยามแล้ว จริงๆ

.

.

ทุกคนเลยบอกว่าพอเหอะ -_-“ อย่าลำบากเลย แต่ลดลงหน่อยก็ดี

.

.

ไม่เข้าใจ กรุพูดไม่เพราะตรงไหนว่ะ??? ว่าป่ะ

.

.

ช่วงนี้ลางานบ่อย

.

.

ธุระมั่งละ ป่วยมั่งล่ะ โง้นงี้งั้นมั่งล่ะ

.

.

เปล่าหรอก ลาไปสัมภาษณ์งานมาง่ะ 5555+ ชั่วป่ะ

.

.

ไม่ชั่วหรอกว้อย เค้าเรียกว่าเป็นคนรักความก้าวหน้าตะหาก

.

.

แต่ตอนนี้ยังไม่มีที่ไหนตอบรับ Y^Y

.

.

เพื่อนให้กำลังใจว่า “เออ สัมภาษณ์ไป ชม.บินมรึงจะได้สูงๆ”

.

.

เหร๋อออออออออ ว่ะ แสรดดดดดดดด กรุเริ่มเหนื่อยแล้วนะว้อยยยยยย

.

.

ทำไมว่ะ กรุเรียกเงินเดือนแพงไปเหรอ

.

.

ก็กรุประเมิณคุณค่า และความสามารถของกรุไว้สูงนี่นา 5555+

.

.

พฤหัสนี้ไปสัมภาษณ์ที่ อยุธยา ศุกร์นี้ไปสัมภาษณ์ที่ ถ.จันทร์

.

.

บ้านกรุอยู่ สะพานใหม่ เป็นไง กรุพยายามมั๊ย ((พยายามแสรดดดดง่ะ))

.

.

อ่านไดอิเจ๊ แล้วแอบสะใจ มันด่าพวกอิดวกได้สะใจ

.

.

กรุ ปล. ไว้แระ อยากให้อิเจ๊มันลงรูป 55555+ ((จิตป่ะ))

.

.

เคยโดนคนดูถูก จากคนอื่นไม่ต่างกันนัก

.

.

“ผู้ ญ มีรอยสัก เป็นผู้ ญ ไม่ดี คบไปได้ไง ตาต่ำ”

.

.

อันนี้กรุบอกได้คำเดียวว่า "มรึงใช้เยื่อ มดลูก คิด แทนเยื่อสมองแน่ๆ"

.

.

พอแระ กรุทิ้งไว้แค่นี้แหละ ไม่อยากสำแดงฤทธิ์มาก เดี๋ยวคนเค้าจะตกใจ 555+

.

.

หลายคนทักว่า เดี๋ยวนี้เขียนไดไม่แสบเลย

.

.

อยากจะบอกว่า

“ก็พิมเป็นผู้ ญ เรียบร้อย สวยหวานขนาดนี้ จะให้ปากหมาไปกว่านี้ ไม่ดีมั้งค่ะ”

.

.

......คนมันเห่อง่ะ......

เนื่องจาก เลี้ยงปีใหม่ บ้านน้องปิม เมื่อปลายปีที่ผ่านมา

พิมกะเด็กแว๊นซ์ ได้รางวัลที่เป็น DVD มาหลายแผ่นอยู่

.

.

แล้วก็อย่างที่เล่าให้ฟังว่า

ที่บ้านนั้น เครื่องเล่นที่บ้าน

ยังได้รับการศึกษาน้อยม๊าก (((คือ อ่าน DVD ไม่ออก))

_*_

.

.

ก็เลยต้องร้อนถึงเด็กแว๊นซ์ที่อยยากจะดูไอ้หนังเลสทั้งหลาย

ต้องพากัน Upgrade ของเครื่องเล่นที่บ้านซักหน่อย

.

.

อืมมมม...ได้มาแล้วค่ะ

เครื่องเล่น DVD ชิ้นใหม่ พร้อมลำโพง 1 ล้านวัตต์

((-_-“ เว่อร์แระ จะเอาไปเปิดงานวัดเร๊อะ!!!))

.

.

เครื่องเล่น ที่ได้รับการศึกษามาแล้วอย่างสูง

อ่านได้หมด ทั้ง MP3-4, CD, VCD, DVD, USB, JPEG.etc

((สังเกตุ : ลงท้ายเสียงเป็น สระอี หมด))

และที่สำคัญ แผ่นอี๋ เอ๊ย!!! แผนผีค่ะ

.

.

หึ หึ หึ งานนี้ได้มีเห่อกันมั่งล่ะ

.

.

เมื่อคืน วันแรกที่ได้มา ก็ไม่มากไม่น้อยเลยค่ะ

ซื้อเครื่องเล่นเสร็จ ถึงบ้านป๊าบบบบบ ต่อสายปุ๊บบบบบ

ณ.เวลา 22.30 น. อัครสถาน บ้านสวนคอนโด

แหกปากร้องคาราโอเกะป๊าบบบบบบบบ

.

.

หึ หึ หึ ((อีกรอบ))

เวลาอย่างนั้นนนนน หาได้เกรงใจใครมั๊ย???

ม๊ายยยยยยยย!!!!! ไม่รู้สึกค่ะ

.

.

เวลาอย่างนั้น ชาวบ้านเค้าจะหลับจะนอนแล้ว รู้สึกละอายใจหรือเปล่า???

ปล๊าววววววว!!!!!! เปล่าค่ะ

.

.

เวลาอย่างนั้น กลัวโดนเค้าเขวี้ยงกระถางต้นไม้ลงมามั๊ย ม๊ายยยยยยยยยยย!!!!!! ไม่กลัวค่ะ

.

.

สุดท้าย กลัวโดนตรีน ของเพื่อนบ้านที่นั่นมั๊ย ก็ม่ายยยยยย!!!! ค่ะ ก็คนมั่นเห่อง่ะ อิอิ ^^

.

.

เรายังคงตั้งหน้าตั้งตา ผลัดกันร้องเพลงอย่างมีความสุขที่สุดดดดด!!!!

ก็เราพากัน “เห่อ” กะเครื่องเล่นใหม่ ที่ฉล๊าด ฉลาดๆนี่นา

((ฉลาดจริงๆ อ่านได้ทุกแผ่นเลยทีเดียว 5555+))

เมื่อคืน คาราโอเกะของเราต้องหยุด ณ. เวลา 5 ทุ่มหย่อนๆ

.

.

เด็กแว๊นซ์ บอกว่า

....พรุ่งนี้ เค้าจะตื่นขึ้นมาเปิดเพลงดังๆ แต่เช้าเลย.... .

.

หึ หึ หึ เหรอออออออออออออ แต่เช้าเลยเหรออออออ กรุนอนอยู่ เกรงใจเมียมรึงป่ะเนี่ยยยยย แสรดดดดดดด

((ไม่รู้เรื่องเล๊ยยยยย ปั๊ดเหนี่ยว!!!!!)))

.

.

ปล. ช่วงนี้ลางานบ่อยค่ะ เพราะธุระเย๊อะเกิ๊นนนนน อิอิ((ไปสัมภาษณ์งานง่ะ))

ปล.1 เมื่อวานก็ลางาน ไปหาหมอมา รู้สึกเวียนหัว คลื่นเหียน อยากจะอาเจียน ((ไม่ได้ท้องกะดัชนีนะย่ะ)) ปล.2 เล่าอาการที่มาที่ไปให้หมอฟัง หมอบอกว่าเป็นโรค Computer vision syndrome

ปล.3 เท่ห์ป่ะ เป็นโรคคนสมัยใหม่ ยุคศตวรรษ ที่ 21 ด้วย 5555+

ปล.4 ต้องกินยา เวลาละ 4 เม็ด หึหึหึ กำ!!!!! Y^Y

.

.

เป็น computer vision syndrome ค่ะ

ไม่ใช่ down syndrome อิอิ

.

.

.....ณ. ซาฟารีเวิล์ด.....

เมื่อก่อนปีใหม่ที่ผ่านมา ได้มีโอกาศเข้าป่า เข้าพง เข้ารก เข้าไพร ไปชมสัตว์

.

.

จริง จริ๊ง !!! ไปชมสัตว์

อิอิ ความจริงก็ไปสวนสัตว์ ซาฟารีเวิลด์ น่านแหละ

ไม่ได้เข้าป่า เข้าไพรที่ไหนหรอก

.

.

ความจริงก็ไม่ได้คิดว่าจะอยากไปนะ

ก็เฉยๆแหละ ไม่ได้รู้สึกว่าอยากไปอะไรนักหนา

((เพราะแอบคิดว่า ซาฟารีฯ มันก็คงเหมือนๆกะ เขาดิน มั้ง))

ก็มีสัตว์ให้ดูเหมือนๆกันนี่นา

.

.

แต่ที่ไป เพราะเด็กแวนซ์บอกว่า

“อุตส่าห์ได้ตั๋วฟรีตั้ง 2ใบ ถ้าไปเองคนละเกือบ 500 แหนะ เสียดาย”

OoO ห๋า!!!!!!!!! ได้ยินเท่านั้นแหละค่ะ พิมก็ตาโต ทันที

.

.

“ไปก็ได้ ((โห!!ไม่รู้นะเนี่ยว่ามันแพงอย่างนี้))”

((บ้านนอกไง คิดว่าค่าเข้า จะ 50-60 บาทเหมือนเขาดิน))

หึหึหึ คิดได้เนอะกรุ

.

.

แต่พอไปเที่ยว เอาเข้าจริงๆก็ โอเคนะ

แบบว่าขับรถเข้าไปดูสัตว์ได้เลย open มากๆ

.

.

ได้เห็นแรด เห็นกระซู่ ตัวเป็นๆใกล้ๆ เจ๋งดีออก

((ปรกติ ส่องกระจกก็เห็นทุกวันแล้วนะ ก็ยังไม่เบื่อ 5555+))

.

.

ไปเที่ยวที่นี่ พวกต่างชาติเยอะนะ เด็กก็เยอะ

และพิมด้วยความที่ไม่เคยไปเที่ยวที่แบบนี้ไหร่

ก็ตื่นตาตื่นใจกะทุกสิ่งอันแหละ

.

.

ต่างจากเด็กแว๊นซ์ ที่เคยมาแล้ว

เลยดูเหมือนผู้ปกครองพาพิมมาเที่ยวซะมากกว่า -_-“

.

.

แถมต้องคอยปรามความพิเรนของพิมไว้ด้วย

อย่างเช่น เค้ามีป้ายบอกกว่า

v

v

v

แต่พิมหาได้เชื่อไม่ พอรอดจาดสายตาของคนคุมแต่ละจุดเท่านั้นแหละ

.

.

ดิชั้นก็ลงมาจากรถปร๊าดดดดดดดดดดด

v

v

v

v

ลงมา action ถ่ายรูปแมร่งกลางถนนเฉย

((เสือจะเอาไปแดรกตอนไหนก็ไม่รู้ 555+))

.

.

และที่พิมชอบก็คงเป็นการแสดงของสัตว์ต่างๆ

ทั้งโลมาปากขวด และวาฬ ที่น่ารักและฉลาดมากๆ

.

.

ได้ไปขำกะการแสดงของน้องลิงด้วย

ฉลาดมั่กๆ

.

.

ได้ไปให้อาหารยีราฟใกล้ๆ

.

.

แต่แมร่ง!!! ลิ้นโค๊ดดด ยาวเลย เห็นแล้วจั๊กกะเดียม

ภาพเลยออกมาเป็นแบบนี้

v

v

v

v

v

แล้วก็ได้ไปชมการแสดง สงคราม อะไรซักอย่าง

ตื่นเต้นดี ระเบิดบึ้ม!!! ทีนะ ไอร้อนเงี๊ยะปะทะหน้าเลย

.

.

ก่อนออกมาขอถ่ายภาพกะนักแสดงด้วย

v

v

v

v

v

ทริปนี้ ถึงจะแอบเหนื่อยเพราะเดินเยอะ ((หรือว่าเพราะกรุแก่ก็ไม่รู้))

แต่ว่าก็สนุกดี อย่างที่บอก ว่าเหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง 5555+

.

.

.

ไว้ได้บัตรฟรีอย่างนี้อีกเมื่อไหร่ คงได้มาเที่ยวอีก เอริ๊กกกกกก ^o^

.

.