บ่นอุบ

ช่วงนี้เครียดอีกแล้ว

-_-"

.

.

เรื่องงาน

น่าเบื่อ

.

.

เจ้านาย

งก สาดดดดด

.

.

ลูกค้า

กวนตรีน

.

.

เซ็งว่ะ

.

.

สมัครงานกว่า 10 ที่

เวงกำ เงียบกริบ

((หรือว่ากรุเรียกค่าตัวสูงไปว่ะ))

.

.

ตอนนี้เครียดอยู่ 2 เรื่อง

.

.

เรื่องงาน

ที่ไม่วายเอากลับมาวิตกจริตที่บ้าน

.

.

เรื่อง นน.

บ่นตลอด

"เมื่อไหร่ กรุจะผอม"

-_-"

.

.

หาคำตอบวนเวียนอย่างนี้ไม่ได้ซะที

.

.

อิจฉา salesman ไม่ต้องเจอเหี้ยอะไรกดดัน

แต่ได้เงินเยอะแยะ

.

.

ลูกค้าไม่ไปหา แต่โกหกว่าไปก็ได้ตังก์ค่า allowance แล้ว

.

.

sale co อย่างกรุได้ห่าอะไร

นั่งตรูดบานที่ออฟฟิศ

.

.

งานเยอะ งานสุม ลูกค้าจิก

.

.

อิจฉาไอ้อ้อม

ถึงจะได้งานเยอะขึ้น เงินเท่าเดิม ((เหมือนกรุเลย))

.

.

แต่ดูน้องยังมีความสุข

กะการนั่งมองรูปแอ๊บแบ๊วของตัวเอง

อย่างไม่รู้จักเบื่อหน่าย

.

.

และน้องก็ยังมีความสุขกะการแชทคุยกะผู้ชาย

โดยเฉพาะฝรั่ง -_-"

.

.

หันไปหามันทีไร กรุก็เห็นว่า

แมร่งไม่แชท

ก็ดูรูป act หากินของมันทู๊กกกที

.

.

กรุจะบ้าตาย _*_

.

.

แต่มันก็มีความสุขในแบบของมัน

โดยที่ใครๆยังไม่ ((ถึงเวลา)) เดือดร้อน

((ก็ถ้ามรึงลืมโอนเงินเดือน งานนี้มีเฮแน่ อิน้องนางเอ๋ย))

.

.

เฮ้อ!!! เบื่อ!!!

.

.

จะสิ้นเดือนแล้ว

ชีวิตกรุก็เหมือนจะสิ้นใจไปทุกทีๆ

.

.

ใครสั่งใครสอนให้กรุมีหนี้ท่วมหัวว่ะสาด

.

.

ช่างแมร่ง

ไม่มี ไม่หนี จ่ายช้า

เท่านั้นแหละ 5555+

.

.

เพื่อน saleman แอบไปสัมภาษณ์งานที่ ยุดยา

แม่เจ้า!!! เค้ารับแล้วและให้มัน 40K

.

มัน say no ไป บอกว่าสมัครเล่นๆ

สัมภาษณ์ขำๆ ไม่คิดว่าเค้าจะให้จริงๆ

ไกลไป กรุไม่ไปหรอก

.

.

ไอ้สาดดดด

.

.

แค่นั้นไม่ช้ำใจเท่า

มันบอกว่า

.

.

จริงๆแล้ว สโคปงาน

มันก็ไม่ต่างอะไรจากที่มรึงทำหรอก

เพราะเท่าที่กรุไปคุยกะมัน

นี่มันงานมรึงชัดๆ มรึงลองไปดิกรุว่าได้

.

.

เอ้า!!! อิเหี้ย!!!!

แล้วมรึงจะให้กรุลองบากหน้าไปหานรกวิมานอะไรมิแซ๊บบบบ

.

.

มรึงกะกรุก็อยู่องค์กรเดียวกัน

มรึงเล่น say no มันไปแล้ว

แล้วเค้าจะยังเชื่อน้ำหน้าคนที่มาจากที่เดียวกันเหรอ

.

.

ไอ้สาดดดดด

เสียเครดิตไปแล้วชัดๆ

((คือว่า มีคนจากออฟฟิศพิม แอบไปสมัครและสัมภาษณ์แล้ว 2 คน

แล้วมันก็ได้ ทั้ง 2 คนเลยนะ แต่มันก็ say no ทั้ง 2 คน))

.

.

กิ๊ดๆๆๆๆ ไอ้เลว >.<

.

.

เสียดายว่ะ

Y^Y

.

.

ปล.

ทุกวันนี้งานเยอะมาก

ไม่มีเวลาเล่นเอ็ม

ไม่มีเวลาเล่นเน็ท

ไม่มีเวลาเข้าห้องน้ำ ((งานเยอะก็ลืม แล้วอั้นไว้))

หิวน้ำก็ลืมดื่มจนคอแห้งผาด

ทะเลาะกะลูกค้าหน้าดำคร่ำเครียด

แต่.

.

.

เงินได้เท่าเดิม 5555+

.

.

.

อ้อ!!!ยังมีเวลาเข้า jobtopgun jobthai jobsdb นะ หุหุหุ

.

.

^^

ศุกร์เมา เสาร์เข้า รพ.

เมื่อวัน ศ ไปเมามา

เหอะๆๆ

.

.

ไปเมาแบบของฟรีอะค่ะ

เลยแดรกล้างผลาญกระจายไปเลยทีเดียว

.

.

เป็นงานเลี้ยงอำลาของพี่ที่ทำงาน

ที่ไปได้ดิบได้ดีอีก 1 คน

((อิจฉาๆ กิ๊ดๆๆๆ >.<))

.

.

เราไปเลี้ยงกันแถวรัชดา

ร้านนี้เคยไปครั้งนึงแล้ว

แต่ที่ไปอีก เพราะคาราโอเกะที่นี่มีเพลงเกาหลี

พอให้เจ้านายได้ ((แหกปาก))ร้องเพลงบ้าง

.

.

ที่ทำงานพิม เรามี concept ในการกินเลี้ยงทุกครั้งว่า

“สั่งได้เลย ไม่อั้น ฮิ้วววว”

.

.

งานนี้ขาพเจ้าเลยเมาด้วย cocktail 6 ชนิดเลยเลยทีเดียว

ตั้งแต่ กามิกาเซ่ , sex on the beach , ไหมไทย , มาการิต้า , บลูฮาวาย

และปิดท้ายด้วยความเร่าร้อนอย่าง B 52

.

.

กลับถึงบ้านแบบอาการ พิม พริ้มเลยทีเดียว หุหุหุ

.

.

"บรรยากาศที่ร้าน"

"ซาซิมิ bird wings ((อะไรซักอย่าง))"

"ซาซิมิแซลมอน"

"กามิการเซ่"

"sex on the beach"

"ไหมไทย"

"มาตาริก้า"

"บลูฮาวาย"

"1 ขวด 300บาท รินได้ 4 แก้ว แพงกว่าเหล้าปั่นเยอะ ทั้งที่รสชาด เหมือนกันเด๊ะ!!"

"B 52"

"เริ่มเมาแล้ว step 1" "เริ่มเมาแล้ว step 2" "เริ่มเมาแล้ว step 3"

"เริ่มเมาแล้ว step 4"

"เริ่มเมาแล้ว step 5"

"เริ่มเมาแล้ว step 6" กลับบ้านดีกว่า

.

.

พอวัน ส ก็ต้องตื่นแต่เช้า

หื้อออ!!! ไม่หรอก โกหกง่ะ

ตื่นเที่ยงไปหาหมอ ที่รพ.

.

.

เอาอีกแล้ว ไปหาหมออีกแล้ว

คราวนี้ก็เป็นภูมิแพ้ผิวหนัง ((เหมือนเคย))

.

.

อาการคือบริเวณผิวหน้าและลำคอ

แห้งและเป็นขุย

.

.

ก็ถ้าเป็นคนอื่น ทาครีมก็อาจหายไปแล้ว

((กะอิแค่ผิวแห้งนี่นา))

แต่พิมทำมาตั้งแต่ เลิกใช้โฟมล้างหน้า

ทาครีม ทาออยล์ ทานีเวีย((แบบครีมเข้มข้นเป็นตลับ))

ก็ไม่หาย _*_ ฮ่วย!!!

.

.

ความจริงมีอาการมาได้ซักพักแล้ว

แค่อาการไม่ดีขึ้น ((แต่ลุกลามไปถึงหูและต้นคอ))

เลยไปหาหมอดีกว่า

.

.

หมอตรวจๆดู ให้เราหันซ้ายหันขวา

แล้วก็ถามว่า

.

.

“ก่อนหน้านี้ทานยาอะไรมาหรือเปล่า??”

“เปล่าค่ะ”

.

.

“ได้เปลี่ยนผลิตภัณฑ์ บำรุงผิว หรือเครื่องสำอางค์มั๊ยค่ะ???”

“เปล่าค่ะ”

.

.

“เจอแดดแรงๆบ่อยมั๊ย???”

“เปล่าค่ะ”

.

.

“อืม....ตอนนี้ผิวบางมาก งั้นก็เลิกใช้เครื่องสำอางค์ทุกอย่างนะค่ะ เอายาหมอไปทา

รอดูผล 1 อาทิตย์แล้วมาดูใหม่ ว่าจะทุเลามั๊ย หมอก็อยากรู้ว่าเป็นอะไรเหมือนกัน”

“ค่ะ”

.

.

แล้วพิมก็ได้ยาแก้แพ้มาทาน พร้อมยาทาผิว

พิมก็อยากรู้เหมือนกันว่าพิมเป็นอะไรว้า????

.

.

หรือว่า แพ้น้ำลายทอม กร๊ากๆๆๆๆ ^______^

.

.

ความจริงของ "อาร์ตตัวแม่"

ส่วนหนึ่งในความจริงของ "อาร์ตตัวแม่"

.

.

เราขี้งอน

บางทีก็แค่อยากอ้อนคุณ

.

.

เราร้องไห้

บางทีก็แค่อยากให้คุณปลอบ

.

.

เรายิ้ม

เพราะเราคิดถึงบางคำที่คุณพูด

.

.

เราหัวเราะ

เพราะบางที คุณแมร่งก็บ้า

.

.

เราเหงา

เพราะบางทีคุณก็ไม่สนใจ

.

.

เราเอาแต่ใจ

เพราะเรารู้ว่าเราต้องชนะ

.

.

เรางอแง

เพราะบางทีคุณก็ชอบแกล้งเรา

.

.

เราโวยวาย

เพราะเราอยากเรียกร้องความสนใจจากคุณ

.

.

เราโมโห

เพราะบ่อยครั้งที่คุณมักกวนตรีน

.

.

เราหงุดหงิด

เพราะบางทีคุณก็ไม่ได้ดั่งใจ

.

.

เราเสียงดัง

เพราะเราแค่อยากให้คุณฟังเราบ้าง

.

.

เราจู้จี้

เพราะบางทีเราก็หวังดีมากเกินไป

.

.

เราขี้บ่น

เพราะเรารู้ว่าคุณไม่สนใจฟังนักหรอก

.

.

เราเรื่องมาก

ก็แค่อยากให้คุณออกมาดูดี

.

.

เราขี้หึง

เพราะเราให้เกียตริคนที่เรารัก

.

.

เรารักสวยรักงาม

ก็แค่อยากให้คุณเดินควงแล้วไม่อายใคร

.

.

เรางก

เพราะอยากให้คุณรู้จักการประหยัด

.

.

เราดีใจ

เพียงแค่คุณเข้ากับเพื่อนเราได้

.

.

เราเสียใจ

ที่คุณไม่ปรับตัวเองให้เข้ากะใครได้เลย

.

.

เราร่าเริง

เพียงแค่รู้ว่า เย็นนี้กลับไปเราจะได้เจอคุณ

.

.

เราระแวง

เพราะบางทีคุณแมร่งก็เจ้าชู้

.

.

เรางี่เง่า

เพราะเราไม่ได้รับตำตอบที่พอใจ

.

.

เราดื้อ

เพราะคุณมักไม่ยอมตามใจ

.

.

เรานิ่งเฉย

เพราะอยากให้คุณปล่อยวางบ้าง

.

.

เราน้อยใจ

เพราะบางทีคุณก็ลืมวันสำคัญ.

.

.

เราเถียง

เพราะบางทีคุณก็ไม่ได้ถูกเสมอไป

.

.

เราเจ็บ

เพียงแค่รู้ว่าคุณไปปลื้มใคร

.

.

เราโกรธ

ที่บางทีคุณก็ไม่ยอมรับความจริง

.

.

เราปั้นปึ่ง

เพราะทิฐิคุณสูงเกินไป

.

.

เราห่วง

เพราะบางทีคุณก็ไม่ยอมโตซักที

.

.

เราหวง

เพราะคุณมันใจดีกะสาวๆเกินไป

.

.

เราฟุ้งซ่าน

เพราะบางทีคุณก็ไม่ยอมพูดความจริง

.

.

เราปากจัด

เพราะบางทีพูดดีๆ คุณก็ไม่รู้เรื่อง

.

.

เราโกหก

เพราะบางทีคุณก็รับความจริงไม่ได้

.

.

เราจับผิด

เพราะคุณมันชอบตอแหล

.

.

เรา((แกล้ง)โง่

เพราะคุณมันชอบอวดฉลาด

.

.

เรา ((แอบ))เจ้าชู้

เพราะอยากให้คุณเห็นค่าเราบ้าง

.

.

เราวุ่นวาย

เพียงอยากให้คุณรู้ว่า ยังมีเราอยู่ข้างๆ

.

.

เราอดทน

เพราะแค่อยากใช้ชีวิตกับคุณไปนานๆ

.

.

เราจับมือ

เพราะเราอยากเดินไปพร้อมๆกันกับคุณ

.

.

เราหอม

เพราะเราอยากให้รู้ว่าแก้มคุณหอมที่สุด

.

.

เราแคร์

เพราะเรามีแค่คุณ

.

.

และ

.

.

เรา “รัก”

เพราะมันคือคุณ แค่นั้นจริงๆ

.

.

เพราะเขาคือดวงใจ

“ความรัก” หลายๆคนมักพูดถึงความรัก

รับแบบคู่รัก คนรัก อ่านแล้วก็ทำให้รู้สึกยิ้มได้ ที่เห็นคนมีความรัก

.

.

เฮ้ย!!! พิมเองก็มีความรักนะ

.

.

รักพ่อรักแม่ รักญาติพี่น้อง รักเพื่อนรักฝูง รักคนรัก

รักโลก รักจักรวาล รักมนุษยชาติ รักพันทะมิด รักนอ.ปอ.กอ.((ว้าย!!! มะชะแระ))

.

.

และที่แน่ๆ อย่างที่รู้ๆกันคือ “พิมรักสัด!!!!!!!!!” เอ่อ...รักสัตว์ งี้เด่ะ _*_

.

.

พิมมีลูก 4 ตัว : พุก หริ่ง ก่ำ กล้อง

ถึงพิมจะรักลูกพิมแอบลำเอียงไปทางน้องพุก ไปนิสสสส ก็เหอะ

แต่พิมก็รักทุกๆตัวน๊า

.

.

และพิมก็หวังว่า คนที่จะมาเป็นคนรักของพิม

คงจะรักลูกพิมด้วย

.

.

และความรักนี้ มันต้องเป็นรักแบบสมัครใจ

.

.

พิมไม่ได้หวังว่าเค้าจะมาแทนพ่อของเด็กคนเก่าได้ซะทุกอย่าง

ไม่ได้หวังว่าเค้าต้องรักและดูแล แบบพ่อคนเก่าที่เคยทำ

พิมไม่ได้หวังว่าเค้าจะหยอกล้อ และเล่นกะลูกพิม อย่างภาพที่เคยเห็น

.

.

พิมหวังแค่ว่า เค้าจะเอ็นดู ไม่รังแก ไม่รังเกียจ ลูกๆของพิม

พิมหวังแต่ว่า เค้าจะลูบหัว ลูกพิมเบาๆได้

.

. พิมหวังแค่ว่า เค้าจะอุ้มลูกพิมไปไหนมาไหนโดยไม่บ่น

พิมหวังแค่ว่าเค้าจะรักลูกพิมแบบจริงใจ

.

.

เพราะยังไงๆ ลูกพิมมันก็เป็นแค่ “หมา”

มันจะรู้อะไรนักหนา((ว่ะ)) มันแค่รู้สึกเพียงว่า ใครรักมัน มันก็รักและซื่อสัตย์ตอบ

.

.

และถ้าใครคนนั้นมันทำให้พิมรู้สึกได้ว่า

“แมร่งไม่รักลูกกรุเลย”

พิมก็ยังหาเหตุผลที่พิมจะคบๆคนๆนั้นต่อไปไม่ได้ ((จริงๆ))

.

.

เพราะหมาของพิม ยังไงมันก็ต้องอยู่กะพิมตลอดชีวิตของมัน

มีพิม ก็ต้องมีหมาพิมอยู่แล้ว

.

.

ครั้งนึง พิมเคยเอาหมากลับบ้านลำพัง 4 ตัว ในวันที่ไม่มีพ่อเด็กๆแล้ว

และเพราะความซุกซน ของลูกพิม

มันยากที่จะทำให้พิมดูแลเด็กๆได้อย่างทั่วถึง

มันเป็นสิ่งที่ทำให้พ่อพิม ไม่เปลื้มซักเท่าไหร่

.

.

และพูดแค่ว่า “ลูกมรึงง่ะ มันดื้อ!!!((ฉิบหาย))”

แล้วพ่อก็บ่นโน่น บ่นนี่ เรื่องหมาของพิม บลา บลา บลา !%@*&$#^$!*^%#*#$

.

.

เอ้าๆๆๆๆ ก็หมายังไงก็เป็นหมาวันยังค่ำแหละพ่อ

ก็พ่อเล่นพูดงี้ เห็นทีเราจะอยู่ร่วมชายคากันไม่ได้ >____< ฮึ่ม!!

.

.

วันรุ่งขึ้นพิมเก็บข้าวของเสื้อผ้า กลับเข้ากรุงเทพเลย

((ทั้งที่พึ่งกลับไปบ้านได้แค่ 1 วันกะ 1 คืน))

.

.

สิ่งที่อ้างวันกลับ

“ก็ลูกหนูมันดื้อ เลยจะพามันกลับไปดื้อที่กรุงเทพดีกว่า อยู่ไปก็มีแค่ทำให้รำคาญใจ”

.

.

ก็มีบ้างที่น้อยใจ

.

.

ขนาดพ่อ พิมยังรู้สึกน้อยใจขนาดนี้

แล้วถ้าเป็นคนอื่นหรือใครซักคนที่ต้องมาเป็น “คนรัก”ละก็

.

.

ขอเถอะน่ะ อย่ารังเกียจลูกกรุเลย

.

.

เพราะผลของการที่ทำให้รู้สึก hurt เรื่องลูก สิ่งเดียวที่พิมจะทำได้

คือพิมเลือกที่จะเข้าข้างลูก โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแหละ

.

.

จนมาวันนี้ มีบางอย่างเกิดขึ้นแล้ว

.

.

ภาพบางบางมันสะท้อนให้เห็นจิตใจ

ภาพบางภาพมันย้อนให้เห็นถึงอดีต

ภาพทำให้ยิ้มได้โดยที่ไม่รู้ตัว

จะเว่อร์ไปมั๊ย ถ้าจะบอกว่า

ภาพบางภาพ ทำให้ “ปิติ” ได้เลย

.

.

“ขอบคุณนะ”

.

.

ปล. ทุกวันนี้ เวลาที่พิมแอบแกล้งหริ่ง หรือทำหริ่งแรงๆ

จะมีเสียงนึงดังขึ้นมาทันทีว่า “อย่าทำหริ่ง!!!!”

.

.

เออเว๊ย!!! มันรักของมันจริงๆ 5555+

.

.

"เด็กๆนั่งอย่างเป็นระเบียบ"

"จ้องของกินอย่างตาไม่กระพริบ" "ดูสายตาที่จ้องดิ" "เอ้า...อ้ำ!!!!" "พุกโดนข่มขืน ช่วยด้วยย!!! _*_" "กรุก็โดนรุมข่มขืน ช่วยด้วยยยย!!!!" "หริ่งดำ ยังโดนผีลูกบอลเข้าสิงเหมือนเดิม"

"หริ่งหล่อ ที่สุด"

"กล้อง กะ กล่ำ อย่างน่ารักง่ะรูปนี้ ((ปรกติน่าตี เพราะดื้อมาก))"

"น้องพุกลูกแม่"

"คนสวยของแม่ คนเดียว"

ผู้ ญ มักพอใจกะตัวเลขที่ลดลง ((จริงเหรอ))

1 เดือนผ่านไป ไวเหมือนโกหก

เรื่อง ลด นน.ที่โม้เอาไว้

.

.

ยังลดไม่ได้ตามเป้า แต่ได้เท่านี้ก็ถือว่าโอเคแล้ว

จากที่เล่าให้ฟัง

.

.

นน.มากสุดก่อนลด 53.7 โล

ตอนนี้ลดลงมาเหลือ 47.5 โล

Y^Y ซึ่งยังไม่ได้ตามเป้า

.

.

เพราะเป้าที่ตั้งไว้ เวลา 1 เดือน อยากได้ซัก 45 โล

แต่ว่า ถ้าจะทำให้ได้ลงอย่างนั้นคงต้องแดรกแต่น้ำเปล่า

.

.

นน.กว่า 6 โลที่หายไป ทำให้ใส่เสื้อผ้าเดิมๆได้หมดแล้ว

แต่ก็อย่างว่าแหละ ยังไม่ได้ตามเกณฑ์ คงต้องสู้ต่อไป

.

.

ตอนนี้ตกลงกันไว้ว่าจะทำ นน.ลงได้มากสุดคือ 43 โล

ห้ามน้อยกว่านั้น ไม่งั้นเหลือแต่ปาก อย่างที่พี่ดี๋ เคยว่าไว้ Y^Y

.

.

วันแรกที่พอรู้ว่า นน.ลงมาหน่อยแล้ว ก็ไปฉลองด้วยไปพากันไปกินหมูกะทะ

((ไม่ต้องตกใจ ไม่ได้กินเยอะ กินแต่ปลากะผัก แต่หนักไปทางแตงไทยน้ำกะทิ 555+))

.

.

ก็เมื่อวันเสาร์ ไปดูเค้าแข่ง FUTSAL ที่สนาม Grand sport นวมินทร์

ทั้งวันไม่ได้แดรกห่าอะไรเลย

.

.

ตกเย็น ก็เลยนึกถึงเพื่อนสาวที่ทำงาน Grand sport

มันบอกว่าอยู่ไม่ไกลกะที่พักมันเลย

แวะหามันหน่อยไม่ได้หรือไง

.

.

งานนี้เลยพากันไปฉลองนน.ลดด้วยการแดรกหมูกะทะ ตั้งแต่เวลา 17.00 ถึง 20.00

_*_

.

.

เจอหน้าเพื่อนมันไม่ทักซักคำว่า กรุผอมลง หรือเปล่า

((ทั้งที่คนอื่นใครเค้าเจอกรุ เค้าทักทั้งนั่น อิเลววว))

แต่มันกลับตอกย้ำปมที่ว่า

“เฮ้ย!!!เมื่อก่อนมรึงนน.แค่ 42 เองหนิ นี่ตั้ง 47 โอ้โห!! อิอ้วน”

.

.

กำกำ Y^Y เศร้าหนักเลยกรุ ถ้ามรึงเห็นกรุตอน 53 โล

มรึงคงได้ดูถูกเหยียดหยาม and กระทืบซ้ำกรุแน่ๆ

.

.

แล้วกรุจะทำไงให้ภายใน 1 ดือนเหลือ 42 ล่ะสันดาน ขอเวลานิดดิ

.

.

พอถึงเวลาถ่ายรูปกัน มันกลับบอกว่า

“เหี้ย!!!! ทำไมกรุอ้วนนักว่ะ”

“มรึงไม่ได้อ้วนหรอก พอดีว่า ถ่ายรูปกะคนผอมอย่างกรุ มรึงเลยดูอ้วนไง ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

.

.

ปล. มีเพื่อนถามถึง hi5 พิม เอ่อ...พิมไม่ได้เล่น hi5 นะค่ะ เล่นไม่เป็น 5555+

ปล.1 ขอบคุณกะกลอนเพราะๆที่มีเพื่อนใจดี ฝากให้ค่ะ

.

.

"ตอนนี้ นน.ซัก เกือบ 50 โลแระ"

"ตอนนี้ peak สุด 53 กว่าๆ Y^Y"

"ลดลงมา 47.5 ยังไม่ได้ตามเป้า แต่ก็ยังดีว่ะ" "รูปเต็มตัวไม่มีเพราะถ่ายเอง เหอะๆๆ"

"กุ้ง กะหมึก คอเลสตอรอลสูงของอิเพื่อน อ้วนๆๆๆ"

"ของกรุแดรกปลา ยังไงก็ไม่อ้วน 5555+"

"พยายามเอาหน้าหลบกล้องเต็มที่ เพราะหน้ามันขาว+บาน"

"โธ่!!! อิเพื่อนอ้วน ((แต่เพื่อนก็หน้าตาดีนะ555+))

รู้มั๊ยว่าเรายี๊..ทอมแบบไหน

คุณรู้มั๊ยว่าดี้อย่างเราๆอยากได้อะไรจากทอมอย่างพวกคุณ

.

.

เราไม่ได้ต้องการคนหล่อลากดิน มาเป็นแฟน

.

.

คนหล่อ EGO สูง SELFจัด

สาวๆคนไหนก็ชอบ อยากได้ อยากครอบครองและอยากแย่ง

98% ของคนหล่อ เจ้าชู้

บางคนหล่อ ก็ไม่มีสมอง

หล่อแต่รูป จูบไม่หอมมีถมเถ

หล่อแต่หน้า แต่ลีลา sex ห่วย ก็ไม่ไหว

หล่อ...กินไม่ได้ แต่เท่ห์ ((แต่ก็นะ เท่ห์ก็แดรกไมได้เหมือนกันโว้ย!!!))

ข้างนอกสดใสหล่อกระชากใจ แต่ภายในกรวงโบร๋

หล่อแต่งตัวดี แต่เบื้องหลังโสโคร๊ก โสโครก

.

.

เราแค่ต้องการคนหน้าตาธรรมดาๆ แบบว่าไปวัดตอนเช้าได้ก็โอ แล้ว

.

.

เราไม่ได้อยากได้ทอมร่ำรวยล้นฟ้า มาเป็นแฟน

.

.

ยิ่งรวย ยิ่งงก

รวยเงิน แต่แล้งน้ำใจถมเถ

ดูถูกคนอยู่ลึกๆล่ะที่หนึ่ง

เดินตลาดนัด เป็นป่าวก็ไม่รู้

บ้า Brand name จนขึ้นสมอง

สะกดคำว่า ลำบาก ไม่ค่อยจะถูก

เรื่องทวงบุญคุณเนี่ย ของคู่กัน

เหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่อ

ขี้อวด ขี้โม้ ขี้หลงตัวเอง ขี้ ขี้ ขี้ ((แหวะ))

แบมือ ขอเงิน พ่อแม่ ก็เท่านั้น

.

.

เราแค่อยากได้ ทอมที่รู้จักทำมาหากิน

อหิงสา ไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน ก็พอ

.

.

เราไม่ได้ต้องการทอมที่เรียนจบสูงลิบ แบบลอยอยู่ปลายยอดไม้

.

.

คนเรียนเยอะใช่ว่าจะฉลาด

มักคุยกะกรุ คนละภาษา

เก่งแต่ในตำรา ปริญญาชีวิตล่ะไม่ได้เรื่อง

ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด รู้จักป่ะ

มักคิดว่าตัวเองเหนือคนอื่นในด้านคุณวุฒิ

มีความคิดแค่อยากเอาชนะ และแพ้ไม่เป็น

ในโลกนี้จะมีใครฉลาดเท่ามันม๊ายยยยยย พี่น้องงงงงง!!!!!

.

.

เราแค่ต้องการทอมที่พูดคุยกะเรารู้เรื่อง

เข้าใจภาษาคน ภาษากาย และภาษาใจ

.

.

อายุบางทีก็ไม่ไช่เรื่องสำคัญสำหรับเรา

.

.

เราไม่ได้ต้องการแฟนแก่มาดป๋า หรือทอมเด็กจ๋า ปัญญาอ่อน

ไม่ว่าจะเด็กหรือแก่ องศา ความงี่เง่า มักเท่าๆกัน

ว่ากันว่า คบเด็กสร้างบ้าน

และก็ว่ากันว่า แก่กะโหลกกะลา แก่เพราะเกิดนาน

.

.

ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไหร่ ก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับเราหรอก

เพราะสิ่งที่เราต้องการ คือ “สมอง” ที่มีความคิดแบบ “ผู้เจริญแล้ว”เท่านั้น

.

.

เราไม่ได้ต้องการทอมที่เรื่อง sex ระดับเท๊พพพพพ

.

.

เพราะขนาดยาว-สั้น ไม่ใช่เรื่องสำคัญ

จังหวะ และ ความขยัน สำคัญที่ซู๊ดดดดดดด

อย่าคิดว่าทำให้ ผู้ ญ ร้องดัง แล้วเค้าจะ “เสร็จ” ทุกราย

เหนือฟ้า ยังมีฟ้าจำไว้

พวกนี้ มักขี้คุย เกินประสิทธิภาพของนิ้วและลิ้นตัวเอง

หื่น ตลอดเวลาก็น่าเบื่อ

บทเค้าจะขี้เกียจขึ้นมาละก็ หัวถึงหมอนหลับป๊อก!!!! ได้เลยทีเดียว Y^Y

ถึงจะเท๊พ แต่วน แต่ท่าเดิมๆ ก็ห่วย!!!ย่ะ

.

.

เราต้องการแค่ทอม sex ที่สามารถรักษาระดับตามมารตฐานได้ก็เพียงพอ

.

.

เราไม่ได้ต้องการ ทอมที่รักเราจนเกินคำว่าพอดี

.

.

เพราะเค้าจะมาพร้อมคำถามติดแกนสมองว่า อยู่ไหน อยู่กะใคร ทำอะไรอยู่ และกลับเมื่อไหร่

ทอมพวกนี้ จะหึงอย่างไร้สติ หึงอย่างไม่มีขอบเขต หึงแบบพาล

จริงๆแล้วที่เค้าอ้างว่ารักเรามาก นั่นก็คือเค้ารักตัวเค้ามากจนเกินไป

((ซึ่งอีกหน่อยจะกลายเป็นเห็นแก่ตัว))

เราจะขาดความเป็นตัวของตัวเองไป เพราะว่าเมื่อเราจะไปไหน ยังไงกะใคร ต้องขออนุญาติก่อน

เค้าจะเข้ามาเป็นเจ้าชีวิต พร้อมออกคำสั่ง

โคตรรักเรา แต่เสือกเข้ากะเพื่อน กะญาติเราลำบ๊าก ลำบาก

.

.

เราแค่ต้องการทอมที่รักเราน้อยๆ แค่รักนานๆ เท่านั้นแหละ

.

.

ความรักที่ดี คนรักที่ดี หายากยิ่งกว่า งมเข็มในทะเลทราย

มีผัว ก็เหมือนซื้อหวย แค่ถูกรางวัลเลขท้าย 2 ตัวก็ถือว่าเป็นบุญแล้วค่ะ หึหึหึ

.

.

ต่อจากนี้.....ของทุกวันที่ 9

หายหน้าไปหลายวัน

อยากมาอัพ blog ใจจะขาด แต่ไม่มีเวลา

((แม้แต่จะหายใจ ยังเหนื่อยเลยช่วงนี้))

.

.

ไม่อยากจะบ่นเรื่องงาน

แต่ช่วงนีก็มีแต่งานๆๆ ที่เข้ามาทำให้ปวดหัว _*_

.

.

คิดดูสิ จากเคยดูลูกค้า 15 ราย

แต่ตอนนี้เพิ่มเป็น 36 ราย

>____< โอ้วววว!!! แม่จ้าววววว!!!!!!!!!!!

.

.

ทำงานกลับบ้าน 2 ทุ่ม ทุกวันเลย

((ดีหน่อย มันจ่ายโอที))

.

.

เหนื่อยนะ ล้าด้วย

บางทีก็ตอบตัวเองไม่ได้ ว่าทำไมต้องทำงานเยอะขนาดนี้

.

.

ไม่อยากทำหรอก แต่ทำไงได้

“หน้าที่และความรับผิดชอบ” มัน “ค้ำคอ”อยู่ Y^Y

.

.

ช่วงนี้นอกจากปัญหากะของตัวเอง ยังมีปัญหาของคนรอบข้าง

ทำให้ปวดหัว

.

.

แต่ไม่เป็นไรหรอก เราต้องช่วยกันฝันฝ่าไปให้ได้

.

.

วันนี้วันที่ 9 แล้ว อาจจะเป็นวันที่แสนจะธรรมดาสำหรับคนอื่น

แต่วันที่ 9 ของทุกเดือน สำหรับเรา มันมีอะไรดีๆซ่อนอยู่

.

.

เวลาเดินผ่านอย่างรวดเร็ว

การเรียนรู้เป็นสิ่งที่น่าท้าทาย

อดีตที่เลวร้าย เก็บไว้เป็นประสบการณ์

อดีตที่แสนหวาน เก็บไว้เป็นความทรงจำ

.

.

วันนี้ มีชิวิตอยู่เพื่อวันนี้

พรุ่งนี้ จะมีใครรู้อะไรได้

.

.

ปม ก็คือปม ถ้าใจยังยึดติด ก็คงยิ่งผูกแน่น

ปม มักอยู่คู่กับ อดีตเสมอ

แล้วยังจะยึดติดอดีตอยู่ทำไม เสียเวลา

.

.

บอกคนอื่นได้ แต่บอกตัวเองยากเหมือนกันว่ะ

ฝัน...

ไม่อยากฝันถึง ปมอดีตอีกเลย

แต่ก็ใน ปม นั้น ก็ยังซ่อน “จิตสำนึก” ไว้อีกชั้น

.

.

บางทีก็ขอบคุณ “จิตสำนึก” ดีๆนั้น

ที่ทำให้เรารู้ว่า จริงๆแล้ว เราไม่ได้ยึดติดกะอดีตหรอก

ปัจจุบัน ต่างหากที่เรา คงมั่น

.

.

ขอให้รู้ไว้ว่า ตอนนี้ ที่เราหายใจอยู่นี้ มันคือ “ปัจจุบัน”

.

.

ปล. Thank for everything.

ปล.1 อยากได้ clip พระเอก “อ” version เต็มๆ

ปล.2 หน้าน้อง “อ” หื่นได้ใจมาก แหะๆ ^____^

.

.

มันทำให้พิมเข้าใจอะไรมากขึ้น

เมื่อวันเสาร์ ที่ผ่านมา พิมมีธุระต้องไปราม 2

เอ่อ.....จากสะพานใหม่ไปราม 2 เนี่ย ไกลเหี้ยๆเลยนะ

.

.

ไอ้ไปแบบรถยนต์ก็ไม่เท่าไหรร๊อกกกก

แต่ทะลึ่งไปรถมอ’ไซค์ เลยน๊า

((แปลงร่างกลายเป็นเด็กสก๊อย เกาะเด็กแว๊นไปเลยทีเดียว 555+))

.

.

เหอะๆๆ ได้รับรู้รสชาติความตื่นเต้น เวลานั่งมอ’ไซค์ไกลๆเลยนะงานนี้

.

.

และจากการเดินทางด้วยความลำบากเช่นนี้

ก็ทำให้บางคนเห็นถึงความ อุตสาหะ ของพิมได้นะ

.

.

อย่างน้อยเค้าก็ได้รู้ว่า

.

.

พิมไม่ใช่ผู้ ญ พวกรักสบาย พอจะเดินทางลำบากไกลๆไปไหนมาไหนก็ส่ายหน้า

.

พิมไม่ใช่ผู้ ญ ประเภท จิ๋มติดเบาะรถเก๋งเป็นอย่างเดียว เพราะเบาะรถมอ’ไซค์ จิ๋มพิมก็ติดได้เหมือนกัน

.

พิมไม่ใช่ผู้ ญ ประเภทว่า รักสบายนั่งมอ’ไซค์ตากแดด ตาก ลมไม่ได้ ต้องตากแต่แอร์รถเก๋งอย่างเดียว

.

พิมไม่ใช่ผู้ ญ ที่กลัวอันตรายจากการนั่งมอ’ไซค์จนไม่กล้าซ้อนท้าย ตรงข้ามพิมกลับว่ามันตื่นเต้นดีออก

.

พิมไม่ใช่ผู้ ญ ประเภท รักแต่ความสะดวก ไม่มีรถยนต์ก็ไม่ยอมไปลำบากลำบนกะใคร

.

เพราะพิมก็เป็นแค่ผู้ ญ คนนึงที่เติบโตมาจากครอบครัวที่ยากจน และเคยชินกะคำว่าลำบากมานักต่อนักแล้ว

.

.

การซ้อนมอ’ไซค์ไปไกลๆอย่างนี้ บอกอะไรหลายๆได้เลย

.

.

มันทำให้พิมรู้ว่า มันอันตรายใช่เล่น เวลาที่การจราจรติดขัด รถเยอะแยะมากมาย

.

มันทำให้พิมรู้ว่า มันร้อนฉิบหาย เวลาแดดเปรี้ยงๆเวลากลางวัน

.

มันทำให้พิมรู้ว่า มันตื่นเต้นดี เวลาขับรถย้อนศร

.

มันทำให้พิมรู้ว่ามันสนุกดี เวลาไปทางลัดซอกแซก และก้มหัวต่ำๆใต้สะพาน

.

มันทำให้พิมรู้ว่า มันลุ้นระทึกเวลา ตำรวจโบกให้จอดและขอดูใบขับขี่

.

มันทำให้พิมรู้และเข้าใจความหมายที่ตำรวจถามว่า “มีเวลาไปเสียค่าปรับมั๊ย??”

.

มันทำให้พิมรู้ว่า เวลายัดเงินตำรวจ 100 บาทต้องแอบๆใส่ไว้ใต้สมุดใบสั่ง ยื่นแบบโจ่งครึ้มไม่ได้

.

มันทำให้พิมรู้ว่า เวลาที่ฝนตกหนัก เราต้องหาที่หลบซะ จะตะบี้ตะบันแข่งฝนไปไม่ได้

.

.

และจากนี้ไป พิมซึ่งเป็นคนขับรถยนต์ พิมคงรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรามากขึ้น

.

พิมจะไม่บ่น ด่า พวกแมงกาไซค์ที่ขับรถกวนตรีนมั่ง ไม่กวนตรีนมั่ง เกินความจำเป็น

.

พิมจะไม่แกล้งขับรถเบียดๆมอ’ไซค์ คันไหนที่มันขับรถช้า กวนตรีน และขวางถนน

.

พิมจะไม่แช่งชักหักกระดูก พวกมอ’ไซค์ ที่ชอบขับรถย้อนศร หรือฝ่าไฟแดง

.

พิมจะไม่เปลี่ยนเลนส์กระทันหัน เดี๋ยวจะไปปาดหน้าพวกมอ’ไซค์ซะโดยไม่ทันระวัง

.

อื้มมมมม....พิมจะมองพวกมองไซค์ในแง่ดี และเข้าใจพวกเค้ามากกว่านี้

.

อย่างน้อยๆพิมก็จะไม่เรียกพวกนั้นว่าพวกแมง ((กาไซค์))

.

และจะเข้าใจว่า เวลาเค้าขับรถทั้งเสี่ยงแบบหนังหุ้มเล็ก

.

ทั้งร้อนเวลาแดดเปรี้ยงๆ ทั้งหนาวเหน็บเวลาเจอลมหรือฝน

.

.

เห็นมั๊ย??? ว่าการที่พิมดื้อ จะไปราม 2 โดยมอ’ไซค์เสียให้ได้

.

ทำให้เรารู้จักอะไรต่อมิอะไรมากขึ้น รู้จักตัวตนที่แท้จริงมากขึ้น

.

ไม่น่าเชื่อว่ามันจะเปลี่ยนทัศนคติที่เรามีอยู่มุมเดียว แง่เดียวได้ด้วย

.

.

((ถ้าวันนึงมีตังก์เหลือมากๆ จะเอาไปซื้อ Fino 5555+))

.

.

ฟัก อยู่แม้น

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ ยุ่ง _*_

.

.

.

เข้าประชุมตั้งแต่ 9.30 น. ออกมา 11.00 น.

.

.

หลังจากนั้น

.

.

ปรากฏว่า 12.30 น.((เวลาพักกรุนะเนี่ย))

เรียกประชุมด่วนต่อ ถึง 14.30 น.

.

.

เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!! ไม่บ้า ก็ประสาทแดรกกันละโว๊ยยย งานนี้

.

.

ไม่ได้ประชุมเรื่องอะไรหรอกนะ

.

.

แต่กะลังประชุมเรื่องที่ ((ต้องทำใจ)) รับงานที่ได้รับมอบหมายเพิ่ม

.

.

และเรื่อง "ผลประโยชน์"

.

.

กว่าจะลงตัวเล่นเอา หัวหน้า หัวเสียไปเลยทีเดียว

.

.

((กรุเองก็หัวเสียไม่น้อยโว๊ยยยย!!!))

.

.

ผลสรุปจะเอายังไงคงต้องคุยกันอีกทีพรุ่งนี้

.

.

เอาว่ะ งานนี้ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล

กำขรี้ ((เละๆ)) ดีกว่ากำตรด แหละว๊า 5555+

.

.

ช่วงนี้อัพได้เวลาเย็นๆ เวลางานแมร่งแทบจะเงยหน้ามาหายใจหายคอไม่ได้

.

.

ทำไม งานต้องมากขนาดนี้ เซ็ง!!!!

.

.

เฮ้อ!!! นี่กรุ เซ็ง 2 วันคิดอีกแล้ว กำกำ _*_

.

.

ปล. อยากเขียนอะไรดีๆ ออกมาให้ได้อ่านกัน แต่คิดไม่ออก และไม่มีเวลา

.

.

ปล.1 ช่วงนี้อยู่ในโหมด เซ็ง สัดๆ _*_

.

.

ปล.2 ลูกค้าเหี้ยๆ เกือบ 6โมงเย็นแล้ว ยังโทรหากรุอยู่ได้

เลยให้เพื่อนบอกไปว่า "คุณพิมไปสะพานมัฆวาน" 555+

.

.

ปล.3 อยากให้เพื่อนที่ทำงานบอกไปเหมือนกันว่า

"คุณพิม ได้สละชีพไปแล้ว"

.

.

fuck!!! u!!! man !!!!

อ่านว่า

ฟัก อยู่แม้น

.

.

ทั้งเซ็ง ทั้งเครียด -__-"

เริ่มต้นเดือนด้วยอาการเซ็งๆ

.

.

คนที่ทำงานออก 2 คน

ทำให้มีผลกระทบต่อหลายส่วน

.

.

ซึ่ง 1 ในนั้นคือกรุ -_-“

.

.

สรุปได้ความจากเจ้านายว่า

“องค์กรของเรา กำลังประสบปัญหา เราต้องการให้คุณช่วยประคับประครองสถานการณ์ร่วมกัน”

.

.

แต่!!!!!!!!!!!!

.

.

กรุสรุปได้ใจความง่ายๆว่า

“เพิ่มงาน แต่ไม่เพิ่มเงินน๊ะ!!! เข้าใจป่าวววววว!!!!”

.

.

เพราะแมร่งพูดประมาณว่า

ขอให้กรุรับงานในส่วนของคนที่ออกเพิ่ม และยังไม่รู้จะได้คนใหม่เมื่อไหร่

ส่วนผลประโยชน์.............((ไม่มี๊!!! ละไว้ในฐานที่เข้าใจ))

.

.

สาดดดดดดด กรุเหนื่อยนะ กรุไม่อยากทำ กรุอยากออก แต่กรุทำอะไรตอนนี้ไม่ด๊ายยยย!!!

.

.

เซ็งเหี้ย!!!! -_-“

.

.

เคยเป็นกันป่ะ เช้าของวันทำงาน

รู้สึกเบื่อหน่าย และขี้เกียจ ไม่อยากมาทำงาน เหมือนเด็กไม่อยากไปเรียนหนังสือ

.

.

ไม่ได้ไม่รู้จักความรับผิดชอบ แต่!!!! เซ็ง!!!!

.

.

ช่วงนี้เพื่อนๆใน blog กินเจกันเยอะเนอะ

.

.

พิมไม่ได้กินหรอก

แต่ตั้งแต่ลดความอ้วนก็กินกึ่งๆ มังสวิรัติมา 3 อาทิตย์แล้ว

.

.

ไม่ได้กินเนื้อสัตว์เลย กินได้แต่ไข่ต้มกะปลานึ่ง ปลาต้ม

-__-“

.

.

ทำไมการลด นน. ถึงลำบากอย่างนี้หนอ

.

.

บางทีก็คิดๆนะ ว่าเราทรมานตัวเองไปหรือเปล่า

บางทีก็รู้สึกว่า เฮ้ย!!! กว่าเราจะสะสม มันมาถึง 10 กว่าโล เนี่ย

ใช้เวลานานเหมือนกันนะ

.

.

ดังนั้นไอ้เรื่องจะเอามันลดถึง 10 โลได้เนี่ย คงต้องใช้เวลาหน่อยมั้ง

.

.

คิดๆๆนะ คิดๆๆๆพอคิดไปคิดมา ก็มานั่งคร่ำครวญใหม่

.

.

“เมื่อไหร่ กรุจะผ๊อมมมมมมม Y^Y”

.

.

อีก 1 อาทิตย์ก็จะครบเดือนแล้วที่เริ่มต้นลด นน.อย่างจริงจัง

วันครบ 1 เดือนแล้วจะมาบอกว่า ลดได้กี่โล

.

.

วันดีคืนดี ก็มีเหวี่ยงๆกะคนข้างๆ เรื่องลด นน.

เพราะความที่ไม่ค่อยจะมีความพอดีของตัวเอง

.

.

พูดง่ายๆว่า พิมทำอะไรมากไป หรือตึงเกินไปนั่นแหละ

.

.

เลยพาลทำให้ ไม่ใช่แค่ตัวเองเท่านั้นที่เครียดเรื่อง ลด นน.

.

.

คนอื่นก็เป็นห่วง จนเครียดด้วย -__-“

เฮ่อ.......

.

.

อะไรว่ะ !!! วันนี้กรุสามารถ อัพเรื่องเครียดได้ทีเดียว 2 เรื่องซ้อนเลยเร๊อะ!!!

.

.