Pim Hair Styles From Past to Present

พิมว่าพิมเป็นคนนึงนะที่เปลี่ยนทรงผมบ่อยม๊ากกกก

ล่าสุด พิมก็ไปเลี่ยนทรงมาเป็น บ๊อบเท((อีกแล้ว))

เหอะๆๆ

...

เรามาดูการพัฒนาของทรงผมพิมกันดีกว่า

ว่าพิมเป็นพวกชอบเล่นกะผมตัวองแค่ไหน

...

....เริ่มจากเมื่อก่อนไม่ค่อยชอบปล่อยผม ชอบรัดผม...

...แล้วก็มาลองผมปล่อยดู ไม่ได้ทำสีใดๆทั้งสิ้น... ...แล้วก็มาลองเปลี่ยนสี เพราะเตรียดัด... ....แล้วก็ดัดมา ตอนแรกรับตัวเองไม่ได้อย่างแรง...

...อ้วนมาก....

...เริ่มลด นน.ในตอนนั้น เริ่มผอม...

....ลองมาหนีบให้ผมตรงหน่อย....

....เปลี่ยนมาตัดไสลด์ข้างๆและหน้าม้า....

...กลับมาใช้โรลม้วนไฟฟ้าอีก....

....ตอนไปถ่ายภาพสตู แก๊แก่แหละ....

...กลับมาทำผมตรงหนีบอีก ปัดหน้าม้าให้เป๋......

....แล้วก็มาม้วนด้วยโรลไฟฟ้าอีก เหอะๆๆๆ...

....แล้วก็มาทำทรงตรงๆ....

....แล้วก็มาทำทรงหยิกได้อีก....

...ลองรวบม้าขึ้น ใช้กิ๊บเล็กๆหนีบ....

....อารมณ์อยากตรงอีกแระ....

...ตักหน้าม้า อีกรอบ.....

....ผมตรงหน้าม้า....

....รวมม้าอีกแระ......

....หนีบตรงๆดูหน่อย....

...คาดผมดูเผื่อจะเปลี่ยนได้อีก....

...หนีบกิ๊บได้น่ารักมากมาย -_-"....

...เปรี้ยวซะ...

....อกหักวันแรก ตัดผมแมร่งเลย((หน้าเศร้ามาก))....

...ไม่สะใจ เอาสั้นไปอีก ((ประชดรัก))....

...ทำสีผมใหม่....

....ตัดบ๊อบครั้งแรก....

...ทำสีผมอีกครั้ง แบบทองม๊ากกกกไปเลย สะจายยยย พร้อมต่อผม....

...เอาผมต่อออก....

...เปลี่ยนสีใหม่เป็นสีเขียว...

.....เลิกกันแล้ว มาดทอมเริ่มปรากฏ 5555...

....ตัดหน้าม้า ดุอีกซักครั้ง....

....อ้อมเรียก ทรงหมวกกันน๊อค 5555+.... ...ผมเริ่มยาวทอมเริ่มออก....

....ตัดผมอีกครั้ง ทอมม๊ากกกก หล่อด้วย อิอิ......

....กลับมาเป็นสาวเท่ห์อีกครั้ง....

...บางวันก็หวาน ((พยายามแล้วนะ))... ....ตัดผม ทรงใหม่อีกครั้ง.....

....ทรงก่อนตัดเมื่อวาน .....

....ปัจจุบันแว๊ววววว ตัดบ๊อบเท ((ทิ้ง)) อีกรอบ...((เหนื่อยแล้วนะ)))

....ข้าง ๆ....

.....ข้างหลัง.....

My TattOO

"วันศุกร์"

อย่างที่บอกว่าเย็นวัน ศ จะมีงานเลี้ยงกะที่ออฟฟิศ

และเพราะไม่ได้ จอง ร้านไหน

((ถึงจองก็ไปไม่ทัน ประชุมแม่ง ยัน 1 ทุ่ม))

....

เลยพากันขับรถไปย่านร้านอาหาร

แถวเลียบทางด่วนรามอินทรา และ เกษตร-นวมินทร์

...

ลงเข้าไปถามร้านไหนก็ห้องคาราโอเกะเต็ม _*_

คนไทยนี่ช่างรักเสียงเพลงเอาวัน ศ พร้อมกันเลยเนอะ

((รวมทั้งพวกกรุด้วย เหอะๆ))

...

เอาไปเอามาก็ถอดใจ ไม่ร้องแมร่งแระ เกะๆ กะๆ เนี่ย

แดรกข้าวกันอย่างเดียวก็ได้ ((ว่ะ)) -*-โกรด!!!

เลยแว๊บบบบ เข้าร้านที่ดูจากรถจอดเยอะ คนแยะ และหมาผอมๆดีกว่า

((คิดกันเอาเองว่า อาหารร้านนั้นต้องอร่อย))

...

...

เลยเลี้ยวแว๊บบบบ เข้าร้าน

"ครัวพฤษา"

พอดิบพอดี ว่าห้องเกะ ว่าง 1 ห้อง

ฮิ้ววววว ^____^

งานนี้มีได้ หอนแล้วเพ่น้องงงงงง

...

...

เรื่องอาหารที่นี่

พิมว่า อร่อยนะ

โดยเฉพาะ ปลากระพงทอดน้ำปลา

ไม่รู้น้ำปลาบ้านไหน

หว๊านนนน หวานนนนน แหะๆ

แต่เพราะพิมชอบรสหวาน

เลยถูกปากม๊ากกกก

...

...

ไม่รู้ว่าถูกปากยัง ซัดซะพุงกาง

Y^Y เอาแล้วสิมรึงไหนว่าลด ความอ้วนไง

((เหล้าไม่ดื่ม เบียร์ไม่ดื่มนะค่ะ งานนี้))

แต่กลับแกล้ม ล้วนๆ กำกำ -*-

...

...

กลับมาเลยจัดการ

ปฏิบัติการให้ตัวเอง"อ้วก"ออกซะ

Y^Y มันเป็นวิธี ที่แย่มาก

แต่ก็กรุทนไม่ได้นี่นา รู้สึกสำนึกผิดขึ้นมาในบัดดล

ที่ยัดไปมากขนาดนั้น

((ตอนแดรกล่ะไม่คิดเนอะ คนเรา))

..

..

ไปซื้อไข่ดิบ มา 1 ฟอง

กินแต่ไข่ขาวดิบๆ

((ซักพัก มันก็ยังไม่กระตุ้นให้อ้วกแหะ))

เลยจัดการ กินยาระดมพล ((ยาถ่าย))

แหวะ..เท่านั้นแหละ

อ้วกกระจาย

เอาออกมาหมด และก็มีเลือดปนออกมาด้วย

((อ้วกจนคอแตกง่ะ เลือดงี้แดงสดเชียว Y^Y))

....

...

โรคจิตป่ะ

....

....

เท่านั้นยังไม่พอนะ

แดก ระดมพลไปอีก หลายอึก

งานนี้ก็ ทั้งอ้วก ทั้งขี้แหละคร๊าบบบบ พี่น้อง

Y^Y โทรมกันไป เฮ่อ

...

นี่หรือ

ผลของความอยากสวย

...

...

"ถ่ายกะที่ทำงานทั้งหมดที่ไปวันนั้นค่ะ"

"ถ่ายพร้อมกับผู้ชาย ((หน้าตาเปี่ยมสุขชะมากมาย ผู้ชายยยยขรา))"

"วันเสาร์"

บ่าย 3 โมงออกจากบ้านเพื่อไปธุระแถว เมืองทองฯ

ฝนตก ถนนลื่น

คิดดูนะค่ะว่า มันน่าจะเกิดเหตุการณ์อะไร

...

...

"รถชน"

....

.....

5555+ ถูกต้องนะคร๊าบบบบบบ

รถพิมไปชนกะชาวบ้านเค้ามา

...

แล้วไม่ว่าเรื่องมันจะเป็นไงมาไง

แต่...

...

...

"พิมชน๊ะเลิศศศศศ"

กร๊ากๆๆๆๆ

หลังจากการ ถก และ"เถียง"กันเป็นเวลาซักพัก

ผลก็คิอ ประกันของรถคู่กรณี ต้องชดใช้ค่าเสียหายให้พิม

เอารถเข้าอู่ไปตามระเบียบ

55555+

..

..

"รอยบุบฝากระโปรงหน้า"

"รอยกันชนหน้า" "รอยดุ้งของฝากระโปรงหน้า"

"อาทิตย์"

เป็นวันที่ขอพักเหนื่อยจากหลายๆอย่าง

...

...

ไม่มีไรทำ ขอเอารูปรอยสักที่ไปทำมามาให้ดู

ตอนนี้ เหมือนยากูซ่าเข้าไปทุกที

...

รอยสักล่าสุดคือ ปีก "angel และ devil"

...

ถามว่า ทำไมถึงสักปีกมารกะเทพ ผสมกันอย่างนี้

ก็มันเป็นการคงไว้ซึ่ง สมดุลอะค่ะ

ไม่อยากมีแค่ปีกเทพไว้ ดูจะเลิศเลอเกินไป

ไม่อยากทีแค่ปีกมารไว้ ดูจะเถื่อนไปนิด

เลย เอากลางๆนี่แหละ

..

..

"รอยสัก angel+devil สักตอน 30"

"รอยสักมังกร ((ราศีเกิด))ที่เอว สักตอน 20"

"รอยสักลูกบอลสนิช หยิน-หยางที่ อก สักตอน 29"

"รอยสัก คำว่า เฮง ที่ หน้าท้อง สักตอน 18"

"ยากูซ่า 5555+ ((หัวเซิงไปนิด ทรงผมวัยรุ่นก็งี้แหละ ต้องเซิงๆ))"

ศุกร์เมา เสาร์นอน อาทิตย์ถอน จันทร์ลา ((ดีมั๊ย???))

เมื่อวาน มีน้องคนนึง

เป็นน้องที่เคยทำงานที่บริษัทนี่แหละ

แวะมาเยี่ยมพี่ๆ

...

น้องใจดี เอาหนมมาฝาก

-_-" ((แล้วกรุจะแดรกได้มั๊ย กะลังถือศีลอดเนี่ย ฮ่วย!!))

...

...

ขนมที่น้องเอามาฝากเป็นเค้กและ เมอแรง

หน้าตา _*_ น่ารับประทาน และ hi so โคดดดดดด

..

..

แต่

..

..

ยังไงกรุก็กินไม่ได้

...

Y^Y นี่คือสิ่งที่เสียใจมากๆ

ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา

ไม่เคยต้องห้ามใจอะไรเท่านี้เลย

..

..

ทำไมนะ ทำไมน้องไม่มาเอาตอนที่

พี่สามารถแดรกได้ทุกสิ่งอัน

((ไม่เว้นแม้แต่ ยำกบ _*_))

...

...

ได้แต่เก็บภาพแห่งความประทับใจไว้

อย่างนี้นี่เองที่เค้าเรียกว่า

...

ไม่ได้กิน ดมกลิ่นก็ยังดี-_-"

..

..

..

อย่างที่เคยบอกไว้

ว่า ศ-ส-อา นี้จะไป กะที่ทำงานที่ พัทยา

แต่...

ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน

...

...

...

ปรากฎว่า โดนเลื่อน ซะงั้น

((ก็ดี ขี้เกียจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ^^))

...

...

แต่ทว่า ก็ไม่ได้จบแค่นั้นหรอก

เพราะว่า เลื่อนไป พัทยา

ใช่ว่า workshop ที่เตรียมไว้จะไม่ได้โดน present

เหอะๆๆ

..

..

ก็เลยโดน present มันซะที่ทำงานนี่แหละ

...

ทว่า ตกเย็นเราจะมี party กัน

..

..

จากที่จะจองร้านโน้น ร้านนี้

ร้านนี้ก็ดี ร้านนี้ก็เริ่ด

ร้านนี้ก็ห่วย ร้านนี้ก็ไม่ได้เรื่อง

...

สรุป แมร่งก็ไม่รู้จะเอาร้านไหนดี

...

ตอนแรก จะเอาแถว เกษตร-นวมินทร์

แต่....

ห้องคาราโอเกะ ไม่ค่อยมีเพลง ชาติเกาหลี

ฮ่วย!!! แล้วจะไปไหน

ร้านคาราโอเกะย่านรัชดา ก็ไปมาแล้ว

ห่วยแต่ก จะตาย

..

..

คิดไปคิดมา เมื่อวานตกลงกันไว้ว่า

ไปโรงเบียร์ ตรงเลียบทางด่วนดีกว่า

..

..

เอ้อ!!! เจ๋ง ชอบๆ เพราะชอบไปดูเค้ามี โชว์สวยๆ

..

..

แต่...ตอนนี้กลับเป็นยังไม่ confirm

เอ้า!!! แล้วจะได้ไปร้านไหนเนี่ย

...

ที่นี่ เป็นอย่างนี้ทู๊กกกกที

เซ็งว่ะ!!!

...

...

...

เมื่อวานเกิดอาการ เซ็งๆ

ช่วงนี้งานไม่ค่อยยุ่ง

((ยอดขายตก เหอะๆๆ))

คิดไปคิดมา

ไปดูหนัง เบาสมองดีว่า

ZOHAN คือเรื่องที่เลือกที่จะไปดู

ชอบ อดัม แซนด์เล่อร์ หน้าตาเป็นมิตรดี

...

...

หนังตลกนะ ตลกแบบ ทะลึ่งๆ แล้วก็เว่อร์ๆดี

555+

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีสาระ นะ

((จุดเด่น ของหนังเรื่องนี้คือ พระเอกเป้าตุงม๊ากกกก 555+))

...

...

ลองไปดูกันได้นะค่ะ ไม่เสียดายตังก์หรอก

...

...

อ้อ...พิมไปดูที่ เมเจอร์แจ้งฯ คนน้อยมากง่ะ

อิอิ...ชอบไปดูหนังที่นี่

ใกล้บ้าน คนน้อย

วังเวงดี -_-"

มะช่ายๆ..มันไม่วุ่ยวายดี

...

((จะไม่ให้วังเวงได้ไงฟร่ะ ดูรอบดึกทู๊กทีเหอะๆ))

...

ปล. ขอบคุณ คุณเพื่อนๆที่อ่านได และขอบคุณกับ SMS นะค่ะ

ปล.1 วันจันทร์จะเอารอยสักมาลงให้ดูค่ะ ^^

ปล.2 ศุกร์เมา เสาร์นอน อาทิตย์ถอน จันทร์ลา ((ดีมั๊ย??? 555+))

My pic: Past and Present

เอาล่ะ...เมื่อคิดได้ว่าจะ ลด นน.แล้ว

ก็เริ่มทำเลย เริ่มจากเมื่อวานเลยค่ะ

....

อย่างที่รู้ๆกัน เมื่อสมัยก่อนโน้น

ที่พิมโหมลดนน. ใครจะเชื่อว่าเมื่อพิมตั้งใจแล้ว

....

ผลของการลดน้ำหนักมันจะออกมาได้ผลเกินคาดขนาดนี้

แต่หลังจากนั้นไม่นาน

...

พิมก็ปล่อยปะละเลยให้ตัวเอง

อ้วนนนนน -_-"

ขึ้นมาอย่างน่าต๊กกะใจ

....

สาเหตุหลักๆของการอ้วนมากครั้งนี้

เป็นเพราะพิมกินตามใจปากม๊าก

มีอะไรกินหมด

แล้วที่สำคัญ คือพิม ดื่ม ทุกวัน

((ย้ำ!!!ทุกวันค่ะ))

.....

มันเเลยเป็นผลทำให้ นน.พรุ่งพรวดมาที่....

((ไม่อยากบอกเลย จริงๆ _*_))

มาลองดูรูปเปรียบเทียบกันนะค่ะ

ว่าก่อนพิมลด นน.ครั้งล่าสุด

พิมอ้วนยังไง

และความอ้วน ครั้งนั้นทำให้พิมตระหนักไว้ว่า

"มรึงลดความอ้วนเหอะพิม"

จนวันนึงพิมโหมลด นน.และออกกำลังกาย

เลยทำให้พิมผอม เช่นนี้

สังเกตุ หน้าท้อง แบนจนแทบจะไม่มีไส้

สังเกตุแขน เล็กแทบหัก

และแล้ว พิมก็เชยชม ความผอมของตัวเองได้เพียงไม่นาน

ความอ้วนก็กลับมาค่ะ Y^Y

และนี่คือรูปปัจจุบัน

อ้วน สาดดดดดดดดดด

พิมตั้งใจเอาไว้ว่าจะลดอีกซัก 10 โล เพราะ มันขึ้นมา 10 โลไง Y^Y

....

นน.ก่อนลด 51 กก.

นน.หลังลด 41-42 กก.

นน.ปัจจุบัน 53 กก.

((ช่าง นน.เมื่อเช้า 52 กก.))

กรุอยากกลับไป 42 กก. เหมือนเดิม หือ หือ หือ Y^Y

...

...

...

ปล. มีเพื่อนคนนึงอยากเห็นรูปรอยสักอันใหม่ของพิม

เอาไว้จะเอามาให้ดูแน่ๆค่ะ ไม่ลืมๆ

ปล.1 จะถ่ายรูปลูกๆเอามาให้ดูด้วย ^^

ปล.2 เพื่อนๆคนไหนสนใจอยากลด นน.ด้วยกันก็ได้นะค่ะ

ปล.3 มีคำแนะนำง่ายๆดังนี้ค่ะ

-งดแป้ง น้ำตาล น้ำมัน ((พูดง๊ายง่าย ทำยากชิ๊หาย))

- งดเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ ทุกชนิด

- ลดการทานสัตว์เนื้อแดง และ สัตว์ทะเล

- กิน 3 มื้อได้ตามปรกติค่ะ

เช้า-กาแฟดำ 1 ถ้วย

กลางวัน-อาหารอะไรก็ได้ ที่ไม่มีของที่ต้องห้าม ข้างต้น

เย็น-ผลไม้ แบบที่ไม่หวาน แป้งไม่เยอะ

และไม่ทานในปริมาณมากจนเกินไป ซัก 1/2 -1 ผล พอ

-อย่าลืมออกกำลังกายด้วยนะ ^^

....

เหอะๆๆๆ ถามว่า นังพิมจะทำได้หรือเปล่า

ไม่รู้หรอกค่ะ ไม่แน่ใจตัวเอง

แต่ก็ลองดู เอาว่ะ อิอิ

...

งั้น อีก ประมาณ 1 เดือน มาดูผลกันค่ะ ^^

สันขวาน เอ๊ย....สังขาร

พิมเป็นคนนึง ที่เพื่อนๆที่ทำงานมักมีคำถามว่า

"ทำไมมรึงป่วยบ่อยจังว่ะ"

"?????"

เออ...นั่นสิ ทำไมกรุป่วย เป็นโน่น เป็นนี่บ่อยจริงว่ะ

สาดดดดดดดด

เมื่อวานเลยเป็นอีกวันที่ต้องลางาน เพื่อไปหาหมอที่ ร.พ.

เพราะปวดท้องมาหลายวัน และหลายมื้ออาหารแล้ว

ง่ายๆ ก็คือ ปวดท้องทุกครั้งหลังทานอิ่ม

_*_

หรือกรุจะอิ่มเกินไป

ไม่หรอกๆ มันปวดและทรมานมาก

Y^Y

เลยไปให้หมอเช็คซะหน่อย

แล้วพอไปตรวจ

สงสัยคุณหมอจะเป็นหมอเทวดา

ไม่ถามอาการอย่างอื่นซักคำ

นอกจาก

"เป็นไรมา ปวดตรงไหน ถ่ายหรือเปล่า"

และก็เอาฝ่ามือพิฆาต กดท้องกรุ 3-4 ที

แล้วหันหลังให้ เพื่อเซ็นต์เอกสาร ภาษาเทพ

แล้วให้ไปรับยา

_*_ ฮ่วย!!!

แล้วกรุเป็นไรเหรอ บอกกรุซัก 2 คำก็ได้นะหมอนะ

และเมื่อถามไป

"เอ่อ...แล้วหนูเป็นไรคะ"

"........................"

Y^Y

ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมา

((ก็ได้ค่ะ ไอ้เรามันแค่ชนชั้น ประกันสังคม....ยาก็ยาค่ะ))

พอกลับถึงห้องก็หลับพักผ่อน ปิดเครื่องมือสื่อสารทุกชนิด

((กลัวเจ้าหนี้ตามแล้วหมดกัน หึ หึ หึ))

.....

เพราะ ศ-ส-อา นี้ก็ไม่ว่าง

ต้องไป MT กะที่ทำงานที่พัทยา

MT เอ่อ...MT คืออะไรไม่รู้

แต่จริงๆมันก็คือการ ไปสัมนา

แต่พวกเราจะเรียก MT ว่า เมาทัวร์ เหอะๆๆ

แต่ครั้งนี้ พิมคงเมาไม่ได้

เพราะว่าลำไส้ และกะเพราะคงยังไม่สมบูรณ์

.....

ช่วงนี้ไปเจอใครๆก็ทักเป็นคำถามเดียวกันว่า

"อ้วนขึ้นหรือเปล่า??"

Y^Y

คำตอบคือ

"ใช่ค่ะ"

อ้วนขึ้นจริงๆ และไม่ได้อ้วนแค่ 2-3 โล หรือ 5-6 โล

หากแต่พิมอ้วนขึ้น 10 โลตะหาก

_*_

ตอนนี้ตั้งใจไว้ว่า จะลดนน. แบบจริงๆจังๆ เหมือนที่ผ่านมาแล้ว

แต่...

ไม่รู้จำทำได้ดีแค่ไหน

แก่แล้ว Y^Y

หือ หือ หือ

แถลงข่าว รักร้าว

สรุปว่ากับน้องเป็นไง

"ยอมรับว่า ห่างกันมาได้สักพัก ประมาณ 2-3 เดือน

คือเราขอ Take a break

เราคุยกันน้อยลง

แล้วก็ อาจเป็นไปได้ว่าน้องยังเด็ก

และตัวเองก็ทำงานเยอะขึ่น

เลยไม่ค่อยมีโอกาสได้สานความสัมพันธ์กัน"

สรุปว่าเลิกเลยรึเปล่า

"คำตอบที่ว่าเราห่างกันมันก็น่าจะเคลียร์แล้ว

จริงๆ เราพูดมากไป มันก็ไม่แฟร์ สำหรับน้อง

เพราะในสายตาของเรา น้องเป็นคนดี

ทุกอย่างมันเป็นเรื่องของเราสองคน''

แล้วเรื่องเป็นยังไงมายังไง

"คงไม่มีการพัฒนา หรือปรับสัมพันธ์ไปมากกว่านี้

ก็หยุดไว้ตรงนี้ เป็นเพื่อนกันยังคุยกันได้

โทรหากันได้ โทรปรึกษาเรื่องงานเรื่องส่วนตัว

มีอะไรเกื้อกูลได้เสมอ

เพราะฉะนั้นก็ขอยุติความสัมพันธ์แบบโดยดี สวัสดีกัน

ไม่มีอะไรโกรธเคืองกัน

ส่วนสาเหตุคือจริงๆแล้ว

เป็นเรื่องทัศนคติบางอย่างในการใช้ชีวิตไม่ตรงกัน

เราก็ได้ลองปรับ ลองให้เวลาทั้งตัวเขาได้ไปคิดทบทวน

ได้ลองปรับเปลี่ยนใหม่

หรือว่าตัวเราเอง ลองมาใช้ชีวิตอยู่กับตัวเอง

ว่าจะเดินไปอย่างไร จะเดินหน้าหรือยุติความสัมพันธ์กันเท่านี้

ในเมื่อได้ใช้เวลาสักพักหนึ่งแล้ว ลองปรับตัว แต่ก็ยังไม่ใช่สักที

เลยรู้สึกว่าเราไม่อยากเสียเวลา

เขาก็อายุยังเด็ก เราก็ 30 กว่าๆ

ถ้าไม่ใช่ก็ให้อิสระซึ่งกันและกันดีกว่า

ได้คำตอบแล้วว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่า"

เสียใจมั้ย

"ก็มีเสียใจบ้าง มันได้ผ่านเวลาเลยการคิดทบทวนแล้ว"

สาเหตุที่ทำให้รักร้าวเป็นเพราะมือที่สามหรือไม่

''ไม่เกี่ยวกับมือที่สาม มันเป็นเรื่องของเราสองคน''

รู้สึกยังไงกับเรืองที่เกิด

''ทุกคนอยากให้เรื่องมันจบให้ดีที่สุด

เรามีปัญหากันอยู่นาน

ไม่ใช่ว่าเพิ่งมามีปัญหากันวันสองวันแล้วออกมาบอก

พยายามทำดีที่สุดแล้ว

ไม่มีใครอยากให้เป็นแบบนี้ คบแล้วต้องเลิก''

เข็ดกับความรักมั้ย

''ขอตอบไม่เข็ดดีกว่า เพราะยังอยากจะมีความรัก

ซึ่งก็คงต้องใช้เวลาทำใจแป๊บนึง

มันเป็นความเจ็บปวด

เพราะเราสร้างความรู้สึกดีๆกันมาได้แล้วซักระยะ"

มองอนาคตความรักไว้ยังไง

"ชีวิตเราต้องทำอะไรอีกเยอะแยะมากมาย

ความรักไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต

ทุกวันนี้ยังมีหน้าที่ต้องทำงาน

น้องเองก็ต้องเรียน ความรักไม่ใช่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

แต่ก็ไม่ได้ปิดกั้นในความรัก"

กลัวคนมองมั้ยว่าเหมือนสร้างภาพ เพราะที่ผ่านมาก็ดูรักกันมาก

"คนเราไม่ต้องสร้างภาพขนาดนั้นก็ได้

จะเรียกว่าจบเร็วมั้ย เอาอะไรมาตัดสินว่าเร็วหรือไม่เร็ว

เวลาที่เรารู้สึก หรือคำตอบในชีวิตจะเป็นตัวตอบเราเอง

ว่าอะไรคือใช่ หรือไม่ใช่

ถ้าไม่ใช่ในทางพุทธก็คือว่าหมดเวรหมดกรรมกันไป

คิดให้สบายใจ ก็คิดแบบนี้"

ลูกค้าคือ พระเจ๊า????

เคยป่ะ???

เวลาทำงาน กะลูกค้า งี่เง่า ๆ เนี่ย

"หงุดหงิด ((ว่ะ!!)) เนอะ"

เคยได้ยินมาว่า

"ลูกค้า คือพระเจ้า"

แต่สำหรับพิม มักจะพูดขึ้นมาหน้าตาเฉย

อย่างที่ไม่เกรง ผจก.ว่า

"คนอื่นเค้าว่า ลูกค้าคือพระเจ้า แต่สำรับกรุ ลูกค้าคือ หมา"

แหม!!! คำนี้ ไม่ได้แรงไปเลย สำหรับคนที่ทำงานพิม

เหอะๆๆๆ แต่ตรงกันข้ามมันกลับโดนใจ

และเล่นเอาทุกคนหัวเราะ ชอบใจ ((หรือสะใจไม่รู้)) กันยกใหญ่

ไม่เว้นแม้แต่ ผจก.สุดเท่ห์ของพิมด้วย

พิมมักถูกสรรเสริญว่า

เป็นตัวแทนพูดความในใจของทุกคน

พิมน่าจะไปเป็น สส. เพราะสามารถเป็นกระบอกเสียงแทนใจทุกคน

ได้อย่างสาแก่ใจ

เพราะมันเป็นอย่างนั้น จริงๆนี่หว่า

ทำงานกะชาตินี้ ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าหรือนาย

แม่งก็ห่วยพอกัน

คงสงสัยว่า แม่ง แย่ขนาดนั้น

ยังมีหน้าอยู่ทำไม

เอ้า ก็เพราะว่า เรามี ผจก. และเพื่อนร่วมงาน ที่แสนจะน่ารัก

และกลมเกลียว สามัคคี ด่ากราดลูกค้า เหี้ยๆ

และเป็นตัวของตัวเองทุกคน 555+

พูดง่ายๆ คือ แม่ง เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยกันทุกคน ไม่ว่าลูกพี่หรือ ลูกน้อง

เรื่องรบ รา ((ด่ากระจาย)) กะลูกค้าเลวๆ ของที่นี่ถือเป็นเรื่องปรกติ

ไม่เฉพาะแค่พิมหรอก คนอื่นก็เป็น แต่เค้าอาจแรงน้อยหน่อย

เพราะอย่างพิมมันสันดานปากหมามาแต่กำเหนิด

((you know peace??? but อย่ามากวนตรีน))

เคยเถียงกะลูกค้า แบบว่า หลายลายลีลา

ตั้งแต่ ลูกค้า ไม่ขอคุย กะ sales co คนนี้ ((พิมไง))

จะคุยะ กะ salesman อย่างเดียว

บางราย ถึงขนาด บอกว่า ขอเปลี่ยน sales co ที่รับผิดชอบของบริษัทเค้า

หนักสุดก็คงจะเป็น

โดน รอง MD ที่มีถึง 2 สมัยเรียกคุยว่า

ให้คุยกะลูกค้าดีๆหน่อย

เพราะถึงเค้าจะเป็นลูกค้า รายเล็กๆ เค้าก็เป็นลูกค้า

เหอะๆๆ คำพูดของนาย ถูกเสมอ กรุเคยเถียงมั๊ย!!!

แต่ถึงเวลา ที่มันกวนตรีนมา กรุก็ปรี๊ดดดด แตกทุกทีให้ตาย

ไล่กรุสิ ไล่กรุออกเลย แล้วจ่ายมา 6 เดือน สาดดดดดด!!!

ไม่ได้มาเป็นกรุ แมร่งจะรู้ห่าอะไร

ถือว่าเป็นลูกค้า ก็จะเอาๆๆๆอย่างเดียว

อย่างลูกค้า กวนตรีนรายล่าสุด เมื่อเช้านี่เอง

เล่นเอาปรี๊ดแตกได้เลย

มันกวนตรีนตั้งแต่ ของานด่วนที่มียอดขายต่อ invoice 668 บาท

แต่จะให้ส่งงานด่วน ที่โรงงานมันที่ไกลถึงปราจีนฯ ((นี่หรือพระเจ้า))

ซึ่งรถถ้าจะเป็นรถด่วนต้องเสียค่าใช้จ่าย ไม่ต่ำกว่า 3000 บาท

ถามว่า ยอดขาย 688 กรุเสียค่า รถ 3000

บ. กรุได้ เหี้ย อะไรมิแซ๊บบบ!!!

เหตุเหรอ ไม่ได้เกิดจาดเราด้วย

เกิดจากมัน คำนวนการซื้อวัตถุดิบผิด

line ผลิตใช้งานไม่พอ ขาดงานด่วนอีก 3000 ตัว = 688 บาท

เลย requst ของานด่วนสุดตรีนขึ้นมา

ทำงานไม่เป็น professional ซักนิด ((นี่หรือพระเจ้า))

ขอโทษเหอะ งั้นก็เอาตรีนกรุไปก่อนละกัน สันดาน!!!

lead time การสั่งซื้อ อย่างน้อย 30 วัน

นี่ห่าอะไร เพิ่งเมลล์ PO มาวันนี้ แล้วก็จะเอางานด่วนเหี้ยๆวันนี้ให้ได้ ((นี่หรือพระเจ้า))

นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่พิมจะพออลุ่มอล่วยได้

แต่นี่ 2-3 ครั้งแล้ว และเหตุอย่างนี้ เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี่เอง ย้ำ!!! เมื่อวานนี่เอง

แล้วมันก็ได้งานด้วยนะ เพราะ salesman คนที่พิม support เป็นคนใจดี

หึ หึ หึ

แล้วนี่อะไร เมื่อวานก็ยอมแล้ว มาวันนี้ หน็อยแหนะ ได้ใจจะเอาอีก

ดังนั้น ลูกค้าเหี้ยๆ อย่างนี้

มันก็ต้องเจอฤทธิ์ นังพิมแหละค๊า

salesman ไม่ ต่อรองเร๊อะ กรุทำเอง กรุจัดการเองได้จะให้ถึงคนญี่ปุ่นเลย

พิมเลยจัดการ ส่งเมลล์ CC ทั่วราชอาณาจักร ตั้งแต่หัวหน้ายันลูกน้องทั้งของมันและของพิม

จะได้รู้กันว่า ใครกันแน่ทำงาน ห่วยแตก

ใจความอย่างสุภาพในเมลล์ว่า ((ยกประโยคสั้นๆมาให้อ่านค่ะ))

we are so sorry to inform you that

we afraid we cannot support this case to you again

เป็นไงค่ะ มันช่างเป็นคำที่สุภาพเหลือหลาย

แต่ความหมายจริงๆ พิมอยากเขียนเป็นภาษาไทยไปเลยว่า

โทษทีเหอะ

กรุทำให้ไม่ได้อีกแล้ว สาดดดดดด!!!

ผลของการ ส่งเมลล์ประจานตัวลูกค้า((ที่คือพระเจ้า))ครั้งก็คือ

มันส่งรถมารับของเอง

5555+

ไหนตอนแรก ปฏิเสธกะกรุเสียงแข็งนักหนาไง ว่าไม่มีรถสำรองไปรับงาน

บอกแล้วไง ว่าพวกมรึงง่ะมัน "หมา"

เพราะไม่รับเบอร์แปลก

จากไดหน้าเมื่อวันก่อน บอกเอาไว้ว่า

ไปทิ้ง resume' ที่บริษัทหางาน jac เมื่อวัน ศ ที่ผ่านมา

ปรากฏว่า สายๆ ของวันอังคาร ก็มีสายเข้ามาในมือถือ

o__O เอ๋????? ต้นเดือนอย่างนี้

เบอร์แปลกๆเช่นนี้

>___< กรี๊ดดดดด เจ้าหนี้ แน่ๆ

ไม่รับ ไม่รับ ไม่รับ ไม่รับ

ใจนึงก็คิดว่า เฮ่ย!!! เผื่อเป็นเรื่องงานโทรมา รับดีมั๊ย??? ^^

ใจนึงก็คิดว่า บ้าดิ ไม่หรอกม๊างง แมร่งโทรมาเร็วเกิ๊น เจ้าหนี้ ๆ แน่ๆอย่ารับๆ _*_

**หมายเหตุ แบบว่า ชีวิตหนี้ไง แต่ตังก์ยังไม่ออก เลยต้องหนีหนี้ก่อน อิอิ^^

สุดท๊ายยยย ก็ไม่รับ หึ หึ หึ

คิดไปคิดมา วนไปวนมา

_ _" อยากรู้จัง โทรมาจากที่ไหนว๊า???

โทรเช็ค 1133 ดีฝ่า โง่ไปได๊!!!

พอโทรเช็คเท่านั้นแหลค่ะ

ฮ่วย!!! เป็นบริษัทหางาน โทรมาเจรงๆด้วย กำกำ _*_

เล่าให้เพื่อนที่ทำงานฟัง

เค้าพากันขำใหญ่เลย ((อารมณ์ขำแบบเยาะเย้ยง่ะ))

เอ้า!!! ก็กรุกลัวเจ้าหนี้โทรมาทวงหนี้นี่หว่า

ปล. ก็รู้ๆกันอยู่ ว่าไม่มีวันรับเบอร์แปลก เพราะหนีหนี้ 5555+

เลยถามตัวเองกลับไปว่า

"ก็ถ้ามรึงยังไม่รับเบอร์แปลกอย่างนี้ แล้วมรึงจะได้งานมั๊ย???"

ฮ่วย!!! น่านสิ แล้วชาตินี้กรุจะได้งานใหม่ได้ไงฟร่ะ

เพื่อนๆพี่ๆที่ทำงาน ก็เลยแนะนำว่า

"ก็ซื้อเบอร์ใหม่เพิ่มอีกเบอร์จิ จะได้คุยเรื่องงานอย่างเดียว"

_ _" ไม่ทันแล้วมั๊ง??? ให้เบอร์นั้นไป 3 บ. จัดหางานแล้ว

กำ กำ แล้วก็ไม่มี'รมณ์อยากจะเปลี่ยนเบอร์ด้วย

((ขวนขวายเจรงๆ แม่คุณ))

ไม่รู้แหละ คนเราถ้าดวงมันจะได้ ยังไง๊มันก็ได้อยู่ดี

**หมายเหตุ พอจบประโยคนี้ กรุณาย้อนไปอ่าน ปล. ตัวเอียง ด้วยค่ะ

อืมมมม แล้วชาตินี้ กรุจะได้งานใหม่มั๊ย????

แล้วเมื่อเช้า เซลส์แมนตัวดี ที่ได้งานใหม่ไปเป็น sales manager

มันก็ยื่นใบลาออกแล้ว

>_____< อิจฉาๆๆๆๆๆ

ใครก็ได้ เชิญกรุไปสัมภาษณ์ที-_-"

ต้นเดือนอย่างนี้

ยังอยู่ warehouse น่าเบื่อว่ะ

อะไรก็ไม่ได้ทำ

งม((งาย))แต่ตัวเลขทั้งวัน

จนตอนนี้ก็ยังอยู่ที่เดิม -_-"

เมื่อไหร่จะมีงานใหม่ มาให้ไปสัมภาษณ์ซะที

อิจฉาพี่ที่ทำงานจัง

เปลี่ยนงานใหม่ up เงินเดือน ได้เกือบ 200%

เหอะๆๆๆเห็นตัวเลขเงินเดือนพี่แก

แล้วกิเลสขาดกระจุย

ตอนแรกว่าจะอยู่ที่นี่ไปเรื่อยๆ

เพราะคิดว่า โอเคแล้ว

พอเห็นการเปลี่ยนแปลงของพี่เค้าเท่านั้นแหละ

-_-" นี่กรุยังจะทนอยู่ทำไมอีกหนอ

ศักยภาพในมือ ก็ยังไม่ได้ถดถอยนี่หว่า

แล้วจะทำไงต่อไป

เริ่มแล้วค่ะ แค่คิดคงไม่ได้ เริ่มเลย

ไปทิ้ง resume' ไว้ที่ jac แล้ว

สาธุ๊ๆๆๆๆ หางานที่ดีๆ มาเรียกกรุไปสัมภาษณ์ทีเห๊อะ!!!

เพี้ยงๆๆๆๆๆ^^

ว่าแล้วก็งมตัวเลขต่อ Y^Y