๘.๑๙.๒๕๕๒

....ไม่แข่ง ยิ่งแพ้......

อืมมมม.....
หลายครั้งที่เรามักบอกตัวเองว่า
"ชั้นจะทำให้ดีที่สุด"
.
.
บางครั้งเวลาที่เราจะทำอะไรก็แล้วแต่ เรามักพูดว่า
"I'll try my best"
.
.
แต่พอเอาเข้าจริงๆ
เราก็จะบอกตัวเองว่า เราได้ทำดีที่สุดแล้วนะ ทำแล้ว ทำแล้วจริงๆ
.
.
แต่!!!
.
.
เอาเข้าจริงๆเราก็ตอบตัวเองไม่ได้หรอกว่า
มันดีที่สุดที่ได้ทำ แล้วหรือยัง????
.
.
ก่อนหน้า มีอะไรหลายๆอย่างผ่านเข้ามา
"ทดสอบ" ความเข้มแข็งและความอดทนแบบเป็นระลอกๆ
.
.
รู้มั๊ยว่าตัวเราเองมันแย่
แย่ตรงที่ไม่มีความ "อดทน" ต่อสิ่งที่เข้ามา "ทดสอบ"
ให้ได้ดีเท่าที่ควร .
.
อารมณ์ feelling ของมนุษย์
มันมักพาตัวเองเตลิดเปิดเปิงไปตาม "พายุอารมณ์" เสมอ
.
.
บ้างก็ดี บ้างก็ร้าย ก็ "คน" นี่เนอะ เอาอาไร๊
.
.
"ไม่แข่ง ยิ่งแพ้" . . จะว่าไปก็ไม่ได้ in อะไรก็เนื้อหาของเพลงหรอก
.
.
แต่ชอบใน วลี คำนี้ "ไม่แข่ง ยิ่งแพ้" . .
แล้วก็ชอบประโยคในเนื้อเพลงที่ว่า
....แต่การแพ้ เพราะไม่เคยได้ลงแข่ง น่าเสียดาย น่าเสียดาย....
.
.
นั่นสิ ยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่ยอมลงแข่งแบบจริงๆจังๆ
มันคงน่าเสียดาย
.
.
วันนี้มีเพื่อนมาที่ร้าน
เพื่อนพูดอะไร แค่ไม่กี่อย่าง
แชร์อะไรเพียงไม่กี่คำ ที่พูดกัน
.
.
แต่!!!
.
.
มัน "โดน"
โดนความรู้สึกของตัวเองอย่างมากมาย
.
.
มันบังเอิญที่เป็นประโยคที่มีความหมายตรงกันซะมากมาย
กับที่คุณ hero_tom บอกไว้
.
.
แล้วเราก็มานั่งนึกขำตัวเอง
....เหอะๆๆๆ นั่นสิเนอะ เรายังไม่ได้ทำอะไรที่มันเต็มที่เลยนี่นา.....
.
.
แล้วคำว่า จะทำให้ดีที่สุด เราก็ยังไม่ได้ทำเสียด้วยซ้ำ
.
.
เอาหน่าอย่างที่เพื่อนบอก
....ถ้ามันจะไม่เป็นไปอย่างที่เราต้องการ
เพราะถ้าเราได้ทำดีที่สุดแล้ว ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ถือว่าเราได้ทำแล้ว.....
.
.
.....ดีกว่าที่เรา จะมานั่งเสียใจภายหลัง
ว่าทำไม เราไม่ยอมลงแข่ง มันน่าเสียดาย....
.
.
บางสิ่งบางอย่างมีก็แค่ click เดียว
.
.
นั่นสิ มันยังไม่ถึง click นั้นเลย
ทำไมเราต้องรีบวางมันล่ะ
.
.
อย่างน้อยการรอให้ถึง click นั้น
มันก็เป็นการท้าทาย และพิสูจน์ให้รู้แล้วว่า
"เออ มันเต็มที่แล้วแหละ"
.
.
ส่วนมันจะออกมาหมู่หรือ หมา เอ๊ย!!!! จ่า ก็ช่าง
แต่เราก็ยังบอกใครๆได้ว่า มันที่สุดแล้วแหละ เราได้ทำแล้วนะ
.
.
ขอบคุณ คุณ hero_tom ที่ให้สติ ((อีกแล้ว))
ขอบคุณ เพื่อน ที่แชร์ ประสบการณ์ให้ฟัง
ขอบคุณ เพื่อนสาวฟ้า เจ๊แหม่ม เพื่อนมด ที่อด"ห่วง" พรีมไม่ได้
ขอบคุณ เพื่อนๆอีกหลายคนที่ห่วงอยู่อย่างเงียบๆแล้วก็ไม่ยอมเปิดเผยตัว ((ซักที))
ขอบคุณ เพื่อนที่อ่าน blog ทีมักให้พรีม สู้สู้ เสมอ
.
.
The Show Must Go On
.
.
โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว มันต้องใช้ชีวิตให้มีสติแบบผู้ใหญ่ดีดี เค้าทำกันสิ
จริงแมะ
.
.
^^ พรีม สู้ สู้
ปล. วันนี้ครบรอบ 1 ปี ที่เขียนใน blog แล้วเร็วเนอะ
ปล. 1 ขณะนี้เวลา เกือบ ตี 3 แล้ว พรีมยังนั่ง อัพ blog
ปล. 2 เด็กแว๊นซ์เหรอ>>>> หลับ พร้อมลูกๆทั้ง 4 ที่ >>>>หลับ
เฝ้าพรีมที่นั่งเล่นเน็ทอยู่คนเดียว _ _" ((ตามรูป))
ปล. 3 แต่อีก 1 นาที พรีมจะปลุกเด็กแว๊นซ์ให้ไปเอาผ้าที่กะลัง อบ อยู่ที่ร้านซักผ้า
ปล. 4 เท่ห์ป่ะ ซักผ้าตอน 5 ทุ่ม กว่าจะเสร็จ ตี 3 กร๊ากๆๆๆๆ ^O^

๘.๑๖.๒๕๕๒

......Changing......

จนแล้วจนรอด
วันที่ 12 ที่ผ่านมา
สู้อุตส่าห์โทรหาแม่แต่ช๊าวววววว
.
.

_ _" ไม่สิ ไม่เช้าหรอก ประมาณบ่ายๆได้

โทรไปหา ถึง 2 รอบ

แต่......

.

.

.

เงียบ~~~~ ไม่มีการตอบรับจากคุณแม่ใดๆทั้งสิ้น

.

.

สรุปว่า วันแม่พรีมก็ไม่ได้บอกรักแม่อย่างที่ตั้งใจเหมือนเคย

.

.

แล้วก็แปล๊กๆนะ ที่บ้านพรีมอ่ะ

เค้ารู้นะว่ามี missed call แต่เค้าก็ยักกะไม่โทรกลับ

นี่ก็หลายวันผ่านมาแล้ว

ก็ยังไม่มีเสียงโทรติดต่อกลับแต่อย่างใด

.

.

.

T^T ฮ่วยยย!!!!แม่หนอแม่

.

.

เอาว่ะ วันนี้นอาทิตย์เดี๋ยวแม่คงโทรมาหาเอง ^^ .

.

อื้มมมมม.....นี่ก็ย่างเข้าเดือนที่ 2 ของการทำงานเป็นคนขายสเต็ก

มันมีอะไร?ผ่านเข้ามาทำให้รู้สึกว่า เราคงต้องทำอะไรบ้างแล้วแหละ

.

.

.

ขอบคุณ คุณ hero_tom ที่มักจะบอกว่า

"ให้เกียรติในการตัดสินใจของพรีมเสมอ"

.

.

ก็อย่างที่รู้ๆกันแหละ....

.

.

.

ตอนนี้พรีมเริ่มรู้สึกแล้วแหละว่า

บางทีเราเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้หรอก

การเปลี่ยนตัวเองเป็นสิ่งที่น่าทำมากกว่า

.

.

อย่าเสียเวลาย้ายภูเขา แต่ให้ย้ายตัวเอง

อืมมมมม....หรือจะจริง

.

.

.
มาพูดถึงเรื่องการเปลี่ยนแปลง
จะว่าไปก็ไม่ได้อัพเดทหนังหน้าตัวเองซักเท่าไหร่ . .
.
วันนี้ขอมาอัพเดทน่อย
.
เดี๋ยวจะหาว่า แม่ครัวทำสเต็กไร้เสน่ห์แล้วหรืออย่างไร
.
อิอิ เปล่าหรอก ยังสวยและเซ็กซี่เหมือนเดิม เหอะๆๆๆๆ . .
.
เอาว่ะ เครียดๆเรื่องที่อื่นอยู่ วันนี้เอารูปมาอัพเดทหน่อย
.
. .
.
.
จะว่าไปเมื่อไม่นานมานี้ สองคนผัวเมียกะเด็กแว๊นซ์พากันไป
.
.
"ดัดฟัน" มา
.
.
เหอะๆๆๆ
. .
.
.
.
.
.
.
. เอาเหอะ ถึงจะมาดัดฟันตอนอายุเท่านี้
แต่ก็ไม่เป็นไร เรามีเวลาสวยยยยยยยยยย ได้อีกหลายปีอยู่กว่าจะตาย!!!!!
.
.
.
. 555+
.
.
.
. . .
.
.
แต่เด็กแว๊นซ์อายุยังน้อยเลยถือเป็นช่วงเวลาที่พอเหมาะพอควร
.
.
อีกอย่าง เด็กแว๊นซ์ก็จะได้หล่อขั้นเทพกะเค้าซะที 555+ . .
.
.
.
ส่วนพรีม สาเหตุที่ไปดัดฟัน ก็ไม่มีไร
.
.
. ดัดฟันเป็นเพื่อนผัว เออ เท่านั้นแหละ ไม่ได้อยากสวยอะไรหรอก
.
.
((เหรอออออออออ)))
.
.
.
แต่ว่า ดัดเป็นเพื่อนกัน ขี้เกียจฟังเด็กแว๊นซ์บ่นเจ็บฝ่ายเดียว . .
.
.
.
เลยดัดแมร่งเป็นคู่เลย
.
.
((ถึงจะดัดเป็น package คู่แต่ก็ไม่ได้รับการลดจากคลีนิคแต่อย่างใด แสรดดดดดดดดดดดดดดดด Y^Y))
.
.
. .
.
.
อีกอย่างเด็กแว๊นซ์ก็ไป"สัก" ที่หลังมา ((ในวันครบรอบ 1 ปีของเรา))
.
.
เค้าคิดเอง ไปสักเอง โดยพรีมไม่มีส่วนรู้เห็นนะ
.
.
.
เพราะสิ่งที่เค้าสักคืออักษร P และ T
.
.
.
อืมมมมม......มันเป็นเรื่องส่วนตัว และความสุขส่วนบุคคลที่พรีมห้ามไม่ได้
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เด็กแว๊นซ์มักต้องคอยตอบคำถามคนที่ถามเรื่องนี้ว่า
.
.
.
. .
.
"มรึงแน่ใจนะที่จะสักชื่อ พรีม"
.
.
.
"ผมแค่อยากจะบอกว่า ผู้ ญ คนนี้คือผู้ ญ ที่ผมรักที่สุดในชีวิตก็แค่นั้น"
.
.
.
ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอาเลยค่ะสามีขรา อย่าได้แคร์
. เหอะๆๆๆๆๆ . . แหมมมมมฟังแล้วมันปลื้มมมมมมมมมน้ำตาไหลพรากๆ
.
.
.
อนาคตก็นะ....... แล้วแต่จะเป็นไปว้อยยยยย
.
.
.
. . .
อีกเรื่องของพรีม คือ เพราะความที่ไว้ผมสั้นมานาน
.
.
.
.
.
.
เออ....นานมา 2 ปีได้แล้วก็ถึงเวลาที่พรีมจะขอไว้ผมยาวมั่ง
.
.
. . แต่อย่างว่าแหละเนอะ ของอย่างนี้มันเนรมิตรกันได้
.
.
.
.
ฮิ้วววววววววววววววววววววว
..
.
.
. .
.
ไปแระ
^^

๘.๑๑.๒๕๕๒

.....ถึง คนที่รัก.....

วันนี้ วันที่ 11 สิงหาคมแล้ว
พรุ่งนี้ ก็ “วันแม่” แล้วเนอะ
.
.
เสียดาย ที่ปีนี้ก็คงเป็นอีกปี ที่พรีมไม่ได้ไปกราบแม่หรอก
จะว่ามันก็ดูตลก เชื่อมั๊ย???พรีมไม่เคยได้บอกว่า “รักแม่”เลย
.
.
ไม่รู้ทำไม แต่ไม่เคยได้บอก ได้แต่คิดเอาเอง ว่าแม่คงรู้แหละว่าเรา”รัก”
หลายคนคงได้แต่บอกว่า
...อิพรีมเอ๊ย ดีเท่าไหร่แล้วที่มรึงยังมีแม่ให้บอกรัก....
.
.
นั่นสิ ดีเท่าไหร่แล้วที่ยังมีพ่อ มีแม่ให้บอกรักท่าน
งั้นเอาเป็นว่า พรุ่งนี้ พรีมจะโทรไปบอกรักแม่
((อย่างไม่เขินอายละกัน))
.
.
คนเรานี่ก็แปลกเนอะ บอกรักแฟนได้ถือเป็นเรื่องปรกติ
แต่พอจะบอกรักแม่เนี่ยดิ มันรู้สึกเขินๆอายๆไงไม่รู้
.
.
ก็คนบ้านนอกนี่เนอะ อยู่กันแบบบ้านๆ
ให้มาบอกรักกันให้ได้ยิน
วุ๊ย!!!!เขินแย่
.
.
แต่เอาเหอะจะลองดูซักครั้ง ก่อนที่จะไม่มีแม่ให้บอก
^^
.
.
นอกจากว่าพรุ่งนี้จะเป็น วันแม่ แล้ว
ก็ยังเป็นวันที่ “ครบรอบ 1 ปี”
ที่เด็กแว๊นซ์ หอบผ้าหอบผ่อนข้าวของมาอยู่กะพรีม
.
.
นับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ = 365 วัน แล้ว
ที่พรีมมีเด็กแว๊นซ์นอนกอดพรีมอยู่ข้างๆทุกๆคืน 365 คืน
โดยที่ไม่มีวันไหนที่จะไม่มีเค้าเลย
.
.
ตลอดระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน
แน่หละ มันต้องมีบ้าง งอนกัน ((พรีมงอน)) ง้อกัน ((เด็กแว๊นซ์ง้อ))
.
.
แต่นั่นมันก็ทำให้เราอยู่กันได้โดยไม่มีปัญหาเลย
.
.
เค้าเป็นคนแรกในบรรดาของแฟนๆพรีม
ที่ทำสถิติ ไม่ทำให้พรีมมีน้ำตาซักหยดนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้
.
.
ที่บอกให้ฟังรอบนี้อีกรอบ
เพราะนี่ไม่ได้เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้รู้สึกโชคดีที่ได้คนๆนี้เป็นแฟน
.
.
แต่แค่อยากจะบอกว่า เออ.....มันเก่ง
ที่ทำให้กรุไม่มีน้ำตาเลย ทำได้ไงว่ะ
.
.
เพราะจากเมื่อก่อนที่ไม่ว่าจะคบหากับใคร แมร่งร้องไห้เป็นเผาเต่า Y^Y
ตั้งแต่คบเป็นแฟนยังไม่ถึง 3 เดือนทู๊กกกกกกกกกกกกที
.
.
เห็นอย่างนี้บ่อน้ำตาก็ตื้นนะเว้ย!!!
ก็ถ้าลองได้เจออะไร หรือว่ารู้สึกถึงอะไร
ที่ทำให้รู้สึกสะเทือนใจ หรือเสียใจสิ
มันก็ต้องมีน้ำตาทั้งนั้นแหละ....ว่าป่ะ
.
.
แล้วยิ่งเรื่องที่เป็นเรื่องแฟนของเราด้วย ไม่ว่าจะดี-ร้ายยังไง มันจะทำให้เรารู้สึกน้อยอกน้อยใจมากที่สุด
หรือไม่จริง...พรีมว่าหลายๆคนคงเป็นนะ...ยอมรับเหอะ
.
.
แต่ก็ไม่แปลกหรอก ที่เราจะเสียน้ำตาให้กับเรื่องราวของความรัก
แต่ไอ้ที่แปลกคือ ไม่เคยมีน้ำตาซักหยดในระยะเวลา 1 ปีกว่าเนี่ยดี
เออ.....ยอมรับว่าเด็กแว๊นซ์มีความอดทนสู๊งงงง
.
.
ที่ไม่ว่าพรีมจะทำอะไร เค้าก็มักจะใจเย็นกับพรีมเสมอ และแน่นอนที่สุด
.
.
ไม่ว่าพรีมจะผิดจะถูก เค้าก็จะเป็นฝ่ายที่มา “ขอโทษ”
.
.
พรีมไม่ได้จะบอกว่า พรีมรู้สึกภูมิใจหยิ่งผยองในความเป็นคนดื้อรั้น เอาแต่ใจของตัวเอง
.
.
กลับกัน นั่นมันยิ่งทำให้พรีมรู้สึกว่า
.
.
...เออเว้ย!!!เด็กคนนี้ มันช่างดีจริง
ดูสิ กรุทำตัวแย่แล้วก็งี่เง่าขนาดนี้ เค้าก็ยังเงียบแล้วก็ใจเย็นกะกรุได้
อย่างที่ไม่รู้สึก หรือแสดงอาการเบื่อหน่าย...
.
.
พรีมเองก็คงไม่อาจไปนั่งอ่านใจเค้าได้ ว่าแท้จริงแล้วเค้ารู้สึกยังไง
สิ่งที่พรีมพอจะทำได้ ก็คือ ถ้าเริ่มมีปัญหาระหว่างเรา
.
สิ่งที่ทำได้ คือเราจะต้องคุยกัน......แบบเปิดอก......อย่างเข้าใจ
.
.
อุ๊ย!!!ตายห่า เริ่มจากรักแม่ ไหงมาลงท้ายที่รักผัวว่ะกรุ เหอะๆๆๆ
.
.
เอาเหอะ เปลี่ยน mode ชีวิตมั่ง
ไม่งั้นคนอ่านก็เซ็งแย่ อย่างน้อย ก็ทำให้รู้ว่า ชีวิตของเรา มันไม่ได้ขึ้นอยู่ที่สิ่งแวดล้อมหรือคนอื่นที่อยู่รอบตัวเราอย่างเดียว
.
.
อย่างน้อยๆ มันก็ทำให้เรารู้ว่า
ที่สุดแล้ว คนที่เรารัก หรือคนที่รักเราต่างหาก ที่จะอยู่ข้างๆเรา แล้วก็ทำให้เรามีกำลังใจแค่ไหน
.
.
ปล. ที่ต้องอัพ blog ตั้งแต่วันนี้ เพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะได้เข้ามาหรือเปล่า เพราะอาจจะยุ่งมากมาย
.
.
ปล. 1 พรีมรักแม่ที่สุดค่ะ วันนึงพรีมจะกลับไปอยู่บ้านกับแม่ที่สระแก้วแน่นอน
.
.
ปล. 2 เค้ารักป่าป๊ามากๆค่ะ ปีนึงแล้วเนอะ ที่เค้ามีตะเองนอนกอดทุกวันเลย ^^
.
.
ปล.3 ครบรอบ 1 ปีที่เราอยู่ด้วยกัน เค้าไม่มีของขวัญอะไรจะให้หรอก
.
.
ปล. 4 เพราะเค้ากะลูกๆทั้ง 4 ก็เป็นของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับป่าป๊าแล้ว ชิมิ๊ค่ะ .
.
ปล. 5 เหอะๆๆๆๆๆๆๆ เนียนไปเรื่อยแหละกรุอ่ะ _ _”
.
.
นี่ไง คนดีของเค้า
v
v
v

๘.๐๗.๒๕๕๒

......เฮ้ย....กรุก็คน แล้วกรุก็มีหัวใจ........

เวลามักผ่านไปเร็วเสมอเนอะ
ยิ่งเวลาแห่งความสุขแมร่ง!!ยิ่งผ่านไปเร็ว
.
.
คนเราก็แปลก เวลาเจอเรื่องทุกข์((ใจ))ความคิดแมร่งก็ยิ่งจมปลัก
.
.
.
ถุย!!!!ชีวิต
.
.
.
อย่างเวลาที่เราไปดูหนังดีๆซักเรื่องนะ
อะไรว่ะ แป๊บเดียวจบแล้วเหรอ
หนังดีจัง ยังไม่อยากให้จบเลย
.
.
แต่ต้องลุกจากโรงฯได้แล้ว
.
.
หนีตาม กาลิเลโอ
((เฮ้ย!!! อันนี้ชื่อหนังของจริง))
.
.
เมื่อก่อนหนังเรื่องนี้จะชื่อเรื่องว่า...กาลิเลโอ เพราะโลกนี้มีแรงดึงดูด...
.
.
ไม่รู้อะไรจะดูดอะไร แต่ที่แน่ๆ ดูดน้ำตากรุพรากๆไปหลายช่วง
.
. .
มันเป็นเรื่องหนุกๆซึ้งๆของ"เพื่อน"
.
.
เอาเหอะ!!!ใครจะซึ้งหรือเปล่าก็ช่าง
แต่สำหรับกรุ กรุเสียน้ำตาให้ไปหลายเลยทีเดียว
Y^Y
.
.
.
อีกตอนกับความสุขที่ได้ไปดู....แม่นาคพระโขนง the musical....
แม้ว่าจะได้ดูในระดับของผู้มีเบี้ยน้อยหอย((ใหญ่))น้อย
.
.
แต่นั่นก็แหละมันก็ทำให้เรามีความสุขและประทับใจไม่น้อย
.
.
ชอบหลายอย่างจาก production เรื่องนี้
แต่ที่ชอบที่สุดก็คงจะเป็น............
.
.
ตอนแม่นาคทำให้บ้านจากโทรมๆ เป็นบ้านที่ดูสะอาดสะอ้านได้
ในไม่กี่วินาที
.
.
แมร่ง!!!เก่งชิ๊หาย คุณหนูบอยเอ๊ย!!!
.
.
.
ส่วนเรื่องทุกข์((ใจ))มันก็มีแหละ ((มีเยอะด้วย- - แสรดดดดดด))
ก็ "คน" นี่เนอะ
ทุกคนล้วนแต่ยังหายใจทั้งนั้น
.
.
จะให้ทุกอย่างมันราบรื่นราบเรียบได้ไง
. .
......เฮ้ย!!!! แต่กรุก็ไม่ได้หวังให้มันราบเรียบหรอกว่ะ
ขอแค่ราบรื่นก็พ๊อออออออ!!!!......
.
. .
การที่คนอื่นพูดถึงเราในทางที่มันไม่จริงเลยยยยยยยยยยยเนี่ย
มัน "เจ็บ" นะ ((กรุจะบอกให้))
.
.
.
คงไม่มีคำถามต่อโลก สวรรค์ และนรก หรอกว่า
"ทำไม???!?!?!?!?((ว่ะ- - เหี้ยเอ๊ย!!!!)))"
.
.
.
เพราะก็คงไม่มีโลก สวรรค์ หรือ นรก!!! ที่ไหนมาบอกกรุได้ว่า
เพราะ......อะไร.....?????
.
.
สิ่งที่ทำได้อย่างเดียวคือ "ทำใจ"
แมร่ง!!!โคดนางเอกเลย
.
.
.
ใครจะรู้คนที่เขียน blog ได้ปากหมาอย่างกรุนี่แหละ
โคดนางเอกเลย
.
.
ช่วยไม่ได้ เพราะกรุเกิดและเติบโตมาอย่างคน "ปรกติ"
แต่ถ้าต้องเจออะไรที่แมร่ง "ไม่ปรกติ" บ้าง
กรุจะทำไรด๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
.
.
.
คงต้อง"ปล่อยวาง"
.
.
.
แต่มันจะ "ปล่อย" หรือ "วาง"
แบบไหน หรือตอนไหน อีกเรื่อง ((นะ))
.
. .
เชื่อป่ะ คนเรา ถึงทึ่สุด จะทำในสิ่งที่ตนเอง
"พอใจ"
.
.
แต่สำหรับตัวพรีมเองจะขอเพิ่มด้วยคำว่า "พอใจและไม่เบียดเบียน"
.
.
.
เชื่อมั๊ยว่าน้ำหน้าอย่างพรีม
พอเวลาที่เราเจ็บจาก((อะไร???)) ที่ทำให้ทุกข์ใจมากๆ
ไม่น่าเชื่อ สิ่งเดียวที่ทำให้เราคิดถึงคือ
"บ้าน" และ "พ่อกับแม่"
.
.
.
ไม่รู้สิ พอเราเจอ((อะไร???))ที่มันทำให้เรารู้สึกแย่ๆ
เรารู้แค่ว่า เราจะไม่มีทางเจอ ((อะไร???)) อย่างนี้จากพ่อกะแม่ของเราแน่นอน
.
.
.
ไม่น่าเชื่อเนอะ
วันนี้ ตอนนี้ พรีมเชื่อแล้ว
ถึงสุดท้ายจะไม่มีใครรัก ใครชอบ ใครพอใจ
แต่อย่างน้อย เราก็มีพ่อกะแม่แหละ
ที่จะไม่มีทางปฏิเสธที่จะไม่รักเรา
.
.
.
ทำไงได้ล่ะว่ะ
ปัญหา เค้ามีไว้ให้แก้
ไม่ได้มีไว้ให้ วิ่งหนี นี่หว่า
.
.
.
.
แต่เหอะ
สุดท้าย คนเราก็จะในสิ่งที่ "พอใจ" อยู่ดี
.
.
.
พล่ามมาเยอะ
ก็แค่อยากจะบอกว่า
"เฮ้ย!!!กรุก็คน แล้วกรุก็มีหัวใจ"
.
.
.
ทิ้งทายไว้
.
.
สัพเพ สัตตา สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง
ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งสิ้น
.
.
อะเวรา โหนตุ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด
อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย
.
.
อัพพะยาปัชฌา โหนตุ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด
อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย
.
.
อะนีฆา โหนตุ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด
อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย
.
.
สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ จงมีความสุขกาย สุขใจ
รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเทอญ
.
.
หมายเหตุ.....จะถึงมั๊ยน๊ออออ???????.........
.
.
ปล. ขอบคุณ คุณ hero_tom ที่มักเรียกสติของพรีมกลับมาทุกครั้งที่มันกระเจิงเสมอ
.
.
ปล.1 ขอบคุณป่าป๊า กะลูกๆ ทั้ง 4 ที่ทำให้พรีมยิ้มได้
เพราะสิ่งที่ได้จากสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ พรีมมีแต่ "กำลังใจ"
.
.
ปล. 2 ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เป็นห่วง ไม่ต้องเอ่ยชื่อคงรู้เนอะเพื่อนเอ๊ย!!!!
.
.
ปล. 3 บางที"น้ำตา"ที่เสียไปเพราะ "เสียใจ" กับ "เจ็บใจ" กรรมเวรมันพันผูกไว้ต่างกันนะ
.
.
ปล. 4 ถ้าไม่ต้องเจอกันกับ((อะไร???))ที่ก่อให้เกิดทุกข์อีก
ในทุกๆชาติหน้าต่อไป กรุก็จะยอม "อะโหสิ"
.
.
ปล. 5 หึ!!!!นางเอก อีกแล้ว เป็นคนดี อีกแล้ว อินางเอ๊ยยยยย!!!
.
.
ปล. 6 แต่!!!!! คนดี มัก ไม่มีทีอยู่ เอริ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หึ!!! หรือจะจริง
.
.

๗.๓๑.๒๕๕๒

....ย้าย?????....

วิสัชนา โดย ว.วชิรเมธี
.
.
รู้ไหมว่า เรามีเวลาอยู่ในโลกนี้คนละกี่ปี
ชีวิตนั้นสั้นยิ่งกว่าหยดน้ำค้างเสียอีก
จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า
.
.
ถ้าเราใช้เวลาอันแสนสั้นนี้
ไปมัวหลับๆตื่นๆอยู่ในความรัก โลภ โกรธ หลง
.
.
หมั่นไส้คนนั้น ปลาบปลื้มคนนี้
ริษยาเจ้านายใส่ไคล้ลูกน้อง
ปกป้องภาพลักษณ์ (อัตตา) กด (หัว)
.
.
คนรุ่นใหม่หลงใหลเปลือกของชีวิต
โดยลืมไปเลยว่าอะไรคือสิ่งที่ตนควรทำอย่างแท้จริง
คิดดูเถิดว่า เราจะขาดทุนขนาดไหน
.
.
ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์ เขียนบทกวีไว้ว่า
.
.
''น้ำไหลอายุขัยก็ไหลล่วง ใบไม้ร่วงชีพก็ร้างอย่างความฝัน
ฆ่าชีวาคือพร่าค่าคืนวัน จะกำนัลโลกนี้มีงานใด''
.
.
คนเราไม่ควรพร่าเวลาอันสูงค่า
ด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจ ให้ตกเป็นทาสของความชอบ ความชัง มากนัก
.
.
เพราะถ้าเราวิ่งตามกิเลส กิเลสก็จะพาเราวิ่งทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ต่อไปไม่รู้จบ
กิเลสไม่เคยเหนื่อย แต่ใจคนเราสิจะเหนื่อยหนักหนาสาหัสไม่รู้กี่เท่า
.
.
ควรคิดเสียใหม่ว่า เราไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะชอบหรือไม่ชอบใคร
หรือเพื่อที่จะให้ใครมาชอบหรือมาชัง
.
.
แต่เราเกิดมาสู่โลกนี้เพื่อทำในสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะทำ
เอาเวลาที่รู้สึกแย่ๆ กับคนอื่นนั้นหันกลับมามองตัวเองดีกว่า
.
.
ชีวิตนี้เรามีอะไรบ้างที่เป็นแก่นสาร มีงานอะไรบ้างที่เราควรทำ
.
.
นอกจากนั้นก็ควรมองกว้างออกไปอีกว่า
เราได้ทำอะไรไว้ให้แก่โลกบ้างแล้วหรือยัง
.
.
คนทุกคนนั้นต่างก็มีดีมีเสียอยู่ในตัวเอง
ถ้าเราเลือกมองแต่ด้านเสียของเขา
จิตใจของเราก็เร่าร้อน หม่นไหม้
.
.
เวลาที่เสียไปเพราะมัวแต่สนใจด้านไม่ดีของคนอื่น
ก็เป็นเวลาที่ถูกใช้ไปอย่างไร้ค่า
.
.
บางทีคนที่เราลอบมอง ลอบรู้สึกไม่ดีกับเขานั้น
เขาไม่เคยรู้สึกอะไรไปด้วยกันกับเราเลย
เราเผาตัวเราเองอยู่ฝ่ายเดียวด้วยความหงุดหงิด
ขัดเคืองและอารมณ์เสีย
.
.
วันแล้ววันเล่า สภาพจิตใจแบบนี้
ไม่เคยทำให้ใครมีคุณภาพชีวิตดีขึ้นมาได้เลย
.
.
ลองเปลี่ยนวิธีคิด วิธีมองโลกเสียใหม่ดีกว่า
คิดเสียว่าคนเราไม่มีใครดีพร้อมหรือ เลวไม่มีที่ติไปเสียทั้งหมดหรอก
.
.
เราอยู่ในโลกกันคนละไม่กี่ปี
ประเดี๋ยวเดียวก็จะล้มหายตายจากกันไปหมดแล้ว
มาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระทำไม
.
.
อะไรที่ควรทำก็รีบทำเถิดปล่อยวางเสียบ้าง
ความโกรธ ความเกลียดนั้นไม่มีคุณค่าอะไรต่อชีวิตอันแสนน้อยนิดนี้เลย
มุ่งไปข้างหน้า ไปหาสิ่งที่มีคุณค่าให้ชีวิตดีงามดีกว่า
.
.
วิธีที่แนะนำทั้งหมดนั้น นักภาวนาเรียกว่า
.
.
''การกลับมาอยู่กับตัวเอง''
.
.
กล่าวคือ ถ้าเราเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอยู่กับคนที่ไม่ถูกโฉลก
แทนที่จะปล่อยใจให้อยู่กับ ความรู้สึกแย่ๆไปตลอด
ก็ควรหันกลับเข้ามา
.
.
''มองด้านใน''
.
.
แก้ไขที่ตัวเอง อย่ามุ่งแก้ไขที่คนอื่น
.
.
เพราะยิ่งพยายามแก้ไขคนอื่น
ก็ยิ่งยุ่งเหมือนลิงทอดแห
.
.
ยิ่งเราให้ความสำคัญกับคนที่เราเกลียดมากเท่าใด
สภาพจิตใจก็ยิ่งแย่ลงมากเท่านั้น
.
.
วิธีที่ดีที่สุดในการอยู่กับคนที่เรารู้สึกไม่ดีหรือเป็นปฏิปักษ์ก็คือ
การดึงความรู้สึกจากเขามาอยู่เราทุกขณะ
.
.
หรือถ้าเช่นนั้นก็ย้ายตัวเองออกไปเสียจาก
สภาพแวดล้อมเช่นนั้นให้เร็วที่สุด
อย่าอยู่นานจนทุกข์นั้นกลัดหนองเป็นมะเร็งร้ายในอารมณ์
.
.
ปราชญ์จีนบอกว่า
.
.
''ถ้ามีขุนเขาขวางท่านอยู่ข้างหน้า
อย่าเสียเวลาย้ายขุนเขา แต่จงย้ายตัวเอง ''
.
.
ดังนั้นเราควรจะย้ายภูเขาที่อยู่ข้างในหรือจะย้ายภูเขาที่อยู่ข้างนอก?

๗.๑๙.๒๕๕๒

.....กรุจะไม่ไปเหยียบที่นั่นอีกแล้ว จริงจริง......

จะว่าไป ไม่ได้อัพ blog บ่อยเท่าที่อยากทำเลย
เป็นเพราะวิถีชีวิตเปลี่ยน เลยไม่ได้มีอะไรให้ชีวิตในแต่ละวันตื่นเต้นเท่าไหร่
.
.
.
วันๆก็อยู่แต่หน้าเตา อยู่ที่ร้าน ทำอาหารตาม order
เฝ้ามองดู และคอยบริการลูกค้า
((แล้วก็เหล่ดูทอมบ้างประปราย เหอะๆๆๆ ^^”))
.
.
.
อืมม...เท่านี้จริงๆ
.
.
.
คุณ hero_tom มักถามบ่อยๆว่า
“เบื่อหรือยัง??”
.
.
.
พรีมก็มักจะตอบว่า
“ไม่หรอก เพราะพรีมคิดว่ามันก็คืองาน คนเราไม่ว่าจะไปไหนก็ต้องทำงานทั้งนั้น”
.
.
.
อื้มมมม เพราะฉะนั้น เราก็ต้องทำมัน แล้วก็ต้องทำออกมาให้อย่างดีที่สุดด้วย
.
.
.
พรีมจำคำๆหนึ่งที่ อดีต ผจก. ที่อยู่ที่ทำงานเก่าแถวหลักสี่ สอนน้องๆไว้ว่า
“คนเรา ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน ทำอะไร ทุกคนก็ต้องทำงานทั้งนั้น ไม่มีใครหนีพ้น”
.
.
.
แล้วพรีมก็จดจำถ้อยคำนี้มาตลอด หลายๆครั้งพรีมมักจะบอกกับตัวเองและใครๆว่า
“ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน”
“คนที่ไม่ทำงาน ก็คือคนไร้ค่า”
.
.
.
อย่างคำที่ปู่เย็นเคยสอนไว้ว่า
“ดูแต่หอยซิ ไม่มีมือไม่มีตีน มันยังหากินเองได้
ประสาอะไรกะคนมีมือมีเท้า หากินเองไม่ได้ ก็อายหอย”
.
.
.
ฉะนั้น ตอนนี้ ไม่ว่าจะทำอะไร พรีมก็จะทำมันออกมาให้ดี
เพราะคิดเอาไว้เสียว่า ตราบใดที่เรายังหายใจ เราก็ต้อง สู้ สู้ ^^
.
.
.
กรี๊ดดด >.< วันนี้ออกแนว เพื่อชีวิต ให้กำลังใจตัวเองและคนอื่น
ฮิ้ววววววว ดูเป็นคนดีของสังคมเกิ๊นนนนนนนนนน
.
.
.
แต่จะว่าไป ชีวิตก็ไม่ได้อยู่ในโหมดของการทำงาน หรือทำอาหารอย่างเดียว
มันก็มีบ้าง ไปดูหนัง ไปฟังเพลง ไปเที่ยว
.
.
.
อาทิตย์ก่อนก็ไปงานวันเกิดอิเจ๊ 69 แบบว่าหนุกมาก
(((รอให้อิเจ๊ อัพไดอารี่อยู่นะ อยากเห็นรูป แล้วก็บรรยากาศวันนั้น
ที่สำคัญ วันนั้น กรุก็คุ้มอีกแล้วโว้ยยยย ฮ่าฮ่าฮ่า)))
.
.
.
อย่างเมื่อวัน ศ ก็ได้ไปเที่ยว กะพี่ๆที่ทำงานเด็กแว๊นซ์มา
.
.
.
จะสารภาพให้ฟังว่าไม่เคยไปร้านย่านนั้นเลย ((เอกมัย))
แบบว่าพอไปแล้วนะ
.
.
.
เหรี้ย!!!! คนเยอะไปไหน รถเยอะไปมั๊ย ((ป้ายแดงเพี้ยบบบบบ))
แล้วเกย์แบบว่าเยอะมาก ทอมไม่ค่อยมีให้เห็น
.
.
.
.
แล้วคนนะ แมร่งเอ๊ยยยย!!!! เยอะเหรี้ยๆ
ยังคิดอยู่เลยว่า ที่ร้านนี้เค้าให้แดรกฟรีหรือไงว่ะ
พวกมรึงมาทำไมกันเนี๊ยะ!!!!
.
.
.
ไอ้เรากะเด็กแวน๊ซ์ก็ตั้งใจกันว่า เฮ้ย!!นานๆที่ได้ไปเที่ยวแบบว่า ผับที่มีทุกเพศ
เออก็จะไป dance ออกสเต็บ คลายเครียด ซะหน่อย
.
.
.
ที่ไหนได้ พวกกรุได้ออกมายืนแดรกเหล้านอกร้าน
ย้ำ!!! ออกมายืนแดรกเหล้านอกร้านจริงจริ๊ง!!!
เพื๊ออออออ!!!
.
.
.
โกรธฉิบหาย มาทำไมนี่ย มายืนแดรกเหล้าซะไกลเลย แสรดดดดด
.
.
.
.
แล้วแถมไม่ได้ยินเสียงเพลง ส้นตรีนอะไรเลยนะ
แบบว่า มาทำไม๊!!!! พวกมรึงอ่ะ มากันทำไม๊
.
.
.
กรุล่ะไม่เข้าใจเลย _*_
.
.
.
ไอ้ที่ไม่เข้าใจ คือก็ไม่เข้าใจพวกที่แห่กันมายืนๆ คุยๆ กินเหล้าหน้าร้าน
((หรือนอกอาณาเขตเสียงแห่งความบันเทิงจากทางร้านอ่ะนะ)))
.
.
.
คือไม่เข้าใจ ว่าพวกมันมากันทำไม มายืนออ หน้าร้าน มายืนคุย
มายืนชนแก้ว แล้วคุยกัน หัวเราะกันสนุกสนาน
((ที่นั่งก็ไม่มีนะ มันยืนกันหมด ขวดเหล้า
หรือพวก mixer แมร่งก็วางไว้ที่พื้นบ้าง ขอบปูน ข้างกำแพงบ้าง))
.
.
.
โอ้ยย!!!! พี่น้องคร๊าบบบบบ ถ้าอยากมายืนคุยกันแล้วแดรกเหล้ากันเฉยๆอย่างนี้
แนะนำไปแดรกกันที่บ้านเหอะคร๊าบบบบบ
หรือร้านไหนก็ได้ ที่แบบว่าเปิดเพลง แล้วก็บรรยากาศ ชิวชิว แบบคุยกันหนุกหนาน
กินเหล้า ไม่จำเป็นต้อง dance ((แต่ว่ายังได้ยินเสียงเพลงถนัดๆนะ))
.
.
.
แถวเกษตรนวมินทร์คร๊าบบบบพี่น้อง เพี๊ยบบบบคร๊าบบบบ
ไปร้านอย่างนั้นเหอะคร๊าบบบบบ อย่ามือยืนแออัดยัดเยียดกันอย่างนี้เล๊ยยยยย
ไม่กลัวโรคหวัด 2009 เหรอคร๊าบบบบบ
.
.
.
((ถ้าเป็นกรุนะ กรุจะคิดว่า
เฮ้ย!!! ไหนๆกรุก็มาอยู่ที่ พท.เสี่ยงแล้ว ขอกรุ dance สมกะที่กรุมาได้มั๊ยค๊า??
หรื๊ออออ!!! หรือนะ หรือ กรุไม่ได้โหยหาอยาก dance ขนาดนั้นหรอก
ขอแต่กรุได้ยินเสียงเพลงชัดๆ ซักติ๊ดดดดดดดดดดด ก็ยังดีว่ะ ให้ตาย)))
.
.
.
นี่...อะไร....อะไรของมรึ๊งงงงง!!!!
.
.
.
กรุยังคิดสมเพศ อิพวกที่มันอยู่นอกๆร้าน
เพลงก็ไม่ได้ยินถนัดนะ ยังกระแดะ dance อีกเนี่ย
((นึกออกป่ะ))
.
.
.
กรุบอกตรงๆ กรุไม่เข้าใจมรึงเลยแสรดดดด น่าสงสารโคดดดด
.
.
.
ไป rca ไป๊ เผื่อมรึงจะได้ dance เข้ากะจังหวะเพลงหน่อย ((อิห่า!!!))
((แบบว่า ท่าเต้นกะเสียง ตึบ ตึบ ของดนตรีไปคนละทิศละทางไง
ก็มันไม่ได้ยินเหรี้ยอะไร มรึงจะเต้นถูกจังหวะได้ไงว่ะ อิโง่!!!!)))
.
.
.
คิดแล้วเหมือนพวกหูหนวกมาเที่ยวผับอ่ะ
เต้นคนละทิศ คนละทางกะเสียงเพลง
เห็นแล้วก็ เฮ่ออออออออออ Y^Y
.
.
.
หมายเหตุ*** ได้โปรดอย่าพากรุมาให้เห็นภาพพวกนี้อีกเด็ดขาดนะ
กรุสังเวชใจตัวเอง
.
.
.
มาทั้งที ในร้านก็ไม่ได้ไปนั่ง ไม่ได้ dance ไม่ได้ยินกระทั่งเสียงเพลง
แต่!!! ยังหน้ามึนแดรกเหล้าขวดละเกือบ 2 พัน
แถม mixer น้ำแข็งอย่างละเกือบร้อย ขนาดนี้
.
.
.
พวกมรึงนี่ไม่ได้มีเงินอย่างเดียวนะแสรดดดดดดดดดดดด
ต้องโง่ด้วย!!!!!!!!!
อิบ้าเอ๊ย!!!!
.
.
.
โว๊ะโห๊ะ !!!! อารมณ์เสีย
.
.
.
นี่ขนาดกรุยังได้ยินเสียงเพลง((บ้าง)) ดีกว่าพวกมรึง (((หน่อยนึง))แล้วนะ
.
.
.
เพราะอยู่หน้าประตูไง กรุยังเคืองตัวเองไม่หาย
.
.
.
ขากลับ เด็กแว๊นซ์ขำ แล้วก็พูดว่า
“อิอิ กรุพาเมียมายืนแดรกเบียร์ไกลเกิ๊นนนนน”
.
.
.
เอ้อออออออออออออ กรุก็ว่าอย่างนั้นแหละ
ถ้าคราวหน้า มาแถวนี้อีก ไม่ต้องชวนกรุมานะ
เพราะถ้าจะต้องแดรกเบียร์ให้เมาอย่างเดียว กรุนั่งแดรกที่ร้านสเต็กได้
.
.
.
แถมค่าเบียร์ขวดละ 120 ((ขวดเล็กด้วยนะ)) ที่มันขายที่นั่น
กรุแดรกไป 4 ขวด
บอกได้เลย ว่าซื้อ LEO ให้กรุแดรกที่ร้านสเต็กได้เป็นลัง แสรดดดดด
.
.
บอกตรงๆนะว่าที่เคืองขนาดนี้
ไม่ได้เคืองเพราะไม่ได้สนุกสนานอะไรเท่าไหร่หรอกนะ
.
.
แต่นี่เป็นการเที่ยว ครั้งแรกในรอบกว่า 10 ปีที่กรุตระเวนเที่ยวมาในชิวิต
แล้วกรุรู้สึก อนาถใจ ที่สุด
ที่ได้แค่ กลิ่นอาย ของอารมณ์เที่ยวกลางคืน
แต่!!!! กรุไม่ได้ยินเสียงเพลง ส้นตรีนนนน อะไรใดๆเลยยยยยย
.
.
.
เอาว่ะ!!! อย่างน้อยกรุเอาไว้คุยให้ลูกให้หลานได้ฟังมั่งแหละ
ว่า "ยายไปเหยียบมาแล้ว หลานเอ๊ย!!! ไอ้เอกมง เอกมัยอ่ะ หนุกฉิบหาย พับผ่าสิ!!!"
.
.
.
ปล. กรุเข็ดแล้วกะเอกมัย
ปล. 1 ศิลปินดารา ไปเถิดเถิงย่านนั้นกันเยอะ รั่วๆทั้งนั้นแมร่ง
ปล. 2 แต่อย่างน้อยกรุก็ได้ทำบุญให้ tip แม่บ้านในห้องน้ำไปตั้ง 100 บาทนะเว้ย
ปล. 3 ที่กรุให้เยอะขนาดนั้น เพราะกรุเมา เหอะๆๆๆๆๆๆ
ปล. 4 แต่ว่า 100 บาทนั้น รับรอง กรุอุทิศให้หลายคนเลยแหละ อิอิ
ปล. 5 ไประ
ปล. 6 อย่าลืมแวะมาอุดหนุนที่ร้านนะค่ะ พหลฯ 55 โทร 083-053-2883
.
.
.

๗.๐๙.๒๕๕๒

....ภาพร้าน และโปรเจคเมนูใหม่......

วันนี้จะเข้ามาอัพเดท เรื่องโปรเจคเมนูใหม่ที่ร้านซะหน่อย
หลังจากฝึกปรือฝีมือมานาน ((10 นาที))
.
.
พรีมก็ได้สูตรการปรุงน้ำซอส อีกทั้งน้ำซุป ((มิโซะซุป))
และสูตรการหมักเนื้อสัตว์ในเมนูข้าวเทอริยากิ
แล้วก็เนื้อสัตว์ในเมนูข้าวเกาหลี
พร้อมการปรุงต่างๆ
.
.
เอาเหอะ จะเหมือนหรือไม่เหมือนของใครก็ช่าง
แต่เอาเป็นว่า confirm ว่าอร่อยชัวร์ตามแบบของเราเอง อิอิ ^^"
.
.
แต่วันนี้ที่เอารูปมาให้ดูคือ เมนู ข้าวหน้าไก่คารา((โอ))เกะ
พร้อมน้ำซอส
และมิโซะซุป ((สูตรพรีมมีเต้าหู้ญี่ปุ่นและวากาเมะสาหร่ายค่ะ))
ซึ่งจากการทำทานกันเองกะเด็กแว๊นซ์
ก็ได้คำชมตามประสาคนเอาใจเมียว่า “อร่อยที่สุดเลยครับ”
.
.
^__________^ หุหุหุ ก็ฝีมือพรีม ทำอะไร เด็กแว๊นซ์ก็ว่าอร่อยทั้งนั่นหละค่ะ
.
.
แต่ทว่าน้ำจิ้มซอสที่พรีมคิดค้นมาเองเนี่ย
อร่อยเทียบเคียงกะของยี่ห้อดังๆอย่างเชสเตอร์ฯเลยนะ ฮิ้ววววววววววววววววววว ^^” จริ๊งๆ นะไม่ได้โม้
.
.
วันก่อนมีเพื่อนที่ blog มาชิม ยังชมเลยว่าอร่อยกว่าเชสเตอร์ฯอีก ฮิ้ววววววววววววววววววววววว ((อวยรอบสอง))) ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอาเหอะหน่า
เอาเป็นว่า อร่อยละกัน ว่างๆ ก็มาแวะชิมเด้อค่ะค่ะ
.
.
แล้วก็แวะเอารูปบรรยากาศที่ร้านมาให้ดูหน่อย
เผื่อใครอยากรู้ว่าเป็นไงจะได้เห็นภาพ ว่าร้านที่พรีมทำงานหน้าตาประมาณไหน
.
.
ว่าจะเอาภาพให้ดูตอนคนเยอะๆแต่เอาเป็นร้านโล่งๆดีกว่า จะได้ดูชัดๆทุกๆมุม
.
.
ใครว่างๆก็แวะมาชิมสเต็กกันได้นะค่ะที่ พหลฯ 55 ติดกะวัดพระศรีฯบางเขน
หรือไปไม่ถูกก็โทรมาได้ค่ะที่เบอร์ 083-053-2883
.
.
ยินดีต้อนรับทุกทั่นคร๊าบบบบบบ.
.
.
ปล.วันนี้คงไม่ได้มีอะไรอัพเรื่องส่วนตัว
เพราะ......ทุกอย่างปรกติและสุขสงบตามวิถีดีอยู่ค๊า
.
.
ปล.1 มีเพื่อนบอกว่าพรีมมีพรสวรรค์เรื่องการทำอาหาร
ไม่หรอกว่ะ กรุว่ามันต้องมีพรแสวงด้วย แกก็รู้ว่าชั้นมันบ้า
.
.
ปล.2 เชียร์ซานิ V6 โย่วๆ
.
.
ปล.3 วันพระเราไปเวียนเทียนมา แล้วก็ถวายสังฆทานกัน
การทำบุญครั้งนี้ พรีมได้ขออุทิศให้เจ้ากรรมนายเวรด้วย
.
.
ปล. 4 หวังว่าทุกท่านเหล่านั้นคงได้อยู่อย่างสงบสุขแล้วนะ
อย่าได้จองเวรซึ่งกันและกันเลย ซ๊าธุ๊!!!!! .
.
ปล.5 ช่วงนี้ชิวิตคงวนเวียนอยู่กะการเป็น chef อย่างเดียวและอย่างมุ่งมั่น เชื่อเห๊อะ!!!
.
.
ปล.6 แต่ว่าวัน ศ นี้จะไม่งานเลี้ยงวันเกิดอิเจ๊ 69 ถึงจะรักงานแค่ไหน
แต่ก็รักเพื่อนไม่แพ้กัน ((โว๊ย)) ดังนั้นกรุจะเก็บร้านเร็วกว่าเดิม 3 ชม.
.
.
ปล. 7 เพราะมันหารเท่า เหอะๆๆๆ แล้วกรุจะไปร้อง one way or another ตามที่เพื่อนๆขอร้อง กร๊ากๆๆๆ ^O^
.
.

๗.๐๓.๒๕๕๒

......สิ่งดีดี ที่ ((ดี้ชรา))ได้รับ.....

คือว่าด้วยความที่ไม่ได้ทำงานออฟฟิศแล้ว
เพราะผันตัวเองไปเป็น chef สเต็กมือหนึ่งของร้าน ((โม้ 555+)))
.
.
.
เลยทำให้พลาดอะไรไปหลายๆอย่างที่เกิดขึ้น
.
.
.
แต่ก็นั่นแหละ ชีวิตคนเรา ยังไงซะก็ต้องเดินต่อไป
อาจต้องมีล้ม มีสะดุดกันบ้าง แต่เราคงจะหยุดเดินหรือหยุดหายใจไม่ได้
.
.
.
ตอนแรกคิดว่าไม่ต้องทำงานออฟฟิศแล้วจะมีเวลานั่งเล่นเน็ทมากขึ้น
แต่เปล่าเลย คิดผิด ไม่ได้มีเวลานั่งเล่นเน็ทอย่างที่คิดหรอก
.
.
.
ตรงกันข้าม มันกลับยุ่งมากตะหาก
((แต่ก็มักจะบอกตัวเองเสมอ งานยุ่ง แสดงว่า รายได้เราจะพุ่งตาม ^^))
เรียกได้ว่า ห่างเหิน ห่างหายจากอะไรๆ ที่เคยทำไปหลายอย่าง
.
.
.
วิถีชีวิตเปลี่ยนไปเยอะ แต่ก็นั่นแหละ การเปลี่ยนแปลงทำให้เรารู้ว่า
เรายังมีลมหายใจ ให้ได้ทำอะไรไปในแต่ละวัน
.
.
.
การทำงานอย่างนี้ ได้เห็นคุณค่าของคำว่า “ค่าเหนื่อย” มากขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก
“เงิน” กว่าจะได้มาแต่ละบาท ไม่ได้ยาก แต่ก็ไม่ได้ง่ายเกินไป
.
.
.
ตอนนี้วิถีชีวิตการใช้เงินอาจต้องเปลี่ยนไปบ้าง แต่ก็นั่นแหละ
มันทำให้เห็นคุณค่ามันมากขึ้น ((จากที่เห็นอยู่แล้วก็เหอะ))
.
.
.
แต่ทั้งหมดทั้งมวล ก็ยังไม่ได้ส่งผลกระทบต่อชีวิตน้อยๆนี้แต่อย่างใด
ทั้งทางรูปธรรมและนามธรรม
.
.
.
สิ่งที่ทำในวันนี้ คือทำให้มันออกมาอย่างดีที่สุด
ส่วนผลของวันข้างหน้าจะออกมาเป็นอย่างไรก็สุดแล้วแต่
แต่อย่างน้อย เราก็ถือว่า เราได้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้ว
.
.
.
ก่อนวางโทรฯจากคุณ hero_tom ทุกครั้ง มักจะมีคำลงท้ายสั้นๆว่า “สู้ สู้”
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ สู้ สู้ อยู่แล้ว พรีมซะอย่าง ^^
.
.
.
แล้วก็เพราะความที่ขลุกอยู่แต่ในครัว ตั้งแต่บ่ายจนถึงมืดๆในทุกๆวัน
เลยทำให้เด็กแว๊นซ์ คอยดูและและเอาใจใส่อย่างสม่ำเสมอ
.
.
.
เด็กแว๊นซ์ เลือกที่จะทำเซอร์ไพร้ส์ให้อีกแล้ว
.
.
.
เค้าไปหาซื้อ “นาฬิกา” casio ให้เป็นของขวัญ เพราะบอกว่า
“ป๊าจะได้มีเวลาให้แม่ ((น้องพุก))ไง”
พรีมยินดีที่จะใส่มันไว้ตลอดเวลา แม้ว่าพรีมจะไม่เคยใส่นาฬิกามานานมากแล้วเกือบ 20 ปี
.
.
.
เค้าหาซื้อ centrum วิตามินให้เพราะบอกว่า
“ป๊าเห็นแม่((น้องพุก)) ทำงานเหนื่อยๆ แม่((น้องพุก))อายุเลยเลขสามแล้ว ต้องหาอะไรบำรุงไว้บ้าง”
แล้วทุกๆวันก่อนนอน เด็กแว๊นซ์จะมีหน้าที่หายาและน้ำให้ทาน
.
.
.
แล้วสิ่งล่าสุด ที่ทำให้พรีมยิ้ม ^_____^ ได้ไม่หุบเลย
คือวันที่เด็กแว๊นซ์มาบอกว่า
“เค้าจองตั๋วดูละครเวทีเรื่องแม่นาคให้แล้วนะ เห็นแม่((น้องพุก))บ่นอยากดูมาก”
.
.
.
อื้มมมมม ใช่ค่ะ พรีมอยากดูละครเวทีเรื่องนี้มากกกกกกกกกกก ((นัท-อาร์))
เพราะโดน build ทุ๊กกกกวันจากเคเบิ้ลของ grammy ทั้ง 4 ช่อง
.
.
.
จะว่าไป เกิดมาพรีมก็ไม่เคยดูหรอกค่ะไอ้ละครเวทีเนี่ย ((ก็บ้านน๊อกอะเนอะ))
แต่ว่าเรื่องนี้พรีมอยากดู แต่ว่าแรกๆ ก็ยังกั๊กเรื่อง ค่าตั๋ว แหะๆ ^^”
เลยพลาดไปถึง 2 รอบ แต่พอเปิดรอบนี้ ก็ยังอดเป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายไม่ได้
.
.
.
แต่ที่สุดแล้ว เด็กแว๊นซ์ก็จัดการทุกอย่างเองทั้งหมด
ฮิ้ววววววววววววววววววว ดีใจๆๆๆๆๆๆ
แต่โน่นนนนแหละค่ะ กว่าจะได้ไปดูก็ปลายๆเดือนนี้นั่นแหละ
.
.
.
ส่วนเช้าวันต่อมา จู่ๆเด็กแว๊นซ์ก็บอกว่า
“ตะเอง netbook เป็นไรไม่รู้ดับๆติดๆ”
“อืมมมมมม _ _” คร่ออกกกก ZZZzzzz……”
((ตอนนั้นยังเช้าอยู่ไง พรีมยังไม่ตื่นเลยไม่สนใจอะไรจะติดๆดับๆก็ช่างเหอะ))
.
.
.
แต่พอตื่นแล้วเท่านั้นแหละ
“ตะเองเอาเครื่องมาดูดิ มันเป็นไรไม่รู้ดับๆติดๆจริงๆนะ”
“แก..ไป...ทำ...อา...ไร...ที่...เครื่อง....คอมพ์ฯ....ช้านนนน.....”
((แบบว่าความจริงรู้แกวเค้าไงค่ะว่าต้องมีอะไร))
.
.
.
แต่พอเปิดหน้าจาเท่านั้นแหละ ^____________^
หึ หึ หึ ขยันทำเกิ๊นนนนน
เค้าเปลี่ยนหน้า BG ที่เครื่องให้พรีมเป็นรูปนี้ค่ะ
.
.
.
ขอบคุณนะป่าป๊า ขอบคุณกะสิ่งดีๆ
การใส่ใจในตัวพรีมสุดๆ
“แกนี่แมร่ง!!! โครตดีเลย กรุแมร่งโครตรักเลยว่ะ”
^3^
.
.
.
.
ปล. ขอร่วมไว้อาลัยจากการจากไปของคุณยายของเจ๊แหม่ม สู้ สู้นะเจ๊
ปล. 1 ขอร่วมไว้อาลัยจากการจากไปของ King of pop ลาก่อนแจ็คโค่
ปล. 2 วันนี้จะเหนื่อยล้าแค่ไหน แต่ยังไงก็ต้อง สู้ สู้ แหละว๊า ^^
ปล. 3 This is my life
ปล. 4 “มูลค่า” เทียบกันไม่ได้กับ “คุณค่า”
.
.
.
ปล. 5 แวะเอารูปล่าสุดมาแปะ เพื่อจะบอกว่า "กรุยังสบายดีว้อยยยยย!!!!"
((แต่...ไม่มีคิ้วเหมือนเดิมนะ อ่ะอ่ะอ่ะ))
.
.
.
.
ปล.สุดท้าย ตี 1 แล้ววววววว ~O~ ฮ้าววววว ZZZzzzz...... .
.
.

๖.๒๕.๒๕๕๒

.....ภาพของสิ่งมีชีวิตทั้ง 5......

10 วันผ่านไปแล้วสำหรับการทำงานหน้าเตา
ทั้งร้อน เหนื่อย เมื่อยล้า และต้องรีบเร่ง เวลาที่ลูกค้ามี order สั่งพร้อมกันเยอะๆ
.
.
.
อืมมม....ก็ดีสิ ดีไง ลูกค้าเยอะ สั่งสเต็กทานเยอะๆ
นั่นก็หมายถึงรายได้เราจะต้องได้มาเยอะๆเหมือนกัน ^^
.
.
.
10 วันแล้วจากการทำงานแบบไม่ได้พักเลย ((ไม่อยากพักเองแหละ งก!!!))
ไม่ใช่แค่ตัวเองเท่านั้น เด็กแว๊นซ์เองก็เช่นกัน
ที่ต้องมาเป็นลูกมือให้ในเวลาที่เค้าเลิกจากงานประจำในแต่ละวันแล้ว
.
.
.
บางทีก็อยากถามเหมือนกัน....
”ป๊าเหนื่อยมากมั๊ย กลางวันก็ต้องทำงาน ตกเย็นยังจะต้องมาช่วยเค้าอีก”
((พรีมจะเรียกเด็กแว๊นซ์ว่า “ป่าป๊า” เพราะเค้าเป็น ป่าป๊า ของลูกๆทั้ง 4 ของพรีม))
.
.
.
.
พรีมรู้ว่าเด็กแว๊นซ์ คงเหนื่อยไม่น้อย
.
.
เช้า ก็ต้องตื่นแต่เช้า แถมต้องแว๊นซ์ไปทำงานถึงบางนา
เย็น ก็ต้องแว๊นซ์ๆๆๆกลับมาพหลฯ 55อย่างรีบเร่ง
((เพราะอยากมารีบมาช่วยงานเมียเร็วๆ))
.
.
.
เด็กแว๊นซ์ทำหน้าที่ลูกมือได้ดี อย่างไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย
ไม่เคยปริปากบ่นอะไรเลยซักนิด
.
.
.
เด็กแว๊นซ์ยังเป็นคนของเก็บเงิน ทอนเงินแทนพรีม ((ผู้ซึ่งคิดเงินไม่ได้เรื่องเลยซักครั้ง))
ขายของเสร็จ ช่วยเก็บโน่น เก็บนี่ ช่วยคิดเงิน สรุปยอดขายให้ทุกๆวัน
.
.
.
แถมอาหารทุกมื้อที่พรีมกินที่ร้าน ตกเย็นเด็กแว๊นซ์ก็ต้องมาจ่ายให้
แล้วก็เป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าวทุกๆเย็นด้วย
.
.
.
ยังไม่พอ เวลาที่เรากลับถึงบ้านพร้อมกัน
ทั้งที่ยังเหนื่อยล้าทั้งคู่
แต่หน้าที่ในการเก็บข้าวของที่ลูกๆเล่นซนกระจายในทุกๆวัน
.
.
เก็บขี้เก็บเยี่ยว ก่ำกั๊ม ((ที่ไม่เคยเยี่ยวและอึ๊ ที่กระบะได้เลย))
ก็ยังเป็นหน้าที่ของเด็กแว๊นซ์อีกนั่นแหละ
.
.
.
พรีมไม่รู้จะขอบคุณป๊ายังไง เพราะทุกๆสิ่งที่ป๊าทำทุกๆๆๆๆๆๆๆๆอย่าง
มันบอกให้พรีมรู้แล้ว ป๊ารักแล้วก็เป็นห่วงพรีมที่สุด
.
.
.
พรีมคงไม่มีอะไรจะพูดมาก
พรีมรู้แค่ว่า พรีมดีใจที่ได้ป๊าเป็นคนรัก แล้วก็เป็นป่าป๊าของเด็กๆ
.
.
.
นี่แหละมั้งที่เค้าบอกว่า
"คนที่รักเรา จะพร้อมอยู่ข้างๆเราและเป็นกำลังใจให้เราเสมอ"
ไม่ว่าเราจะอยู่ในช่วงเวลาไหนก็ตาม
.
.
.
อ้อ!!! แล้วกำลังใจอีกอย่าง
ที่ทำให้เราทั้งคู่หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งทั้งคู่เมื่อกลับถึงบ้านก็คือ
เด็กๆทั้ง 4 ตัว ที่ทำให้เรายิ้มได้ มีความสุขเวลาที่เรามาเจอหน้าพวกเค้า
.
.
.
ไม่ว่าเราจะหายไปไหนมานานแค่ไหน แต่เมื่อกลับถึงบ้านพวกเค้าจะดีใจเป็นที่สุดทุกตัว
v
v
v
น้องพุกลูกสาวสุดที่เลิฟ สุดใจขาดดิ้น

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

. . . . . . . . . . . .

.
.
v
v
v
พี่หริ่งสุดเลิฟของป๊ามัน และน้องก้องอิหมาตัวซน

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

. . . . . . . . . . . . . .
.
.
v
v
v
นี่ก็ก่ำกั๊ม ก่ำเอ๋อ~.~

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
.
.
แม่รักลูกๆทั้ง 4 แม่รักป่าป๊า ของพวกหนูด้วย
ขอแค่ทั้ง 5 ชีวิตอยู่กะพรีมไปนานๆที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ก็พอ ขอแค่นี้แหละ
.
.
.
วันนี้เหนื่อยแค่ไหนก็ต้อง สู้สู้ ใช่ม๊ะ ^^
.
.
.
.
ปล. ตอนนี้ที่อัพ blog เป็นเวลาอีกไม่กี่นาทีจะตี 3 แล้ว
.
.
ปล.1 เลยแอบถ่ายรูปสิ่งมีชีวิตทั้ง 5 บนที่นอน ที่นอนกองรวมกันมาให้ดู
v
v
v
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ปล.2 หลับกันแบบว่า.....ไม่สนใจกรุเลย ^^”
.
.
ปล. 3 พรีมรู้ค่ะว่า ป๊าเหนื่อยมาก พรีมก็เหนื่อย แต่!!!ยังคงไม่หลับ
.
.
ปล. 4 เพราะ เบอร์ดี้กระป๋องแดงยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง แสรดดดดดด U^U
.
.
.