30.08.11 ขออีกซักครั้ง

และแล้วก็ต้องบอกว่า
การตั้งใจลดน้ำหนักครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้วเป็นอันล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า --+
.
..
ก็เพราะมัวแต่ปล่อยปะละเลยตามใจปาก ไม่ตั้งใจและขี้เกียจ
กลายทำให้น้ำหนักพุ่งพรวดเลยคราวนี้ --'
...
...
ขนาดแม่มาจาก ตจว. เมื่อวันหยุดวันแม่ที่ผ่านมา แม่ยังทักเลย
ทำไมอ้วนขึ้น ==*
...
...
เพื่อนๆที่ทำงานเริ่มสังเกตุ ญาติๆ ที่เพิ่งเจอตกกะใจ __'
...
..
เรียกว่ามีแต่เสียงทักที่ทำให้สะเทือนใจตัวเองทั้งนั้น
...
ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว >.< ชั้นต้องผอม
<<แม้ต้องลดน้ำหนักมาเป็นครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่เคยเสถียรซะที>>
..
..
แต่ครั้งนี้ ต้องฮึด!!!เอาจริงอีกซักครั้ง
ไม่ไหวๆ หาเสื้อ หากางเกงใส่ลำบากเกิ๊น ¥\\\¥
..
..
เรื่องโดนล้อไม่ต้องพูดถึง โดนทุกวันจากต๊ะ คนข้างตัว
แต่ชักชิน 555555+
...
....
แต่ยังไงการลดน้ำหนักครั้งนี้ เจตนายังเหมือนเดิม คือ ลดเพื่อห่างโรคภัย มิใช่แค่อยากผอม คริคริ
..
ปล. ขอผอมเท่ารูป after พอ 555+

Published with Blogger-droid v1.7.4

25.08.11 ตัดพ้อไปเรื่อย

ห่างจาก blog ไปหลายวัน เพราะว่าช่วงนี้งานเข้า
..
..
อย่างที่บอกได้หน้าที่ใหม่ ต้องรับผิดชอบเพิ่ม
เลยทำให้แต่ะละวันคลุกอยู่แต่หน้าจอคอมฯ และโปรแกรมทำงาน
...
...
ไม่มีเวลาได้เงยหน้า <<มาเมาท์>>เลยก็ว่าได้ --'
...
...
บ่อยครั้ง มักจะโดนแซวจากน้องๆ ที่ทำงานด้วยกันว่า
พี่พรีมเปลี่ยนไป ((มากอ่ะ))
...
ก็แหง..น่อ ~~~
ปรกติทำร๊ายยยย~~~~!!!!
วันๆ นั่งเม๊าท์ เศรฐกิจ สังคม การเมือง เรื่องดารา และเรื่องแดรก
555555+
....
แต่ทุกวันนี้ก็จะงม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อยู่กับงาน งาน งาน
โอ้โห!!!! detail มันเยอะ ยิบย่อย และมีปัญหามาให้ได้แก้ทุกวัน ==*
...
...
แต่ช่วงๆ ปลายๆ อาทิตย์นี้ก็โอเคขึ้น เริ่ม manage ได้ดีขึ้น ^^
......
...
เมื่อก่อน 17.30 เป๊ง!!! ออกจากที่ทำงานปั๊บ!!!
เด๋วนี้อาจมี late บ้าง แต่จะพยายามไม่ให้บ่อย
...
เพราะรู้สึกว่า 8 ชม. สำหรับการทำงานต่อวัน มันเพียงพอแล้ว
...
...
ส่วนเรื่องค้าขาย ก็โอเคนะ รายได้พอใช้ได้ อาจไม่ได้มากได้มาย
แต่ก็ทำให้รู้สึกว่าดีกว่าปล่อยเวลาว่างให้ไร้ประโยชน์
....
...
อย่างที่เคยบอก พี่คนนึงเคยพูดว่า
มันไม่ได้ขึ้นอยู่ที่พรีมขายได้เท่าไหร่ แต่มันอยู่ที่พรีมคิดและทำอะไรมากกว่า
...
....
ประโยคนี้ประทำใจ และจำไว้ได้ตลอดเสมอ
เอาไว้เป็นกำลังใจให้ตัวเองว่า
...
เมื่อเวลาที่ขายของแล้วได้กำไรเพียงถ้วยละ 10 บ. เราก็ต้องมองว่านี่คือโอกาสที่ทำให้เราได้คิดและทำ
....
แม้มันอาจจะแตกต่างจากรายได้คนอื่นลิบลับ ก็ไม่เป็นไร
มันอาจไม่ได้พอเพียง..... แต่เราพอใจ ก็ไม่เป็นไรหนิ ^^
...
...
ตอนนี้ผุดโปรเจกมาอีกอย่างเพื่อเสริมทับของทอดแล้ว
ส อา นี้ถ้าฟ้าฝนไม่มี คงได้ลงมือขายให้มันมือแน่ๆ
...
เอาไว้จะเอา มาให้ดู ^^
...
...
ช่วงนี้ฟังข่าวเรื่องดินฟ้าอากาศทีไร เศร้าใจทุกที ที่ได้ยินว่า ส อา นี้พายุเข้า U^U
...
ออกแนวไม่อยากยอมรับความจริงซะงั้น --'
...
...
แต่ก็นั่นแหละ ตกลงยอมรับบทเป็นแม่ค้า หาบเร่แผงลอยแล้ว
ไม่ว่าฟ้า ฝน จะเป็นยังไง เราก็ต้องอดทนและ ต้องฝ่าฟัน ไปให้ได้
..
...
อีกไม่นานก็จะเป็นของเราบ้าง คริ คริ ^^
เอาตรงๆ ก็ต้องทำความเข้าใจว่า นี่มันหน้าฝน ถ้าฝนจะตกก็เป็นเรื่องของธรรมชาติ และฤดูกาล. ..
.....
..
ตรงข้าม ถ้าฝนไม่ตก จะมีคนต้องเดือดร้อนมากกว่าเราด้วยซ้ำ
ดูอย่างชาวสวน ชาวไร่ ชาวนา เค้าจะทำไงถ้าไม่มีน้ำ ไม่มีฝน
...
..
อย่างน้อยๆ หนึ่งในคนเดือนร้อน ต้องเป็นแม่แน่ๆ
แม่เป็นชาวสวน ปลูกผักสวนครัว ไว้ขาย ถ้าฝนไม่ตกแม่ต้องเหนื่อยรดน้ำผักเอง แน่ๆ
...
...
แต่ถ้าฝนตกลงมา แม่ก็จะไม่เหนื่อยมาก แม่ชอบ ^^
...
..
แต่บางทีก็อยากจะขอฝนฟ้าบ้างว่า ตกได้นะค่ะ
แต่อย่าตกกลางคืน ทุกๆ ส อา ได้แมะ หนูเพลียคร่า ~~~~

Published with Blogger-droid v1.7.4

17.08.11 เรื่องของใจ

ผู้ ญ เอาแต่ใจ
ไม่ได้ต้องการคนมาเอาใจ
ขอเพียงแค่ความเข้าใจ
เท่านี้เราก็พึงพอใจ
......
ถ้ามีเรื่องไม่ได้ดั่งใจ
ก็อย่าเพิ่งขัดใจ
ปล่อยๆไปบ้างเพื่อความสบายใจ
....
อย่าเพิ่งมาก่อกวนหัวใจ
ให้มันหงุดหงิดในใจ
....
พูดอะไรให้ถนอมน้ำใจ
ให้เรารู้สึกอิ่มเอมใจ
แค่นี้ก็ตื้นตันใจ
พอ อก พอใจ
...
ถ้าใจไม่แลกใจ
ก็เปลืองหัวใจ
หนักอกหนักใจ
รำคาญหัวใจ
ไม่เบิกบานใจ
ปวดใจ
ก็อยากพักใจ
...
มันเรื่องของใจ
ถ้าไม่เข้าใจ
ก็ปล่อยหัวใจ
ให้อิสระกับใจ
อยู่กับสิ่งที่สบายใจ
เพราะใจใครก็แล้วแต่ใจ
......
ถ้าอึดอัดใจ
ก็แค่บอกใจ
ให้พอเถอะใจ
ดีกว่าอยู่แบบไม่เข้าใจ
....
ความรู้สึกและจิตใจ
มันก็ยากจะเข้าใจ
แค่รักและดูแลจิตใจ
ไม่ทำร้ายน้ำใจ
ขอแค่นี้แหละใจ
จากคนของใจ
.....

Published with Blogger-droid v1.7.4

13.08.11 แม่ของลูก

ผ่านวันแม่ไปแล้ว
...
แน่นอนความรักของเราที่มีให้แม่ ก็ยังคงเหมือนเดิม
ถึงจะผ่านไปกี่ปีกี่ชาติก็ตาม ^^
.....
ปีนี้แม่มาหาถึงกรุงเทพฯ วันแรกก็พาแม่ตะลอนไปชิวทะเลหาดจอมเทียน พัทยาเลยทีเดียว
...
แม่ชมว่าที่หาดนี้สวยกว่าหัวหินที่แม่เคยไปกะญาติๆเมื่อหลายปีที่แล้ว
..... ^______^
....
ก่อนหน้านี้ลุ้นมากเลยว่า ถ้าแม่มากรุงเทพ เราจะพาแม่ไปไหนดี ที่ไม่ไกล จาก กทม. และก็ไม่เจอฝน
....
โชคดีมาก เมื่อวัน ศ ที่แม่มา ไมามีฝนซักแหมะ ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ
ดีมากๆเลย
...
ถึงพัทยา แม่เลยได้ไปนั่งชมบรรยากาศที่ทะเล ฟังเสียงคลื่น
แม้ว่าคนจะเยอะซักหน่อย แต่นั่นก็คิดว่า happy มากแล้ว สำหรับทริปนี้
...
แม่ถามว่า น้ำทะเลเค็มมากมั๊ย???
เลยชวนแม่ลงไปเดินริมหาด ที่คลื่นซัดเข้ามา แล้วให้แม่เอานิ้วแตะๆ น้ำมาชิมดู ^^'
...
แม่ทำหน้าเหยเก แล้วก็บอกว่า อื้ม~~~!!!! เค็มมากๆเลย
...
แม่ก็ .....ก้อมันน้ำทะเลนี่นา มันก็ต้องเค็มสิค๊า~~~~~!!!!!!
...
แม่ถามว่า สิ้นสุดของทะเลมันคือที่ไหน? ??
เลยบอกแม่ไปว่า น่าจะเป็น ซักประเทศ...
...
แม่ร้องโอ้วโห O.o มันไกลขนาดนั้นเลยเหรอทะเล
..
อื้ม~~~~!!!! มันก็กว้างใหญ่ไพศาลเลยแหละแม่ ^^'
...
...
บางที คำถามแม่ก็เล่นเอาขำได้
แม่ไม่ค่อยรู้อะไรหรอก นอกจาก "หวย"
...
แม่เห็นพรีม จิ้มๆ ลากๆ มือถือ
แกถามว่า มันทำอะไรได้บ้าง
เลยบอกว่ามันเป็นมือถือ อัจฉริยะ
ทำอะไรได้ตั้งเยอะ ดูหนัง ฟังเพลง เล่นอินเตอร์เน็ต
...
..
แม่เลยถามว่า มันบอกได้ป่ะ ว่างวดหน้า ออกอะไร???
...
อรึ๋ยส์!!!! ==* มันไม่ได้อัจฉริยะ ขนาดนั้นคร่าแม่ขา~~~~~!!!
....
...
แม่เคขถามว่า ไอ้กูเกิ้ลนี้ดียังไง
เลยบอกไปว่า มันมีทุกอย่าง ที่เราอยากรู้
.
..
แม่เลยถามว่า แล้วทำไมตำรวจไม่ให้มันช่วยจับโจร
...
..
โหว~~~!!!! แม่ !!!!
มันไม่ได้บอกอะไรอย่างนั้นได้ที่ไหนเล่า -_-'
....
....
เพราะแม่เข้าใจว่า ถ้าถามกูเกิ้ลว่าโจรคนนี้อยู่ไหน
มันจะบอกได้เลยว่ามันอยู่ไหน
...
....
ป้าด! !!!! นั่นก็เก่งเกิ๊น 555555+
...
...
ตลกอ่ะ
....
ล่าสุดถามแม่ว่า พ่อซื้อปิกอัพคันใหม่ ((ของแก แต่เก่ามาจากไหนไม่รู้ )) ได้พากันไปไหน หรือยัง
แม่บอกว่าตั้งแต่ซื้อมาไปมาแล้ว 1 ครั้ง
..
..
ง่ะ ~~~~~(..' )
..
แม่บอกว่าไปซื้อทีวีใหม่ ที่โลตัส. ....อรัญฯ กับพ่อมา
แถมพากันไปหลงในโลตัส หาทางออกไม่เจอกันอีกตะหาก
...
555555+
.....
...
นี่ถ้า 2 คน ตา~ยาย พากันเดินห้างใหญ่ๆ อย่า ฟิวเจอร์ฯ รังสิต
สงสัยได้หลงอยู่ข้างใน เป็นเขาวงกต
กลับบ้านไม่ได้แน่ๆ 5555555+
...
...
วันนี้พอแค่นี้ก่อน. ....
เอาไว้จะมาเล่าเรื่อง ฮาๆ ของแม่ใหม่ ^^
...
แต่ถึงยังไง หนูก็รักแม่ที่สุดในโลกเลยนะ
...

Published with Blogger-droid v1.7.4

11.08.11 มีงานเข้า

ช่วงนี้กลางวันไม่ได้เข้า facebook บ่อยเหมือนเมื่อก่อน
..
..
เพราะว่า "งานเข้า"
หึ หึ หึ ==* งานเข้าที่ว่าเนี่ย คืองานเข้าจริงๆ
...
...
เพราะว่าได้งานเยอะขึ้น น้องที่ทำด้วยกันถูกย้ายไป group อื่น
เพราะมีคนนึงออก
....
น้องเราเลยโดนโหวตให้ย้ายไปเสียบแทน
..
...
แล้วงานของน้อง ก็เลยมาสุมที่เราคนเดียว U^U
....
ปรกติจะไม่ได้ทำงาน routine เลย
แต่พอต้องมานั่งทำ ไม่สิ!!! ต้องใช้คำว่านั่งงมกับโปรแกรมที่ใช้
...
ก็เล่นเอาเบลอๆเหมือนกัน
...
ดีหน่อยอย่างน้อยเราเคยเจอ oracle erp มาแล้วเกือบ 5 ปี
เพราะฉะนั้น mega erp เลย สิว สิว ^^
..
..
แต่จะะเซ็งหน่อยตรงที่ เพิ่มงาน ไม่เพิ่มเงินนี่แหละ 55555+
..
...
แต่ก็คิดซะว่า มันคือ "โอกาส"
...
..
ทำงานที่นี่มา 1 ปีเต็มแล้ว ขอสารภาพว่ายังไม่รู้เลยว่าน้องๆ ทำอะไรบ้าง
เพราะมีแต่ approved
.......
...
คราวนี้แหละ ก็รู้แระว่าไอ้ที่เรา app อ่ะ มันมีที่มาที่ไปยังไง
..
...
นายบอกว่า อยากให้พรีมได้ทำงานใน field junior เป็นไว้
เพราะจะได้เกิดไอเดีย หรืออะไรใหม่ๆ
...
...
ซึ่งก็ยอมรับนะ ว่ามันได้ประโยชน์จริงๆ เพราะว่าเมื่อก่อนน้องทำอะไรพรีมไม่รู้เรื่องเลย
เรียกว่าโง่กว่าน้องๆ ซะอีก แต่ตอนนี้ก็ค่อยๆ เรียนรู้งานไปเรื่อยๆ
..
....
อาจจะยังไม่เก่ง แต่ของอย่างนี้ต้องใช้เวลา
เมื่อก่อนก็งมกับ oracle erp อยู่ตั้งนานกว่าจะคล่อง
...
...
โปรแกรมนี้ก็คงไม่ต่างกัน เผลอๆคิดว่าง่ายกว่าด้วยซ้ำ
..
...
เรื่องเพิ่มงาน ไม่เพิ่มเงิน อันนี้ก็บ่นเล่นๆแหละ
มันไม่ได้โหลดอะไรมากมาย ยังได้อยู่.....
...
เพราะยังไม่มีกำหนดรับ น้องมาแทน ต้องทำใจ 555+
...
...
แต่ก็ไม่เป็นไร เราเป็นลูกจ้าง เค้าให้ทำอะไรก็ทำ
ถือซะว่าเป็นประสบการณ์ที่ดี ที่เค้ายื่นให้
..
...
การได้มีงานทำก็ดีเท่าไหร่แล้ว
อย่างน้อยโดยรวมของที่นี่ ถือว่าโอเคมากๆ
...
...
จะมีซักกี่คนที่ได้โอกาสอย่างเรา
เพราะถ้าเทียบกับหลายๆที่ๆทำมา ถือว่า ที่นี่สิ่งที่ได้กับสิ่งที่เสียก็ดีอยู่
...
...
ไม่ได้ทำให้เสียความรู้สึกแต่อย่างใด
.....
จะมีบ้างที่อาจเสียความรู้สึกกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "คน"
...
...
แต่ก็นั่นแหละ เราก็คน เค้าก็คน คนทุกคนก็มีหัวใจ
...
...
ต้องทำใจอย่างเดียวกับความรู้สึกแย่ๆ ที่อาจเกิดขึ้นบ้างระหว่างการทำงานร่วมกับ "คน"
...
...
แต่ไม่เป็นไร เพราะเราทุกคนต่างก็ทำตามหน้าที่ก็เท่านั้น

Published with Blogger-droid v1.7.4

08.08.11 ลูกแม่ งก แล้ว

ใกล้วันแม่แล้ว...
...
สุดสัปดาห์นี้ แม่จะมาเที่ยวกรุงเทพฯ
..
แม่อยากเห็นว่า ลูกสาวแม่เวลาไปขายของที่ตลาดนัดเป็นยังไง
แม่คงอยากเห็นภาพเวลาลูกขยันทำมาหากิน
...
ปกติแม่มักจะเข้าใจมาตลอดว่า ลูกแม่ขี้เกียจ 5555+
..
...
แต่นั่นแหละ เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน
ลูกแม่แก่แล้ว โตขึ้น มีความคิดในการดำเนินชีวิตมากขึ้น
...
..
เมื่อก่อนลูกอาจไม่ได้มองถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้ามากนัก
...
วันๆ นึกถึงแต่ตัวเอง นึกถึงแต่วันๆนี้ และอาจมีบางโหมดที่หันไปดราม่าในอดีตซะด้วยซ้ำ ==*
...
...
ก็มีบ้างที่คิดถึงอนาคต แต่อาจไม่ยาวมากนัก
...
แม่มักสอนเสมอๆว่า ทำอะไรให้รู้จักประหยัด
ให้รู้จักการใช้เงิน ให้รู้จักวางแผนชีวิตบ้าง
...
..
ไม่ใช่แค่ อยู่แค่วันนี้ และใช้เงินไปวันๆ
..
แม่เป็นห่วงว่าถ้าลูกไม่มีเงินเก็บเลย อนาคตจะเป็นยังไง
ลูกผัวก็ไม่มีให้พึ่งพาอาศัยได้ยามแก่เฒ่า
...
สิ่งเดียวที่จะทำให้ลูกของแม่ มีชีวิตอยู่ในยามบั้นปลายอย่างไม่เดือดร้อนใคร คือ การมีหลักทรัพย์ไว้ประกันตนยามชรา
...
...
เพราะพ่อแม่ ไม่อาจอยู่เป็นอำมตะ พอที่จะมองดูลูกจนลูกหมดลมหายใจจึงจะหายห่วง
...
..
แต่เพราะวันหนึ่ง แม่กับพ่อต้องจากไปตามธรรมดาโลก
และสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ตามประสาคนเป็นพ่อ เป็นแม่คือ ห่วง
...
..
ทุกวันนี้ ลูกแม่จึงพยายามทำให้แม่ และหลายๆคนเห็นว่า
ลูกแม่ ทำงานอะไรก็ได้ หนักก็เอา เบาก็สู้
ขอเพียงแค่สิ่งนั้น จะได้มาซึ่งรายได้ เอาไว้ดูแลตัวเองยามแก่เฒ่า
...
...
อย่างน้อยแม่จะได้หายห่วงลูกคนนี้ไปบ้าง
ว่าลูกไม่ใช่พวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ใจไม่สู้
หรือเอาแต่แต่งตัวสวย เดินเฉิดฉายตามห้างไปวันๆ
...
....
ถึงตอนนี้ ลูกอาจไม่ได้มีเงินเก็บอะไรมากมายพอให้แม่สบายใจได้
แถมมีหนี้อีกก้อนโตๆ ก้อนเบ่อเริ่ม _ _'
...
แต่ขอให้สบายใจเถอะ ว่าลูกจะอดทน
และค่อยๆเก็บเกี่ยวสิ่งละอัน พันละน้อยไป
...
....
แม่รู้มั๊ย ว่าอย่างน้อยสิ่งที่แม่พร่ำสอน แล้วลูกเคยเอาหูทวนลมนั้น
ถึงตอนนี้ลูกรู้และเข้าใจแม่แล้ว ว่าแม่หมายความว่ายังไงในตอนนั้น
..
....
ถือว่าตอนนี้ลูกยังโชคดีมากๆ ที่ได้ทำงานที่ดี
มีรายได้พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง
...
...
แม้ไม่จำเป็นต้องมานั่งหลังคดหลังแข็งขายของจนถึงเที่ยงคืนตีหนึ่ง
หรือ ต้องกลายเป็นคนที่ไม่เคยมีคำว่าวันหยุดอีกต่อไปแล้ว
...
...
แต่ลูกก็ยินดีที่จะทำ
...
..
แม่รู้มั๊ย ว่ารายได้จากการขายของของลูก
มันไม่ได้มากมายอะไรเลยนะ
มันอาจแค่พอให้ลูกได้ค่าขนมในเวลากลางวัน หรือยามบ่าย ของวันทำงาน ไปทั้งอาทิตย์ชนอาทิตย์
แต่ลูกโคตรภูมิใจกับน้ำพักน้ำแรงตรงนี้ .....
...
...
ขอบคุณแม่เหลือเกิน ที่มอบเชื้อสายความเป็นแม่ค้ามาให้ลูกสาวแม่

...
มันครุกรุ่นอยู่ตลอดเวลา มันมีความคิดบรรเจิดอยู่ไม่ขาด
ว่าอยากจะทำโปรเจคอะไรต่อไป เพื่อนำมาซึ่งรายได้
...
......
เมื่อก่อนลูกชอบแซวแม่ว่า แม่อ่ะงก ^^
แต่ลูกเข้าใจแล้วว่า แม่ไม่ได้งกหรอก
..
แต่แม่รู้จักคุณค่าของเงิน ทุกบาททุกสตางค์กว่าจะได้มา
มันยากลำบากแค่ไหนต่างหาก
...
ลูกจำภาพได้ทุกภาพที่เห็นแม่ต้องลำบาก
หาบขนมขายหนักแสนหนัก
รับจ้างดำนา เกี่ยวข้าว
เป็นกรรมกรแบกข้าว
ร้องตะโกนขายของจนหน้าดำคร่ำเครียด
...
ลูกคงบรรยายไม่หมด ว่าแม่ทำอะไรมาบ้างเพื่อให้ได้เงินมาดูแลครอบครัว
....
แต่ลูกรู้ว่าแม่ทั้งต้องขยันและอดทนแค่ไหน
กว่าลูกคนนี้จะเรียนจนจบปริญญา
...
กว่าลูกจะมีความรู้จนลุกขึ้นมาทำมากินเองได้
...
ลูกรู้ว่าแม่เหนื่อย
...
...
ถึงตอนนี้ลูกอาจไม่ได้เก่งเพียงเสี้ยวของแม่
แต่ลูกก็รู้ค่าของเงินแล้ว
...
ทุกวันนี้ลูกจะพยายามมีสติก่อนจะใช้สอย
เพราะลูกรู้ว่า กว่าจะได้เงินมา มันเหนื่อยแค่ไหน
....
อย่างน้อยลูกคนนี้ก็เริ่มงก แล้วนะแม่ ^^
...
ปล. ปีหน้าลูกคิดว่าลูกอยากมอบรางวัลชีวิตให้ตัวเอง
โดยการเดินทางไปเที่ยว ตปท.เพราะชีวิตนี้ยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปเลยสักครั้ง
...
แต่ลูกคงไม่ไปแล้ว เพราะรู้สึกเสียดายตังค์
แต่ลูกจะเอาเงินไปซื้อ ทีวีพลาสม่า 3D แทน อิอิ ^^ เพราะนั่นมันจะอยู่กับลูกไปอีกหลายปีดีดัก แถมดูได้ทั้งบ้าน ไม่ใช่แค่ได้เที่ยวคนเดียว เดี๋ยวเดียวก็ลืม เนอะ ^^
...
...

Published with Blogger-droid v1.7.4

06.08.11 ถ้าเธอพร้อม ฉันก็พร้อม

การใช้ชีวิตร่วมกันกับใครซักคน. ....
ที่มาจากพื้นฐานชีวิตที่ต่างกัน
...
มันเป็นเรื่องที่ยากนะ
ยากที่จะต้องจูนความคิดเข้าหากันให้ราบรื่น และทำยังไงให้มันก้าวเดินไปพร้อมๆกันได้
...
เพราะคนเราต่างก็มีหัวใจ มีความคิด
มีสมองที่จะนึกคิดจะทำอะไรก็ได้
..
..
คิดว่า "ความรัก" อย่างเดียว คงไม่เพียงพอต่อการใช้ชีวิตร่วมกันกับใคร
..
..
มันต้องมีหลายอย่างมาก ทั้งความเข้าใจ ความอดทน
การประณีประนอม การลดอัตตา และการไม่ถือทิฐิ
...
..
ถ้าคนสองคนต่างก็สร้างกำแพงบางอย่างขึ้นมา
มันก็ยากที่จะก้าวข้ามไปหากันได้
...
...
การอยู่ร่วมกันเป็นธรรมดามากๆ ที่มันต้องมีทะเลาะเบาะแว้งกัน
ลิ้นกับฟันมันย่อมมีกระทบกระทั่งเป็นธรรมดา
..
...
ถ้าเราไม่มีความอดทน หรือความเห็นอกเห็นใจ
และรำลึกเสมอว่าคนที่คุณรัก คือใคร???
ใช่คนที่อยู่ข้างๆคุณหรือเปล่า? ??
ถ้าไม่ใช่ คุณก็คงไม่จำเป็นต้องนึกถึงใคร
...
...
แต่ถ้าคำตอบคือใช่ คุณคงต้องทำความเข้าใจกับหัวใจอีกดวงมากกว่านี้
...
...
เพราะคนทุกคนมีหัวใจ
คุณเจ็บ คิดว่าเค้าไม่เจ็บหรือ???
คุณเสียใจ คิดว่าเค้านั่งสบายใจหรืออย่างไร???
คุณร้องไห้ คิดว่าเค้าหัวเราะอย่างนั้นสิ???
...
...
ถ้าคนสองคนที่รักกัน และมีหัวใจที่รักกัน เชื่อเถอะ!!!เค้าก็ไม่ได้รู้สึกแตกต่างไปจากคุณหรอก
....
แต่จะแตกต่างก็คงเป็นอากัปกิริยาภายนอกที่แสดงออกมา
..
....
บางคนอาจเลือกที่จะโวยวาย และพยายามเคลียร์ให้รู้เรื่อง
บางคนอาจเลือกที่จะเงียบ และก็ให้เวลาค่อยๆทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น
....
บางคู่การโหวกเหวกโวยวาย อาจใช้ไม่ได้ผล
บางคู่ความเงียบ ก็ไม่ได้ช่วยอะไร
...
...
แล้วอะไรล่ะที่มันจะลงเอยด้วยความพอดี และอยู่ระหว่างกลาง
.....
...
นี่ไง ความยากของมัน ความยากของการใช้ชีวิตคู่กับใคร
...
...
บางคู่ 10 ปีแล้วยัวหาตรงกลางไม่เจอเลย
...
ประสาอะไรกับบางคู่ที่เพิ่งย่างเข้าปีที่ 1-2-3
..
..
สิ่งเดียวที่จะทำให้คนสองคนประคับประคองชีวิตคู่ไปได้
...สำคัญที่สุด ก็คงเป็นความรัก ที่ต้องใช้เป็นพื้นฐาน
...
....
ถ้ารัก คุณก็อดทนได้
ถ้ารัก คุณก็พร้อมให้อภัย
ถ้ารัก คุณก็ยินดีลดความเป็นตัวเองลง
และถ้ารัก คุณก็จะยอมทุบกำแพงทิฐินั้นซะ
...
...
ก่อนจะใช้ชีวิตร่วมกับใคร ถามใจตัวเองให้ได้ก่อนว่า
คุณพร้อมที่จะรักใครจริงๆหรือยัง? ??
...
...

Published with Blogger-droid v1.7.4

2.08.11 ความสมดุล

สิ่งสำคัญของการใช้ชีวิตคู่ คือการ balance
...
ไม่มากไป
ไม่น้อยไป
...
มันต้องมีตรงกลาง
...
แต่มันก็ตอบยากนะ ตรงกลางมันอยู่ตรงไหน???
อืมมม~~~~~ ไม่มีใครตอบได้ออกนอกจากตัวเอง
...
ให้ดูตัวเองก่อน ว่าเรามีตรงกลาง หรือความพอดีหรือยัง
...
บางทีเราไม่จำเป็นต้องถามคนรัก ว่าเราดีพอหรือยัง??
แค่ตอบตัวเองให้ได้ ว่าเราพอดี ไม่มากไป ไม่น้อยไปหรือเปล่า
...
...
เพราะโลกนี้ไม่มีใคร perfect
...
ทุกคนมีดีมีแย่ในตัวเองทั้งนั้น
อย่ามัวแต่โทษคนอื่น ว่าเค้าเป็นยังไง
...
ดูตัวเองหรือยัง ว่าเรามีข้อบกพร่องอะไรตรงไหนหรือเปล่า???
....
ก่อนที่จะใช้นิ้วชี้ว่าคนโน้นคนนี้ไม่ดี
ช่วยมองอีกนิ้วที่เหลือด้วยว่า มันได้หันมาชี้ที่ตัวคุณบ้างมั๊ย??
...
....

ช่วยกันหาความสมดุลให้เจอ!!!

Published with Blogger-droid v1.7.4

1.08.11 ผู้ ญ กับการโดนฟัน

เหมือนจะเหนื่อย
...
แต่เพราะปวดฟัน ตึงฟันด้วย
เดือนนี้หมอปรับเครื่องมือได้ปวดร้าวมาก ¥.¥
...
เหมือนลืมความรู้สึกแบบนี้ไปหลายเดือนแล้ว
แต่เป็นเพราะคุณหมอคงปรับแบบอัพ level เลยรู้สึกตึงมาก
...
...
เมื่อวานไปหาหมอมา เจอหน้ากันทีไร หมอจะให้กัดฟัน
และหมอมักจะซมว่า ฟันสวยขึ้นเรื่อยๆแล้วนะค่ะ
..
..
นี่ก็ 2 ปีแล้ว ที่ต้องเดินออกเดินเข้าที่นี่
ไม่รู้ว่าเสียเงินไปเท่าไหร่ ต่อเท่าไหร่ แต่ก็ยังต้องจ่ายไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะเรียบร้อย
...
เคยอ่านในเน็ท เค้าบอกว่าคนที่อายุมากแล้วมาดัดฟัน จะยิ่งต้องใช้เวลานานกว่าพวกเด็กๆ
...
อย่างที่เค้าว่ามั้ง ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดโคตรยากอ่ะ --'
..
..
บางคนคงเกิดคำถามว่า แก่แล้วดัดทำไม
อยากจะบอกว่า ไม่มีอะไรในคำว่าสายเกินไป สำหรับการลุกขึ้นมาทำอะไรดีๆให้ตัวเอง
...

...
การดัดฟันไม่ใช่แค่การทำให้ฟันเรียงตัวสวยงาม
แต่เป็นการปรับสภาพฟันให้ดูแลทำความสะอาดง่าย
...
แต่ข้อดีที่ตามมาคือ ฟันเรียงสวย แล้วเราก็มั่นใจในรอยยิ้ม
แถมหน้ายังเล็กลง หลายคนบอกว่าหน้าเปลี่ยน อันนี้ไม่ขอเถียงเลยค่ะ
หน้าเปลี่ยนจริงๆ
...
เมื่อก่อนพรีมเป็นคนหน้ากว้างๆ ใหญ่ๆ เดี๋ยวนี้หน้าเริ่มเรียวขึ้น จนคนที่นานๆเจอทีก็ทัก ว่าไปทำไรมา
...
อยากจะบอกว่าก็แค่ดัดฟัน อิอิ ^^
...

...
การดัดฟันก็มีข้อดีหลายอย่าง แต่ข้อเสียก็มีหลายอย่างนะ
...
ที่หลักๆคือเสียเงิน แบบต่อเนื่อง
ตั้งแต่ขั้นตอนการเคลียร์ช่องปาก
X ray, พิมพ์ฟัน ขูดหินปูน อุดฟัน ผ่าฟันคุด ถอนฟัน
...
จากนั้นก็ติดเครื่องมือ หลักหมื่นเลย อันนี้แพงหน่อย
...
แล้วก็การปรับเครื่องมือทุกๆ 1 เดือน
เดือนละ 1000 นี่ก็ 2 ปีแล้ว คิดดูมันกี่บาท? ? __'
..
..
ที่สำคัญ คชจ. ของพรีมมัน x 2 เพราะดัดฟันพร้อมกัน 2 นาง
เอริ๊กๆ U^U
...
..
แต่อยากสวยต้องอดทนต่อค่ะ การดัดฟัน เสียตังค์อย่างเดียวไม่ได้
ต้องอดทนด้วย
อดทนต่อความเจ็บปวด ตั้งแต่การโดนถอน โดนผ่า โดนดึง โดนทึ้ง
...
อดทนต่อการโดนลวดเกี่ยวช่องปาก แต่ละเดือนไม่เว้น แต่ละจุด
อดทนต่อการเป็นแผลในปาก ร้อนในแบบซ้ำซาก
...
ยิ่งเวลาหมอบังคับให้ดึงยางเล็กๆ อยู่ 2 เดือน โคตรรำคาญอ่ะ แต่ก็ต้องอดทน
...
ต๊ะยิ่งหนักกว่า ต้องใส่ตัวครอบ เพื่อดึงฟันอยู่ 3 เดือน กินอะไรก็ลำบ๊าก ลำบาก
..
...
พรีมยังจิ๊บ จิ๊บ แค่ใส่ยางดึงฟัน อาจมีรำคาญบ้าง
ยางขาดดีดปากตัวเองบ้าง แต่ก็แสบๆมันๆ คันๆดีค่ะ 55555+
...
...
นี่ก็ยังไม่มีกำหนดว่าต้องอยู่กับความทรมานนี้อีกนานมั๊ย
แบบว่าหมอยังไม่มีกำหนดบอกอ่ะ
..
..
อ้อ ท้ายสุดของการดัดฟัน คือเมื่อถอดฟันแล้วต้องใส่ รีเทนเนอร์
เพื่อคงสภาพฟัน
เพราะถ้าไม่ใส่ละก็ฟันก็จะกลับไปเป็นสภาพเดิม <<เอ้า!!!>>
...
เรียกได้ว่า ถ้าเป็นคนไม่มีระเบียบวินัย เชื่อฟังคุณหมอละก็ ทุกอย่างที่ทำมาก็จบเห่ ไร้ประโยชน์ แถมเสียตังค์ฟรี เหอ เหอ ==*
..
...
อ้อ สมัยนี้รีเทนเนอร์ น่าจะไม่ต่ำกว่า 5000 แล้ว
และกว่าพรีมจะได้ใส่ มันมิล่อไป 6000-7000 เร๊อะ!!!!!
...
...
ให้มันได้อย่างนี้ !!!!

Published with Blogger-droid v1.7.4

31.07.11 Thank you for your alway support

โหย~~~~~~ --'
อุตส่าห์เขียน blog ซะยาว ดัน error ต้องมานั่งเขียนใหม่
แล้วจิเหมือนเดิมมั๊ย???? U^U
...
..
เมื่อวันเสาร์ขายของดีมาก
มีเพื่อนแวะมาเหมา มาให้กำลังใจ ต้องขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ ^^
...
วันนี้เป็นวันต่อล็อกของเดือนสิงหาคม
คนยังยืนต่อแถวเยอะเหมือนเดิม แต่เราโชคดีที่เป็นล็อกประจำแล้ว อิอิ
...
งวดนี้ทางตลาดใจดี ลดค่าล็อกให้ 200 บ.
แหม.....~~~~ก็ที่ผ่านมาฝนตกชุกมาก แถบไม่ได้ขายเลย
ก็ถือว่าทางตลาดยังเห็นแก่มนุษยธรรมอยู่บ้าง อิอิ ^^
ต้องขอขอบคุณทางตลาดที่โคตรแมนไว้ ณ ที่นี้ด้วย
..
..
และเมื่อเช้าวันนี้ก็เป็นวันดี เพื่อนสาว 1 คนได้ทำบุญเลี้ยงพระ เปิดร้านเสริมสวยใหม่ ยังไงก็ยินดีกับเพื่อนสาวที่ได้ทำตามความฝันเล็กๆของตัวเองให้เป็นจริงได้แล้ว ยินดีด้วยคร่า ~~~~ ^^
..
...
พรีมก็มีความฝันค่ะ ฝันเล็กๆที่อยากมีร้านสเต็กของตัวเอง
...
จะว่าไปก็เคยทำแล้วนะ แต่ ณ เวลานั้นอาจจะยังไม่ประสบความสำเร็จ เพราะด้วยอะไรหลายๆอย่าง
...
แต่ไม่เป็นไรค่ะ มันคือประสบการณ์ ณ ตอนนั้นมันอาจจะไม่ใช่จังหวะของเราก็ได้
...
แต่อย่างน้อยก็ต้องขอบคุณผู้ให้การสนับสนุนที่ผ่านมา
ถือว่าทุกคนได้ทำดีที่สุดแล้ว
...
...
แต่ วันนี้พรีมมีล็อกเล็กๆ เอาไว้ขายของกินของตัวเอง มันอาจไม่ได้เป็นร้านติดแอร์ มีที่นั่งเป็น 10 อย่างที่เคย
...
มันเป็นเพียงร้านที่เป็นเต๊นท์เล็กๆ ติดดิน ง่ายๆ
ลงทุนหลักพัน ก็มาวางขายได้
...
ดีหน่อยที่ลงทุนน้อย แต่กำไรถือว่าโอเค
...
แม้ว่ากำไรมันอาจไม่ได้มากมายหวือหวา จนทำให้ร่ำรวยได้
แต่ก็ถือซะว่า มันก็ได้พอเอาไว้กินหนม ชมวิวไป ^^
....
....
อย่างน้อยมันก็เป็นก้าวเล็กๆ แต่เป็นก้าวที่มั่นคง ไม่ทำให้เราเจ็บตัวหัวแตก ^^
...
...
พรีมรู้แล้ว ว่าต่อไปนี้เราควรไม่ผลีผลามทำอะไรเกินตัว
เราควรมีการจัดการที่ดี
เราควรสะสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ
เราควรคิดเล็ก ก่อนคิดใหญ่
เราควรค่อยๆเดินทำความฝัน ไม่ควรก้าวกระโดด
เราควรมีสติ และที่สำคัญเราต้องมีสตางค์ที่มากพอ
...
เพราะที่ผ่านมา การที่เราทำอะไรตามใจจนเกินเหตุ
ทำให้เรามีช่องโหว่ และทำเราล้ม และเจ็บ
...
ต้องขอบคุณคนที่ช่วยพะยุง คือครอบครัว และต๊ะ
ที่อยู่ข้างๆ ไม่เคยทิ้งไปไหน. ..
...
...
Thank you for your alway support ^^

Published with Blogger-droid v1.7.4

28..0.11 พุ่มพวง

เมื่อคืนได้มีโอกาสไปชมภาพยนต์เรื่อง "พุ่มพวง"
...
..
ตอนแรกก็คิดว่าคนคงไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะเป็นรอบฉายที่ดึกแล้ว 22.15 น.
...
แต่ผิดคาดค่ะ คนเยอะพอสมควรเลยแหละ ทั้งผู้ใหญ่ วัยรุ่น มาดูกันเต็มเลย
...
..
คงไม่เล่าว่าเนื้อเรื่องเป็นไง
แต่จะบอกว่า พอดูเสร็จ ความรู้สึกที่ได้กลับมาจากหนังเรื่องนี้ คือความอิ่มใจ ความเศร้าใจ และสงสารในชะตากรรมของ ผู้ ญ ที่มีความฝันคนนึง
...
งานนี้ถ้าใครเป็นประเภทบ่อน้ำตาตื้นหน่อย หรือ in กับความดราม่า ของเนื้อเรื่องในหนังได้ง่ายๆ อาจมีเสียน้ำตาแน่ๆ
...
...
แต่ส่วนตัวเรื่องนี้อาจทำให้รู้สึกเศร้า แต่ไม่ถึงกับทำให้เสียน้ำตา เพราะเป็นพวกบ่อน้ำตาลึก 5555+
...
..
แต่คนข้างๆสิ ยอมรับว่ามีน้ำตาซึม
..
..
อาจเป็นเพราะพรีมรู้สึกว่าเนื้อหาในหนัง ดัดแปลงจากความเป็นจริงในชีวิตเค้า ด้านเรื่องส่วนตัวเยอะไปหน่อย
...
เหมือนเราค้านในใจว่า ความจริงมันไม่ใช่อย่างนี้ซักหน่อย
...
แต่ถ้าเป็นในด้านความมุ่งมั่น การตั้งใจทำงาน หรือพรสวรรค์ของคุณผึ้ง อันนี้ได้ใจเราไปเกินร้อย
...
..
มีคำพูดหนึ่งในหนัง คุณผึ้งพูดประมาณว่า
เพลงลูกทุ่ง ไม่ได้พูดถึงเรื่องทุ่งนา แต่มันเป็นเพลงสำหรับคนไทย
อยากให้พวกเทวดา <<เค้าหมายถึง พวกคนรวย คนหัวสมัยใหม่>> ได้มีโอกาสได้ฟังเพลงลูกทุ่ง เค้าอยากให้เพลงลูกทุ่งได้ยกระดับเหมือนเพลงสากลบ้าง
...
...
คือได้ฟังแล้วคิดตาม มันก็รู้สึก เออเนอะ.....เพลงลูกทุ่งไม่ใช่พูดแต่เรื่องทุ่งนาซะหน่อย ทำไมหลายๆคนไม่ชอบฟัง
...
...
พรีมอ่ะโคตรชอบเพลงลูกทุ่งเลยนะ โดยเฉพาะเพลงพุ่มพวงนี่แหละ
เมื่อก่อนตอนเด็กๆ แม่มักกล่อมโดยเอาหนังสือเพลงเล่มเล็กๆคู่ชีพของแม่ ที่มีแต่เพลงพุ่มพวงมากางแล้วร้องให้ฟัง
...
แม่ร้อง พรีมนอนฟังโดยหนุนแขนแม่ไป แล้วก็หลับไปพร้อมเสียงเพลงของแม่
...
ตอนนั้นรู้สึกว่าแม่ช่างร้องเพลงเพราะที่สุดในโลกเลย
พรีมฟังแม่ร้องบ่อยๆ จนร้องตามได้ตั้งแต่เด็กๆเลย
...
นี่แหละมั้ง...เป็นเหตุผลที่ทำให้ชอบเพลงพุ่มพวงมาก
...
จำได้ตอนนั้นมีเพลงนึงดังมาก สาวนาสั่งแฟน
...
ยังถามแม่เลยว่า ท่อนที่ร้องว่า
"หากพามาได้ แต่อย่าให้สูงเกิน"
ทำไมถึงพาคนสูงๆมาไม่ไดล่ะแม่
...
แม่ก็ตอบว่า เพราะพุ่มพวงเค้าตัวเตี้ยมั้ง เลยไม่อยากให้พาคนสูงๆมา
...
==* พออ่านหนังสือออกเลยพึ่งมารู้ว่า เค้าร้องว่า
"หากพามาได้ แต่อย่าให้สวยเกิน"
...
หลงเข้าใจผิดมาตั้งนาน แม่นะแม่ -_-'
...
...
พรีมชอบร้องเพลงลูกทุ่งตามร้านคาราโอเกะ จนใครๆมักบอกว่า พรีมร้องได้เพราะกว่าเพลงสตริงอีก 5555+ <<โม้!!!>>
...
....
แต่ถึงจะไม่ได้ไปร้องตามร้านคาราโอเกะ แต่พรีมก็มีแผ่น mp3 ที่มีแต่เพลงพุ่มพวงเอาไว้ฟัง ไว้ร้องตามเวลาเดินทางไปไหนมาไหนนะ
...
...
เคยร้องให้ต๊ะฟัง ต๊ะยังบอกเลยว่า ตัวเองนี่ร้องได้แทบทุกเพลงเลย
...
55555+ จะไม่ให้ร้องเป็นหลายเพลงได้ไง ก็ฟังแต่เด็กๆ
....
พรีมชอบเพลง "แก้วรอพี่" มากๆ แล้วก็ไม่ผิดหวัง เพราะหนังเรื่อง "พุ่มพวง" น้องเปา ได้ร้องเพลงนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเพลงเลย ซึ่งเพราะมากๆ
...
...
คุณผึ้งอาจจากไป 19 ปีแล้ว แต่เพลงของเธอยังดังกึกก้องในใจคนไทยเสมอ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีพรีมด้วย เพราะพรีมยังร้องตามทุกครั้งที่ได้ยิน
แล้วมันก็คงเป็นเช่นนี้ตลอดไป
...
ปล. อยากให้หนังได้ ร้อยล้านจัง

Published with Blogger-droid v1.7.4

26.07.11 รักออกแบบไม่ได้

ถามเพื่อนๆสาวๆ ที่อายุ 30 อัพ แล้วยังโสดอย่างเราๆ
เคยมีคนรอบข้างถามมั๊ย??? ว่าทำไมยังไม่แต่งงาน??
..
...
แน่นอน ตัวเองเจอค่ะ เจอบ่อยด้วย -_-'
โดยเฉพาะเวลาต้องสนทนากับคนที่ไม่ได้รู้จักเราเป็นการส่วนตัว
หรือเวลาต้องกลับบ้านต่างจังหวัด
...
...
คำถามที่มักเจอบ่อยๆ คือ ไม่มีแฟนเหรอ??? แต่งงานหรือยัง??? มีลูกมีเต้ากี่คนแล้ว???
...
...
55555+ บางคนถามไปถึงพ่อแม่ ว่าทำไมลูกสาวยังโสด??? ==*
<<มันอยากจะรู้อะไรนักหนาว่ะ>>
...
..

แม่มักเล่าให้ฟังว่า เพื่อนฝูงเราที่เรียนมาด้วยกัน ป่านนี้เค้าเป็นแม่ บางคนเป็นถึงยายคนเข้าไปแล้ว <<ป๊าด! !!! >.<' >>
...
...
แต่ดูตัวเองสิ ...... หึ หึ ==*
<<ยังดูเหมือนเป็นเด็กสาวรุ่นกระเตาะ ชิมิชิมิ>>
...
...
ก็ในสายตาคนอื่น โอ้โห!!! อายุปาเข้าไปขนาดนี้แล้ว
ถ้ายังไม่แต่งงานก็ขึ้นคานแหงๆ 55555+
...
...
แต่ช่างเหอะ! !! นั่นมันเป็นสิ่งที่ยากจะอธิบายให้ใครเข้าใจ ถึงสถานะตัวเองได้ เพราะมันไม่ได้จำเป็น และไม่ได้มีผลอะไรกับชีวิต
...
....
แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจ คือ ทำไมความคาดหวังของใครๆมักต้องมองว่า ผู้ ญ ทุกคนต้อง มีจุดจบ เอ้ย!!! ไม่สิ ต้องมีจุดที่จะต้องมีครอบครัว มีผัว และมีลูก
...
...
จะว่าไป ผู้ ญ ทั่วๆไปก็คิดแหละ <<อย่าเถียงนะย่ะ อย่าเถียง>> ว่าอยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์ มีสามีที่คอยดูแลปกป้องคุ้มครอง และมีลูกๆที่น่ารักวิ่งเล่นสนามหญ้าญี่ปุ่นหน้าบ้าน
...
..
ทำไมหล่อนไม่คิดว่ะ ว่านั่นหนะมันมีแต่ในนิยายหลอกเด็ก
เลิกเพ้อ และเลิกหลอกตัวเอง แล้วหันมามองความเป็นจริงของสัตว์สังคมดีกว่า
....
...
มันจะมีซักกี่คนที่โชคดีได้ครอบครองความสุขอย่างนั้น
อันนี้ไม่ได้มองในโลกในแง่ร้ายน่ะยะ แต่มองในแง่ของความจริงทุกวันนี้ล้วนๆ
...
...
ความสุขของคนเรามันไม่ได้จบลงตรงนั้นซะที่ไหนเล่า
...
ทำไมไม่คิดบ้างว่า
เรามีความสุขได้แม้จะครองตัวโสด <<จริงบ้าง ไม่จริงบ้าง>>
เรามีความรักดีๆในแบบของเราได้โดยไม่ต้องมีพิธีแต่งงาน
..
.....
และเราก็อยู่ได้ อยู่อย่างดี และมีความสุขด้วย
มันอาจจะสุกๆ ดิบๆ ในสายตาของใครหลายๆคน
แต่เชื่อเถอะ น้ำหน้าคนพวกนั้นก็ไม่ได้มีวิถีชีวิตที่ดีเด่ไปกว่าเราซักเท่าไหร่
<<อย่ามาเมาท์หน่อยเลย>>
...
...
และไม่ว่าใครจะมีความรักแบบไหน อย่าได้เที่ยวไปดูถูกความรักของคนอื่นเค้าเป็นพอ
<<ลำพังตัวเองก็เอาตัวเองให้รอดเห๊อะ!!! อย่ามัวแต่สนใจเรื่องคนอื่นนักเลย>>
..
...
ความรักมันไม่มีถูก ไม่มีผิด มันจำกัดรูปแบบไม่ได้
และรักมันออกแบบไม่ได้
..
...
เมื่อก่อนก็ไม่ได้คิดว่ารักของตัวเองต้องเป็นยังไง
ได้แต่ทำตามหัวใจก็แค่นั้น
ถึงตอนนี้ก็ได้แต่ขอบคุณตัวเองที่เลือกที่จะมีรักในแบบที่คิดไม่ผิด
....
..
และอย่างน้อยก็ต้องขอบคุณครอบครัวที่ไม่เข้ามาก้าวก่ายกับเรื่องนี้
..
ขอบคุณที่ไว้ใจว่าเราดูแลตัวเองได้ แม้ว่าเราจะไม่ได้มีครอบครัว อย่างคนอื่นเค้า
...
...
ขอบคุณที่เข้าใจว่า ลูกพอใจกับวิถีชีวิตในแบบที่เป็นอยู่
และขอบคุณที่รู้ว่า อะไรคือความสุขของลูก
...
...
คนที่อยู่ด้วยกับลูกทุกวันนี้ เค้าดีกับลูกมาก เค้าพร้อมที่จะดูแลลูกได้อย่างที่ไม่มีใครหน้าไหนทำได้
...
และแม่คงรู้ ว่าคนที่จะอยู่กับผู้ ญ ร้ายๆ อย่างลูกได้ ถ้าเค้าไม่ดีพอ ไม่ตามใจ ไม่ใจเย็นเป็นน้ำแข็ง เค้าไม่มีวันอยู่กับลูกแม่ได้นาน
...
...
วันข้างหน้าเป็นไงลูกไม่รู้ แต่วันนี้ลูกเชื่อ ว่าเค้าดีพอ และพอดี ^^

Published with Blogger-droid v1.7.4

25.07.11 ถึงจะเหนื่อยบ้างไรบ้างก็ยังชิว

หายไป 2-3 วันเลย
ไม่ได้ลืมว่าต้องมานั่งเขียน blog แต่ที่วัน สองวันก่อน ต้องไปทำมาค้าขาย เลยไม่มีเวลาเลย
..
....
จะเรียกว่ามันขายดีจนไม่มีเวลาก็ไม่ใช่หรอก 5555+
แต่เพราะเมื่อวันเสาร์ กับวันอาทิตย์ต้องลุยเดี่ยว
ต๊ะต้องไปงาน commart เลยมัวแต่วุ่นเรื่องค้าขายหัวเดียวกระเทียมลีบ
..
..
อีกอย่าง edge ที่ตลาดนัดรถไฟไม่มีสัญญาณเลย
ใครคิดจะไปเล่นมือถือ เข้าเน็ตที่นั่น อาจมีต้องอกหักกันบ้าง
เพราะว่าสัญญาณมันดึงกัน คนเยอะมาก สัญญาณเลยโดนแย่งกันซะใจ
กะว่าจะอัพ blog เพลินๆ เลยอดไป _"_
...
...
ความจริงคิดเอาไว้แล้วว่าจะเขียนอะไร แต่พอมาถึงเวลานี้
กลับไม่ค่อยมี feel ให้เขียนอะไรแนวนั้น เขียนไม่ออกนั่นแหละ เลยเอาไว้ก่อน
...
...
มาเล่าเรื่องไปขายของวันอาทิตย์ดีกว่า
อื้ม~~~~ดีเกินขาด เรียกได้ว่า ของหมดเกลี้ยงไม่พอขายเลยทีเดว 5555+
...
เตรียมของไปไม่เยอะด้วยแหละ ความจริง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ^^'
...
...
เมื่อวันเสาร์ทุลักทุเล กับการตากฝนไปแล้ว
แต่พรีมซะอย่าง เราไม่ท้อค่ะ
...
..
วันอาทิตย์ ลุยใหม่ ยังก้าวเท้าออกจากบ้านไปไม่ถึงไหนเลย
ก็เจอพี่ๆที่เป็นแม่ค้าด้วยกัน โทรตามซะแระ 5555+
...
...
คนสำคัญก็งี้ อิอิ เปล่าหรอก พี่เค้ากลัวเราเบี้ยวอ่ะ 555+
..
..
เพราะเมื่อเสาร์ได้เตรียมของไว้แล้ว แต่ไม่ได้ขาย
โชคดีเลยเอามาขายวันอาทิตย์แทน
...
คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกจะขายของทอดแนวนี้ เช่น ff nugget เพราะของสามารถแช่ตู้เย็น แช่ช่อง freeze ได้ ไม่มีคำว่าเสีย
...
..
วันอาทิตย์ พอออกจากบ้านก็มุ่งตรงตลาดนัดรถไฟโลด ^___^
..
...
โอ้โห!!! อากาศวันอาทิตย์ ปลอดโปร่งโคตร ^______^
ฟ้าสูง ฟ้าใส แดดแรงเว่อร์ๆ ไม่เห็นวี่แววของสายวสันต์ซักนิด
...
ต่างจากเมื่อวานยังฟ้ากับเหว เหอๆ ^^'
...
...
กางเต๊นท์ไป ยังกลัวเลยว่า
เฮ้ย!!! อากาศมันดีไปป่าว ดีจนไม่น่าไว้วางใจ
<<ออกแนวกลัวฟ้า กลัวฝน หักหลังซะงั้นอ่ะกรุ หึ หึ -_-'>>
..
...
แต่ก็นั่นแหละค่ะ the show must go on
แมร่งจะตกไม่ตก ก็ช่างหัวมันเห๊อะ!!! ไหนๆก็ไหน ลุยต่อโลด!!!
..
..

จนแล้วจนรอด ปาฏิหาริย์มีจริง ฝนไม่ตกค่ะ เย้ๆ ๆ ๆ! !!!
...
พวกเรา แม่ค้าทุกคนขายดิบขายดีเรียกได้ว่าทุกคนเลยนะ
บางร้าน ยังไม่ดึกเลยก็ต้องเก็บของเพราะของหมดซะแระ
...
..
พรีมก็เป็นหนึ่งในนั้นนะ คือว่าขายดี ของที่เตรียมไปไม่พอขายหมดเกลี้ยง!!!!
แม๊!!!! เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอความรู้สึกแบบนี้ ทั้งดีใจ ทั้งเสียดายโอกาส
...
...
แต่ก็นั่นแหละค่ะ เมื่อขายดี มันก็ต้องเหนื่อยเป็นเท่าตัว เพราะต้องอยู่นางเดียว หัวหมุนเลย
...
..
ไหนจะทอด ไหนจะขาย ไหนจะหาเงินทอน โอ้วโหว!!!! >.<
อยากมีซัก 10 มือตอนนั้น 5555+ <<เว่อร์ไปๆ>>
...
..
ลูกค้าของทอดร้านพรีมเนี่ยมีทุกแบบค่ะ เด็ก ผู้ใหญ่ ผู้ ญ ผู้ ช ตุ๊ด ทอม ดี้ หรือเกย์ ก็ล้วนชอบกินของทอด 5555+
...
<<ยืนยันคนไทยเกินล้านชอบทานของทอด อิอิ ^^>>
...
...
เหนื่อยนะ แต่สนุกมาก แม้ว่าเลิกดึก เกือบตี 1 กว่าจะถึงบ้านกว่าจะได้นอนก็ตี 2 เช้าวันจันทร์ต้องตื่นตี 5 ครึ่ง มาทำงาน
...
...
ญ อึดจริงๆ กรุ 55555+
..
แต่สนุกค่ะ ไม่ได้ขายดีถึงสนุก แต่เพราะได้ทำอะไรที่ชอบเลยสนุก
ทอดไป ขายไป เมาท์กะลูกค้าบ้าง แม่ค้าด้วยกันบ้าง เออ~~~ เวลาหมดเร็วดี แถมได้เงิน แบบไม่ปล่อยเวลาไปเปล่าๆปรี้ๆด้วย
..
..

แต่มันก็เหนื่อยนะอยู่หน้าเตาไฟ ทอดของร้อนๆ หน้ามันแผล่บเลย
ต้องทอดวิญญาณสาวออฟฟิศย่านสุขุมวิทออก หันมาสวมวิญญาณแม่ค้าหน้ามันแทน55555+
...
..
และต้องยืนทอด ยืนขายนะค่ะ ถึงจะน่าสนใจ ให้นั่งทอดนั่งขาย ดูเป็นแม่ค้าขี้เกียจพิลึกเนอะ 5555+
....
...
และผลของการขายดีแบบไม่ได้พักนั้น ทำให้วันจันทร์ทั้งวัน ปวดเมื่อยร่างกายสุดๆ แต่เป็นความเหนื่อยล้าที่อยากเป็นอีกแหะ อิอิ ^^
..
....
แต่ก็ดีค่ะ ไม่ได้ทำให้ชีวิตลำบากอะไร แถมได้เงินมาต่อชีวิตอีกเฮือก!!!
...
. ....
ลืมเล่า. ...มีเกย์เฒ่านางนึงมายืนเมาท์กินลูกชิ้นปิ้งข้างๆ
แกก็ถามไปเรื่อย เมาท์ไปเรื่อย จนมาที่คำถามว่า
เราสองคน <<ตอนนั้นต๊ะกลับมาจากงาน commartแล้ว>>
แกถามว่า "เธอสองคนอ่ะ ปรกติทำอะไร" แกเก่งนะแกดูรู้ด้วยว่าเราไม่ใช่แม่ค้ามืออาชีพ 5555+
..
..
เลยบอกว่า "ปรกติทำงานออฟฟิศค่ะ"
แกบอกว่า "พวกเธอสองคนนี่หาเรื่องนะ หาเรื่องเหนื่อย"
......
...
55 5 5 55555+ มันก็จริงของแกนะ
...
...
แต่เชื่อเถอะ!!! เราสองคนไม่ได้เหนื่อยฟรีหรอกคร่าเจ๊ !! !! ^^
..
..
ปล. รูปเต๊นท์ที่กางเสร็จ แดดยังแรงมาก ยังไม่ได้วางของขาย

Published with Blogger-droid v1.7.4

23.07.11 ในดีมีแย่ แต่ในแย่ก็มีดี

วันนี้ 23.07.11
วันเสาร์ ณ ตลาดนัดรถไฟเวลา 16.50 น.
..
..
พรีมไปถึงที่นั่น ขนของลง เตรียมตั้งร้าน แต่....ฝนเริ่มตกปอยๆ
..
....
ฝนตกเรื่อยๆ ไม่หยุด แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะแรงไปมากกว่านี้
ซักพักเริ่มซาบางมาก พรีมเลยจัดการกางเต๊นท์
..
วันนี้กะจัดเต็ม ซื้อของเพิ่มเป็นเท่าตัว
กะฉลองถังแก๊ซใบใหม่ที่เพิ่งถอยซะหน่อย
..
..
ก็อากาศที่ผ่านมา จ- ศ ฝนตกตลอดก็จริงแต่ตกเช้า สาย บ่าย พอเย็นก็หยุด มีบ้างตกช่วงค่ำ แต่ไม่มาราธอน แป๊บเดียวก็หยุด
...... .
เลยชะล่าใจคิดว่าวันเสาร์ มันคงไม่ตก<<มั้ง>>
เข้าข้างตัวเองสุดริดอ่ะ ==*
...
แต่เป็นห่าอะไรคับ พอวันนี้ เช้า สาย บ่าย แดดแรงเว่อร์
บางทีมันก็เป็นสัญญาณว่าค่ำๆ กรุลงหนักแน่
...
..
แล้วแมร่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ
ฝนตกมาแบบไม่หยุดเลย ที่ซ้ำร้ายคือน้ำท่วม เปียกไปทั้งตัวเหมือนไปเล่นสงกรานต์มา
..
ต๊ะก็ไม่ได้ไปด้วยเพราะว่าต้องไปงาน commart
ลุยเดี่ยววันนี้ เลยเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำคนเดียว
..
..
ดีนะวันนี้พวกพี่ๆที่เป็นแม่ค้าข้างๆ ใจดีมาก ช่วยเก็บของ เก็บเต๊นท์
ทั้งที่เปียกกันซ่ก ซึ้งใจจริงๆ กับน้ำใจของพวกเค้า
..
..
ทุกคนเลยเปียกไปตามๆกันเพราะ อิพรีมดันจัดร้านแบบ full option
เต๊นท์เวลากาง เวลาเก็บ ถ้ามันไม่มีฝนก็ไม่เป็นไรหรอก แต่ถ้ามีฝนสิ
...ลำบากเกิ๊น!!!!
...
เก็บไปเปียกไป พร้อมพวกพี่ๆเค้า ไม่มีใครได้ขายเลย อกหัก กันหมด
......
...
แม้วันนี้ไม่ได้อะไร แต่ก็ได้เห็นถึงน้ำใจของพี่ๆที่เป็นแม่ค้าด้วยกัน
..
งั้น~~~~มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเนอะ สำหรับวันนี้ ^^
...
...
พรีมกับพี่ๆสัญญากันว่า "สู้ สู้ พรุ่งนี้เจอกัน"
..
^_____^

Published with Blogger-droid v1.7.4

21.07.11 ก็ชั้นมัน 30 up

อ่านแถลงข่าวดาราเลิกกันเมื่อบ่าย
ก็แอบเศร้าแทน กับการเลิกลากับแฟนในวัย 30 อัพของฝ่าย ญ
...
..
โห.....เสียเวลาไปกับ ผู้ ช คนเดียวตั้ง 13 ปี U.U
13 ปี...ถ้าเป็นอายุของเด็กซักคน ก็เกือบใช้ นาย หรือ นส. แระนะเนี่ย
...
...
จะว่าไป ผู้ ญ วัยนี้ มันยากที่จะให้ไปเริ่มต้นใหม่ หวานแหวว กิ๊บกิ้ว กับใครได้แระ....แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส
...
แต่เค้าคงต้องเลือกมากขึ้น หรือตรงกันข้าม ไม่ต้องเลือกแมร่งเยอะหรอก สุดท้าย ผู้ ช แมร่งก็เหมือนๆกัน
...
มีแต่ฝ่าย ญ ที่ต้อง อึด และอดทนเป็นควายฝ่ายเดียว
...
....
เห็นใจผู้ ญ วัยเดียวกันค่ะ
...
เพราะถ้าเป็นเรา โห.....คบกับใครซักคนมาตั้ง 13 ปี
แล้วเสือกมาเลิก ตอนกรุอายุปาไปขนาดนี้เนี่ยนะ...
...
โอกาสต้องไปศึกษาใครใหม่มันก็ริบหรี่เต็มที
แหม....กรุไม่ใช่ เอ๊ะ ศศิกานต์ นี่ย่ะ
ขานั้นเค้าคงหาใหม่ดีๆได้ไม่ยาก
..
...
ผู้ ญ วัยนี้ถ้าได้มีความรู้สึกรัก รู้สึกดีๆ กับใครก็คงอยากฝากชีวิตไว้กับคนรักทุกคนนั่นแหละ
...
คงไม่มีใครอยากไปเริ่มต้นใหม่กับใครได้บ่อยๆ เพราะมันเอือม...
...
..
แล้วยิ่งไอ้ประเภทที่ยื้อเวลากันไปยื้อเวลากันมา โอ้ย!!! เสียเวลาตายห่า!!!!
...
..
เมื่อก่อนมีความรัก....พอมีปัญหาก็พยายามยื้อนะ
มันยังยึดติดไง ร้องไห้เป็นบ้าเป็นบอ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายจากไป
..
..
แต่ก็นั่นแหละ พอตอนอายุ 30 ไปแล้ว
ถึงรู้ว่าสิ่งที่ทำ แมร่งกรุโคตรโง่!!!เลย
<<ช่างอับเฉา เบาปัญญาพรีมเอ้ย!!!!>>>
...
ยื้อทำไมว่ะ เสียเวลา เสียโอกาสมองหาสิ่งใหม่ๆไปเปล่าๆ<<เนอะ>>
..
...
พรีมมักจะแซวๆเล่นกับต๊ะไว้ว่า
"ถ้าแกแอบมีกิ๊ก ให้แกรีบตัดสินใจซะ!! ว่าจะเลือกใคร
อย่าทำให้ชั้นเสียเวลา ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
...
..
ก็อายุเปลี่ยน มุมมองชีวิตก็เปลี่ยน
แต่อารมณ์ต๊ะ ยังเป็นเด็กสาว วัยเริ่มต้นอยู่ 5555+
..
เพราะนางมักจะฝันหวานไว้เสมอว่า
"เค้าจะอยู่ และดูแลตะเองไปจนแก่เฒ่า n_n"
..
-_-' ถามว่าเมริงจะแก่ทันกรุม๊าย????
แต่ก็ดี ^^ ไม่ต้องแก่ทันกรุร๊อก ให้กรุแก่ตายก่อนตามวาระที่ควรเป็นแหละดี ^^
...
..
แต่เวลาที่ต๊ะเพ้อๆ ในมุมมองความรักของเค้า
บางครั้งพรีมก็จะแอบขำๆ คิดไปว่า เด็กหนอเด็ก บางทีถ้าวันนึงต๊ะอายุเพิ่มขึ้น มุมมองความรักอาจเปลี่ยนไปก็ได้
...
พรีมไม่ได้ดูถูกความรัก ความรู้สึกของต๊ะ
แต่พรีมแค่อยากให้ต๊ะ เข้าใจว่า
ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน
..
..
ต๊ะก็คงแอบน้อยใจบ้าง ที่ทำไมพรีมไม่เคยเชื่อในความรักที่เค้าให้นะ
พรีมไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่เป็นเพราะ เป็นผู้ ญ ในวัย 30 กว่าแล้ว
การมองโลกกับเค้าจึงต่างกัน..
......
...
พรีมอาจแค่ต้องการสร้างภูมิคุ้มกันให้ตัวเอง ด้วยการรู้จัก "เผื่อใจ"
ไว้ในทุกๆเรื่อง โดยเฉพาะความรัก
...
..
เพราะมันไม่มีใครรู้อนาคตได้ แล้วถ้าวันนึงไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เราจะได้ไม่เจ็บหนักอย่างที่ผ่านมา
..
..
ต๊ะมักพูดด้วยท่าทีขึงขังเอาจริง ถึงความรักของเค้าบ่อยๆว่า
"คอยดูเหอะ เด็กคนนี้จะทำให้ตัวเองได้เห็นเอง"
...
...
อืม....3 ปีแล้วที่ต๊ะทำอะไรให้พรีมตั้งมากมาย
3 ปีแล้วที่ต๊ะยังคงรักษา ความต่อเนื่องได้ดี
3 ปีแล้วที่ต๊ะยังเหมือนเดิม
...
อย่างน้อยๆ 3 ปีที่ผ่านมาพรีมก็ได้เห็น
..
แต่ว่า การเดินทางครั้งนี้ยังอีกยาวไกลนัก
ต๊ะยังมีเวลาต้องพิสูจน์ตัวเองอีกเยอะค่ะ...
...
ไม่ต้องห่วงอินู๋ ชั้นจะดูหล่อนอยู่อีกยาวๆอยู่แล้ว ^^
...
...

Published with Blogger-droid v1.7.4

20.07.11 อารมณ์เสีย

ความจริงชีวิตก็มีเรื่องให้หงุดหงิดนะ
..
แต่บางทีก็มองแบบปลงๆ คนเราเกิดมาร้อยพ่องพันแมร่ง
จะให้ได้ดั่งใจทุกอย่างคงไม่ได้
..
กระทั่งตัวเราเองยังไม่พอใจ กับบางเรื่องจากพฤติกรรมตัวเองเลย
นับประสาอะไรจากคนอื่น
...
..
แต่บางทีมันก็ปรี๊ดๆ จี๊ดๆ และเกิดบันดาลโทสะ
หลุดๆ อะไรแย่ๆออกมาบ้าง
..
บางพฤติกรรมของเรา หลายๆคนก็อาจไม่ได้ปลื้ม
แต่ว่าอะไรไม่ได้ โตๆกันแล้ว
..
....
แต่บางอย่างที่เจอ แมร่งก็เหลืออดนะ
ไอ้ครั้งเดวไม่เท่าไหร่ เจอซ้ำๆ ซากๆ ก็รำคาญ
...
....
เบื่อคน เยอะ ก็ยังมาเยอะกับกรุ
ไอ้กรุก็ปากหมาใช่ย่อย
ด่าแมร่งไม่สนหน้าอิน หน้าพรม
หน้าซ่งติงอะไรกรุก็ไม่สนแระ
....
เค้าไม่ได้เรียก ติสต์แตก แต่ปรี๊ดแตก!!!!
...
...
คนบางคน ก็เหมาะกับการสนทนาแบบนึง
แต่ห้ามสนทนาแบบอื่น
...
ไม่งั้นมันปรี๊ด!!!!
...
...
ต้องนับนึงถึงกี่ร้อย
กว่าจะต้องทำใจให้ได้ว่าคนเรามันไม่เหมือนกันว่ะเนี่ย
...
...
สงสัยกรุจะใจเย็นไม่พอ
คงต้องเอาไปอยู่ขั้วโลกเหนือมั้ง จะได้ใจร่มๆกับเค้ามั่ง
...
....
แล้วกรุกต้องนั่งท่องพุดโท พุดโท พุดโท
ซักล้านครั้ง จะได้ไม่หงุดหงิด
..
..
คนเรามีหลายด้าน
แต่พอเจอแบบนี้ทีไร กรุเอาด้านมืดมาใช้ทุกที -_-'
...
..
คนที่ทำให้กรุอารมณ์เสียขนาดนี้ได้..
แมร่งซวย!!!...

..
...

Published with Blogger-droid v1.7.4

19.07.11 ฉันมันคนธรรมดา

หลายๆคน พอรู้ว่าพรีมไปขายของที่นั่น ที่นี่
เอานี่มาขายเอานั่นมาขายที่ทำงานบ้าง
...
ส่วนใหญ่จะชมค่ะ ว่าพรีมขยัน
...
...
จะบอกว่าไงดี คือ พรีมไม่ได้ขยันอะไรเลยนะ
ออกแนวขี้เกียจด้วยซ้ำ
...
แต่ทำไมพรีมยังทำอยู่
เพราะพรีมสนุกกับมันค่ะ
พรีมสนุกที่จะได้คิด ได้สร้างสรรค์อะไรต่อมิอะไรในหัว
...
วันๆพรีมจะคิดไปเรื่อยๆ ว่าพรีมอยากจะทำอะไรดีน้า??
ขายอะไรดี ที่ขายง่าย ขายคล่อง และไม่ต้องลงทุนมาก ไม่ต้องเตรีมอุปกรณ์ให้วุ่นวาย ก็คิดๆ ๆ ไป
..
มีน้องคนนึงเคยถามว่า ทำไมพี่พรีมชอบขายของ
ทำไมไม่ไปทำอย่างอื่นที่ได้เงินเร็วกว่านี้ มากกว่านี้และไม่ต้องเหนื่อย
..
..
คือพรีมจะบอกว่า พรีมไม่ได้อยากได้เงินเยอะๆ
แต่พรีมชอบวิถีของการเป็นแม่ค้า
...
มันเหนื่อยนะ มันสนุก แม้มันจะได้เงินน้อย
แต่เราชอบ เราก็ทำ
..
..
แต่สิ่งนึงที่พรีมเป็นคือ พรีมขี้เบื่อ
อาจจะทำอะไรไม่ได้นาน ใช่ค่ะ!!!!

...

พรีมอาจจะทน ทู่ซี้ขายของซ้ำๆแบบเดิมได้ไม่นาน ถ้ามันทำแล้วไม่ work
พรีมก็จะเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นค่ะ
...
แต่สิ่งที่พรีมไม่เปลี่ยน คือ การชอบคิด และชอบลงมือทำ
....
...
พรีมไม่ใช่พวก มีแต่ความฝันแต่ไม่ลงมือทำ
...
พรีมล้มลุกคลุกคลานกับการค้าขายมาเยอะนะ
...
เคยมีร้านค้าส่งเสื้อผ้า ที่ประตูน้ำ
ร้านที่พรีมได้ลงมือ ออกแบบเสื้อผ้าเองกับมือ
...
พรีมเคยไปขายรองเท้า เสื้อผ้า ตามสะพานลอยอนุสาวรีย์ชัยนะ
แต่ต้องวางขายหลัง 4 ทุ่มด้วย ไม่วั้นเจอเทศกิจจับ 5555+
..
พรีมเคยไปเปิดท้ายขายของที่เต็นท์มื่บิ๊กซีสะพานควาย ซึ่งค่าที่แพงมาก
...
พรีมเคยตระเวนขายรองเท้า กระเป๋าตามตลาด office นี่แหละ สนุกดี แต่ช่วงเวลาขายสั้นมาก แถมต้องตื่นแต่ตี 3 เพื่อไปซื้อของที่สำเพ็ง
...
พรีมเคยทำร้านรถเข็นนมสด เล็กๆหน้า มินิมาร์ทเพื่อน
..
... พรีมเคยมีหุ้นกับร้านสเต็ก ร้านนึงซึ่งถือว่าเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับพรีม
...
พรีมได้อะไรหลายๆอย่างจากการเป็นแม่ครัวหน้าเตาไฟ
...
ทั้งหน้ามัน ทั้งร้อน มันเหนื่อยมาก แต่ก็สนุกดี
...
เรียกได้ว่า ชีวิตการเป็นแม่ครัวที่นี่ ทำให้ไม่เหลือคราบของสาว office แม้แต่น้อย
...
โอ้โห!!!!! หลายๆคนคงบอกว่าพรีมทำมาเยอะจัง
แต่มันกลับไม่ประสบความสำเร็จค่ะ
...
เพราะพรีมขาดประสบการณ์ ใจร้อน และไม่ไตร่ตรอง
...
พรีมต้องระเห็ดเร่ร่อนออกจากงานมา เพื่อทำตามความฝันเล็กๆถึง 2 ครั้ง
ออกมาทั้งๆที่ไม่มีเงินเก็บ
...
ดังนั้นผลที่ตามมาจากการผลีผลามนั้นคือ เป็นหนี้
..
ทุกวันนี้พรีมกลับเข้ามาทำงานแล้ว และยังมีหนี้ก้อนโต
แต่สิ่งที่ยังคงมีอยู่คือ ความชอบในการทำมาค้าขาย และความฝันเล็กๆเหมือนเดิม
...
..
ทุกวันนี้ พรีมได้ทำงานที่ดี รายได้พออยู่ได้
พอได้มีเงินใช้หนี้ 55555+
...
หลายคนอาจมองว่า ต่อให้พรีมไม่ต้องทำอะไรพรีมก็อยู่ได้ไม่ได้ลำบากในสังคมวัตถุนิยมเช่นนี้
...
พรีมอยู่ได้ค่ะ แต่มันจะสนุกตรงไหน กับการอยู่แบบ
สิ้นเดือนรับเงิน เสาร์ อาทิตย์ ไปเที่ยว ตจว.
วันหยุดเดินห้าง ช๊อปปิ้ง ไปนั่งชิวตามร้านอาหารแพงๆน้ำแข็งถังละ 100
กินกาแฟแก้วละเกือบ 200
...
..
คือมันก็แค่นี้ไง มันไม่น่าสนใจอ่ะ ไม่ท้าทาย และสิ้นเปลือง 5555+ ((ว่าไปนั่น))
ก็แหม....พรีมเป็นคนชั้นกลางค่อนไปทางระดับล่างด้วยซ้ำ นี่นา ใช้ชีวิตแบบนั้น เอาไรกินต่อถึงสิ้นเดือน5555+
...
..
คนอื่นทำพรีมไม่ได้ว่าผิดนะ เพราะนั่นมันก็เรื่องของเค้า
...
แต่ถ้าเป็นตัวเอง จะหาอะไรทำไม่ให้มันว่างและดีแต่ใช้เงินๆๆ
...
เพราะพรีมเคยเป็นไง ทำไมจะไม่รู้ มันก็สนุกดีออก
วันหยุดทั้งที ได้ออกจากร้านอาหารแพงๆ เดินเข้าโรงหนัง
ช๊อปปิ้งแบรนด์เนม รูดบัตรซื้อน้ำหอม 2-3 ขวด
...
แต่สุดท้ายมันก็ไม่มีอะไร มีแต่หนี้ 55555+
..
..
ทุกวันนี้พอมาคิดย้อน รู้สึกเสียดายเวลาและเงินที่ใช้ไปอย่างฟุ่มเฟือยเช่นนั้นจังวุ้ย!!!
...

...
แต่รู้มั๊ยว่าสิ่งที่ได้จากการเป็นแม่ค้า คือ คู่ทุกข์ คู่ยาก คู่ลำบาก ตรากตรำ
...
พรีมโชคดีที่เจอต๊ะ
ต๊ะเป็นเด็กที่มีความอดทนสูงมาก ลุยกับพรีมทุกที่
เป็นเพื่อนคู่คิดกับพรีมทุกอย่าง
...
ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ ทะเลาะงอแง โกรธ ง้อ งอน ไปกับทุกๆสถานการณ์ของพรีม
...

..
ต๊ะเป็นผู้ฟัง ผู้ตามที่ดี
จะเรียกว่าต๊ะคือ supporter ที่ดีที่สุดก็ว่าได้
...
พรีมขอบคุณต๊ะ ที่ไม่ได้ร่วมแค่สุขกับพรีมเท่านั้น
แต่ต๊ะก็ร่วมทุกข์ด้วย
...
เรายังจำได้วันที่เราสองคนมานั่งคุยกัน ว่าเราจะบริหารเงินหลักพันต้นๆที่มีอยู่ในมือยังไงให้รอดไปได้ 6 ชีวิต
ภายในกว่า 1 เดือน
...
แล้วเราก็ทำได้ค่ะ ประหยัดกันสุดๆแค่ 100 บ. ตอนนั้นมีความหมายมากกกก~~~~~
...
แม้ทุกวันนี้เราจะมีสภาวะทางการเงินที่ดีขึ้น
แต่เราก็ต้องประหยัด เรายังไม่ได้ห่างหายไปจากการทานข้าวนอกบ้านบ้าง แต่เราลดความถี่ลง เรายังไปดูหนัง แต่จะเลือกไปดูวันลดราคาแทนวันอื่น
...
พรีมงดเที่ยวกลางคืน เลิกดื่มถี่จัด เหมือนเมื่อก่อนเพราะเหตุผลหลายๆอย่าง
...
พรีมต้องปรับตัวเองเพื่อการดำรงอยู่ให้ได้
เพราะพรีมอาจไม่ได้เกิดมาโชคดีเหมือนหลายๆคน ที่มีพร้อม
...
พรีมต้องทำอะไร ต่อมิอะไรในแบบวิถี และความชอบของตัวเอง
...
ทุกวันนี้ มคนชวนไปไหนมาไหนในวัน เสาร์ อาทิตย์ ก็ต้องปฎิเสธ
หรือใครถามว่า วันหยุดไปเที่ยวไหนมา
...
สิ่งที่พรีมตอบ ก็คือ พี่ไปไหนไม่ได้ ส อา พี่ต้องขายของ
และพรีมก็จะไดคำชมกลับมาว่า
โห....ดีเนาะพี่พรีมขยันจัง ^^
...
บอกแล้วว่าพี่ไม่ได้ขยัน แต่พี่ภาระเย๊อะ!!!! 55555+
..
ก็พรีมมันคนธรรมดา

Published with Blogger-droid v1.7.2

17.07.11 แค่ยิ้มก็สุขแล้ว

เย๊!!!! ในที่สุดวันนี้ความหน้าด้านของเราก็ชนะ
....
เบื้องบนคงเห็นใจที่อิพรีมบ่นเช้า บ่นเย็น ว่าฟ้าฝนใจร้าย ไม่เห็นใจคนทำมาหากินมั่งเลย ^^'
..
..
วันนี้ตอนแรก ออกอาการลังเลว่าจะไปขายของรึ๊เปล่า เพราะท้องฟ้าปิด
...
แต่พอช่วง 3-4 โมงเย็น อืม....ท้องฟ้า((ฟากเดว)) ปลอดโปร่งมาก ==*
..
เห็นดังนั้น แม้เห็นว่าฟ้าแจ้งด้านเดว เราก็เตรียมตัวออกเดินทางเพื่อมุ่งสู่ตลาดนัดรถไฟ
.. ^^'
..
มาถึงปุ๊บ ยังไม่ทันได้ตั้งของเล๊ย!!!!
ฝนก็ตกซ่าส์~~~~~~ ลงมาห่าใหญ่
....
สภาพนะ โอ้วโหว! ! ดูไม่จืด มีเพียงผ้าพลาสติกคลุมของ และคลุมร่างกายไม่ให้เปียกฝน ((ไปมากกว่านี้)). U^U
...
..
แต่แปลกมันกลับเป็นความเปียกทุลักทุเล ที่มีความสุขนะ ^^
...
เราสองคนอยู่ใต้ผ้าคลุมผืนเดวกัน ทั้งฝนกระหน่ำ ลมก็พัด วิ้วๆๆ
น่ากัวมาก แต่เราสองคนมองหน้ากัน แล้วก็พากันหัวเราะ 555+
..
..
แล้วก็หันมาถามกันว่า "ฉันมาทำอะไรที่นี่"
..
...
เอาว่ะ!! เด๋วมันก็หยุด
....
แล้วประมาณ 1/2 ชม. มันก็หยุดจริงๆ
ฮิ้ววว~~~~~~
..
ดีใจมาก จัดข้าวของ ลุ๊ย!!!!!
..
แต่เหมือนบุญมีแต่กรรมบัง ==*
เพราะพรีมยังไม่ได้ ((ลงทุน)) ซื้อเตาแก๊ส
เพราะงบหมด ¥.¥ เลยต้องเอาเตาไฟฟ้ามาใช้ก่อนชั่วคราว
..
..
แต่ทางตลาดเสือกจ่ายกระแสไฟช้า
กว่าจิได้ทอดของ ทอดเฟรนช์ฟรายด์ ปาไปทุ่มก่าๆ -_-' เริ่ดค๊า!!!
..
...
วันนี้เอาของทอดมาขาย คือ เฟรนช์ฟรายด์ นักเก็ต ไก่ป๊อบ และฟิชริง
..
..
อื้ม!!! ขายดีใช้ได้นะ เรียกว่าทอดไม่ทันเลยทีเดว 5555+ <<โม้!!!>>
...
แต่ไก่นักเก็ตกับ ไก่ป๊อบก็ทอดขายจนหมดเกลี้ยงเลยนะ ^^
เฟรนช์ฟรายด์ ก็ขายดี เพราะว่ายังไม่มีใครขาย
...
ของที่พรีมเอามาขายเนี่ย เรียกได้ว่าเป็นเจ้าแรกเลยนะ
ขายของทอดให้คนไทยนี่ขายง่ายจริง ^^
..
วันนี้ยอดขายถือว่าโอเคใช้ได้ เสียดายวันนี้ไม่ได้จัดเต็ม ไม่ได้กางเต๊นท์ที่ซื้อมา ไม่ได้ขายเต้าหู้นมสดเลย
..
ขายแต่ของทอดเล็กๆน้อยๆ
...
แต่วันนี้มีความสุขจัง
ไม่ได้สุขเพราะขายของได้ แต่สุขที่อย่างน้อย เราก็ทำให้ตัวเราเองเห็นว่า ไม่มีสิ่งใดแย่ ถ้าเราไม่ยอมแพ้
...
..
เราเจอฝน เราก็แค่ยิ้ม
เราเปียก เราก็แค่หัวเราะ
เราไม่ได้ขาย เราก็แค่ขนของกลับ <<แล้วมาสู้ใหม่>>
แต่ถ้าเราได้ขาย ก็คือเราโชคเข้าข้าง
แต่ถ้าเรายิ่งขายดี ก็ถือซะว่าวันนี้เราดวงเฮง
..
..
^_____^
...
ชีวิตมันก็มีแค่นี้แหละ อย่าทุกข์มาก อย่าสุขเกิน แล้วเราจะอยู่บนโลกบูดๆ เบี้ยวๆใบนี้ได้อย่างมีความสุขเอง ^^
..

Published with Blogger-droid v1.7.2

16 16.07.11 ซักวันต้องเป็นของเรา

ตลกมากกับชะตากรรมช่วงนี้
.....
....
วันธรรมดา...ฝน...ไม่เคยตกหนักหรือตกซ้ำซากยืดยาว
..
แต่ถ้าเป็นวันที่กรุต้องไปขายของ ส อา แล้วละก็
ถ้าไม่ตกแบบไม่ลืมหู ลืมตา ก็ตกแบบรินแมร่งท้างคืน ~~~
..
นี่มันอะไรกันหนอชีวิต!!! ! !
...
แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันทีฝนดันทะลึ่งตก 2 รอบ
เล่นเอาหน้าแหกเลยทีเดว
...
อุตส่าห์ดีใจ หอบข้าวของออกไปตลาดตอน 19.30
ที่สุดแล้ว ก็ต้องขนของกลับ..
..
เพราะฝนดันกระหน่ำลงมาอีกรอบและอย่างยาวนาน
นี่ก็เกือบ 23.00 น. แล้ว แต่ฝนยังรินพรำๆให้น่ารำคาญใจอยู่ ==*
..
แน่นอนของที่ลงทุนเป็นหมัน ¥.¥
ดีหน่อยที่เอาเข้าช่อง freeze ได้ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่หันมาขายของทอด
..
เสียดายยังไม่ทันลงมือได้ทอดขายเล้ย!!!! อกหักกลับบ้านซะก่อน ^^'
..
..
แต่ก็นะ....ไม่ท้อ ไม่ถอยหรอก
อย่างน้อยก็ได้กำลังใจจากเพื่อนๆทางออนไลน์นี่แหละ ^^
..
หลายๆคนมักบอกว่าให้ สู้ สู้ นะ
...
อย่างห่วงเลยค่ะ ยี่ห้อพรีมพริ้ม สู้ไม่ถอยอยู่แล้ว
ขนาดวันนี้ที่ไป ถ้าเป็นคนอื่นคงถอดใจไม่ไปตั้งแต่แรกแล้ว
...
พรีมเองก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้นะว่าถ้าไปฝนอาจตก เราอาจไม่ได้ลงขาย ต้องเหนื่อยขนของฟรี และตัวเปียกหน้าแหกกลับมาซบลูกๆทั้ง 4
...
แต่เพราะ "ใจ"ค่ะ ใจ มันบอกว่า เฮ้ย!! ลองดูก็ไม่เสียหลายอะไร
อย่างน้อยก็ยังถือว่าเราได้ลงมือทำ. ....
...
ไม่ใช่ว่าจะมานั่งเสียดายทีหลังว่า ทำไมเราไม่ทำอะไรซักอย่าง
..
และเราก็ได้ทำจริงๆ และไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไง
อย่างน้อยก็ให้ถือซะว่า เราได้ทำดีที่สุดแล้ว
...
แล้วเราก็จะไม่เสียใจในสิ่งที่ได้ทำลงไปเลย
...
พรีมเป็นคนอย่างนี้ค่ะ สู้ไม่ถอย สู้ให้ถึงที่สุด
ไม่ว่าเรื่องไหนก็ตาม
..
แต่ไม่ได้หมายความว่าสู้ไม่ลืมหูลืมตานะ
คนเราต้องรู้จักประเมินความสามารถของตัวเอง
..
..
แล้วถ้ามันจะออกมาไม่ได้ดั่งใจบ้าง ก็ต้องยอมรับมัน และให้บอกกับตัวเองว่า เราได้ทำดีที่สุดแล้วจริงๆ
...
พรีมชินกับความผิดหวัง ไม่ได้ดั่งใจ ไม่สมหวัง อกหัก หน้าแตก
ติดหนี้ ตังไม่พอใช้ ((เกี่ยวแมะ ^^)))มาหลายครั้งหลายหนแล้ว แต่พรีมไม่ท้อ
...
ซักวันต้องเป็นของเรา
...
สู้ สู้นะทุกคน Y(^^ )Y

Published with Blogger-droid v1.7.2

14.07.11 ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา

สืบเนื่องจากเมื่อวาน
..
ที่ทำงาน เค้าจะมีตรวจสุขภาพประจำปีของพนักงาน
เช่น วัดความดัน ตรวจเลือด ปัสสาวะ x ray ปอด ตรวจตา แนวๆนี้
....
การเช็คทุกอย่างผ่านไปด้วยดี แต่อาจมีจังหวะสะดุดบ้าง ก็ตรงที่เล็งตำแหน่ง กระป๋องรองฉี่พลาดบ้างไรบ้าง 5555++ แต่ไม่เป็นไร เพราะเราล้างมือได้
...
ท้ายสุดของการตรวจคือทุกคนจะได้ "พบแพทย์"
เพื่อเป็นการพูดคุยถึงสุขภาพโดยรวมของแต่ละคน ว่าเป็นไงบ้าง
..
อย่างของพรีม คุณหมอก็จะซักประวัติ โน่นนี่นั่น
เถือกเขาเหล่ากอ ว่ามีเป็นโรคประจำตัวป่าว ในช่วงที่ผ่านมาเคยนอนโรงพยาบาลมั๊ย
...
และข้อมูลที่ให้หมอคือ ครอบครัวของพรีม
ทั้งพ่อ แม่และพี่ชาย ทุกคนล้วนแต่เป็นความดัน และต้องพบแพทย์ และกินยาลดความดัน อย่างสม่ำเสมอ
..
นอกเรื่องนิด แม่บอกว่าผลของการกินยาลดความดันคือ จะทำให้นึกอยากกินแต่ผลไม้เปรี้ยวๆ ที่บ้านเลยจะมีพริกเกลือไว้กินกับมะม่วง บ้าง ส้มบ้าง ประจำบ้าน 3 ถ้วย สำหรับ 3 คน เพราะกินคนละรส -_-'
...
ต่อค่ะ แถมพรีมยังบอกคุณหมอด้วยว่า ตอนนี้พี่ชายก็เป็นเบาหวานเหมือนคุณยายที่เสียชีวิตไปด้วยโรคดังกล่าวแล้วด้วย
.......
เอาละสิ -_-' คุณหมอเลยถามว่า แล้วที่ผ่านมา นน.ตัวเป็นอย่างไรบ้าง
เลยตอบไปว่า ก็ขึ้นๆ ลงๆ ตลอด แต่พอลงได้จุดๆ นึง ก็จะหันไปกินอีก และกลับมา น้ำหนักขึ้นอีก
..
หมอบอกว่าไม่ได้นะ เพราะเราเป็นคนที่ครอบครัวมีประวัติเป็นทั้งเบาหวาน และความดัน
..
หมอแนะนำว่า เราควรลดน้ำหนัก ไม่เกิน 45 กก.
ความหมายคือ ตอนนี้พรีมอาจต้องลดน้ำหนักลงมาถึง เกือบ 10 โล
....
..
เพราะตั้งแต่ลด นน.คราวนั้น มาถึงตอนนี้ นน.ดีดขึ้นมา 50 % มันไม่ใช่โยโย่ ที่อ้วนโดยไม่รู้ตัว แต่มันเป็นความตั้งใจของตัวเอง
ที่อยากเพิ่มน้ำหนักขึ้นมา
...
เพราะมีหลายเสียงบอกว่าพรีมผอมแล้วดูโทรมนะ แม้กระทั่งพ่อก็บอก เพราะพ่อไม่ปลื้มคนผอมเลย
...
ได้ยินอย่างนั้น เลยพยายามกินขึ้นมาอีกหน่อย แต่ไม่รู้หน่อยยังไง 555+
ขึ้นมาซะอย่าได้แคร์เลยทีเดว
....
...
แต่ไม่ได้แล้วค่ะ ต้องแคร์
เพราะหมอบอกว่า ถ้าไม่อยากเป็นเหมือนคนในครอบครัว ซึ่งเรามีโอกาสเสี่ยงมากเพราะเป็นกรรมพันธุ์อยู่แล้ว ก็ต้องลดน้ำหนัก
...
เพราะความอ้วน คือบ่อเกิดของสารพัดโรค
ซึ่งแน่นอน มันรวมความดันและเบาหวานอยู่ด้วย
...
ตอนนี้พรีมเลยต้องตั้งใจ หันมาใส่ใจสุขภาพตัวเองอีกครั้ง และเลิกตามใจปาก
...
..
อีกอย่างพรีมเป็นคนลดง่าย แต่!!!! แต่...ก็อ้วนง่ายมากค่ะ
....
พรีมเป็นคนนิยมของที่กินแล้วอ้วนด้วย
ถ้าจะให้พูดถึงนิสัยรักการกินจริงๆ แบบไม่แอ๊บ คือ
พรีมเป็นคนชอบกินของทอด ของมันๆ ยิ่งมันหมูจากหมู 3 ชั้นนะยิ่งชอบมาก พรีมชอบกิน fast food ชอบกินชีส
...
ชอบกินของหวาน ชอบกิบขนมเลย์ ชอบกินน้ำอัดลม ชอบกินทุเรียน และอื่นๆ รวมถึงบุฟเฟ่ต์
..
แม้ว่าอีกด้านนึงพรีมจะโปรดปรานการทานผัก ชอบกินผลไม้ ชอบกินปลา และกินกาแฟดำก็ตาม
...
แต่อาหารพวกนี้ พรีมจะเอาเข้าปากก็ต่อเมื่อพรีมตั้งใจอยู่ในโปรแกรมลดน้ำหนัก เท่านั้น
เพราะถ้าเป็นเวลาที่ได้ปล่อยตัวเองชิวๆแล้วละก็ พรีมจะไม่ค่อยกิน หรือไม่กินเลย
...
แต่จะหันไปสวาปาม ของอ้วนๆ ด้านบนแทน -_-'
...
..
เรื่องออกกำลังกาย พรีมหักโหมที่จะออกกำลังกายมากๆ ในช่วงลดน้ำหนัก แบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่รู้เอาเรื่ยวแรงมากจากไหน 2-3 ชม.สามารถอยู่กับเครื่องออกกำลังกายได้ไม่เบื่อ และเป็นอย่างนี้อยู่ได้ทุกวัน
...
...
แต่ถ้าไม่อยู่ในโหมดลด นน.
พรีมก็จะปล่อยปะละเลย อาจมีออกบ้าง เล็กน้อยเพียง 30 นาที ไม่ทุกวัน ก็ขี้เกึยจแล้ว 5555+
...
..
ถ้าเรื่องลด นน.และการกิน
พรีมเป็นคนสุดโต่งค่ะ ถ้าไม่มากไป ก็น้อยไป ตรงกลางไม่มี เพราะอะไรไม่รู้ มันเป็นมานานแล้วค่ะ พอๆกับอายุของเรานั่นแหละ
...
และแก้ไม่หาย
...
ทำได้อย่างเดียว คือเลือกข้าง จะอยู่ด้านไหนก็แล้วแต่ช่วง
ช่วงลดก็ลดซะจนไม่ค่อยแตะอะไร ไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่เอา ไอ้นั่นก็อ้วน ไอ้นี้ก็อ้วน เคยลดแบบพิสดาร คือไม่กินข้าวเลยซักเม็ดอยู่ 1/2 ปี
...
...
แต่พออยู่โหมดแดรกกระจายนะ แม่เจ้าประคุณเอ้ย!!!
คนข้างๆต้องมีปรามอ่ะ กัวท้องแตกตายเป็นชูชก
..
เพราะพรีมกินแบบ กินทุกอย่างอ่ะ ไม่ได้กินเยอะนะ แต่กินจุกจิก กินไม่หยุด และร้องหากินแต่ของอ้วนๆ
..
ดึกดื่นแค่ไหน ถ้าอยากกินก็จะทำทุกวิธีทางให้ได้กิน -_-'
..
..
แม้อาจมีตีอกชกลมประชดคนข้างๆที่แอบเคืองที่กินไม่หยุดเลยบ้างก็ตาม แต่ไม่สนค่ะ กรุจะกินๆ ๆ ๆ
...
มาถึงตอนนี้ ครั้งนี้เป็นอีก 1 ครั้งที่พรีม ต้องตั้งใจลด นน.อีกครั้ง
แม้ว่าจะมีน้ำหนักที่ลดมาก่อนหน้าเป็นทุนเดิมอยู่ถึง 10 โลแล้วก็ตาม
...
แต่จากความสูง ประวัติครอบครัว อายุและนน.ของพรีมยังเกินเกณฑ์อยู่เยอะค่ะ แค่ 10 โลเอง - -+
..

..
ไม่รู้ว่า 10 โลนี้จะยากเกินไปมั๊ย เพราะอายุมากแล้ว แต่ก็จะสู้ๆค่ะ
แล้วจะอัพเดทให้ดูเรื่อยๆ
...
อยากฝากถึงเพื่อนๆว่า การปล่อยให้ นน.ตัวเองเกินเกณฑ์มากเกินไปมันอันตรายนะ พรีมไม่ได้บอกว่าต้องเชื่อ
...
แต่ถ้าไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา หรอกคนเรา
..
สำหรับพรีม เพราะกลัวคนที่รักต้องมาเห็นโลงศพตัวเอง เพราะพฤติกรรมการกินของตัวเอง ขอดูแลตัวเองก่อนละกัน
...
คนเราไม่ช้าไม่นานก็ต้องตายทุกคน ขอให้มีความสุขกับการกินก็พอ
คำนี้อาจใช้ไม่ได้สำหรับคนในครอบครัวของพรีมและตัวพรีมเอง
..
^^

Published with Blogger-droid v1.7.2